Tibetan
ད་པས། དེ་སྐབས་རྒྱུས་ཡོད་རྣམས་ཀྱི་དྲང་པོའི་ངག་ཚིག་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཙམ་ལས་ལོ་ཟླ་དང་། དུས་ཚོད་འདི་ལ་སློབ་བུ་གང་ཞིག་ལ་གཞུང་འདི་དང་འདི་ཞེས་གསལ་པོར་འབྲི་རྔོ་མི་ཐོགས་སོ། ། ཉམས་ལེན་སྒྲུབ་བརྒྱུད་ཀྱི་བསྟན་པ་བསྐྱངས་ཚུལ་ཅུང་ཟད་སྨོས་ན། ཡང་ཁོ་བོ་རེས་བྱ་བ་དོན་ཆེན་འགའ་རེའི་ཕྱིར་དུ། མཚན་མོ་ནམ་དཀྱིལ་དང་ནམ་སྨད་སྐབས་ནམ་ནམ་དུ་སོང་ཡང་། ཁོང་གཟིམས་བསྡད་ཡོད་པ་དང་། སྐུ་ཆིངས་བཤིག་འདུག་ཡོད་པ་ཞིག་ཐུག་མ་མྱོང་བས། ཅི་ག་གཟིམ་ཁི་ལ་མེད་ནི་འདྲ་རེད་ཅེས་ཟེར། དེས་ན་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་སྤོང་ཀློག་གི་མཛད་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཞིག་ནའང་། ཡི་དམ་གང་ལ་བསྙེན་སྒྲུབ་འདི་དང་འདི་མཛད་པ་ག་ལ་ཞིག་སྟེ། རྒྱུན་གྱི་ཐུགས་དམ་གང་ཡིན་མི་ཤེས་པ་ཞིག་ཡིན་པས་རེ་ཞིག་དེ་ཙམ་མོ། ། ཁྱད་པར་དུ་དུས་ཀྱི་ཁུགས་སོ་དེ་ན་ཡང་། ཁོང་ཁུ་དབོན་རྣམ་གཉིས། མཁན་བསོད་ཚེ། དགེ་སློང་ཨ་ཤེར། ཞི་ཕྲུག་སོགས་ཁོང་རྣམ་པས་གྲོ་ཞུན་ཟླ་བའི་ཚེས་བཅུ་དྲུག་ནས་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་ཏེ། ཉིན་ལྟར་ཐོ་རེངས་ཀྱི་དུས་སུ་ཆོས་གོས་རྣམ་གསུམ་ཕྲག་ཏུ་བསྣམས་ཏེ། རྒྱུན་ཆགས་གསུམ་པ་གསུང་བའི་མཇུག་ཏུ་སྡོམ་གསུམ་ཆོས་ཁྲིད་བཅས་ཟླ་བ་ཕྱེད་གཉིས་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་ཚོགས་འཁོར་དང་བཅས་ཆ་ཚང་བར་མཛད་པ་ནི། མཁན་བསོད་ཚེ་ཚང་གི་ཞལ་ནས། སྐབས་དེ་དུས་སུ་ཡང་དབྱར་གནས་ཆད་མ་མྱོང་ཞེས་གསུངས་པ་རྗེས་སུ་ཐོས། དེ་ལྟར་ན་ཆེས་ཡ་ང་བའི་དུས་དེ་ན། ཆོས་པ་ཕལ་རྣམས་སད་ཀྱིས་ཁྱེར། ཅུང་བཟང་བ་རྣམས་ནས་ཀྱང་ཆོས་ཚུགས་ཅི་ཟིན་གྱིས་རང་རང་གིའཆི་ཆོས་ལ་འབད་པ་ལས། བཀའ་བསྟན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཀློག་ཅིང་གཞན་ལ་འཆད་སྤེལ་དང་། འདུལ་བ་གཞི་གསུམ་གྱི་ཕྱག་ལེན་ལྟ་ཅི། སྔོན་འགྲོ་རེ་གཞན་ལ་བཤད་ཐུབ་པ་ཡང་དཀོན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་ཅིང་། ཡང་འགའ་རེས་ལ་ལུང་གི་དུད་ཁྱིམ་རེ་ཟུང་དང་། གྲོང་གི་ཁང་ཁྱིམ་འགའ་ན་དྲིལ་ལྕེ་ཁབ་སྦོོམ་དང་བལ་གྱིས་དཀྲིས་ཏེ། ཆོ་ག་ཐན་ཐུན་རེ་ལྐོག་འདོན་བགྱིས་པ་ཡང་གཞན་གྱིས་ཐོས་ནས་དཀའ་སྡུག་དུ་མ་མྱོང་བ་ཆེས་མང་མོད། རྗེ་འདི་ཉིད་ནི་མཁས་གྲུབ་ཀླུ་དབང་བྱེ་བའི་རོལ་གནས་རྫ་རྒྱུད་ཕྱོགས་སུ། དེ་སྐབས་སུ་ཡང་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་མ་ཉམས་པར་འཛིན་སྤེལ་བགྱིས་པའི་ཚུལ་ལ་བསམས་ན། ངོ་མཚར་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་འདི་ལས་ལྷག་པ་ལྟ་ཅི། འདི་དང་མཉམ་པ་ཞིག་ཀྱང་དཀའ་བར་སེམས་སོ། ། དུས་ཀྱི་རྒུད་པའི་ས་རུམ་སྟུག་པོའི་ཀློང་། ། དམ་པའི་ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་དང་པོའི་ཁམས། །
Chinese
因此，當時僅僅是從知情者的真實話語中得知，至於在哪個年月、哪個時間，哪位學生學習了哪部經典，則無法清楚地記錄下來。 稍微講述一下修持實修傳承的教法的方式。有時我為了幾件重要的事情，無論是半夜還是深夜去，從未見過他躺下休息或脫下法衣。因此人們說：「難道他從不在臥室裡嗎？」由此可見，他日夜不停地勤奮進行聞思修，至於他修持哪個本尊的念誦和修法，則無從得知，因為不知道他平時的修持是什麼，暫且就說這麼多。 特別是在那個時代的轉折點，他和他的叔叔和侄子們，堪布索南策、格隆阿謝、西珠等，他們發誓從麥熟月（藏曆五月）十六日開始安居。每天黎明時分，他們都肩披三法衣，在持續不斷地念誦《三蘊經》之後，還進行三律儀的佛法開示，並在一個半月結束時，圓滿地舉行會供輪。堪布索南策曾說：「即使在那個時候，安居也從未間斷過。」後來我聽說了這件事。這樣看來，在那個最可怕的時代，大多數修行人都被洪水沖走，稍微好一點的人也只是盡力維持自己的修行，努力為自己的死亡做準備。更不用說閱讀和向他人講授弘揚佛經，以及實踐三律儀的基礎了。甚至連能向他人講解前行法的人也很稀少。有些人會在偏遠的家庭或村莊的房屋裡，用棉花包裹著鈴舌，偷偷地念誦一些儀軌，但如果被別人聽到，就會遭受很多痛苦。然而，這位尊者在賢哲成就者如海會般的遊樂之地——紮域一帶，即使在那時，也能夠不讓佛法的精髓衰退，並加以保持和弘揚。想到他的這種行為，沒有比這更令人驚嘆的解脫傳記了，甚至很難找到與之媲美的事蹟。 時世衰敗的厚重土地深處， 聖者功德最初珍寶之源。
