Tibetan
་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་གཅིག་ནས་ཉིན་གཉིས་གསུམ་བར་གུང་ཚིགས་ཡོལ་བས་གསོལ་ཚིགས་མ་བཞེས་པར་ཉིན་རེ་གཉིས་ལ་གུང་ཚིགས་མ་ཟོས་ཀྱང་ཁམས་དྭངས་མོ་འདྲ་རེད་ཅེས་གསུངས་ནས། ཐུགས་ཁམས་དྭངས་དྭངས་ཀྱིས་བཞུགས་ཞེས་སུ་ཐོས། ཕྱིས་གདན་སར་ཕེབས་ནས་ཞལ་བརྡ་གནང་བ་ན་ཡང་ད་ལྟ་དམ་ཆོས་འདུལ་བའི་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉམས་དམའ་བའི་དུས་སུ་སླེབས་འདུག འཕགས་ཡུལ་སོགས་སུའང་དགེ་སློང་ཡོ་བྱད་བྱིན་རླབས་ལྡན་པ་དཀོན་པོར་འདུག་སྟེ། འགའ་རེར་ཡོ་བྱད་བྱིན་རླབས་ཨེ་ཡོད་ཅེས་དྲིས་ཚེ་གོ་བརྡ་མི་འཕྲོད་པར། ཅ་ལག་ཅིག་ཨེ་ཡོད་ཅེས་འདྲི་བ་ཡིན་སྣང་འཆར་འདུག ལར་དེང་སང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསླབ་པ་ཁྱད་གསོད་དང་། བག་མེད་ཀྱི་དབང་དུ་བཏང་བས། ཅུང་ཟད་ཕན་དུ་རེ་ནསཕྱི་ཕྱོགས་སུ་སོང་སྐབས། ལམ་ཞུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ཉིན་ཁ་ཤས་གུང་ཚིགས་ཡོལ་བར་གྱུར་ཀྱང་། ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་མ་ཟོས་གསུངས། གཞན་ཡང་ཆོས་ཁྲིད་ཀྱི་ཟུར་འཕྲོས་རྣམས་སུ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བསྒྲུབ་བྱའི་གཙོ་བོ། གཞི་གསུམ་དང་། ཁྱད་པར་གསོ་སྦྱོང་ནི་རབ་བྱུང་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ནས་ཀྱང་མི་མཛད་ཐབས་མེད་ཡིན་ཞེས་ནན་ཏན་གྱིས་གསུངས་ཤིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཞལ་ནས། གྲུབ་བསྙེས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་མཛད་སྤྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་འགྲོའི་དོན་མཛད་པ་ཡོད་མོད། རང་ལྟ་བུ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཁ་ཐབས་དང་འཁོས་ཀ་མེད་པས། དམ་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་གཟབ་གཟབ་རེ་བྱེད་པ་ལས་གལ་ཆེ་བ་མེད་གསུངས། སྐུ་ཚེ་སྨད་བྱོན་བཞུགས་ཧ་ཅང་དཀའ་བའི་དུས་སུ་ཡང་། གསོ་སྦྱོང་གི་ཉིན་གཎྜི་མ་བརྡུང་བའི་སྔ་རོལ་འཁར་རྔའི་བརྡས་བསྐུལ་བའི་དུས་ནས། སྐུ་ཉིད་འདུ་ཁང་དུ་ཕེབས་ཏེ། སྤོས་ཤིང་སོགས་དྲི་བཟང་གི་བདུག་པ་གཏུལ་བཞིན། ཡོན་ཆབ་མར་མེ་རྣམས་ཡོ་བཅོས་གནང་ཞིང་། རྒྱུན་ཆགས་གསུམ་པའི་སྐབས་སུ་ཕྱག་དང་བཞེངས་བཞུགས་སོགས་ཆད་ལུས་མེད་པར་མཛད་ཅིང་། ན་བཟའ་རྣམས་ཀྱང་། རྒྱུ། ཚད། ཁ་དོག བགོ་ཚུལ་སོགས་གང་ནས་ཀྱང་འདུལ་བ་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཆེས་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བ། གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་དང་བཅོ་ལྔ་པའི་དུས་དང་། ལས་གང་ལ་འདུན་པ་ལེན་རུང་མི་རུང་གི་གནས་སོགས་ལ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ནས་ཕྱག་ལེན་དུ་བསྟར་བ་ལས། འདུལ་གཞུང་དང་མཐོང་བརྒྱུད་ན་མེད་པའི་སླ་ཆོས་ཀྱི་རིགས་མི་མཛད་པ་དང་། རྟེན་གསུམ་བཞུགས་པའི་ལྷ་ཁང་། དགེ་འདུན་པའི་འདུ་ཁང་། གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་སུ་བྱོན་སྐབས། མཆིལ་ལྷམ་ནབ་པ། སྐུ་ཕྱག་མི་འབུལ་བ། གྲལ་གདན་སྐེད་གཅོད་ཀྱིས་བགོམ་པ་མཛ
Chinese
