Tibetan
ང་བ་ལ་གནད་འདུས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་རི་བོ་ཅོག་བཞག་ནི་དཔེར་ན་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་ནས་བལྟས་ན་རི་ཕྲན་ཐམས་ཅད་ཤུགས་ལ་མཐོང་བ་ལྟར་དུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་མ་བཅོས་པའི་ལྟ་བ་འདི་བློས་བྱས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་ན་གནས་ལུགས་མ་བཅོས་པའི་ལྟ་བ་དེར་མ་འདུས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད། དེ་ཉིད་རྒྱུན་སྐྱོང་བ་ནི་ལྟ་བ་རི་བོ་ཅོག་བཞག་ཡིན། རྒྱུན་ཅི་ལྟར་སྐྱོང་དགོས་ཟེར་ན། རང་གི་སེམས་འདི་ཉིད་མ་བཅོས་རང་སར་འཇོག་པའི་སྐབས་ན། གསལ་རིག་འགགས་མེད་རྗེན་ནེ་ཡེ་རེ་བ་ཞིག་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འཆར་ནས་ཡོད། དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཟང་ཐལ་རིག་པ་རྗེན་པ་ཡིན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་འཇོག་པ་ནི་ལྟ་བ་རི་བོ་ཅོག་བཞག་ཡིན། འོན་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཡོད་མེད་དང་བཟང་ངན་སོགས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཞིག་རེད་བསམ་ནས་དེ་ལ་ཆེད་འཛིན་དང་གཏད་སོ་བྱུང་ན། འཛིན་པ་བྱུང་ན་ལྟ་བ་མིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་པས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་དེའི་ངང་དུ་འཇོག་པ་གལ་ཆེ། མདོར་ན་རིག་པ་རང་གསལ་ཆེན་པོ་བློའི་འཛིན་རྩོལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ། ཆེད་དུ་སྒོམ་པའི་གཉེན་པོ་ཡང་མ་ཞུགས་པ་རྒྱ་ཡན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ངང་ལ་འཇོག་པ་དེ་ཉིད་ལྟ་བ་རི་བོ་ཅོག་བཞག་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་སྒོམ་པ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་ནི། དེ་ཡང་དང་པོ་ལུས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས། མིག་བར་སྣང་ལ་ཧ་རེ་གཏད། ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འཛིན་པའི་བཟོ་རྒྱ་མི་སྐྱེད་པར་རྒྱ་མཚོ་རླབས་ཀྱིས་མ་དཀྲུག་པ་བཞིན་རང་དྭངས་སུ་བཞག་དུས། སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཚུར་མངོན་དུ་གྱུར་ཡོང་ལ། དེའི་ངང་ལ་འཇོག་པ་ལས་གཞན་སྒོམ་རྒྱུ་གང་ཡང་མེད། དེ་ལྟར་ན་ཁྲེགས་ཆོད་རང་གི་དགོངས་པ་ལ་མི་གཡོ་བ་གསུམ་ལྡན་ཞེས་གསུངས་ཡོད། ལུས་མི་གཡོ་བ་རི་རྒྱལ་ལྟ་བུ་ལྷོད་གྱི་ལེར་བཞག་དགོས། དེའི་དགོས་པ་ནི། ལུས་དྲང་ན་རྩ་དྲང་། རྩ་དྲང་ན་རླུང་དྲང་། རླུང་དྲང་ན་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་དགོས་པ་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་མི་གཡོ་བ་མཚོ་ལ་གཟའ་སྐར་ཤར་བ་བཞིན་རང་སར་དྭངས་སལ་ལེར་འཇོག་དགོས། དེ་ཡང་། འདི་ལྟར་མིག་གི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཡི། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །སྣང་ཡང་འཛིན་པ་མེད་པའི་ངང་དུ་ཞོག །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། མིག་ནི་འོད་གསལ་འཆར་བའི་སྒོ་ཡིན་པས་མིག་མི་འགུལ་བར་ཐད་ཀའི་ནམ་མཁའ་ལ་རྟེན་མེད་དུ་ཡེ་རེ་འཇོག་དགོས། ཀུན་མཁྱེན་བླ་མས། མི་བསྒོམ་ན་མི་བསྒོམ་མ་གཏོགས། བསྒོམ་ཕན་ཆད་མིག་མི་འགུལ་བ་ག
Chinese