English
Therefore, at that time, it was only known from the truthful words of those who were familiar with the matter. As for which student studied which scripture in which year and at what time, it is impossible to record it clearly. To speak a little about how the practice lineage's teachings were upheld: Sometimes, when I went out at midnight or late at night for some important matters, I never encountered him lying down to rest or having taken off his robes. Therefore, people said, "Is he never in his room?" From this, it can be seen that he diligently engaged in study and contemplation day and night. As for which yidam he practiced the recitation and sadhana of, it is impossible to know, because I don't know what his usual practice was, so I will just say this much for now. Especially at that turning point in time, he and his uncle and nephews, Khenpo Sonam Tshe, Gelong Asher, Zhi Phuk, and others, vowed to enter summer retreat from the sixteenth day of the month of ripening grain (Tibetan fifth month). Every day at dawn, they would carry the three Dharma robes on their shoulders, and after continuously reciting the "Three Heaps Sutra," they would also give Dharma teachings on the three vows, and at the end of one and a half months, they would completely hold a feast gathering. Khenpo Sonam Tshe said, "Even at that time, the summer retreat was never interrupted." I heard about this later. In this way, in that most terrible time, most practitioners were carried away by the flood, and those who were slightly better were just trying to maintain their practice and striving to prepare for their death. Not to mention reading and teaching the scriptures of the Kangyur and Tengyur to others, and practicing the foundation of the three vows. Even those who could explain the preliminary practices to others were rare. Some would wrap the clapper of a bell with cotton in remote families or houses in villages, and secretly recite some rituals, but if others heard it, they would suffer a lot. However, this lord, in the area of Dzagyuk, the playground of countless wise and accomplished masters, even at that time, was able to maintain and propagate the essence of the teachings without allowing them to decline. Thinking about his actions, there is no liberation biography more amazing than this, and it is even difficult to find one equal to it. In the depths of the thick earth of the degenerate age, The source of the first precious element of the virtues of the holy ones.
