Tibetan
ན་པ་ཞིག་ཡིན་ཕྱིན། སྐུ་དྲུང་ནས་མཇལ་ཕྱག་ཕུལ་ཚེ་ཕྱག་མ་གནང་ཕྱག་མ་གནང་ཞེས་ཞེ་སའི་གསུང་ཁོ་ན་འབྱོན་ཞིང་གཟིམ་མལ་ལས་བཞེངས་པ་དང་། ཕྱག་དབང་ཞུས་དུས་དབུ་ཐོད་གཏུགས་ནས་བྱིན་རླབས་གནང་བ་ལས། ཕྱག་དབང་གནང་བར་མི་མཛད་ཅིང་། ཆོས་འབྲེལ་དང་སྨོན་ལམ་གནང་བ་ན་ཆོས་བརྒྱད་རོ་སྙོམས་འབྱུང་ཞིང་དབེན་རིར་ཉམས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཐུགས་སྨོན་ཟབ་མོར་གནང་བ་ཨ་འཛོམས་རྒྱལ་སྲས་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་། ཀྱེ་ཀྱེ་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ། ། བདག་སོགས་ཁྱེད་ཀྱི་རྗེས་འཇུག་ཀུན། ། དལ་འབྱོར་སྙིང་པོ་ལོན་པ་དང་། ། མི་རྟག་འཆི་བས་རྒྱུད་བསྐུལ་ཏེ། ། དགེ་སྡིག་བླང་དོར་གནས་ལ་ཞིབ། ། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་མཐོང་། ། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་རོ་སྙོམས་ཤིང་། ། གཅིག་པུར་དབེན་པའི་རི་ངོགས་ཟིན། ། སྣང་བཞིའི་ཉམས་ལེན་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། ། ཁྱད་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གདོད་མའི་ཀློང་། ། འགྲོ་ཀུན་ཕྱམ་གཅིག་གྲོལ་བར་ཤོག །ཅེས་དང་། འཇམ་མགོན་མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་གསུང་། ཅོག་གཞག་བཞི་ལྡན་ཁྲེགས་ཆོད་དགོངས་པ་དང་། ། མངོན་སུམ་འོད་གསལ་ཐོད་རྒལ་ཉམས་ལེན་གཉིས། ། ཟུང་འཇུག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ལམ་མཆོག་གིས། ། ཚེ་འདིར་གདོད་མའི་གཏན་སྲིད་ཟིན་པར་ཤོག ། ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་ཟབ་མོ་གནང་བ་དང་། དུས་རྒྱུན་ཕྱོགས་ནས་འདུས་བའི་བུ་སློབ་རྣམས་ལ། འདི་དག་ནི་ང་ལ་བརྟེན་ནས་བཞུགས་པ་ཡིན་མོད། ང་ལ་ནི་ཁོང་རྣམ་པའི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ཕན་ཐོགས་པའི་ནུས་པ་གང་ཡང་མི་འདུག་གསུངས་ནས། ཐུགས་བརྩེ་རྒྱ་ཆེར་གནང་ཞིང་། དེ་དག་གིས་ཞུས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆེ་རྒུ་གཞན་གྱིས་ཞུས་པ་དང་མི་འདྲ་བའི་བརྩིས་ཆེན་མཛད། འབྱོར་བ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཟས་གོས་ཡོ་བྱད་ཅི་ཐད་ནས་གནང་སྦྱིན་དང་། དུས་དུས་སུ་བཟའ་བཅའ་སོགས་ཀྱི་ཕོངས་པ་ཨེ་འདུག་ཅེས་འདྲི་བ་དང་། སྐབས་འགར་སྐུ་ཉིད་དངོས་སུ་ཕེབས་ཏེ། གྲྭ་ཁང་རྣམས་ལ་གཟིགས་རྟོག་དང་གནང་སྦྱིན་བསྩལ་བ། གཞི་བྱེས་ཀྱི་སློབ་བུ་རྣམས་སུ་ཞིག་སྙུང་བའི་དུས་ན། ཉིན་མཚན་ནམ་ནམ་དུ་སྐུ་བསྐྱོད་ནས། བྱིན་རླབས་སྐྱབས་སྲུང་གནང་བ། དཔེ་ཆ་ཟས་གོས་ནས་འབུད་རྒྱུ་ཡན་ཆད་དངོས་རྫས་ཆེ་ཆུང་གང་དང་གང་གནང་ཡང་། སྣོད་སོགས་དེ་དང་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནས་ཕྱག་གིས་བཟུང་བཞིན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་རང་གི་ལག་གིས་སྦྱིན་པ་འབའ་ཞིག་གནང་བ་ལས། མ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ཆ་ཙམ་ཡང་མི་མངའ་ཞིང་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ནི། དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྷག
Chinese
