Tibetan
ང་དགེ་སྐོས་ནས་ཤི་གསོན་གྱི་ཡོན་གྱི་བདག་པོ་དེ་དང་དེའི་ཆེད་དུ། གསུང་བྱ་འདི་དང་འདི། གེགས་དང་བར་ཆད་འདི་སེལ་བའི་ཕྱིར་རམ། འདོད་དོན་གྱི་བྱ་བ་འདིའི་ཆེད་དུ་ཞེས་པའི་ཞུ་བ་རྣམས། ཞུ་ནི་བོས་སྒྲ་གསལ་མོ་དགེ་འདུན་པའི་གསན་ངེས་ཤིག་ཞུ་རྒྱུ་དང་། དགེ་འདུན་རྣམ་པས་ཀྱང་ཞིབ་པ་གསན་རྒྱུ་གལ་ཆེ་ནི་རེད་གསུངས། ཉིན་ཞིག་ཡོན་སྐལ་ཞུ་བ་པོས་ཞལ་ནོར་བས་འགའ་ཞིག་དགོད་པས། ཐུགས་མ་བབས་པ་ཕྱི་ཉིན་ཆོས་ཁྲིད་ཀྱི་ཞལ་འཕྲོས་སུ་ཡོན་སྐལ་ཞུ་དུས་ཁྱེད་རྣམ་པས་ཡག་པ་ཡིས་གསན་དགོས་ནི་རེད། ཁ་རང་གིས་ནོར་གྱོ་རེད། རོགས་ཀྱིས་ནོར་གྱོ་རེད་ཅེས་པའི་བཀྱོན་ཚིག་གི་རྣམ་པ་ཞིག་གནང་བར་མཛད་པ་ནི། གནས་འདི་ཉིད་དུ་ཧ་ཅང་གལ་ཆེ་བ་ལས། གཞན་དུ་བཀྱོན་ཚིག་གིས་ཟུར་ཙམ་ཡང་འབྱུང་མི་སྲིད་དོ། ། ཡོན་བདག་རྣམས་ཀྱི་འདི་ཕྱི་གང་གི་ཆེད་དུ་དངོས་རྫས་གང་ཡོད་རྣམས་གསལ་པོར་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་སྙན་གསན་ཕུལ་དུ་བཅུག་ནས། དེ་རྗེས་སླར་ཤི་གསོན་གང་གི་ཡིན་པ་དེའི་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་སྒོར་མོའི་གྲངས་དང་། དངོས་རྫས་གཞན་གང་ཡོད་ལ་ཡོན་བདག་གིས་རིན་གོང་བརྗོད་པ་ལྟར། གསུང་བྱ་ལ་བསྙེན་པ་དང་ཆོ་ག་སོགས་ལ་བགོས་ཏེ་རེེ་རེ་ནས་སྙན་ལམ་དུ་ཞུས་ཚེ། གོང་མའི་ཕྱག་རྒྱུན་ལྟར་ཤོག་སྒོར་ལ་རེ་ལ་བསྙེན་པ་ཁྲི་ཚོ་འདུས་པའི་ཞལ་གྲངས་ལྟར་འགྲོ་ངེས་དགོས་པ། དཔེར་ན་འདུས་པའི་ཞལ་གྲངས་བརྒྱ་ཡོད་ན་སྒོར་རེ་ལ་ཕྲེང་སྐོར་རེ་གསུང་དགོས་ཤིང་། དེ་ཡང་ཕྲེང་བ་མཐེབ་གཅོད་དང་། ཆངས་འཇལ་མི་ཆོག་ལ། མཐེབ་བོང་ཅི་མགྱོགས་ཀྱིས་བགྲང་ཆོག་པ་ཕྱག་བཞེས་ཡིན་པར་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་ཟླ་རེའི་ནང་དུ་ཡོན་སྐལ་ཉར་ཚག་བྱེད་པ་གྲྭ་པ་གཉིས་རེ་བསྐོས་ཏེ་ཟླ་སྨད་ཀྱི་ཚེས་ཉེར་དགུ་དང་གནམ་སྟོང་ནས་མཁན་ཆུང་དང་སྐྱོར་དཔོན། གཞན་ཡང་གྲྭ་བ་ཆེ་གྲས་བཅའ་ལག་གི་རིན་གོང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་རྩིས་སྤྲོད་དང་གོང་ཚད་རྒྱག་པ་ཕྱུགས་ཟོག་ཕོ་ཕྱོགས་ཚེ་ཐར་དང་ཚེ་གོང་སོགས་ཀྱི་སྡིག་རྩར་མི་འགྲོ་བར་ནན་གཟབ་བྱེད་འཇུག་པ་དང་། དགེ་འདུན་སྤྱིའི་རྒྱུ་ཡོན་སྐལ་ལ་རློམ་སེམས་ཙམ་གྱི་ཉེས་པ་ཡང་ཧ་ཅང་ལྕི་བས་བགོ་ཉིན་མ་གཏོགས་སྐྱ་སེར་ཀུན་གྱིས་མི་མཐོང་བར་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་ལ་ཆེས་ཞིབ་ཆ་མཛད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཡང་། རེ་ཞིག་དེ་ཙམ་ལས་དྲན་མེད་ལྷོད་མེད་པོ་བདག་གིས་འབྲི་རྔོ་མ་ཐོགས་སོ། ། དེ་ལྟར་ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོའི་དགོངས་དོན་ལྟ
Chinese
我作为执事，为了某某亡者或生者功德主，念诵这些经文，为了消除这些障碍和违缘，或者为了成办这些愿望之事。这些祈请，以清晰的呼唤声，向僧众宣告，务必使僧众周知。僧众们也务必仔细聆听，这非常重要。曾有一次，一位功德主在念诵祈请文时口误，引得一些人发笑，他对此感到不悦。第二天讲经时，他借题发挥，告诫大家在念诵功德祈请文时，务必认真听讲，因为可能是自己念错，也可能是别人念错。这种带有责备意味的训诫，只有在这里才会出现，其他地方是绝不可能听到带有责备意味的话语的。 要让功德主们清楚地向僧众禀明，为了今生来世的何事，供养了哪些物品。之后，再次念诵亡者或生者的名字，以及供养的钱数。其他物品，也按照功德主所说的价格，将要念诵的经文、仪轨等分摊到每一项上，逐一禀告。按照旧例，每张纸币都要对应念诵包含百万遍的经文数量。例如，如果僧众有一百人，那么每张纸币就要念诵一圈念珠。而且，念诵时不能用手指掐算，也不能用计数器，只能以最快的速度用拇指拨动念珠。据说这是惯例。同样，每个月都要指定两位僧人负责保管功德款项，在月末的二十九日和空日，在堪布、纠察师，以及其他了解法器价格的资深僧人面前，进行结算，确定价格。务必严格禁止将功德款用于购买牲畜放生或赎命等抵消罪业的行为。而且，对于僧众的公共财产和功德款，即使只是产生一丝贪念，罪过也非常严重。因此，除了分配之日，不允许任何僧俗看到这些财物。据说，这方面的规矩非常细致。然而，由于我记忆力有限，又有些懈怠，所以只能写出这么多了。 如此，是依照释迦牟尼佛薄伽梵甚深经部的意趣。