等等的缘故，有时两三天错过午饭，不吃午饭，（他）说一两天不吃午饭，也好像精神很好。听说（他）心情很好地住着。后来到了寺院，开示说，现在正值正法毗奈耶的教法极其衰败的时期。在印度等地，具有加持的出家人的用具也很稀少。有些人问是否有加持的用具时，他们不理解，好像会问是否有东西。总的来说，现在大家都轻视学处，放纵不羁。稍微希望有所帮助，去外面的时候，因为路上的原因，虽然几天错过了午饭，但是（他）说不吃晚饭。此外，在讲经说法的闲谈中，（他）殷切地说，出家是所修的主要内容，三事，特别是布萨，出家人无论如何也不能不做。同样，（他）说，大成就者们依靠成就的行为来利益佛法和众生，但是像自己这样的人，没有那样的手段和能力，所以没有什么比认真对待正法毗奈耶更重要的了。即使在晚年生活非常艰难的时候，在布萨日敲犍椎之前，从敲法器的声音催促的时候开始，（他）自己就到经堂，点燃香木等香气扑鼻的熏香，整理供水灯盏，在第三次法会时，磕头、起立、端坐等没有丝毫懈怠，而且袈裟的质地、尺寸、颜色、穿着方式等，都如毗奈耶中所说的那样，非常庄严悦意。在十四和十五的布萨日，以及什么业可以接受，什么业不可以接受等问题上，从细微之处开始实行，不做毗奈耶经和传承中没有的简易之法。去往供奉三宝的佛堂、僧众的集会场所、寺庙时，不穿鞋，不磕头，不把坐垫系在腰上行走。
English
Due to reasons such as these, sometimes missing lunch for two or three days, not eating lunch, (he) said that even if he didn't eat lunch for a day or two, he seemed to be in good spirits. It was heard that (he) stayed in good spirits. Later, when he arrived at the monastery and gave instructions, he said that now is the time when the teachings of the pure Dharma Vinaya are extremely declining. In places like India, it is rare to find ordained monks with blessed implements. When some people ask if there are blessed implements, they don't understand, and it seems like they would ask if there are any belongings. In general, nowadays everyone despises the precepts and indulges in recklessness. Hoping to be of some help, when going outside, although he missed lunch for a few days due to the journey, (he) said that he didn't eat dinner. Furthermore, in the casual conversations of Dharma teachings, (he) earnestly said that ordination is the main thing to be practiced, the three bases, and especially the Uposatha, which monks must not fail to do. Similarly, (he) said that great accomplished ones benefit the Dharma and sentient beings by relying on the actions of accomplishment, but people like himself do not have such means and abilities, so there is nothing more important than being serious about the pure Dharma Vinaya. Even in his later years, when life was very difficult, on the day of the Uposatha, before the sounding of the ghanta, from the time when the sound of the gong urged him, (he) himself would go to the assembly hall, light fragrant incense such as sandalwood, arrange the water offerings and lamps, and during the third session, prostrations, standing, sitting, etc., were done without any negligence. Moreover, the texture, size, color, and way of wearing the robes were all very dignified and pleasing, as described in the Vinaya. On the fourteenth and fifteenth days of the Uposatha, and on issues such as what actions can be accepted and what actions cannot be accepted, he practiced from the subtle points, and did not do any easy practices that were not found in the Vinaya texts and lineages. When going to temples where the Three Jewels are enshrined, monastic assembly halls, and monasteries, he would not wear shoes, would not prostrate, and would not walk with the cushion tied around his waist.