我所说的要点在于此。也就是说，如同从须弥山顶观看，所有小山都能一览无余一样，大圆满的未作修饰的见地超越了心识的范畴，因此没有任何法不包含在这未作修饰的见地中。持续保持这种状态就是见地如山王。那么应该如何保持呢？当安住于自心未作修饰的本然状态时，一种清晰、觉性、无碍、赤裸、坦然的状态会持续不断地显现。它的本质是通透的赤裸觉性。安住于此状态就是见地如山王。然而，如果自己的心认为它是超越有无、好坏等边际的，并对此产生执着和专注，那么，如果产生了执着，那就不是见地。正如所说，安住于无根无基的见地之中至关重要。简而言之，安住于超越所有心识造作的、未加入任何刻意修习对治的、广大、自由、不变的自明觉性之中，这就是见地如山王。 接下来是禅修如海王。首先，身体结跏趺坐，眼睛凝视虚空，不对六识的任何显现产生执着的造作，如同平静无波的大海一样，安住于自明的状态。此时，心性本具的智慧自然会显现出来，安住于此状态之外，没有任何其他的禅修。因此，彻却（藏文：ཁྲེགས་ཆོད་，梵文天城体：उत्क्षेप，梵文罗马拟音：utkṣepa，超越）被描述为具有不动的三个特点。身体如山王般稳固安住。这样做的必要性是：身体正直则脉正直，脉正直则气正直，气正直则心易于调伏。同样，感官也应如海中星辰般，安住于清澈明晰的状态。正如： 如此眼中所见之境。 内外情器一切诸事物。 虽显现然安住于无执状态。 眼睛是光明显现之门，因此眼睛不应动摇，应坦然安住于无所依的虚空之中。全知上师曾说：不修则已，若修，则眼睛不可动摇。
English
The key point I'm making is this. That is, just as when looking from the summit of Mount Meru, all the small mountains are seen at a glance, this unadulterated view of the Great Perfection transcends the realm of conceptual mind, so there is no dharma that is not included in this unadulterated view. To continuously maintain this state is the view like a mountain king. How should it be maintained? When resting one's own mind in its unadulterated, natural state, a clear, aware, unobstructed, naked, and relaxed state continuously arises. Its essence is the transparent, naked awareness. To rest in that state is the view like a mountain king. However, if one's own mind thinks that it is something beyond the extremes of existence and non-existence, good and bad, and then becomes attached to it and focuses on it, then if attachment arises, it is not the view. As it is said, it is crucial to rest in the view that is without foundation or root. In short, to rest in the great, self-luminous awareness that transcends all mental fabrication, that is free from the antidote of deliberate meditation, and that is vast, free, and unchanging, that is the view like a mountain king. Next is meditation like an ocean king. First, sit in the lotus position, fix your gaze on the space between the eyes, and without creating any grasping at the appearances of the six consciousnesses, rest in a naturally clear state, like an ocean undisturbed by waves. At that time, the self-arisen wisdom of mind itself will naturally manifest, and there is no other meditation than resting in that state. Therefore, Trekchö (Tibetan: ཁྲེགས་ཆོད་, Sanskrit Devanagari: उत्क्षेप, Sanskrit Romanization: utkṣepa, meaning: transcendence) is said to have three characteristics of immovability. The body should be relaxed and still like a mountain king. The reason for this is that if the body is straight, the channels are straight; if the channels are straight, the winds are straight; and if the winds are straight, the mind is easier to tame. Similarly, the senses should be still and clear in their own place, like stars appearing in the ocean. As it says: Like this, the objects seen by the eye, All phenomena, inner and outer, vessel and contents, Although they appear, rest in a state without grasping. The eye is the door through which clear light arises, so the eyes should not move, but should rest openly and without support in the direct sky. The Omniscient Lama said: If you are not meditating, then don't meditate, but once you start meditating, the eyes should not move.
