Tibetan
་དུས་ཀུན་རང་གི་ཆེ་བ་སྒོ་ཀུན་ནས་སྦས་ཤིང་ཐ་ན་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་དུས་སུ་མེ་འབུད་ཆུ་ལེན་སོགས་ལ་ཡང་སྐྱེ་བོ་རོགས་བཟང་ཞིག་གི་ལུགས་ཀྱི་མཛད་པ་བསྐྱང་བ་ལས་ཐོབ་ཐང་གིས་འགྱིང་ཚུགས་སོགས་མེད་པར་མ་ཟད། རང་གི་ཚ་བུ་དག་མངག་གཞུག་བགྱིད་པ་ཡང་མི་མཛད་པར་རང་བཞིན་གྲྭ་བཙུན་དཀྱུས་མ་ཞིག་གི་ངང་ཚུལ་ཁོ་ན་བསྐྱངས་པས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་བ་དག་གིས་བནྡེ་གཤིས་བཟང་རྒྱུད་འཇམ་ཡ་རབས་ཤིག་ཏུ་རྩི་བ་ལས། མཁན་པོ་དང་བླ་མ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་སུས་ཀྱང་འཇོག་པར་མི་བྱེད་ཀྱང་། དམ་པའི་ཡོན་ཏན་དམ་པས་བསྒྲགས་པས་ཀུན་ལ་སྙན་པར་གྲགས་པའོ། ། གཞན་ཡང་ཁོང་གི་ཁུ་བོ་ཤེས་རབ་ཕུག་དགོན་གྱི་མཁན་ཐོབ་ཡོད་ཀྱང་ཞྭ་གོན་པ་ཉིད་དུ་མ་སོང་པ་ནི། སྔོན་ཆད་དཀོར་འབུལ་སྡུད་སོགས་གང་ཡང་མ་མཛད་པར། ཨ་ཅོ་ཆོས་ཞུ་བྱ་བཏང་གི་སྤྱོད་པ་བསྐྱངས་པས་འབྱོར་བ་ཅང་མེད་པས་དེ་ཁས་ཡིན་ལ། དུས་ཕྱིས་ཁོང་རྣམ་གཉིས་དང་ཁྱད་པར་མཁན་ཤེས་རབ་ལ་བསྔོ་རྟེན་དང་སྐྱབས་རྟེན་གྱི་དངོས་རྫས་ཆེ་ཕྲ་མང་པོ་རང་སྡེ་གཞན་སྡེ་དག་གིས་ཅི་ལྟར་ཕུལ་ཡང་མཁན་རིན་པོ་ཆེ་ནས་བཞེས་པར་མི་མཛད་པ་ཞིག་སྟེ། ཕུལ་ཚད་ཐམས་ཅད་བཞེས་པ་ཞིག་ན་སྤྲོས་པ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ཆོག་པ་ཞིག་ཡིན་ཟེར། དེ་ལྟར་ཡང་དགེ་དབོན་བསྟན་འཛིན་ནོར་བུ་འདའ་ཁའི་ཞལ་གསུང་དུ། ངས་སྔར་དཀོར་གྱི་གཟི་བྱིན་བསྐྱེད་དེ་ལོངས་སྤྱོད་མང་པོ་ཞིག་བསྒྲུབས་ཡོད་ན། འཇིག་རྟེན་ལུགས་ཀྱི་ལྟར་སྣང་ཟང་ཟིང་གི་གཏོང་སྒོ་རྒྱ་ཆེན་པོ་རེ་བྱེད་ལོས་ཆོག་ཀྱང་། དེ་འདྲ་ནི་ཤཱཀྱའི་རྗེས་འཇུག་གི་ཚུལ་མིན་པར་མ་ཟད་ཉེས་པའང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ཐུབ་པའི་རྗེས་འཇུག་གནས་བརྟན་ཆེན་པོས་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་གནས་པས་དད་རྫས་འབུལ་དཀོར་སོགས་འདོད་ཡོན་གྱི་རྙེད་པའི་སྒོ་མི་འབྱེད་པར་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་ཀྱིས་བཞུགས་པ་ཞིག་སྟེ། རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ལུགས་ཀྱི་དོན་བྱ་ཉུང་ཞིང་། སྤོང་ཀློག་གི་མཛད་པ་ལ་གོ་སྐབས་ཡངས་པས་མང་ཐོས་ཚུལ་ལྡན་གྱི་མཛད་སྤྱོད། རྒྱལ་བསྟན་ཉམས་རྒུད་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདིར། སྙིགས་མའི་གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ལ་ཆེས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་མཛད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི། སྨོན་ལམ་དང་ཐུགས་བསྐྱེད་དུས་སུ་སྨིན་པ་ལས་གཞན་སུ་ཡིན་ཡིན་ལ་མེད་པར་སེམས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིས་རྗེ་ཉིད་ཕྱི་ནང་གི་རྒྱལ་ཁབ་དུ་མར་ཕེབས་ནས་སླར་གདན་སར་ཞབས་པད་བསྐྱོད་པ་ན། སྐབས་ཤིག་ཆོས་གྲྭ་གཞན་གྱི་འདུས་པ་རྣམས་ལ་ཁོང་གི་འབྲེལ་ཐོགས་རྣམས་བསྔོ་སྨོན་
Chinese