English
I, as the disciplinarian, for the sake of such and such deceased or living benefactor, recite these scriptures, in order to eliminate these obstacles and hindrances, or to accomplish these desired deeds. These requests, with a clear calling voice, are announced to the Sangha, so that the Sangha must be informed. The Sangha members must also listen carefully, which is very important. Once, a benefactor made a mistake while reciting the prayer, causing some people to laugh, which displeased him. The next day, during the Dharma teaching, he took the opportunity to admonish everyone to listen carefully when reciting the merit prayer, because it may be that he himself recited it incorrectly, or that others recited it incorrectly. This kind of admonition with a reproachful tone only appears here, and it is absolutely impossible to hear words with a reproachful tone elsewhere. Let the benefactors clearly inform the Sangha for what purpose in this life and the next, what items are offered. After that, recite again the name of the deceased or living person, and the amount of money offered. Other items, also according to the price stated by the benefactor, allocate the scriptures, rituals, etc. to be recited to each item, and report them one by one. According to the old practice, each banknote must correspond to the number of scriptures containing millions of recitations. For example, if there are one hundred members of the Sangha, then each banknote must be recited for one round of beads. Moreover, when reciting, one cannot use fingers to pinch and calculate, nor can one use a counter, but only use the thumb to move the beads as quickly as possible. It is said that this is the custom. Similarly, each month, two monks are appointed to be responsible for keeping the merit funds, and on the twenty-ninth and empty days of the end of the month, in front of the Khenpo, the disciplinarian, and other senior monks who know the price of Dharma instruments, the settlement is carried out to determine the price. It is imperative to strictly prohibit the use of merit funds for activities such as buying livestock for release or redeeming lives to offset sins. Moreover, even if there is only a slight greed for the public property and merit funds of the Sangha, the sin is very serious. Therefore, except for the day of distribution, no monastic or lay person is allowed to see these properties. It is said that the rules in this regard are very detailed. However, due to my limited memory and some laziness, I can only write so much. Thus, it is in accordance with the intent of the profound Sutra of Shakyamuni Buddha Bhagavan.