Tibetan
ལ་ཆེ་ཞེས་ཡང་ཡང་གསུངས་ཡོད། དེས་ན་མིག་མི་འགུལ་བར་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟ་སྟངས་ལྷོད་ཀྱིས་གཏད་ན་འོད་གསལ་འཆར་བའི་དགོས་པ་ཡོད། གལ་སྲིད་བཞག་ཐབས་འདི་ཉིད་ལེགས་ན་རིག་རྩལ་འདི་ལ་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འཆར་བར་འགྱུར་ཡོང་ཞེས་གསུངས་ཡོད། དེ་བཞིན་ཀུན་མཁྱེན་བླ་མ་སོགས་ཀྱིས་གསུངས་ན་ཨ་ནུ་མན་ཆད་ནས་རླུང་སྣ་བུག་གཉིས་ནས་ཚུར་དྲངས་ཏེ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ལྟེ་འོག་ནས་སྤུ་ན་གུའི་མཚམས་སུ་རྩ་དབུ་མ་དང་འབྲེལ་ཡོད་པ་ནས་རྒྱུ་ཞིང་རླུང་ནང་དུ་འཛིན་པ་དཔེར་ན་རྐྱལ་སྟོང་སྤུར་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་ལུགས་ལ་དེ་ལྟར་མིན་པར་རླུང་ཁ་ནས་མཆུ་སོ་མ་རེག་ཙམ་དལ་བུས་ཕར་གཏོང་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་རླུང་གི་རྟ་བྱས་ནས་རྣམ་རྟོག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཆར་འོང་བས་རླུང་ཕྱིར་འཛིན་པ་གནད་ཡིན། དེས་ན་རླུང་རང་བབས་སུ་ཁ་ནས་བཏང་བ་ན་དེའི་སྐབས་སུ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ལ་ཧ་རེ་སེང་ངེ་བ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་འཇོག་པ་ལས་གཞན་པའི་སྒོམ་རྒྱུ་ཞིག་གང་ན་ཡང་བཙལ་དུ་མེད། དེ་ནས་སེམས་མི་གཡོ་བ་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་ལྟར་ཞེས་གསུངས་ཡོད། དེ་ནི་རིག་པ་ལ་གནས་ཆ་དང་དྭངས་ཆ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། གནས་ཆ་དེ་ཉིད་བཞག་ནས་དྭངས་ཆ་དེ་སྐྱོང་དགོས་ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པ་དང་། སྨིན་གླིང་གཏེར་ཆེན། རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པ། མཁན་པོ་ངག་ཆུང་སོགས་ཀྱིས་གསུངས་ཡོད། གལ་སྲིད་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་དེ་བསྐྱང་ན་ཟོ་བ་ལ་ཟོ་དྲེག་ཆགས་པ་བཞིན། ཉམས་ཞེན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་འཛིན་པ་ཞུགས་ནས་ཕར་བསྒྲིབ་འགྲོ་བ་ཡིན། ཉམས་ལེན་ལ་ངོས་བཟུང་དང་དམིགས་གཏད་ཡོད་ན་དེ་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མིན། དེས་ན་སྟོང་ཉམས་དང་གསལ་ཉམས་སོགས་ཉམས་གང་ཤར་ན་བདེན་མེད་རྩིས་ཆུང་དུ་བཞག་ན་ཕར་དྭངས་འགྲོ་བ་ཡིན། དེ་ཡང་བདེ་ཉམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་མཐུན་པ། གསལ་ཉམས་ནི་ཞེ་སྡང་དང་མཐུན་པ། མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ནི་གཏི་མུག་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པས་དེ་འདྲའི་ངང་དུ་འབྱམས་འགྲོ་ལ། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་ངང་ལ་ཞེན་ཅིང་འབྱམས་ན། རིམ་བཞིན་དུ་བདེ་ཉམས་ཀྱིས་འདོད་ཁམས་སུ་གོལ། གསལ་ཉམས་ཀྱིས་གཟུགས་ཁམས་སུ་གོལ། མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཀྱིས་གཟུགས་མེད་དུ་གོལ་འགྲོ་ཞེས་གསུངས་ཡོད། དེས་ན་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་དེ་ཉིད་བཞག་ནས་རིག་པའི་དྭངས་ཆ་དེ་ཉིད་དུས་རྒྱུན་འགྲོ་འདུག་སོགས་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་ལམ་གང་གི་སྐབས་སུ་ཡིན་ན་ཡང་དེའི་ངང་མ་བོར་བ་དང་མ་བརྗེད་པར་བསྐྱང
Chinese
“啦切”曾多次被提及。因此，眼睛不眨动，以放松的姿态注视天空，有显现光明之必要。据说，如果这种保持方法良好，那么这种觉性技巧将会显现出眼睛和神通等所有功德。同样，全知上师等曾说，从阿努以下，从两个鼻孔吸气，然后依次从肚脐下方到生殖器之间的位置，与中脉相连，像充满空气的空皮囊一样，将气吸入。然而，在大圆满阿底瑜伽的体系中，并非如此，而是需要从口中缓缓呼出气息，嘴唇几乎不接触牙齿。这是因为以气为马，各种念头会依次生起，因此，向外呼气至关重要。因此，如果让气息自然地从口中呼出，那么在这种情况下，没有任何成就，只有一种空荡荡的感觉，除了保持在这种状态之外，任何地方都找不到其他的禅修方法。然后，据说“心不摇动，如无云晴空”。这是因为觉性具有住分和净分两种，需要舍弃住分，而修持净分，全知龙钦巴、敏林德钦、持明吉美林巴、堪布阿琼等都这样说过。如果修持心的住分，就像水桶里积满水垢一样，对体验的执着会进入其本质，从而遮蔽它。如果对体验有认知和目标，那么这不是大圆满。因此，无论生起空性体验还是光明体验等任何体验，如果将其视为无意义而不重视，那么它就会变得清澈。这是因为，乐受与贪欲相符，明受与嗔恨相符，无分别的体验与愚痴相符，因此会沉溺于这种状态。如果执着并沉溺于乐、明、无分别的状态，那么会依次因乐受而堕入欲界，因明受而堕入色界，因无分别的体验而堕入无色界。因此，需要舍弃心的住分，而觉性的净分，无论在行走坐卧等任何行为和行为举止中，都要始终保持和不忘记它。