Tibetan
རྒྱལ་བསྟན་འཛིན་སྐྱོང་སྤེལ་བའི་བཀྲག་ཟིལ་ཉིད། ། མ་ཉམས་འཚེར་བས་ཡ་མཚན་གཏམ་འདི་རྨད། ། གང་ན་འཁོར་ཚོགས་རྣམ་བཞི་རྒྱུ་བ་དང་། ། གང་ན་ཡོངས་སྦྱོང་བསླབ་པའི་གནས་གསུམ་པོ། ། མ་རྨད་ཉམས་སུ་བསྟར་བའི་མཛད་བཟང་ལ། ། བསྟན་པ་གནས་ཞེས་བདེན་གསུང་མཆོག་གིས་བསྒྲགས། ། ལུང་དང་རྟོགས་པའི་རྒྱལ་བསྟན་སྙིང་པོའི་བཅུད། ། བཤད་དང་སྒྲུབ་པའི་མཛད་བཟང་བདུད་རྩིའི་རླབས། ། ཟློག་མེད་མཁའ་མཐོར་འཁྱིལ་བའི་ཆད་མེད་རྒྱུན། ། རྒུད་པ་མཐར་ཐུག་དུས་སུ་བསླངས་འདི་རྨད། ། དེ་ལྟར་དགུང་གྲངས་ཉེར་དགུའི་ལོ་ང་དགུའི་དུས་འཁྲུགས་ཆེན་མོ་ནས་བརྒྱད་ཅུ་ཐམ་པའི་བར་བགྲང་བྱ་ཉེར་གཅིག་གི་རིང་ལ། ཡུལ་རྐྱེན་ངན་པ་ཇི་ལྟར་འཕྲད་ཀྱང་། བཟང་པོའི་གསེར་ཁམས་ཉིད་ཇི་ལྟར་བསྲེག་ཅིང་བཅད་དེ་བརྡར་བར་བྱས་པ་དེ་ཙམ་དུ། གསེར་གྱི་ཡིན་ལུགས་བཀྲག་མདངས་མཚེར་བ་ལྟར། དམ་པ་གང་གི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་མངོན་པའི་རྒྱུར་སོང་བས་ན། ད་དུང་ཆེས་ངོ་མཚར་བའི་རྣམ་ཐར་མང་དུ་མཆིས་པ་གོར་མ་ཆག་ཀྱང་། སྐྱེ་བོ་དྲང་བདེན་ཤེས་གསུམ་འཛོམས་པ་དག་ལ་འདྲི་རྩད་ཀྱིས་གོ་ཐོས་སུ་གྱུར་པའི་བདེན་ངག་གཙང་མ་བཀོད་པ་རེ་ཞིག་དེ་ཙམ་མོ། ། མི་བཟོད་དུས་ཀྱི་འཁྲུག་སློང་དྲག་པོའི་རླུང་། ། རྣམ་དག་བསླབ་ཁྲིམས་གཙང་མའི་རླབས་ཀྱི་ཕྲེང་། ། དག་གཙང་དུང་གི་ལྦུ་དཀར་ཉེར་བསྐྱེད་པའི། ། ངོ་མཚར་འདུལ་སྤྱོད་གཙང་མའི་རྒྱན་དུ་གྱུར། ། དགོངས་ཀློང་ཟབ་གསལ་མཁའ་ལྟར་རབ་ཡངས་ཀྱང་། ། ལས་འབྲས་སྤང་བླང་མ་འདྲེས་བདུད་རྩིའི་ཟེར། ། སྙིགས་ལྔའི་སྤྲིན་ཚོགས་སྟུག་པོས་མ་གཡོགས་པར། ། བཤེས་གཉེན་ཟླ་བའི་ལང་ཚོ་ལྷག་པར་དར། ། ཀྱེ་མ་དུས་ཀྱི་མེ་དབལ་དྲག་པོ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་གདུང་བཞིན་དམ་པ་མཆོག་གིས་གཤིས། ། བཟང་པོའི་གསེར་འོད་མ་སྒྲིབ་ལྷང་ངེ་བ། ། ཆོས་མཛད་བརྒྱ་སྟོང་ནང་ན་རེ་རེ་ཙམ། ། ཁྱད་པར་བསྟན་འཛིན་ཕལ་ལ་མི་མངའ་བ། ། འགྲན་བྲལ་སྙིང་སྟོབས་དཔུང་ཤུགས་བཙན་པོ་ཡིས། ། ལུང་རྟོགས་རྒྱལ་བསྟན་ས་ཆེན་འདེགས་བཟོད་པའི། ། དུས་ཀྱི་ཁམས་འདིར་མཛད་རྗེས་སུ་ཡིས་བསྐྲུན། ། ད་ནི་ཡང་དར་བསྟན་པའི་སྣང་བ་སྐྱེ་རྒུའི་དཔལ་དུ་ཤར་བ་ན་ཀུན་གཟིགས་མཆོག་གིས་སྔོན་སྨོན་ཐུགས་བསྐྱེད་དུས་སུ་སྨིན་པའི་ཤེ་མོང་གིས་རྒྱལ་བསྟན་གཞིར་བཞེངས་སུ་བསླངས་བའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། དེ་ཡང་ཐུབ་ཆེན་དོན་ཀུན་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ལྷོ་གླིང་འཛིན་མའི་ལྟེ་བ། དབུས་འགྱུར་འཆང་ཆེན་པོའི་གནས་མཆོག་ལུམྦི་ནའི་
Chinese
弘扬佛法光辉灿烂， 光芒四射奇谈异闻。 何处四众弟子云集， 何处三学清净修习。 无与伦比行持善妙， 至尊金口宣说佛法住世。 经教证悟佛法之精髓， 讲修事业甘露之波涛。 不可逆转盘旋于高空无间断， 于衰败至极之时振兴实乃奇迹。 如是二十九岁至五十九岁大动乱时期至八十岁之间二十一年里，无论遭遇何种恶劣环境，如同纯金被熔炼、切割、打磨一般，金子的本色光芒更加闪耀。圣者之伟大功德得以彰显，无疑还有更多令人惊叹的传记。然而，对于正直、真诚、智慧兼备之人，通过询问而得知的真实之语，暂时记录这些。 不堪忍受时代动乱猛烈之风暴， 清净戒律纯洁之波浪连绵不断。 洁白海螺般洁白泡沫不断涌现， 成为奇妙清净戒律行为之庄严。 智慧深邃如虚空般广阔无垠， 业果取舍不混淆甘露之光芒。 未被五浊恶世浓厚乌云所遮蔽， 善知识之月亮光辉更加灿烂。 呜呼，时代之火焰何等猛烈， 然圣者以何种方式承受苦难？ 纯金之光芒未被遮蔽而闪耀， 百千法行者中仅有一二。 尤其殊胜之处为一般持教者所不具备， 无与伦比之胆识力量雄厚。 能荷载经教证悟之广大佛法于大地之上， 于此时代谁能创造如此功绩？ 如今，佛法重兴之景象如众生之福祉般升起之际，略述至尊一切智者往昔发愿之善愿成熟之时，雪域（指藏区）以振兴佛法为根本之举措。彼乃大能仁一切义成者，位于南赡部洲之中心，中部（指印度）大地上殊胜之地蓝毗尼的
English
