Tibetan
་ན་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་བདེན་པ་དཔེ་དང་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་ཞིག་འཆར་ནས་ཡོང་། རེ་ཞིག་ལས་དང་པོ་པའི་རིགས་ལ་རྣམ་རྟོག་ནག་པོ་ཁ་འབྱམས་ཀྱིས་དྲན་པ་གཡེངས་སུ་བཅུག་ཡོང་བས་ན། རྣམ་རྟོག་གཏན་བྲལ་ལ་སོང་རྗེས་དྲན་པ་ཧྲིག་གེར་སླེབས་ནས་ང་ཡེང་འདུག་སྙམ་པའི་འགྱོད་པ་སྐྱེ་ཡང་དེའི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་སྔ་བའི་གཞུག་གཅོད་དང་། ཡེང་བ་ལ་འགྱོད་པ་སོགས་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་དྲན་པ་ཧྲིག་གེར་སླེབས་པ་དེ་ཀའི་ཐོག་ཏུ་རང་བབས་ཀྱིས་རྒྱུན་སྐྱོང་དགོས། དྲན་པ་ཧྲིག་གེར་སླེབས་དུས་དྲན་པས་ཟིན་པའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་ཉིད་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་བབས་རང་བྱུང་གི་དགོངས་པ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་ཡོད། དེ་ལྟར་ན་ལས་དང་པོ་པས་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ནས་བརྟག་དཔྱད་བསམ་གཞིག་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་རྣམ་རྟོག་ངོ་ཤེས་མཁན་རང་གི་ཐོག་ཏུ་བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་ལ་མི་རྒན་གྱིས་སྣང་མེད་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་རྩིས་མེད་བདེན་མེད་དུ་འཇོག་དགོས། ཀུན་མཁྱེན་འཇིགས་མེད་གླིང་བས། ཤར་མཁན་ལ་ལྟོས་རང་གྲོལ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་རྣམ་རྟོག་ཤར་དུས་ཤར་མཁན་རང་གི་གཤིས་ལ་བལྟས་པས་དེ་རང་ཡལ་དུ་འགྲོ་བས་ན་རང་གྲོལ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན། དེ་ལ་རྒྱུན་རིང་བར་གོམ་པས་ཅི་ཞིག་ན་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་ལ་ཤར་ནས་གནས་འཇུ་མཉམ་དུ་གྲོལ་བ་ཡིན་གསུངས་ཡོད། འདིའི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་ངོ་ཤེས་ནས་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བ། རྣམ་རྟོག་ཕན་མེད་གནོད་མེད་དུ་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བ་སོགས་རིམ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཡོད། མདོར་ན་སེམས་ཉིད་གདོད་ནས་སྐྱེ་མེད་དུ་ཐག་ཆོད་དགོས། ད་ལྟ་སེམས་ཤིག་སྐྱེ་སྣང་གནས་སྣང་འགག་སྣང་ཤར་བ་དེ་ཉིད་སྒོམ་གྱི་སྐྱོན་ཡིན། དེ་ལྟར་སེམས་འདི་ཉིད་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་མ་མྱོང་བ་ཡིན་ཀྱང་། ངོ་བོ་གསལ་བ། རང་བཞིན་སྟོང་བ། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རིག་པ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་བཞུགས་པ་ཡིན། དེ་ལ་ཁོ་ཐག་ཆོད་དེ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་རྟོགས་དུས་སེམས་ཀྱི་གཤིས་སམ་རིག་པའི་ཐོག་ཏུ་སླེབས་པ་ཡིན། སེམས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་མྱང་འདས་ཀྱི་རྫོང་ཆེན་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ཡིན། མདོར་ན་རིག་འཛིན་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་ལེན་གྱི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་གནད་གཅིག་ཏུ་ཚུར་བསྡུ་ན། ད་ལྟ་རང་ལ་གང་ཤར་གང་སྣང་ཐམས་ཅད་ལ་བཅོས་བསྒྱུར་དང་། དགག་སྒྲུབ་དང་རེ་དོགས་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་དྲན་ཙམ་རིག་ཙམ་དེའི་ངང་གདངས་མ་ཤོར་བར། ཧ་གོ་ཙམ་གོ་བྱ་གོ
Chinese