Tibetan
ར་དུ་མཛད་པ་རྗེས་སུ་བསྐྱངས་པས། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷ་ཞེས་པའི་གྲགས་པ་དཀར་པོའི་སྙན་པ་ལྡིར་བ་གང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རོལ་པ་དཔལ་སྤྲུལ་ཨོ་རྒྱན་འཇིགས་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཕྱག་བཞེས་ཉིད། སླར་ཡང་རྗེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་སྙིགས་དུས་བསྟན་པའི་གསལ་བྱེད་མཁན་ཆེན་ཐུབ་བསྟན་ཆོས་འཕེལ་རིན་པོ་ཆེས་རྫ་སྟོད་ལྕང་རའི་ཆོས་གྲྭ་བསམ་གཏན་དར་རྒྱས་གླིང་གི་མཛད་པའི་ཕྱག་བཞེས་ཞིབ་ཅིང་ཕྲ་བ་བཀོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནོར་འཆུག་མེད་པས་ཁོག་ཕུབ་ནས། རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་སེངྒེའི་ལུང་གི་བསྟན་པ་སྡེ་སྣོད་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ། རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་མངོན་རྟོགས་བསླབ་པ་གསུམ་པོ་འཛིན་སྐྱོང་སྤེལ་བ་ལ། ཀློག་པ་པ་དང་། སྤོང་བ་པའི་སྡེ་གཉིས་ལ་རག་ལས་ཤིང་། དེ་ཡང་གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་འཛིན་དགོས་ན། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཉམ་ང་བའི་དུས་སུ་ཡང་བསྟན་རྩ་ཆོས་འདུལ་བ་རིན་པོ་ཆེ་མ་ཉམས་པར་བསྐྱངས་ཤིང་། ཁྱད་པར་དུ་དུས་འདི་ཙམ་ནས་བཟུང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྡོམ་པ་གནང་ཞིང་། ཁྲིམས་ལྡན་འདུས་པའི་སྡེ་བཙུགས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་སྤྱིའི་བསླབ་པའི་གོ་རིམ་དུ། མགོན་པོ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། ། སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐོག་མར་ལུང་གི་ཆོས་ལ་འཆད་ཉན་བགྱིད་པ་རྩལ་དུ་བཏོན་ཏེ་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒུད་པ་གསོ་བ་ལ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཕྲིན་ལས་དུས་སུ་སྨིན་པའོ། ། འཛམ་གླིང་འཛིན་མའི་ཐིག་ལེ་མ་ག་དྷའི། ། འཕགས་ཆེན་དམ་པའི་མེ་ཏོག་བཞད་པའི་ཚལ། ། ཕུལ་བྱུང་སྤྱོད་པའི་བསུང་ཞིམ་འཐུལ་བ་ཡིས། ། ཞི་བ་ལྷ་ཞེས་གྲགས་པའི་པད་དཀར་འཛུམ། ། ལས་སྨོན་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ཁ་བའི་ལྗོངས། ། བརྟན་པའི་འཁོར་ལོ་ཤནྟ་དེ་ཝའི་འཕྲུལ། ། ཆོས་ཀྱི་དབང་པོ་གདུང་སེལ་ཟླ་བའི་ཟེར། ། ཐུབ་བསྟན་འདབ་ཕྲེང་དཀར་པོ་སྐྱོང་ལ་ལྷགས། ། གང་གི་གསུང་གསང་མི་ཤིགས་རྡོ་རྗེའི་དཔྱིད། ། རྫ་ཡུལ་ལྕང་རའི་ཆོས་ཀྱི་ཞིང་མཆོག་ཏུ། ། རྣམ་གསུམ་ངུར་སྨྲིག་འཛིན་པའི་དགེ་སྦྱོང་གཟུགས། ། མངོན་པར་སྟོན་ནས་མཛད་ཕྲིན་དུས་སུ་དར། ། འདི་ན་གང་དེས་བསྟན་པའི་ཕྱག་རྗེས་ཉིད། ། གཅིག་ཏུ་དཀར་བའི་དྭངས་གསལ་ཤོག་བུ་རུ། ། ཁྲིམས་གཙང་སྤོང་ཀློག་མཛེས་སྡུག་རི་མོ་ཅན། ། དབྱ༵ངས་ཅ༵ན་དག༷འ་བ༵ས་རྩེན་པའི་འཕྲུལ་གྱིས་བསྐྲུན། ། ༈ དེ་ཡང་ལོ་རིམ་དང་པོ་ལ། མཁན་ཆེན་ཀུན་བཟང་དཔལ་
Chinese
由于对他的事业给予了支持，在圣地印度也以卓越的行为而闻名，吉祥化身邬金吉美曲吉旺波的行持，正是以寂天菩萨的美名而闻名遐迩者的化现。此外，大堪布图丹曲培仁波切，作为彼尊之语金刚的化身，浊世的明灯，详细地记录了扎托昌拉寺院三丹达吉林（寺院名）的行持，这些都没有错误地被采纳。为了守护、发展和传播释迦牟尼佛的教法，包括经藏及其注释，以及证悟之教法，即现观和三学，这依赖于讲经者和修行者这两个群体。而这又必须以戒律为基础。如前所述，即使在困难时期，也守护了教法的根本——珍贵的律藏而不衰退。特别地，从这个时候开始授予出家戒，建立持戒的僧团。在佛陀教法的总体学习次第中， 圣者世亲说： 具有戒律、听闻和思维者， 应当精进于禅修。 如是说，首先着重于对经教的讲修，使得复兴珍贵教法的卓越事业及时成熟。 赡洲大地之中心摩揭陀， 殊胜圣者莲花盛开之园林， 卓越行持之芬芳四溢， 寂天之名所称之白莲绽放。 事业与发愿皆为纯白之雪域， 稳固之法轮，寂天之化身， 曲吉旺波，消除痛苦之月光， 更甚于守护图丹之白色莲瓣。 彼之密语，不坏金刚之源泉， 扎地昌拉，殊胜之法田中， 示现执持三衣之僧人形象， 事业兴盛，适时而发展。 于此，彼所留教法之足迹， 于洁白清澈之纸张上， 具有清净戒律，讲修之美丽图画， 由音生喜悦嬉戏之化现所造就。 ༈ 接下来是第一学年，堪布根桑华