The splendor of upholding and spreading the Buddha's teachings, Unfaded and radiant, this wonderful story is amazing. Wherever the fourfold assembly gathers, Wherever the three grounds of complete training are practiced. With excellent deeds of unparalleled practice, The supreme one proclaims the truth that the teachings abide. The essence of the Buddha's teachings, both scriptural and realized, The waves of nectar from the excellent deeds of explanation and practice. The irreversible, unbroken stream swirling in the high sky, It is amazing to revive it in the time of ultimate decline. Thus, from the great turmoil of the fifty-ninth year of the twenty-ninth year of age to the eightieth year, for twenty-one years, no matter what bad circumstances were encountered, just as the good gold itself was burned, cut, and polished, so much so that the gold's true nature shone with radiance. Therefore, the great qualities of the holy one became the cause of manifestation. Undoubtedly, there are still many more extremely wonderful biographies. However, for those who are honest, truthful, and possess the three wisdoms, I have recorded only so much of the pure truth that I have heard through inquiry. The unbearable storm of the time's turmoil, The pure waves of the stainless discipline, Continuously generating pure white foam like a conch shell, Became an ornament of wonderful, pure conduct. Though the expanse of mind is as vast and clear as the sky, The nectar rays of unerringly adopting and abandoning actions and their consequences, Unveiled by the thick clouds of the five degenerations, The youthfulness of the spiritual friend's moon shines even brighter. Alas, how fierce is the fire of the times, Yet how did the supreme holy one endure? The light of good gold shines unclouded, Only one or two among hundreds of thousands of Dharma practitioners. Especially, the uncommon qualities not possessed by ordinary upholders of the teachings, With unparalleled courage and strong power, Able to bear the great burden of the scriptural and realized Buddha's teachings on this earth, Who has created such deeds in this age? Now, as the appearance of the flourishing teachings dawns as the glory of beings, I will briefly describe how the all-seeing supreme one, when the aspiration of his past prayers ripens, initiated the establishment of the Buddha's teachings in Shemong. That is, the great sage, the Accomplisher of All Purposes, is located in the center of the southern continent, in the sacred place of Lumbini in the great land of Central India.