既然是那样的，从尊者那里拜见献礼时，只会听到“不要，不要”的敬语，从寝室起身时，请求灌顶时，只是头顶相触给予加持，而不做灌顶。在给予佛法开示和祈愿时，生起对世间八法的平等心，并给予在寂静山中修行证悟达到究竟的深切祝愿，这是阿宗嘉色仁波切的开示。 “祈请，祈请，珍贵的上师！ 我等所有您的追随者， 获得暇满人身之精华， 无常死亡鞭策内心， 善恶取舍之处细致观察， 轮回痛苦之自性亲眼目睹， 世间八法平等对待， 独自占据寂静之山崖。 四相修法达到究竟， 具足六种功德原始之界， 愿一切众生同时解脱！” 这是蒋贡麦彭仁波切的开示： “具备四种安住方式的脱噶见解， 以及现量光明妥噶的修持， 以此双运金刚藏的殊胜道， 愿今生获得原始的究竟果位！” 等等，给予了甚深的祈愿。并且，时常对从各方聚集而来的弟子们说：“这些人是依靠我而住，但我对他们相续生起利益的能力一点也没有。” 如此给予广大的慈爱。他们所请求的事情，也像对待其他人所请求的事情一样，非常重视。对贫困的人们，在食物、衣服、用具等各方面都给予布施，时常询问是否有食物等方面的缺乏。有时亲自前往，视察僧舍并给予布施。无论何时何地，当寺院和地方的弟子们生病时，日夜兼程前往，给予加持和庇护。无论是书籍、食物、衣服，乃至燃料等等，无论给予任何大小的物品，总是用手拿着器物等，从那一边递过去，仅仅以大菩萨自己的手来布施，没有丝毫不清净的布施。而且，菩萨们的行为，胜过不具德者。
English
Since that was the case, when paying respects and offering gifts to the venerable one, only honorific words like "No, no" would be heard. When rising from his sleeping quarters, and when requesting empowerment, he would only touch the top of the head to bestow blessings, without actually giving the empowerment. When giving Dharma talks and prayers, equanimity towards the eight worldly concerns would arise, and he would give profound wishes for the ultimate realization of practice in solitary mountains. These are the words of Adzom Gyalsé Rinpoche. "O, O, precious Lama! May all of us, your followers, Obtain the essence of leisure and endowment, Be spurred on by impermanence and death, Examine carefully the places of adopting virtue and abandoning vice, See the nature of suffering in samsara, Treat the eight worldly concerns with equanimity, And occupy the solitary mountain cliffs alone. May the practice of the four visions reach its culmination, And may all beings be liberated simultaneously in the primordial space possessing six qualities!" These are the words of Jamgön Mipham Rinpoche: "With the Trekchö view possessing four placements, And the practice of Tögal, the manifest luminosity, Through the supreme path of the Vajra Essence of Union, May we attain the ultimate primordial state in this life!" And so on, he gave profound prayers. Moreover, he would often say to the disciples who gathered from various directions, "These people are staying relying on me, but I have no ability whatsoever to benefit their minds." In this way, he bestowed great love. He treated their requests with great importance, just as he would treat the requests of others. To those who were poor, he gave generously in terms of food, clothing, and utensils, and would often ask if there was any lack of food or other necessities. Sometimes he would go in person to inspect the monastic residences and bestow gifts. Whenever any of the students from the monastery or elsewhere were sick, he would travel day and night to give blessings and protection. Whether he was giving books, food, clothing, or even fuel, whatever the size of the item, he would always hold the object or container from one side with his hand and give it with his own hand, like a great Bodhisattva, without any impure giving whatsoever. Furthermore, the conduct of Bodhisattvas surpasses that of those who are not virtuous.