English
Due to supporting his activities, he is also known in the holy land of India for his extraordinary conduct. The practice of the glorious incarnation Orgyen Jigme Chökyi Wangpo is the manifestation of the one whose white reputation as the bodhisattva Shantideva resounds far and wide. Furthermore, Khenchen Thubten Chöpel Rinpoche, as the vajra emanation of that very lord's speech, the illuminator of the teachings in the degenerate age, meticulously recorded the practices of Dzato Changra Monastery Samten Dargyeling, and these have been adopted without error. In order to uphold, develop, and propagate the teachings of Buddha Shakyamuni, including the Tripitaka and its commentaries, as well as the realized teachings, namely the Abhisamayalankara and the three trainings, this depends on the two groups of lecturers and practitioners. And this must be based on the foundation of discipline. As mentioned above, even in difficult times, the root of the teachings, the precious Vinaya, was protected without decline. In particular, from this time onwards, monastic vows were granted, and a community of disciplined monks was established. In the overall order of learning in the Buddha's teachings, The protector Vasubandhu said: Those who have discipline, hearing, and thought, Should diligently engage in meditation. As it is said, first focusing on the teaching and practice of the scriptural Dharma, the extraordinary activities of reviving the precious teachings ripened in due time. The center of the Jambudvipa, Magadha, A garden where the lotus of noble saints blooms, The sweet fragrance of excellent conduct wafts, The white lotus smiles, known as Shantideva. The land of snow, where deeds and aspirations are pure white, The steadfast wheel, the emanation of Shantideva, Chökyi Wangpo, the rays of the moon that dispel suffering, Excels in protecting the white petals of the Thubten. The secret speech of that one, the source of the indestructible vajra, In the supreme field of Dharma, Dzayul Changra, Manifesting the form of a monk holding the three robes, Activities flourish and develop in due time. Here, the footprints of the teachings left by that one, On the pure white and clear paper, With pure discipline, beautiful pictures of study and practice, Created by the manifestation of the joyfully playing Yangchen. ༈ Next is the first year, Khenchen Kunsang Pal