Tibetan
ས་སྤྱོད་འཇུག་ཆེན་མོར། གཞན་དག་དམན་པའི་ལས་བྱེད་ན། ། བདག་ཉིད་ཀྱང་ནི་ཇི་ལྟར་འདུག ། ཞེས་པའི་དོན་ཡོངས་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དཔལ་དགེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་རྒྱུན་ལྟར་སྤྱོད་འགྲེལ་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་ན། གཞ༵ན་དག༵་རྩྭ་འཐུ་ཤིང་འབྲེག་ཁུར་འཁུར་བ་སོགས་དམ༵ན་པ༵འི་ལ༵ས་བྱེད༵་ན༵། བད༵ག་ཉི༵ད་ཀྱ༵ང་ནི༵་ཇི༵་ལྟ༵ར་བདེ་བར་འདུག༵་སྟེ་འདུག་མི་རིགས་པ་སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བའི་དམན་པའི་ལས་དེ་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་བྱེད་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་འབྲོམ་སྟོན་པས། སྔགས་རྒན་ཞིག་གི་ཁུར་རང་གིས་འཁུར་བར་མཛད་པ་དང་། རྒྱ་གར་དམ་པས་ཨ་ཙ་ར་སྨ་ར་སེར་པོ་ཅན་གྱི་ཁུར་འཁུར་བ་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་བྱང་སེམས་སྙིང་རྗེའི་མངའ་བདག་གིས་མཛད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གནང་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དེ་སྐབས་མཉམ་ལས་རྒྱུ་རྫས་བདག་གཉེར་པ་རྒད་པོ་ཞིག་ཡོད་པ། ཁོས་རྩིས་རིགས་དང་ཡི་གེ་འབྲི་འདོན་གང་ཡང་མི་ཤེས་པས། དངོས་རྫས་ཕར་སྤྲད་ཚུར་ལེན་ནམ་ནམ་དུ་གྲོང་གི་ཉེ་སྐོར་ཀུན་གྱིས་ཐོས་འདུག་པར་མཁན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་འབོད་སྐད་བཏང་ནས་རྩིས་བགྲང་བརྒྱག་རྒྱུ་དང་། ཡི་གེ་འབྲི་རོགས་ལ་དྲངས་པ་ན། ཁོང་ཉིད་ཁོམ་མི་ཁོམ་དང་སྐུ་ངལ་འཛེམ་པ་སོགས་མེད་པར་དུས་རྒྱུན་པར་ཐུགས་དགྱེས་བཞིན་བརྩེ་བཞིན་དུ་སྐུ་དྲིན་བསྐྱངས་པར་མཛད་པ་དང་། དེར་མ་ཟད་སུ་དང་སུ་ཞིག་གིས་མངག་གཞུག་ཏུ། བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་ཞིག་གིས་ཞུས་པ་ཡན་ཆད་ལ་ཧ་ཅང་ཐུགས་རྒྱུད་ཞི་འཇམ་དེས་པའི་བྱང་སེམས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་སྐྱེ་བོ་ཡོངས་ཀྱི་རེ་འདོད་སྐོང་བ་ལས་ཐུགས་ཁྲོ་བ་དང་། ཉེ་རིང་གི་གནས་ལ་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་མཛད་པ་ཞིག་གཏན་ནས་མི་མངའ་བས་ཀུན་གྱི་ཡིད་དུ་འོང་བས་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱིམ་པའི་གོས་དོར་མ་ཙམ་ཡང་ནབ་མི་དགོས་པ་དང་། རྒྱུན་པར་མཐོ་དམན་སུས་ཀྱང་ངན་སེམས་དང་སྨད་པ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་བཞུགས་ཆོག་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་རྒྱུད་འཇམ་ཞིང་། ངང་རྒྱུད་བཟང་ནོ་གིས་རེད་ཅེས་དང་། ཅུང་མི་ཤེས་པ་འགས་ཉམ་ཆུང་ནེ་ཁི་རེད་ཅེས་གླེང་བ་ཞིག་གོ། དེ་བཞིན་དུ་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་གཟིམ་ཁང་གི་ཉེ་བ་ན་ཨ་ཡེས་བཟང་སྒྲོན་ཟེར་བ། རྔོ་འཐག་བཟང་པོ་ཞིག་མཆིས་པ་དེ་སོགས་གཞན་དག་གིས་ཁོང་ཁུ་དབོན་གཉིས་ལ་བརྔོ་འཐག་བྱེད་རོགས་བགྱིད་ཅེས་ཞུས་ཚེ། རྒ་རྒས་ལག་པ་ན་བས་དགོས་ནི་མ་རེད་གསུངས་ནས་སྐུ་ཉིད་ཁོ་ནས་ཕྱག་ལས་མཛད་པ་ཞིག་ཡིན་ཟེར། དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱལ་སྲས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་ནམ
Chinese