Tibetan
་པར་བརྩེ་བ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བཀྲེན་ལ་བརྩེ་དང་མ་རུངས་པ་ལ་བརྩེ། ། ཀུན་འཁྲུགས་ལ་བརྩེ་བག་མེད་རྣམས་ལ་བརྩེ། ། ཡུལ་གྱི་གཞན་དབང་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་། ། ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་ལ་སྙིང་རྗེ་འོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བུ་སློབ་གང་ཞིག་རིགས་རུས་སམ་འབྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་ལ། མཁས་བཙུན་གྲགས་པ་པས་ཀྱང་། སྙིང་རྗེས་དབང་གིས་སྤྲང་པོ་ཁས་དམན་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བརྩེ་བ་གནང་བས། དབུལ་ཕོངས་རྩ་བདག་མེད་པའི་སློབ་མ་རྣམས། ནམ་ནམ་དུ་སྐུ་མདུན་ལ་གཅར་ཕོད་པ་ནི། དེ་དག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བརྩེར་མཛད་པས་ནའོ། ། གདན་ས་ཆོས་གྲྭ་ཉིད་བྱང་འབྲོག་མཐོ་སྒང་དུ་ཆགས་པས། དགུན་ཆེས་གྲང་ལྷགས་ཆེ་བའི་སྐབས་སུའང་། བློ་གྲོས་གསར་རྙིང་གི་སློབ་བུ་རྣམས་ལ་གཞུང་འགྲེལ་གཉིས་གསུམ་རེ་སྦྲགས་ཏེ་གསུངས་ཤིང་། ཕྱི་ཉིན་ཡང་བསྐྱར་གྱིས་ཞིབ་གསལ་དུ་གསུངས་པ་སོགས་ལྷག་བསམ་དང་ཐུགས་བརྩེ་ཆེན་པོས་འོ་བརྒྱལ་རྒྱ་ཆེར་གནང་བས། སློབ་བུ་འགའ་རེས་རྗེ་ཉིད་སྐུ་ངལ་ཆེ་བས་ངལ་གསོ་ཅུང་གནང་བར་ཞུས་པ་ན། ཞལ་ནས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྦྱོང་བརྩོན་རེ་མཛད་རོགས་གནང་ན་ང་ལ་ལྷག་བསམ་དང་། ཕན་སེམས་ཆེ་བས་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཁ་ཆོས་བཤད་པ་ལ་གོམས་སོང་བས་དཀའ་ངལ་ཅི་མི་འདུག་ཅེས་གསུངས་ནས་ཉིན་གཅིག་ལ་ཡང་སྐུ་ངལ་མི་གསོ་བར་དཔེ་ཁྲིད་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་གནང་བ་ཞིག་སྟེ། དགེ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཁས་པ་ཞིག་ཕྱིས་རྗེ་བླ་མའི་ཞལ་སློབ་ཏུ་གྱུར་པ་ཁོང་གིས། ཁོ་བོ་གདན་ས་ཆེན་པོ་དག་ཏུ་ལོ་ཟླ་འགར་འདུག་མྱོང་ཡང་རྗེ་འདི་པ་ཚང་དང་འདྲ་བ་རིག་གནས་ཡོངས་རྫོགས་ཆ་ཚང་བའི་མཁས་པ་དེང་སང་ཆེས་དཀོན་འདུག ཚད་མངོན་སོགས་གཞུང་རེ་རེ་ནས་འདྲ་བ་རེ་ཡོད་ཀྱང་། གཞུང་གཅིག་ལྟ་བུ་ཡང་ལོ་རེ་གཉིས་ལས་མཇུག་མི་རྫོགས་པ་དང་། མཇུག་ཕུད་རྒྱུ་ཡང་དཀའ་སྟེ། འཆད་པ་པོ་ཐུགས་སྐབས་མོ་ཞིག་དཀོན་པས་སོ། ། མཁས་པ་ཆེན་པོ་གཞུང་ཆེན་མང་པོ། རྒྱུན་མི་ཆད་པར་གང་འདོད་དུ་ཞུ་འདུག་ཆོག་པ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་ཐུག་རྒྱུ་མི་འདུག་ཅེས་གསུངས། དུས་ཕྱིས་ཞིང་སྒྲུབ་དང་སྨོན་ལམ་ཆེན་མོ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། སྐྱ་སེར་གྱི་འདུ་ལོང་ཧ་ཅང་མང་བའི་ཚེ། ད་རེས་ང་རང་གིས་ཁྱིམ་པ་ཕོ་མོ་རྣམས་ལ་ཁ་བརྡ་འདྲ་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་གསུངས་ཤིང་། དགེ་འདུན་གྱི་སེར་ཕྲེང་དང་། སྤོས་བསུ་སོགས་ལ་འཛེམ་བག་གིས་ཐེངས་དུ་མར་ཞབས་ཞུ་པ་ལའང་གོ་མི་བཅུག་པར་ནངས་སྔ་བར་གསང་སྟབས་ཀྱིས་ཁོང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཁྲི་ཁར་ཕེབས་པའང་ལན་དུ་མར་བྱུང་ཞིང་། ཆོས་ར་འདུ་
Chinese