总是从各方面隐藏自己的伟大，甚至在路上行走时，也像一个善良的助手一样帮忙烧火、打水等，从不摆出高人一等的姿态。不仅如此，他也不指使自己的侄子们，而是始终保持着普通僧人的状态，因此普通人认为他是一个品行好、性格温和、有教养的和尚，没有人把他当作堪布或大喇嘛。然而，圣者的功德由圣者宣扬，因此他的美名传遍四方。 此外，他的叔叔虽然获得了协绕普寺的堪布职位，但并没有戴上法帽，这是因为他以前从未进行过募捐等活动，而是过着阿觉修行者的生活，因此一贫如洗。后来，无论自宗还是他宗，都向他们两人，特别是向堪布协绕供养了许多大小供品和皈依物，但堪布仁波切都不接受。据说，如果接受所有的供品，就可以大肆挥霍。正如格翁丹增诺布临终遗言所说：“我以前积累了很多财富，也享受了很多，按世俗的眼光来看，可以大肆挥霍一番。但这不符合释迦牟尼的追随者的行为，而且罪过极大。”因此，作为释迦牟尼的追随者，伟大的长老安住于解脱，不开启接受信物、供品等欲妙之门的途径，而是安于少欲知足。他总是很少处理世俗事务，有更多的时间用于闻思修行，因此他的行为举止符合多闻持戒的规范。在这个佛教衰败的时期，这种引导末法时期众生的伟大事业，除了愿力和发心成熟之外，任何人都无法做到。 同样，后来尊者本人前往国内外多个国家，再次返回寺院时，有一次，他对其他寺院的僧众们念诵了与他有关系的人的祈愿文。
English
He always concealed his greatness in every way, and even when walking on the road, he would act like a good helper, helping with tasks such as lighting fires and fetching water, without ever assuming a superior attitude. Moreover, he would not order his nephews around, but always maintained the state of an ordinary monk. Therefore, ordinary people considered him to be a kind, gentle, and well-mannered monk, and no one regarded him as a Khenpo or a great Lama. However, the virtues of the saint were proclaimed by the saint, and thus his good name spread far and wide. Furthermore, although his uncle had obtained the position of Khenpo of Sherab Phuk Monastery, he did not wear the hat, because he had never engaged in fundraising or other such activities before, but had lived the life of an Acho practitioner, and was therefore impoverished. Later, no matter how many large and small offerings and objects of refuge were offered to both of them, especially to Khenpo Sherab, by both their own and other monasteries, Khenpo Rinpoche would not accept them. It is said that if he were to accept all the offerings, he could indulge in extravagance. As Gewon Tenzin Norbu said in his last words, "I have accumulated a lot of wealth in the past and enjoyed a lot, so according to worldly standards, I could indulge in extravagance. But that is not in accordance with the conduct of a follower of Shakyamuni, and it is also a great sin." Therefore, as a follower of Shakyamuni, the great elder abides in liberation, does not open the door to receiving objects of faith, offerings, and other sensual pleasures, but is content with few desires and contentment. He always has little involvement in worldly affairs and has more time for study and practice, so his conduct conforms to the norms of extensive learning and discipline. In this time of decline of Buddhism, such a great deed of guiding the beings of the degenerate age can only be accomplished by the maturation of aspiration and intention, and no one else can do it. Similarly, later, when the Lord himself went to many countries at home and abroad and returned to the monastery again, on one occasion, he recited prayers for those who were related to him to the assemblies of other monasteries.