English
“La che” has been mentioned many times. Therefore, it is necessary to reveal the clear light by gazing at the sky with a relaxed posture without moving the eyes. It is said that if this method of holding is good, then all the qualities of eyes and clairvoyance, etc., will appear in this awareness technique. Similarly, all-knowing lamas and others have said that from Anu downwards, air is drawn in from the two nostrils, and then gradually from below the navel to the area between the genitals, connected to the central channel, and the air is held inside like filling an empty bladder. However, in the system of Dzogchen Atiyoga, it is not like that, but the air needs to be exhaled slowly from the mouth, with the lips barely touching the teeth. This is because thoughts arise sequentially by making air the horse, so it is important to exhale the air. Therefore, if the air is released naturally from the mouth, then in that case, nothing is accomplished, and there is only a hollow feeling, and there is no other meditation to be found anywhere other than staying in that state. Then, it is said, "The mind does not waver, like a cloudless sky." This is because awareness has two aspects, the abiding aspect and the clear aspect. It is necessary to abandon the abiding aspect and cultivate the clear aspect, as said by the all-knowing Longchenpa, Minling Terchen, Rigdzin Jigme Lingpa, Khenpo Ngachung, and others. If the abiding aspect of the mind is cultivated, it is like scum accumulating in a bucket, and clinging to the nature of experience enters and obscures it. If there is recognition and focus on the experience, then it is not Dzogchen. Therefore, if any experience arises, such as emptiness experience or clarity experience, if it is regarded as meaningless and not valued, then it will become clear. This is because the experience of bliss is in accordance with desire, the experience of clarity is in accordance with hatred, and the experience of non-thought is in accordance with ignorance, so one becomes immersed in such a state. If one clings to and becomes immersed in the state of bliss, clarity, and non-thought, then gradually one will fall into the desire realm because of the experience of bliss, fall into the form realm because of the experience of clarity, and fall into the formless realm because of the experience of non-thought. Therefore, it is necessary to abandon the abiding aspect of the mind, and the clear aspect of awareness should be maintained constantly, without forgetting or losing it, in any activity and behavior, such as walking, sitting, etc.