Tibetan
་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་པ། ཡུལ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡིན། སྒྲིབ་གཉིས་ལ་རང་ལུགས། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སེར་སྣ་ལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་གང་། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པར་འདོད། ། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་། །དེ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་འདོད། །ཅེས་པས། ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། འཁོར་གསུམ་དུ་བདེན་པར་ཞེན་པ་ཤེས་སྒྲིབ་དུ་བཞེད། གསར་མའི་ལུགས་ལ། ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་གཞི་མཐུན་དུ་འདོད་པ་སྟེ་བདེན་འཛིན་ཉོན་སྒྲིབ་ཏུ་འདོད་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཉོན་སྒྲིབ་ཇེ་ཕྲ་ཇེ་ཕྲར་སོང་བ་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་དང་། དེ་ཇེ་ཕྲར་སོང་བ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གླ་རྩི་དང་དེའི་སྣོད་ལ་དྲི་མ་བསྣམས་པ་དང་། དེ་ཡང་ཇེ་ཕྲར་གྱུར་པ་ལྟ་བུར་འདོད། ད་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས། ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱེ་བ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་པས། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བློ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདིའི་སྟེང་ནས་བསྐྱེད་སྡུད་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་བ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་དེ་ལ་སྨོན་པ་དང་། འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས། དང་པོ་འབྲས་བུ་ལ་དམ་བཅའ་བ་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུའམ་ཐབས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒྲུབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་དེ། རྒྱུ་ལ་དམ་བཅའ་བ་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན། དེ་ལ་དམ་བཅའི་ལྕགས་ཀྱུ་གཉིས་པ་རེས་ཟིན་དགོས་པར་གསུངས། དེ་ནི་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དགོས། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་བཤད་ཀྱང་དེ་ནི་མོས་པ་ལམ་བྱེད་ལས་མཚན་ཉིད་པ་མིན། མཚན་ཉིད་པ་ནི་དམ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་དགོས་ཏེ། དམ་པ་གསུམ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རབ་མཉེས་བྱས། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་རབ་བསགས། །ཆོས་ལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྐྱེ་ཕྱིར་དེ་ནི་དམ་པར་འདོད། །ཅེས་པས། ཡོངས་འཛིན་དམ་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ལས། ཕྱི་ནི་ཚོགས་ལམ་ནས་བཟུང་མཐོང་ལམ་གྱི་བར་ལ་བླ་མ་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མང་པོ་རབ་ཏུ་མཉེས་པར་བྱས་ཤིང་སུན་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་དམ་པ་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་རྣ
Chinese
不是以自性，而是以对境行事的方式。两种障碍有各自的宗义。《宝性论》中说：贪吝等诸分别，彼即烦恼之障碍。三轮之分别，彼即所知之障碍。因此，烦恼如贪欲等是烦恼障，执着三轮为实有是所知障。新派的观点认为，烦恼障和所知障是同体的，即认为实执是烦恼障。这样，烦恼障越来越微细就成了所知障，所知障越来越微细就成了习气障。例如麝香及其容器沾染的香味，以及香味越来越淡的情况。现在从本体方面来区分，有世俗菩提心和胜义菩提心两种。如云：以世俗胜义之差别，菩提心即为二种。因此，世俗菩提心是在分别念的智慧上生起和收摄的。胜义菩提心是分别念的运行消融于法界的智慧，即是胜义菩提心。世俗菩提心有愿菩提心和行菩提心两种。首先，发誓要获得果位是愿菩提心，为了获得果位而想要修持六度，这种发誓要修持因或方法的想法，就是行菩提心。据说要用第二个誓言的铁钩来抓住它。这必须依靠仪轨才能生起。胜义菩提心在密宗的观点中，说是依靠仪轨才能生起，但这只是以意乐作为道用，而不是名相上的。名相上的菩提心必须依靠三种殊胜才能通过修持的力量生起。三种殊胜是：《经庄严论》中说：圆满佛陀极欢喜，福德智慧资粮积，于法无分别之智，为生起故彼为胜。因此，殊胜的依止有内外两种，外在的是从资粮道到见道之间，使上师和众多圆满的佛陀极度欢喜并且不使他们厌烦，内在的殊胜依止是慈悲和智慧等。
English
It is not by nature, but by the way of acting on objects. The two obscurations have their own tenets. As it says in the Uttaratantra: "Whatever discriminations there are, such as stinginess, are considered the obscuration of afflictions. Whatever discriminations there are of the three spheres are considered the obscuration of knowledge." Therefore, afflictions such as desire are the obscuration of afflictions, and clinging to the three spheres as real is considered the obscuration of knowledge. The new school holds that the obscuration of afflictions and the obscuration of knowledge are of the same essence, that is, they consider the clinging to reality as the obscuration of afflictions. In this