Tibetan
སྐྱབས་རྟེན་ཞུ་ཡོན་ཞིག་བསྐུར་དགོས་པས་མདུན་འདུག་པ་ལ་ཞུ་རྟེན་འབུལ་ཡིག་འབྲིར་བཅུག་པ་ན། རྒྱལ་ཕྱི་ནང་གི་འབྲེལ་ཐོགས་ཞེས་བྲིས་པ་ལ། རྗེ་ཉིད་ནས། འབྲེལ་ཐོགས་ཡོད་རིགས་ཞེས་བྲིས་ན་དགའ་ནི་རེད། ཁོ་ག་ཤད་ན་ཐོན་སོང་མདོག་ཨོས་རེད་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་རེས་ཤིག་ན་མགོ་ལོག་ཕྱོགས་ནས་ཡུལ་དགོན་འགས་དགོན་པའི་ལས་འཛིན་དག་གིས་མཁན་རིན་པོ་ཆེ་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དམར་ཆོག་གི་སྲོལ་ངན་རྒྱུན་གཅོད་པ་ལ་རྗེ་ཉིད་ནས་སྡེ་དགོན་སྤྱི་ལ་བཀའ་གསུང་ནན་མོའི་གསུང་ཤོག་ཅིག་གནང་རོགས་ཞེས་ཞུས་ཚེ། མདུན་འདུག་པས་ཆོས་གྲྭའི་འབྲི་ཤོག་ལ་འབྲི་བར་རྩོམ་པ་ན། འདི་མ་ཡིན་པའི་རི་མོ་མེད་པའི་ཤོག་འཇམ་ཞིག་ཁྱེར་ཤོག་དང་དགའ་ཁི་འབྲི་ཤོག་འདི་རྫིག་ཉམས་སུ་འགྲོ་བས་དགོས་པ་མེད་གསུངས་ནས། ཞལ་ནས་དམར་ཆོག་གི་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་རྒན་བུ་ནས་ཀྱང་རེ་བ་དང་། དེ་ལྟར་བགྱིད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཡོད་ཅེས་པ་སོགས་བྲིས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལས་བཀའ་ཤོག་གི་རྣམ་པ་ལྟ་ཅི། ཚིག་ལ་སྒྲོས་ཉམས་ཙམ་ཡང་མི་མཛད་པ་ཞིག་གོ། རྟག་ཏུ་ཕན་པ་འབའ་ཞིག་ལྷུར་མཛད་ཅིང་། ། དམའ་བའི་ས་ནས་ཀུན་གྱི་གཡོག་བགྱིད་དེ། ། རང་ཆེ་སྦས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ཆེ། ། དམ་པའི་ཡོན་ཏན་དམ་པས་ཕྱོགས་སུ་བསྒྲགས། ། དམ་པའི་དྲི་བསུང་རྫི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པར། ། ལྷོ་གླིང་ཡངས་པའི་ཁྱོན་ཀུན་ཁྱབ་ན་ཡང་། ། མངོན་ཆུང་སྤྲོས་མེད་སྐྱོང་བའི་བསིལ་ཟེར་གྱིས། ། ཡོན་ཏན་འདབ་བརྒྱ་ཁོང་དུ་ཟུམ་ལ་ཕྱོགས། ། ཡིད་འོང་འདོད་རྒུའི་དཔལ་གྱིས་མངོན་མཆོད་ཀྱང་། ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་སྙེག་པའི་གཤིས། ། འགྱུར་མེད་གནས་བརྟན་ཆེན་པོའི་ངང་ཚུལ་དེས། ། འདོད་ཡོན་སྤྲོས་པའི་སྒོ་འཕར་དམ་པོར་གཅོད། ། ཁྱེད་ནི་གྲུབ་བརྒྱའི་རལ་པའི་ཅོད་པན་རྩེར། ། མངོན་པར་མཆོད་པ་གསང་བདག་དཔའ་བོ་ཉིད། ། འདི་ན་སྙིགས་མའི་བསྟན་སད་ཐ་བའི་གཞིར། ། ཆོས་འདུལ་སྤྱོད་པའི