Chinese
新月生起。 长久串习的出离心与慈悲之月。 伴随增长的青春，如上弦之月。 十一岁时，拥有荣耀的持兔者（月亮）。 僧衣的间隙被彩云装饰。 绽放十种舍弃之莲花花瓣的嫩莲。 清净戒律之花瓣的蕊中。 美德芳香弥漫。 如云般围绕着白方天人的金蜂。 共同与不共同论典之海洋的所在地。 日夜相连的勤奋。 迅速敏锐的智慧，不混杂的吉祥草尖。 远离蒙蔽一切愚昧的污秽气味。 如是，十明学问茂盛。 戒律清净的哈日树的根基稳固。 未被五种堕落之风所动摇。 绽放清净戒律之美丽花朵。 以殊胜圣者所教导的次第进入。 以任何虚伪行为，如噶举上师般。 我跟随之后，从有意义的行为中。 不是手指的指引，这值得赞颂。 现在，法王喇嘛仁波切年幼时，闻思修习之际，极其稀有的行为，不做作自然流露的品性如何，他的法友们，正直无欺，智慧不逊者们，以非虚假的真诚之语，一致谈论，我想稍微记录一些。即，堪布仁波切这位，十一岁出家后，我们在经院中一同相处期间，他自己的僧房和僧团的行列等，无论在内外任何地方，都从未见过他有放纵粗暴的行为。不仅如此，在夏安居游方期间，也从不奔跑跳跃玩耍，不说闲话等不如法的行为，无论与谁在一起，都在进行着符合佛法的交谈。特别是，在堪布和轨范师面前进行佛法辩论，以此度日。同样，平时在经院时，有时在他自己的亲近上师处
English
The new moon rises. The moon of renunciation and compassion, long accustomed to. Accompanied by the flourishing youth, like the waxing moon. At the age of eleven, the glorious rabbit-holder (moon). The gaps in the monastic robes are adorned with colorful clouds. The tender lotus that blooms with the petals of ten abandonments. In the pistil of the petals of pure discipline. The fragrance of virtue wafts. Like clouds, the golden bees of the white-sided gods and humans gather. The place of the ocean of common and uncommon treatises. With diligence that connects day and night. Swift and sharp wisdom, the unmixed tip of kusha grass. Free from the unclean odor that obscures all ignorance. Thus, the ten sciences are lush and abundant. The roots of the Haritaki tree of pure discipline are firm. Unmoved by the winds of the five falls. The beautiful flowers of pure discipline bloom. Entering in sequence according to the teachings of the great and holy ones. With whatever pretense, like the Kagyu masters. "I follow after," from meaningful actions. Not the guidance of a finger, this is worthy of praise. Now, when the Dharma Lord Lama Rinpoche was young, during the times of listening, contemplating, and meditating, how his extremely rare actions, the unfeigned and spontaneous nature of his character, were spoken of unanimously by his Dharma brothers, who were upright, honest, and of no less wisdom, with sincere words free from falsehood, I would like to record a little. That is, this Khen Rinpoche, after taking ordination at the age of eleven, during the time we spent together in the monastic college, in his own room, in the rows of the assembly, and in all places inside and outside, I never saw him engage in unrestrained or crude behavior. Moreover, during the summer retreat and pilgrimage, he never ran, jumped, played, or engaged in frivolous talk or other improper conduct. Whoever he was with, he would engage in Dharma-related conversations. In particular, he spent his time engaging in Dharma debates in the presence of the Khenpo and Acharya. Similarly, when he was usually in the monastic college, sometimes at his own close teacher's side.
Tibetan
སོལ་ཚིགས་བཞེས་པ། མཁན་པོ་དང་སྐྱོར་དཔོན་རྣམ་པའི་གཟིམ་ཤག་ཏུ་དཔེ་ཆའི་དོགས་འདྲི་རེའི་ཆེད་དུ་ཕེབས་བཞུགས་རེ་མ་གཏོགས། གྲྭ་ཤག་གཞན་དུ་ཕེབས་པ། གཞན་གྱིས་རང་གར་འཆལ་གཏམ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལ་གསན་པ་དང་། ཞལ་ནས་ངན་ཤགས་བླ་བཙག་ལོང་གཏམ་སོགས་མི་འབྱུང་བ་ནི། ཁོང་གི་མཛད་སྤྱོད་མ་བཅོས་རང་བཞིན་གྱིས་བཙུན་ཚུགས་ཉིད་དུས་ཀུན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་པར་རང་བཞིན་བརྗོད་པའི་གཏམ་ལས་ཟོལ་སྦྱོར་གྱིས་བསྟོད་འདོད་མིན་ཞེས་གཟུར་གནས་དག་གི་ངག་སྒྲོས་གཙང་མ་ན་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཞིག་གོ། ཁྱད་པར་བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་མིག་འབྲས་བཞིན་གཅེས་སྤྲས་གནང་བའི་དམ་གཙང་གི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ནི། དུས་ཕྱིས་ངེད་ཅག་གུས་སློབ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཁྲིད་ཀྱི་ཟུར་འཕྲོས་རྣམས་སུ་ཡང་བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་འདི་ལ། རྒྱལ་དབང་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱིས། ཁོང་ཡན་ཆད་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་གསེར་གྱི་ཉག་ཐག་ལ་དམ་སེལ་གྱི་གཡའ་ཡིས་གོས་མ་མྱོང་བས་ཕྱི་རབས་ཁོང་གི་རྗེས་འཇུག་དག་གིས་གནས་འདི་ལ་ནན་གཟབ་དགོས་ཞེས་ཕྱག་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ཡིན་ཞེས་རྗེས་སུ་གདམས་པར་མཛད་པས་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐུགས་ལ་གཞག་པ་ཅིས་ཀྱང་གལ་ཆེ། དམན་པ་བདག་གིས་ཀྱང་བླ་མ་མ་དགོས་མཆེད་གྲོགས་དག་ལ་ཡང་ལྐོག་ནས་བླ་བཙག་བྱས་པ་ཞིག་ཀྱང་དྲན་རྒྱུ་མི་འདུག