Tibetan
ད་པ། གདིང་བ་མེད་པར་ཆོས་ཁྲི་ལ་བཞུགས་པ་སོགས་ཀྱི་མཛད་སྤྱོད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མངའ་འོ། ། སྒེག་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་ལྟ་ཅི། དུས་ཚོད་འཁོར་ལོ་ཡང་ཕྱག་ཏུ་མི་སྒྲོག་པ་དང་། བུད་མེད་ལ་ཕྱག་དབང་གནང་སྐབས་ཕྱག་ནབ་གཟན་གྱིས་ལྕིབས་ཏེ་འཇོག་པ་ལས་ཕྱག་རྗེན་པས་ཕྱག་དབང་མི་གནང་པ་སོགས་དང་། ཁྱད་པར་དགེ་འདུན་པའི་ཞལ་དུ་འདུ་བའི་སྒོ་སོགས་དགེ་འདུན་དང་འབྲེལ་བའི་དངོས་པོ་གང་ཟག་གིས་རང་གར་སྤྱད་ན་ཉེས་པ་གཞན་གྱིས་དོ་ཟླ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ཚུལ་མདོ་སྡེ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས་གསུངས་པ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཆུང་ངུ་ཞིག་བླངས་ནའང་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་རིས་མཐུན་པར་སླར་ཕུལ་ན་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་ཀྱིས་དག་པར་འགྱུར་ལ། དགེ་འདུན་གྱི་ནི་ཚོར་བ་མ་མྱོང་བར་དག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞིང་ལྕི་བས་སོ། ། དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་དུ་འདུ་བའི་སྒོ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དམྱལ་བར་ཆེན་པོར་གཏོང་ལ། ཞལ་དུ་འདུ་བ་མ་ཡིན་ན་ནི་མནར་མེད་པའི་ཁོར་ཡུག་མུན་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེའོ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་མདོ་གཏམ་རྒྱུད་རྣམས་དང་། དཔལ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱག་བཞེས་བཞིན། ལྕང་མ་རི་ཁྲོད་ནས་དགེ་འདུན་པའི་ཡོན་ཁའི་དངོས་རྫས་རྣམས་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་ཙམ་བྱས་ཀྱང་། རློམ་སེམས་ཀྱིས་ཉེས་པ་འབྱུང་བས། བགོ་ཉིན་མ་གཏོགས་གཞན་སུ་ལ་ཡང་བསྟན་པར་མཛད་མི་དར་ཞེས། ཐུབ་དགའ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཕྱག་རྒྱུན་ལན་གྲངས་དུ་མར་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ཡང་ཨ་ཁུ་ནམ་མཁའ་ཡེ་ཤེས་ཞུ་བ་ཀུན་སྤངས་བྱ་བཏང་གི་སྤྱོད་པས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལྕང་མ་སྒར་དུ་ཕེབས་དུས། ཁོང་ཆུ་ལེན་དུ་སོང་བས་ཆུ་འགོར་སྐྱོགས་ཆེན་པོ་ཞིག་བཞག་འདུག་པས། ཁོང་གིས་དེའི་བཅུ་བར་བརྩམ་པ་ན། གྲྭ་ཆུང་གཉིས་ཀྱིས་བླ་མ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱོགས་དེས་ཆུ་མ་བཅུ་ཐུབ་དགའ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུས་བཀྱོན་ཡོང་ནི་རེད། ངེད་གཉིས་ནས་སྐྱོགས་གཡར་ཟེར། ཁོང་གིས་སྐྱོགས་འདིས་ཆུ་བཅུ་མི་ཉན་པ་ཅི་རེད་གསུངས་དུས། འདི་དགེ་འདུན་སྤྱིའི་ཡིན་པས་འཚོགས་པའི་དུས་མ་གཏོགས་སྤྱོད་ཉན་ནི་མ་རེད་ཅེས་ཟེར། ཁོང་ནས་ང་རང་ཕྱོགས་ཀྱི་གདན་ས་ཕལ་ཆེར་དུ་སོང་མྱོང་ཀྱང་། དེ་འདྲའི་ལས་འབྲས་ལ་ཕྲ་ཞིབ་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