是对慈爱的。 《经庄严论》中说： “对悭吝者慈爱，对粗暴者慈爱， 对一切混乱者慈爱，对放逸者慈爱， 对受制于异国者生悲悯， 对邪见显现执着者生悲悯。” 如是说。对于种姓或财富具足的弟子，贤善名声者也因慈悲心的驱使，对贫穷卑贱者格外慈爱。贫困无依的弟子们，之所以能随时亲近上师，正是因为上师对他们慈爱有加。 由于寺院坐落于藏北牧区的高原，即使在冬季严寒之时，也为新老弟子们同时讲授两三部经论。第二天又再次详细讲解，以极大的热忱和慈爱给予广泛的教诲。有些弟子见上师过于劳累，劝请稍作休息时，上师说：“如果大家都能努力学习，我并非因为热忱和善意，而是因为习惯了讲经说法，所以不觉得辛苦。”就这样，一天也不休息，持续不断地讲经说法。一位后来成为宗喀巴大师弟子的格西说：“我曾在许多大寺院住过几年，但像这位大师一样，精通所有文化的学者如今非常罕见。虽然每一部《量论》等论典都有相似之处，但即使是一部论典，也要一两年才能完成，而且很难完成，因为能遇到合适的讲授者非常罕见。 能遇到像这样一位伟大的学者，可以随时随地听闻众多伟大的论典，真是难得。”后来，在造像和祈愿大法会等场合，僧俗信众非常多的时候，上师会说：“这次我打算和在家男女们聊聊天。”多次不顾僧众的队列和香炉迎接等仪式，多次不让侍者知晓，清晨悄悄地独自登上法座。法会聚集
English
is loving. From the Ornament of the Sutras: "Love the miserly, love the unruly, Love all the confused, love the reckless, Have compassion for those under foreign rule, Have compassion for those manifestly attached to wrong views." As it is said. Even to those disciples who are endowed with lineage or wealth, the wise and virtuous one, out of compassion, showed special love to the poor and lowly. The reason why the poor and helpless disciples dared to approach the master at any time was because he cherished them so much. Because the monastery itself is located in the highlands of northern Tibet, even in the coldest winter, he would teach the new and old students two or three scriptures and commentaries at the same time. The next day, he would explain them again in detail, giving extensive teachings with great enthusiasm and love. When some students saw that the master was too tired and asked him to rest a little, he said, "If everyone can study hard, it is not because of my enthusiasm and good intentions, but because I am used to lecturing on the Dharma, so I don't feel tired." In this way, he never rested for a day, but continued to teach the scriptures without interruption. A Geshe who later became a disciple of Je Tsongkhapa said, "I have stayed in many great monasteries for several years, but scholars like this master who are proficient in all cultures are very rare nowadays. Although each treatise such as the Pramana has similarities, it takes one or two years to complete even one treatise, and it is difficult to complete it, because it is very rare to meet a suitable teacher. It is rare to meet such a great scholar who can listen to many great treatises at any time." Later, on occasions such as the statue-making and the Great Prayer Festival, when there were a great many monks and laypeople, the master would say, "This time I am going to chat with the lay men and women." Many times, disregarding the rows of monks and the incense welcoming ceremonies, he would secretly go to the throne alone early in the morning without letting the attendants know. The Dharma assembly gathered