在《入菩萨行论》中：若他者行卑劣事，自身又当如何安住？此句之义，依止一切功德之善知识，吉祥德格仁波切之口传，在《行论释·甘露滴》中说：若他者做拔草、砍树、背负重物等卑劣之事，自身又当如何安乐而住呢？不应安住，应当帮助他们做不生罪过的卑劣之事。例如，仲敦巴尊者自己背负一位老咒师的重物，印度圣者背负一位黄色胡须阿阇黎的重物一样。如是所说，菩萨慈悲之主做出令人惊叹的行为。同样，当时有一位合作社的物资管理员老头，他既不懂算术，也不会书写文字。因此，无论物资的交付还是领取，村庄附近的人们都能听到他呼喊堪布仁波切来帮忙算账和写字的声音。堪布仁波切从不顾及自己是否空闲，也不怕辛苦，总是高兴而慈爱地给予帮助。不仅如此，无论谁吩咐他做什么，哪怕是一个小孩的要求，这位心性极其平和的菩萨大士，总是满足所有人的愿望，从不发怒，也从不做亲疏有别的行为，因此深受大家喜爱。尊者甚至连出家人的袈裟都不需要稍微整理一下，无论地位高低，任何人都可以对他没有恶意和诽谤。世间的人们都说他心肠好，性格好。有些不太了解的人则说他很软弱。同样，尊者的住所附近有一位名叫阿姨桑珠的妇女，她家的磨坊很好。当其他人请他帮忙给这对叔侄磨面时，他说：“老了，手疼，不需要。”然后就自己亲自帮忙干活。像这样，大菩萨们总是。
English
In the Bodhisattvacaryāvatāra: If others perform inferior deeds, how can oneself remain? According to the oral tradition of the virtuous friend Pal Ge Rinpoche, relying on all the qualities of the virtuous friend, in the Nectar Drops of the Bodhisattvacaryāvatāra Commentary, it says: If others perform inferior deeds such as pulling grass, cutting trees, carrying burdens, etc., how can oneself remain in comfort? One should not remain, but should help them perform those inferior deeds that do not generate sin. For example, Dromtönpa himself carried the burden of an old mantra practitioner, and the Indian saint carried the burden of a yellow-bearded Acharya. As it is said, the lord of compassion, the Bodhisattva, performed amazing deeds. Similarly, at that time, there was an old man who was the material manager of the cooperative. He did not know arithmetic or writing. Therefore, whether it was the delivery or receipt of materials, everyone near the village could hear him calling out to Khen Rinpoche to help with the calculations and writing. Khen Rinpoche never considered whether he was free or not, nor did he fear hardship, but always happily and lovingly gave his help. Moreover, no matter who asked him to do something, even a small child's request, this Bodhisattva Mahāsattva, with an extremely peaceful mind, always fulfilled everyone's wishes, never becoming angry, and never acting with partiality towards those who were close or distant. Therefore, he was loved by everyone. The venerable one did not even need to adjust his monastic robes slightly, and anyone, high or low, could remain without malice or slander towards him. The worldly people said that he had a good heart and a good character. Some who did not know him well said that he was weak. Similarly, near the venerable one's residence, there was a woman named Aunt Sangdrön, whose mill was very good. When others asked him to help grind flour for the uncle and nephew, he said, "I'm old, my hands hurt, I don't need to." Then he would personally help with the work himself. Like this, the great Bodhisattvas always.