ཅེས་ལན་གྲངས་དུ་མར་གསུངས་པ་ནི། དེ་དེ་བཞིན་དུ་ཁོང་གི་སྐུ་ཚེའི་སྟོད་ན་མཆེད་གྲོགས་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཐོས་པའི་མཛད་རྣམ་དང་། ད་ལྟའི་ངེད་ཅག་སློབ་བུ་ཡོངས་ནས་མཇལ་དུ་ཡོད་པ་ཞིག་སྟེ། རྒྱུན་དུ་ཐ་མལ་ལོང་གཏམ་ཀུ་རེ་བཞད་གད་མཛད་པ་ཙམ་ཡང་མཇལ་དུ་མེད་པར་མ་ཟད། ཞུ་ཕོད་པ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་ཉེས་ཚིག་དེ་འདྲ་ཞལ་ལས་འབྱུང་བའི་གནས་དང་སྐབས་ག་ལ་མཆིས། དེས་ན་ཀུན་མཁྱེན་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་གྱིས་རང་རེ་སྔ་འགྱུར་བརྒྱུད་འཛིན་རྣམས་ལ་ནན་ཏན་ཆེན་པོས་གདམས་དོན་ཇི་བཞིན་པ་ཐུགས་ཉམས་སུ་བསྟར་བའི་འདྲེན་མཆོག་མཚུངས་པ་མེད་པ་གང་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་ཅིང་སྒྲུབ་པར་བགྱིད་པའི་མིག་ལྟོས་མཚུངས་པ་མེད་པ་འདི་ཉིད་ཀུན་གྱིས་ཐུགས་ཉམས་སུ་བཞེས་པའི་ཆེད་དུ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པའོ། ། མདོར་ན་སྐུ་གཞོན་ནུ་དགུང་གྲངས་བཅུ་གཅིག་གི་སྟེང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནས་བཟུང་། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་བགྲེས་པོ་ཞིག་གི་མཛད་སྤྱོད་ལྟར། སྐུ་བསྐྱོད་པ། ན་བཟའ་བགོ་བ། གསོལ་བ་བཞེས་པ་ལ་སོགས་མཛད་སྤྱོད་གང་གི་སྐབས་སུ་ཡང་
Chinese
关于行为举止方面：除了为了请教经书疑难，偶尔去堪布和纠察师的房间以外，从不去其他僧舍。不听别人随意说闲话，口中不说恶语、诽谤、无聊的话等等。他的行为举止自然而然就是僧人的威仪，始终不变。这只是如实描述，并非虚情假意的赞美。公正的人们口中常常这样说。特别是，他像爱护眼睛一样珍惜与上师和道友之间的誓言，是一位持守誓言清净的伟大人物。后来，我们这些恭敬的弟子在讲经说法时，也常常提到与上师和道友之间的誓言。全知龙钦饶绛巴说：“在他之前的传承如同金线，从未被破坏誓言的污垢所染污，因此后来的追随者们务必对此谨慎。”他双手合十祈祷，并以此教诲我们。因此，大家务必牢记在心。卑微的我也没有想起曾经暗地里诽谤过上师或道友。他多次这样说。这与他年轻时从道友们那里听到的行为举止，以及现在我们所有弟子亲眼所见的一样。不仅从未见过他闲聊、开玩笑、大笑，甚至连请求都不敢，更何况是说出不好的话呢？因此，全知无垢光尊者对我们宁玛派的传承者们谆谆教诲，他如实地实践了教诲，是无与伦比的导师，我们追随并修持他，他是无与伦比的榜样，为了让大家都能牢记在心，所以略微讲述这些。 总而言之，从年幼十一岁出家以来，就像一位年长的比丘一样，无论是行走、穿衣、吃饭等任何行为举止。
English
Regarding conduct: Except for occasionally visiting the rooms of the Khenpo and Disciplinarian to inquire about difficult points in the scriptures, he never went to other monastic residences. He did not listen to others casually gossiping, and he did not utter harsh words, slander, idle talk, etc. His conduct was naturally that of a monk, always unchanging. This is just a truthful description, not a false praise. Fair-minded people often say this. In particular, he cherished the samaya with his guru and Dharma friends like his own eyes, and was a great person who kept his vows pure. Later, we, his respectful disciples, also often mentioned the samaya with the guru and Dharma friends during Dharma teachings. Omniscient Longchen Rabjampa said, "The lineage before him is like a golden thread, never stained by the defilement of breaking vows, so later followers must be careful about this." He folded his hands and prayed, and taught us in this way. Therefore, everyone must keep this in mind. I, the humble one, do not recall ever having secretly slandered my guru or Dharma friends. He said this many times. This is the same as the conduct that he heard from his Dharma friends in his youth, and what all of us disciples see now. Not only have we never seen him chatting idly, joking, or laughing loudly, but we don't even dare to ask him anything, let alone say bad words. Therefore, the Omniscient Vimalamitra earnestly instructed us, the Nyingma lineage holders, and he practiced the teachings as they were, he is an incomparable teacher, we follow and practice him, he is an incomparable example, and in order for everyone to keep this in mind, I have briefly narrated these things. In short, from the time he was ordained at the young age of eleven, he behaved like an elderly bhikshu, whether it was walking, dressing, eating, or any other activity.