་གྲུ་ཆར་སྙོམས་པོ་ཕབས། ། དེ་བཞིན་དུ་རྗེ་བླ་མའི་སྐུ་མཆེད་ཤིང་བཟོ་དཔལ་རྒྱལ་ཟེར་བ་སྐྱེ་བོ་བདེན་དྲང་གཏམ་ལ་མཐོ་དམའ་མི་གཏོང་པ་ཞིག་མཆིས་པས་དེའི་བདེན་གཏམ་གཙང་མ་ཅུང་ཟད་འགོད་ན། ཁོ་བོ། མཁན་ཤེས་རབ་ཁུ་དབོན་གཉིས་ཀྱི་གཟིམ་ཁང་དང་མཉམ་པོར་ཡོད་པ་མ་ཟད། འབྲེལ་འདྲིས་ཆེ་ཞིང་། ཐུགས་ཡིད་ཆེས་པ་ཞིག་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་ཟེར། གཞན་དག་གིས་ཀྱང་དེ་སྐོར་ན་དེ་ཉིད་རྒྱུས་ཆེ་ཤོས་ཡིན་པར་བརྗོད་འདུག འོན་ཀྱང་ཁོ་ཁྱིམ་པའི་སྐྱེ་བོ་ཆོས་ཕྱོག
Chinese
因为需要呈送一份祈请文，所以让侍者写一份呈文。写到“国内外关系阻碍”时，尊者您说：“写成‘有关系阻碍的情况’更好。” 他说：“好像已经结束了。” 同样，有一次，果洛（今青海省果洛藏族自治州）一带的一些寺院的事务负责人向堪布仁波切请求说：“我们想断除血祭的恶习，请您向所有寺院发布严厉的命令。” 当侍者准备用寺院的纸张书写时，您说：“拿一张没有花纹的白纸来，这种纸张显得太庄严，不需要。” 然后您口述道：“断除血祭的传统，是老少都期望的，这样做我非常赞同。”等等。 这样写就可以了。 根本不像命令文书，甚至连一点修饰都没有。
English
Because it was necessary to send a petition, the attendant was instructed to write a presentation letter. When it was written, "Obstacles to domestic and foreign relations," Your Holiness said, "It would be better to write 'Situations where there are obstacles.'" He said, "It seems to be over." Similarly, once, some monastery administrators from the Golok (present-day Golog Tibetan Autonomous Prefecture in Qinghai Province) area requested Khen Rinpoche, "We want to eradicate the evil custom of blood sacrifice, please issue a strict order to all monasteries." When the attendant was about to write on monastic paper, you said, "Bring a plain piece of paper without patterns, this paper looks too solemn and is not needed." Then you dictated, "The eradication of the tradition of blood sacrifice is what both old and young hope for, and I greatly approve of doing so." and so on. Just write that. It was not at all like an official document, not even a little bit of embellishment.