way, the obscuration of afflictions becomes more and more subtle and becomes the obscuration of knowledge, and the obscuration of knowledge becomes more and more subtle and becomes the obscuration of habitual tendencies. For example, like musk and the fragrance attached to its container, and the fragrance becoming fainter and fainter. Now, distinguishing from the aspect of essence, there are two types of Bodhicitta: conventional Bodhicitta and ultimate Bodhicitta. As it is said: "By the distinction of conventional and ultimate, Bodhicitta is of two types." Therefore, conventional Bodhicitta is generated and gathered on the wisdom of conceptual thought. Ultimate Bodhicitta is the wisdom in which the movement of conceptual thought dissolves into the sphere of reality, which is ultimate Bodhicitta. Conventional Bodhicitta has two types: aspirational Bodhicitta and engaging Bodhicitta. First, vowing to attain the result is aspirational Bodhicitta, and the thought of wanting to practice the six perfections in order to attain the result, this thought of vowing to practice the cause or method, is engaging Bodhicitta. It is said that it is necessary to seize it with the second hook of the vow. This must be generated by relying on rituals. In the view of Secret Mantra, it is said that ultimate Bodhicitta is generated by relying on rituals, but this is only using intention as the path, not as a characteristic. Bodhicitta as a characteristic must be generated by the power of meditation relying on the three supremes. The three supremes are: As it says in the Ornament of the Sutras: "The perfect Buddha is greatly pleased, the accumulations of merit and wisdom are greatly gathered, the non-conceptual wisdom towards the Dharma, for the sake of arising, that is considered supreme." Therefore, the supreme reliance has two aspects, outer and inner. The outer is from the path of accumulation to the path of seeing, making the guru and many perfect Buddhas extremely pleased and not making them weary. The inner supreme reliance is compassion and wisdom, etc.
Tibetan
མ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་། རྗེས་སྒྲུབ་དམ་པ་ཚོགས་བསགས་པ་སྣང་བཅས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་སྣང་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དམ་པ་ནི་དེའི་མཐའ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་མཚན་ཉིད་པ་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེ་དགོས་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་འཛིན་དམ་པ་དང་། རྗེས་སྒྲུབ་དམ་པ་དང་། རྟོགས་པ་དམ་པ་སྟེ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དགོས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དགོས། དེ་ལ་དབུ་མ་དང་སེམས་ཙམ་གཉིས་སམ། ཟབ་མོ་ལྟ་སྲོལ་དང་། རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་སྲོལ་གཉིས་ལས་གང་ལྟར་ཀྱང་། སྦྱོར་བ་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས། དངོས་གཞི་དམ་བཅའ་བ། མཇུག་རང་གཞན་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྦྱོར་བ་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་ལ། ཚོགས་བསགས་པ། བློ་སྦྱོང་བ། དེའི་སྟེང་དུ་ཞི་བ་ལྷའི་དགོངས་པ་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་གཞི་གསུམ་གཏོང་བའོ། །དེ་ལ་དབུ་མ་པས་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་བཞེད་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་སེམས་དྭངས་བ་ལས་སྐྱེ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡན་ལག་བདུན་གྱིས་སྒོ་ནས་ཚོགས་བསགས་པ་དང་དེའི་རྗེས་སུ་ཚད་མེད་བཞིའི་བློ་སྦྱངས། དེ་ནས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་གཞི་གསུམ་པོ་བཏང་ཞིང་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བཟུང་པའི་གཞི་གསུམ་པོ་ལ་འཛིན་པ་གཅོད་པས་གཅོད་ཡུལ་གྱི་ཉམས་ལེན་ཡང་ཡིན། སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་བློ་སྦྱོང་བ་དང་གཉིས་ཀ་ཡིན། གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལ། དགོངས་སུ་གསོལ་བ་མ་སོང་བའི་མགོར། འདི་ལྟར་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་སེམས་