་བྱེད་པ་ཞིག་མཇལ་མ་མྱོང་གསུངས། ཞེས་ཞལ་རྒྱུན་འདི་ཉིད་གདན་ས་ངེས་དོན་ཆོས་གླིང་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གཞི་གཞན་རྣམས་སུའང་ལན་གྲངས་དུ་མར་གསུངས། གཞན་ཡང་ཁོང་གི་གསུང་སྐྱེས་བུ་སློབ་རྣམས་ལ་ཁྱེད་རྣམ་པ་མང་ཐོས་ཚུལ་ལྡན་ཤ་སྟག་ཡིན་པས། ཕྱིས་སུ་ཕྱོགས་གང་དུ་བཞུགས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་གནས་སྐུ་བསོད་ཅན་རེ་རེད་འགྲོ་ངེས་ཡིན་པས། དེའི་དུས་སུ་དགེ་འདུན་པའི་ཡོ་བྱད་ལ་འཛེམ་བག་རེ་མཛད་པ་ཅི་ནས་ཐུགས་སུ་འཆང་དགོས་ཞེས་གསུང་འཕྲོས་རྣམས་སུ་ནན་གྱིས་བརྩལ། དགུང་གྲངས་དྲུག་ཅུར་མ་ཕེབས་བར་དུ་ཞབས་ཞུ་དང་མདུན་མེ་འབུད་པ་ཡང་གཞན་ལ་བྱེད་དུ་མི་འཇུག་པར་རྗེ་ཉིད་ནས་མཛད། དབྱར་གནས་ཀྱི་སྐབས་སོགས་སུ་གཞུང་གི་སྤྱི་ཐབ་ལས། མེ་ཉུང་ངུ་ཞིག་བླངས་ཚེ་ཕྱིར་འབུད་རྒྱུ་ལྕགས་ཁེམ་དོ་རེ་གནང་འདུག་པ་ནི། ལྕང་མ་སྒར་གྱི་ཕྱག་རྒྱུན་ཡིན་པར་གྲགས། ཟུར་མང་རྣམ་རྒྱལ་རྩེར་བྱོན་སྐབས་འདུ་ཁང་གི་ཡང་ཐོག་ཏུ་གཟིམས་མལ་དང་། ཡོ་བྱད་རྣམས་དགེ་འདུན་སྤྱིའི་ཡིན་པར་གསན་མ་ཐག ནམ་གུང་ནས་གཞན་དུ་སྤོར་བཅུག་པ་དང་། གོང་བཤད་ལྟར་རྟའུ་བོད་ཡིག་སློབ་གྲྭར་ལོ་རེ་བཞིན་ཕེབས་སྐབས། ཞབས་ཞུ་བུ་སློབ་དག་ལ། ངེད་རང་རྣམས་གྲོང་གི་ཉལ་ཁང་གླ་རྒྱུ་ཡོད་ས་ཞིག་ཏུ་འདུག་རྒྱུ་རེད་ན་དགའ། ང་ནི་ཡར་མར་དུ་འཁྱར་ལོབ་མ་ཡིན་པས། གོན་རྒྱུ་ཅི་འདྲ་ཡིན་ཀྱང་མི་སྐྱོན། དགོན་པ་ཞིག་ཏུ་བསྡད་ན་དགེ་འདུན་པའི་ཉེར་སྤྱད་དང་འབྲེལ་ཨེ་ཡོང་མི་ཤེས་ཁི་གསུངས། གཞན་ཡང་ཆོས་གྲྭའི་འདུ་ཁང་དང་། སྒེར་གྱི་གྲྭ་ཤག ར་བ་ཞིག་རལ་བཅོས་པ། རྒྱ་ར་ཕྱི་ནང་ཕྱག་དར་བྱ་བ་ཚུན་ཆད། གྲྭ་བ་དཀྱུས་མ་རྒྱུད་དྲང་ཞིག་གིས་ལས་ཀ་ཅི་བགྱི་རྣམས། ཆག་མེད་དུ་མཛད་པ་དང་། རྒྱུན་པར་དགེ་འདུན་པའི་བསྟི་གནས་ཁོར་ཡུག་ཀུན་ཏུ་འབགས་བརྩོག་གིས་གོས་པ་རྣམས་གཙང་སྦྲ་དང་། ར་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་གཏན་འབྱེད་གཅོད། ཁྱི་ལྟོ་བླུད་སྣོད་ཚུན་ཆད་ལ་གཟིགས་སྐྱོང་གནང་བ་སོགས་ཀྱི་མཛད་སྤྱོད་རྣམས་མཇལ་བ་ན། འདུལ་བ་ལུང་ལས། རང་རེའི་སྟོན་པས་ནད་པའི་རིམ་གྲོ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲི་དང་མལ་ཆ། གདིང་བ་སོགས་ཉི་ཆར་ལས་སྐྱོབ་པའི་ཕྱག་ལས་གནང་བ་སོགས་ཀྱི་སྟོན་པའི་རྣམ་ཐར་ཡང་འདི་འདྲ་ཞིག་ལོས་ཡིན་སྙམ་པའི་དད་པའི་སྤུ་ལོང་གཡོ་བ་ཞིག་ཡིན་ནོ། ། མདོར་ན་མཁས་དབང་དགེ་འདུན་ཆོས་འཕེལ་ནས། བོད་ཀྱི་འདུལ་བ་ཁ་ནས་བཤད་པ་སེངྒ་ལ་ནས་དངོས་སུ་མཇལ་རྒྱུ་འདུག་པར་གསུངས་པ་ལྟར། འདུལ་གཞུང་རྒྱ་མཚོའི་བསྟན་དོན་དྲི་མ་མེད་པ་ཇི་བཞིན་ཕྱག་ལེན་ཏུ་བསྟར་བའི་ངོ་མཚར་བའི་མཛད་སྤྱོད། མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཡོངས་ཀྱི་དབུས་ན། ལྷུན་པོ་ལྟར་མངོན་པར་འཕགས་པ་ནི་རང་བསྟོད་ཀྱིས་མ
Chinese
再者，（上师）本性上不具有不经铺垫直接登上法座等的行为。
English
Furthermore, (the master) does not inherently possess actions such as sitting on the Dharma throne without a cushion.