Tibetan
་ཡང་གཞན་བྲན་དུ་མི་བཀོལ་བར་རང་ཉིད་དམན་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལག་གཡོག་མཛད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་འདི་དག་ལ་བློ་ལྡན་དག་གིས་ལེགས་པར་སོམས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྔ་སོར་རྗེ་ཁུ་དབོན་ཁོང་རྣམ་གཉིས་དང་། མེ་ཐབ་ཆུང་ངུ་ཞིག་ཤོང་ཙམ་གྱི་ནག་ཚང་རྡོ་སྟ་མ་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་ཆོག་ཆོག་གིས་བཞུགས་པ་ལས། གཟིམ་ཁང་ལས་རྒྱུའི་ཐུགས་མོས་གཏན་ནས་མེད་པ་ལ། ཁོང་གི་མཆེད་ཡ་ཞིག་གིས་ས་ཁང་ལྷགས་སྐྱོབ་ཙམ་ཞིག་ལས་ཏེ་ཕུལ་བ་ལ་མི་ལོ་ཉི་ཤུ་ལྷག་ཏུ་གཏན་བཞུགས་བགྱིས། ཕྱིས་ཆོས་སྒོ་འབྱེད་པ་ལ་ཉེ་བ་ན་ཉེ་དུ་རྣམས་ནས་གཟིམ་ཁང་རྒྱ་བསྐྱེད་སྤུས་ཇེ་ལེགས་གཏོང་དགོས་ཚུལ་ཞུས་ཀྱང་མ་གནང་བར་བཞུགས་ཐེངས་གཅིག་གིས་གཟིམ་ཁང་ཐབས་ཆག་ཙམ་པོ་དེར་བཞུགས་པར་མཛད། སྐབས་སུ་རང་སྡེ་གཞན་སྡེ་གང་གི་ཉེ་འབྲེལ་མཛའ་བཤེས་སོགས་ལ་འབྲེལ་གཏུག་གིས་ཞག་གཅིག་ཏུ་ཡང་བྱོན་བཞུགས་མཛད་པ་མེད་པར་མ་ཟད་རྒྱུན་པར་ཆུ་ལེན་ཐལ་འཕོ་ཆབ་གསང་ཕེབས་པའི་སྒོར་བྱོན་གྱི་སྐབས་ཚུན་ཆད་དང་། དབྱར་དང་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སོགས་ནམ་ཟླ་སྤྲོ་བའི་སྐབས་སུ་ཁམས་གསེང་གིས་ཐང་ན་བཞུགས་འདུག་པ་ཞིག་དང་། ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འགྲུལ་གྱི་མི་དང་གཏུག་འབྲེལ་མཛད་འདུག་པ་དང་། ཉི་དྲོད་ལྡེས་ནས་སོས་དལ་གྱིས་བཞུགས་འདུག་པ་སོགས་ཀྱང་གཏན་ནས་མཇལ་མ་མྱོང་ཟེར། དེ་ལྟ་ན་རྒྱུན་པར་ཉིན་མཚན་ཁོར་མོར་སྤོང་ཀློག་གི་མཛད་པས་དུས་འདའ་བ་ཞིག་གོ། ཕྱིས་སུ་མཁན་ཤེས་རབ་སྐུ་གཤེགས་ཚེ་གདུང་མཆོད་འབུལ་བའི་ཆ་རྐྱེན་ལ། མར་གྲོད་གཡོག་རྒྱ་མ་ལྔ་དྲུག་ཅན་གཉིས་དང་། ཆུར་བ་ཅ་ནེ་བཅུ་ཁ་ཞིག་ཁོང་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ཁ་བཞོས་མཛོ་མོ་གཅིག་ཡོད་པའི་དཀར་གསོག་ལ་མཆིས་པ་ལས། གཞན་ཕྱག་རྒྱུ་དངོས་པོ་བཟང་པོ་གཟན་ཤམ་ཌ་དྲིལ་མཆོད་ཆས། རྟ་དྲེལ་ཇ་དངུལ་སོགས་ཅི་ཡང་མེད་པས་ཉེ་དུ་རྣམས་ཀྱིས་གདུང་མཆོད་ཕུལ་སོང་བ་རེད་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་སྐྱབས་རྟེན་བསྔོ་སྨོན་ཞུ་རྟེན་ཧ་ཅང་ཨུ་ཚུགས་ཀྱིས་ཕུལ་བ་རྣམས་སྒོར་རེ་རེའམ་དངོས་རྫས་དག་ལས་འབྲེལ་འཇོག་ཕྲན་བུ་ལས་གཏན་ནས་མི་བཞེས་པ་དང་། གྲོང་གི་ན་ཤི་སོགས་ལ་འབྱོན་པར་ཞུས་ཚེ། ཨ་ཁུས་ཇ་རག་ནི་མ་རེད་ནི། ངས་མ་ཎི་རེ་འདོན་འདུག་གསུངས་ནས་ཕེབས་པར་མི་མཛད་པས་དཀོར་འབུལ་བསྡུད་ཅིག་གཏན་ནས་མི་མཛད་པ་དང་། རྒྱུན་པར་ཁོང་རྣམ་གཉིས་ནས་ཤ་མར་གྲོ་ཆུར་དང་། གོས་ཕྲུག་ཐེར་རས་སོགས་ཡོ་བྱད་ཅི་ཡང་གསོག་འཇོག་གིས་ཚགས་དང་གཞན་ལ་དགོས་བཅོལ་སོགས་ཅི་ཡང་མི་མཛད་པ་མ་ཟད། གཞན་གྱིས་ཚ་
Chinese
此外，不要役使他人为奴，而是亲自为低劣的众生服务，有智慧的人们应该好好思考这些解脱之行。同样，以前的师徒二人，仅仅满足于住在一个只能容纳一个小火炉的简陋石屋里，根本没有建造住所的想法。后来，他的一位兄弟建造了一间仅能遮风挡雨的土房供养他，他在那里住了二十多年。后来，在即将开启佛法之门时，亲戚们请求扩建住所，使其更加精良，但他没有答应，而是只住在那间简陋的住所里。有时，无论是自己村子还是其他村子的亲戚朋友等，他都不会去拜访或居住哪怕一夜，而且经常自己去取水、倒灰、上厕所，甚至在去这些地方的路上，以及在春夏等天气宜人的时候，也从未见过他悠闲地坐在草地上，与来往的人交谈，或者晒着太阳悠闲地休息。据说，他总是日夜不停地进行闻思修行，以此度日。后来，堪布喜饶去世时，为了供奉遗体，只有两罐五六斤重的酥油，以及十几块干奶酪，这是他们师徒二人靠着一头挤奶的母牦牛积攒下来的。除此之外，没有其他贵重物品，如坐垫、禅裙、法器、马匹、骡子、茶叶、银钱等，所以亲戚们供奉了遗体。同样，对于别人极力请求的皈依境、回向祈愿等供养，他从不接受，只是象征性地接受一两枚硬币或物品。如果有人请他去参加村里的丧葬等事宜，他会说：“我可弄不到茶，我念几遍嘛呢经就行了。”因此，他从不接受供养，也从不化缘。而且，他们师徒二人从不积攒肉、酥油、青稞、奶酪，以及粗布、细布等任何物品，也不囤积，也不向他人借贷。此外，别人送来的