Tibetan
ས་ལ་རྒྱུས་མེད་པས་སྐད་ཆ་སྒྲོས་གཙང་ཞིག་བཤད་མི་ཤེས་ཀྱང་། མ་བཅོས་པའི་བདེན་གཏམ་འགའ་དང་འགའ་ན་ཆེས་ངོ་མཚར་བའི་གཏམ། དམ་པའི་རྣམ་ཐར་ཡིད་ཆེས་པ་གོ་རྒྱུ་འདུག་པ་རྣམས་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། འདི་ལྟར་བརྗོད་འདུགཁོང་རྣམ་པའི་གཟིམ་ཆུང་གི་ཤིང་རའི་ནང་དུ་ཁྲོ་སྣོད་ཅིག་ཡོད་པ་ལ། ནམ་རྒྱུན་གསོལ་ལྷག་དང་འབྲུ་རིགས་རྣམས་དམ་རྫས་མྱོང་གྲོལ་བཏབ་ནས་བླུགས་ཏེ་བྱ་བྱེའུ་ཚོགས་ལ་སྦྱིན་པ་དང་། རེས་ཆར་ཆུ་མི་འབབ་ཅིང་ཚ་བའི་དུས་སུ་ཁྲོ་སྣོད་དེར་སྐམ་དུ་ཆུ་འཇོག་འདུག་པས་ཁོང་ཁུ་དབོན་གཟིམ་ཁང་གི་སྒོ་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ན་བྱ་བྱེའི་བྲུན་དཀར་ཙག་ཙག་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་དར་ཟེར། དེ་ལྟར་ངན་ལྷུང་གི་གནས་ལ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བྱམས་བརྩེས་སྐྱོང་བའི་མཛད་སྤྱོད་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་པ་ནི་ངེད་ཅག་ལའང་ངེས་པ་གཏིང་ནས་འདྲེན་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཞིག་སྟེ། ཕྱིས་སུ་ཡང་ཉིན་རེར་བཞིན་ནངས་མོ་སྔ་བར་ལག་རིས་གསལ་བ་ལ་ཉེ་བའི་དུས་སུ། བཤད་གྲྭའི་གྲྭ་ཤག་དང་འདུ་ཁང་གི་དྲལ་ལྕམ་སོགས་སུ་ཉལ་བའི་བྱེའུ་རྣམས་དུས་ཐོག་གཅིག་ཏུ་རྗེ་བླ་མའི་གཟིམ་ཁང་སྒོར་འདུ་བ་ན། མཎྜལ་གྱི་མཆོད་འབྲུ་གསར་རྙིང་བརྗེས་ཏེ་ཞལ་ནས་མི་འཁྲུགས་པའི་གཟུངས་གསུང་གིན་གནང་སྦྱིན་མཛད་པ་ན། བྱིའུ་དག་འཇིགས་པ་དང་བག་མི་ཚ་བར་སྐུའི་ཉེ་གམ་དུ་འཚོགས་པ་ཞིག་ཡིན་པ་རྒྱུན་པར་མཇལ་དུ་ཡོད་པས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཁོང་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་གསོལ་ཟས་སྣུམ་བག་ཅན་གྱི་རིགས་ཉིན་གུང་ཁོ་ན་ལ་བཞེས་ནས་ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་ཟ་མ་གསོལ་མི་དར། ཞལ་ནས། ཨ་བོ་རང་རེའི་མྱི་རྒྱུད་འདི་ལ་མགོ་ནད་ངན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཁས། ཕྱི་དྲོ་ཟ་མ་སྣུམ་ཅན་ཟ་ཕོད་ནི་མ་རེད་གསུང་ཁི་གདའ། དེའི་སྐབས་ངས་ཧ་མ་གོ་ཡང་ཕྱིས་ཆོས་སྒོ་ཕྱེས་རྒྱབ་མཁན་པོ་ཚང་གིས་གུང་ཚིགས་མཛད་འདུག་པ་གོ་བས་དེའི་སྐབས་སུ་ཡང་གུང་ཚིགས་མཛད་འདུག་པ་ཡིན་པ་ད་གཟོད་ཤེས་ཐལ་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ་ཁོ་བོས་གཟིམས་ཁྲི་ཞིག་ལས་ནས་ཕུལ་དུས། ཉལ་ཁྲི་འདིའི་རུ་བཞིའི་རྐང་པ་མ་བཅད་ན་ཡར་འགོ་མར་བབ་བདེ་མོ་ཞིག་མི་འདུག་གསུང་ཁི་གདའ། དགེ་སློང་ཉལ་ཁྲི་མཐོན་པོ་ལ་གཟིམ་མི་དར་བ་དུས་ཕྱིས་ལས་མ་ཤེས་ཞེས་གླེང་འདུག ཡང་སྐོར་ཞིག་ན་ཞྭ་གོན་པ་དག་དང་གྲལ་རིམ་མཐོ་བའི་ཁེར་རྐྱང་པ་འགའ་དང་། རྗེ་བླ་མ་བཅས་སྲིད་གཞུང་གི་ཁང་པར་བསྡུས་ཏེ། འགོ་ཁྲིད་པས་གཤེ་ཚིག་མང་དུ་ཞུས་ཤིང་། མཁན་རིན་པོ་ཆེ་རྒྱུན་པར་ན་བཟའ་ཤུབ་མོར་མཛད་འདུག་པ་ལ། དེ་ཉིན་བརྫེ་ལོ་བྱེད་དུ
Chinese
因为对当地情况不熟悉，所以不太会说漂亮话。但可以稍微讲一些不加修饰的真话，以及一些非常奇妙的故事，还有一些听起来令人信服的圣者传记。是这样说的：他们住处的小木栅栏里有一个陶罐，平时会把剩饭和粮食等倒入其中，加入甘露丸等圣物，布施给鸟雀。有时不下雨，天气炎热的时候，陶罐里会放上干水，所以据说他们师徒寝宫的内外门上到处都是鸟粪。像这样以大菩萨的慈悲心来关怀恶道众生的行为，我们也要铭记于心。后来，每天早上，当手纹快要清晰的时候，经堂僧舍等处睡觉的鸟儿们，都会准时聚集在宗喀巴大师的寝宫门口。更换新旧曼扎盘的供品，口中念诵着不动明王的陀罗尼（藏文：མི་འཁྲུགས་པའི་གཟུངས་，梵文天城体：अचलनाथधारणी，梵文罗马拟音：acalanāthadhāraṇī，汉语字面意思：不动尊陀罗尼），进行布施。据说鸟儿们既不害怕也不胆怯，聚集在他的身边，这是经常可以见到的。 同样，他们两位只在中午吃油腻的食物，下午不吃饭。口中说：“阿爸，我们这一家人有很严重的头痛病，下午不能吃油腻的食物。”当时我不明白，后来听说开办佛学院的堪布也只吃午饭，才知道当时他们也是只吃午饭。还有，我做了一个床献给他时，他说：“这张床如果不砍掉四条腿，上下床就不方便。”后来才知道僧人不应该睡高床。还有一次，一些戴帽子的人和一些地位较高的单身人士，以及宗喀巴大师一起被召集到政府的房子里，领导训斥了很多。堪布仁波切平时总是穿着破旧的衣服，那天却换了新衣服。