那么，超越典范和言诠的胜义无戏论之真理将会显现。暂时而言，对于初学者来说，由于纷繁的黑色念头会使心识散乱，因此，在念头完全消失后，当心识清醒时，会产生“我散乱了”的后悔，但在那时，不要去切断先前念头的尾巴，也不要对散乱感到后悔，而要在那心识清醒的那一刻，自然而然地保持下去。据说，当心识清醒时，心识所抓住的第一个刹那，就具有大圆满本来自然之见。因此，初学者应该凝视任何升起的念头，不要进行任何分析思考，而是像老人对孩子的游戏不予理睬一样，对认识念头者自身不予理睬，视其为无效和虚假的。全知吉美林巴尊者说：“观照升起者，即是自解脱。”因此，当念头升起时，观察升起者自身的本性，它自然会消失，因此会直接证悟自解脱。如果长期练习，念头会在禅修中升起，并同时解脱于生住灭。据说，此时，认识念头后，念头本身会解脱为法身，念头会无益无害地解脱为法身等等，这些会依次发生。简而言之，必须确信心性本初不生。现在，显现出心识生起、安住、消逝的现象，这是禅修的过失。虽然如此，这个心识从未经历过生灭，但其自性光明，本体空性，大悲周遍的智慧，即觉性，三身的自性，本来就无二无别地存在。当确信这一点，并证悟其无根无基时，就到达了心之本性或觉性之上。心无根无基，也被称为涅槃的大城堡。简而言之，如果将所有持明上师们的实修精髓归纳为一个要点，那就是，现在无论对自己显现什么，都不要进行改造，不要进行否定和肯定，不要抱有希望和恐惧，而要在忆念和觉察的当下，不失去其状态，仅仅是理解，能理解者和所理解。
English
Then, the ultimate truth of non-elaboration, which transcends examples and expressions, will arise. For the time being, for beginners, because the profusion of black thoughts will cause the mind to be distracted, therefore, after the thoughts have completely disappeared, when the mind is clear, there will be regret of "I am distracted," but at that time, do not cut off the tail of the previous thoughts, nor regret the distraction, but in that moment when the mind is clear, naturally maintain it. It is said that when the mind is clear, the first moment grasped by the mind has the view of the Great Perfection, the original naturalness. Therefore, beginners should stare at any arising thoughts, without doing any analysis or thinking, but like an old man ignoring a child's game, ignore the one who recognizes the thoughts, and regard it as invalid and false. The Omniscient Jigme Lingpa said, "Looking at the arising one is self-liberation." Therefore, when thoughts arise, observing the nature of the arising one itself, it will naturally disappear, thus directly realizing self-liberation. If you practice for a long time, thoughts will arise in meditation and be liberated simultaneously in arising, dwelling, and ceasing. It is said that at this time, after recognizing the thoughts, the thoughts themselves will be liberated into the Dharmakaya, the thoughts will be liberated into the Dharmakaya without benefit or harm, and so on, these will happen in sequence. In short, one must be certain that the nature of mind is primordially unborn. Now, the phenomena of the arising, dwelling, and ceasing of the mind are the faults of meditation. Although this mind has never experienced arising and ceasing, its essence is luminosity, its nature is emptiness, and the wisdom of all-pervading compassion, that is, awareness, the nature of the three kayas, is inherently inseparable. When you are certain of this and realize that it is rootless and baseless, you will arrive at the nature of mind or awareness. The mind is rootless and baseless, and is also called the great fortress of Nirvana. In short, if all the essential points of practice of the vidyadhara lamas are summarized into one point, it is that whatever arises or appears to you now, do not transform it, do not affirm or deny it, do not have hope or fear, but in the moment of remembering and being aware, without losing its state, just understanding, the understander and the understood.