English
Furthermore, instead of employing others as slaves, they personally served the inferior beings. Wise people should contemplate these acts of liberation well. Similarly, the former teacher and disciple were content with living in a simple stone house that could only accommodate a small stove, and they had no intention of building a residence at all. Later, one of his brothers built a mud house that could only provide shelter from the wind and rain and offered it to him, and he stayed there for more than twenty years. Later, when he was about to open the door to the Dharma, relatives requested that the residence be expanded and made more exquisite, but he did not agree, and only stayed in that simple residence. Sometimes, he would not visit or stay even for one night with relatives and friends from his own village or other villages, and he always went to fetch water, dispose of ashes, and go to the toilet himself, even on the way to these places, and in the pleasant weather of spring and summer, he was never seen sitting leisurely on the grass, talking to people passing by, or basking in the sun. It is said that he always spent his days and nights constantly studying, contemplating, and practicing. Later, when Khen Sherab passed away, the only provisions for offering to the remains were two cans of butter weighing five or six catties each, and a dozen or so pieces of dried cheese, which the teacher and disciple had accumulated from the milk of a single milking female yak. Apart from that, there were no other valuable items such as cushions, zen skirts, Dharma instruments, horses, mules, tea, silver, etc., so the relatives made offerings to the remains. Similarly, he never accepted offerings such as refuge objects, dedications, and prayers that others insisted on offering, but only symbolically accepted one or two coins or items. If someone asked him to attend funerals or other events in the village, he would say, "I can't get tea, I'll just recite a few mani mantras." Therefore, he never accepted offerings and never begged for alms. Moreover, the teacher and disciple never accumulated meat, butter, barley, cheese, or any items such as coarse cloth or fine cloth, nor did they hoard them, nor did they borrow from others. In addition, others sent