English
Because I am not familiar with the local situation, I am not very good at speaking beautiful words. However, I can slightly tell some unadorned truths, as well as some very wonderful stories, and some biographies of saints that sound convincing. It is said like this: There was a pottery pot in the small wooden fence of their residence. Usually, leftover food and grains were poured into it, and blessed substances such as nectar pills were added to give alms to the birds. Sometimes when it didn't rain and the weather was hot, dry water was placed in the pottery pot, so it is said that the doors inside and outside the abbot's residence were covered with bird droppings. Such an act of caring for beings in the lower realms with the compassion of a great Bodhisattva is something that we should also keep in mind. Later, every morning, when the lines on the hand were about to become clear, the birds sleeping in the monastic dormitories and assembly halls would gather on time at the door of Je Tsongkhapa's residence. The old and new offerings of the mandala were changed, and while reciting the dharani of Akshobhya (Tibetan: མི་འཁྲུགས་པའི་གཟུངས་, Devanagari: अचलन ाथधारणी, Romanized Sanskrit: acalanāthadhāraṇī, Literal Chinese meaning: Akshobhya Dharani), he would give alms. It is said that the birds were neither afraid nor timid, and gathered near his body, which was often seen. Similarly, the two of them only ate oily food at noon and did not eat in the afternoon. He said, "Aba, our family has a very serious headache, and we cannot eat oily food in the afternoon." At that time, I didn't understand, but later I heard that the Khenpo who opened the Buddhist academy also only ate lunch, and then I realized that they also only ate lunch at that time. Also, when I made a bed and offered it to him, he said, "If the four legs of this bed are not cut off, it will not be convenient to get on and off the bed." Later, I learned that monks should not sleep on high beds. Also, once, some people wearing hats and some high-ranking single people, as well as Je Tsongkhapa, were summoned to the government's house, and the leader scolded them a lot. Khenpo Rinpoche always wore old clothes, but that day he changed into new clothes.