Chinese
因为你们都是博学多闻、品行端正的人，所以将来无论住在哪里，都会成为众人供养、福报深厚的人。到时候，一定要注意僧众的财物，牢记在心。在未满六十岁之前，连服侍和点灯这样的事情，都不让别人做，而是亲自去做。在结夏安居期间等，从寺院的公共厨房里取一点点火，为了熄灭它，会给一把铁钩。据说这是香玛噶（lCang ma sGar）的传统。当去往宗芒南嘉泽（Zur mang rNam rgyal rtser）时，听说经堂顶楼的寝具和用具都是僧众共有的，当天半夜就让人搬走了。如前所述，每年去往道孚（rTa'u）藏文学校时，对服侍他的学生们说：“我们最好住在城里可以租到床位的地方。我不是到处游荡的人，穿什么都无所谓。如果住在寺院里，不知道会不会涉及到僧众的财物。”此外，对于经堂、自己的僧舍、破损的围墙的修缮，以及内外院子的清扫等事情，就像一个正直的普通僧人一样，从不间断地去做。并且经常对僧众居住的环境进行清洁，对院子周围的门进行开关，甚至连喂狗的食槽都亲自照看。看到这些行为，就想起了《律经》中，我们导师为病人服务，为僧众准备床、卧具、坐垫等，以及遮阳挡雨等行为，心想导师的行持大概也是这样的吧，心中生起一种信仰的激动。 总而言之，正如学者根敦群培（dGe 'dun chos 'phel）所说：“西藏的律，只是口头上说说，真正的律在锡兰（斯里兰卡）才能见到。”而他就像是将律藏大海的无垢教义付诸实践的典范。在所有持律者中，他如须弥山般卓尔不群，这绝非自我赞扬。
English
Because you are all learned and virtuous, wherever you reside in the future, you will surely become objects of veneration and possess great merit. At that time, you must be mindful of the possessions of the Sangha and keep them in mind. Until the age of sixty, he would not allow others to perform services or light lamps, but would do them himself. During the summer retreat, if he took a small amount of fire from the monastery's communal kitchen, he would provide an iron hook to extinguish it. It is said that this was the tradition of Changma Gar (lCang ma sGar). When he went to Zurmang Namgyal Tser (Zur mang rNam rgyal rtser), as soon as he heard that the bedding and utensils on the top floor of the assembly hall belonged to the Sangha, he had them moved elsewhere at midnight. As mentioned earlier, when he went to Tawu (rTa'u) Tibetan School every year, he would say to the students who served him, "It would be better if we could stay in a place in the town where we can rent a bed. I am not a wanderer, so it doesn't matter what I wear. If I stay in a monastery, I don't know if it will involve the possessions of the Sangha." Furthermore, he would constantly repair the assembly hall of the Dharma school, his own monastic residence, and damaged fences, and even sweep the inner and outer courtyards, just like an ordinary, upright monk. He also regularly cleaned the environment where the Sangha resided, opened and closed the gates around the courtyard, and even took care of the dog feeding troughs. Seeing these actions, I was reminded of the Vinaya Sutra, where our teacher served the sick, prepared beds, bedding, and cushions for the Sangha, and provided shelter from the sun and rain. I thought that the teacher's conduct must have been like this, and a feeling of faith stirred in my heart. In short, as the scholar Gendun Chophel (dGe 'dun chos 'phel) said, "The Vinaya of Tibet is only spoken of, but the real Vinaya can be seen in Ceylon (Sri Lanka)." He was an example of putting into practice the immaculate teachings of the Vinaya Ocean. Among all the Vinaya holders, he stood out like Mount Meru, and this is by no means self-praise.