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་སོགས་ནས། མར་ཤེས། དྲིན་དྲན། དྲིན་གཟོ་འདོད། སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་པ་གཉིས་པོ་ཚང་བར་བྱས་ནས་བསྒོམ། ཡང་མདོར་བསྡུས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ངས་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད། འཇུག་སེམས་ལ་ཡང་རང་གི་ནུས་ཚོད་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བསམ་ནས། དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སོགས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་དང་གསུམ་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ་བ་གསུམ་སྔོན་དུ་སོང་ནས། དེ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་མཆིས་ཀྱི་བར་སོགས་ཀྱིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་གསུམ་གྱི་གཞི་བ
Chinese
由母者二者完全摄持，以及后得圣者积累资粮等，积累福德资粮和无明智慧资粮二者，证悟圣者即在其尽头生起无分别之智慧，并且见到见道的智慧。此乃必须从具相者修习之力而生，如是依靠完全摄持圣者，以及后得圣者和证悟圣者三者而必须生起。世俗菩提心必须依靠仪轨而生。其中，无论是中观和唯识二者，还是深观见派和广行见派二者中的哪一个，都有加行前行之法，正行立誓，结行自他欢喜修习这三者。首先，加行前行之法中，有积累资粮，修习心，在此之上，按照寂天菩萨的意旨，舍弃完全摄持之三事。其中，中观宗认为从积累资粮而生，唯识宗的观点认为从心清净而生。也就是通过七支门积累资粮，其后修习四无量心，之后舍弃完全摄持之三事，此乃断除对完全摄持之三事的执着，因此也是断境之修法。此处是所说的修习心和二者。第二，正行中，在未祈请之前，如是虚空所遍及，有情所遍及等，从知母，念恩，欲报恩开始，以慈悲缘众生和以智慧缘圆满菩提二者圆满的方式修习。又简而言之，为了使一切有情远离痛苦因果二者，获得圆满正等觉之珍贵果位，我发愿发起殊胜菩提心。入行心方面，也想到以自己的能力修学六度，之后向十方安住的等佛陀和菩萨，以及上师金刚持大士三者，先行祈请三次，之后以具足三种殊胜之门皈依，直至菩提心藏之间等，作为皈依三宝之基础。
English
Completely grasped by the two mothers, and the subsequent attainment of the holy ones accumulating merit, etc., accumulating both the accumulation of merit and the accumulation of non-manifest wisdom. The realization of the holy ones is the arising of non-conceptual wisdom at its end, and the seeing of the wisdom of the path of seeing. This must arise from the power of meditating on the characteristics, thus it must arise relying on the completely grasping holy one, the subsequent attainment of the holy one, and the realization of the holy one, these three. Conventional Bodhicitta must arise relying on the ritual. Among them, whether it is Madhyamaka and Cittamatra, or the profound view and the vast conduct view, there are the preliminary practices, the actual commitment, and the concluding practice of cultivating joy for oneself and others, these three. First, in the preliminary practices, there is the accumulation of merit, the training of the mind, and on top of that, according to the intention of Shantideva, the abandonment of the three bases of complete grasping. Among them, the Madhyamaka school believes that it arises from the accumulation of merit, and the Cittamatra school believes that it arises from the purification of the mind. That is, accumulating merit through the seven-limb practice, and then training the mind in the four immeasurables. Then, abandoning the three bases of complete grasping, which is the cutting off of attachment to the three bases of complete grasping, therefore it is also the practice of cutting the object. Here, it is both the training of the mind and the two that are taught. Second, in the actual practice, at the beginning before the invocation, like the sky pervades, sentient beings pervade, etc., starting from recognizing the mother, remembering kindness, wanting to repay kindness, cultivating with compassion focusing on sentient beings and wisdom focusing on perfect enlightenment, both complete. Again, in short, in order for all sentient beings to be separated from the two causes and effects of suffering, and to obtain the precious state of perfect Buddhahood, I aspire to generate the supreme Bodhicitta. In terms of entering the mind, also thinking of studying the six perfections with one's own ability, then to the Buddhas and Bodhisattvas abiding in the ten directions, and the great Vajradhara masters, these three, first going through the three invocations, then taking refuge with the three special doors, until the heart of enlightenment, etc., as the basis for taking refuge in the Three Jewels.