Tibetan
གཉིས་པ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ། གཉིས་པ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ། གཉིས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཁྲིད་ལ། དེའི་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་ན་ཆོས་ཐེག་པ་དམན་པའི་ཆོས་ཉམས་སུ་བླངས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སུ་འགྲོ། ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐད་ནས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོད་མེད་ལས་ཆོས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གིས་མིན་པས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཙོ་ཆེ་ཞིང་ལྟ་བ་གྲོགས་ལ་ཡོད་དགོས། ངེས་པའི་དོན་ལ་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱེལ་སོ་ལ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལས། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ། དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པའི་ཚེ་བསམ་པ་བཟང་པོ་ཞིག་ཡོད་དགོས། བསམ་པ་བཟང་ན་ས་དང་ལམ་ཡང་བཟང་། ། བསམ་པ་ངན་ན་ས་དང་ལམ་ཡང་ངན། །ཞེས་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་ན་ས་བཟང་པོ་ས་བཅུ་དང་། ལམ་བཟང་པོ་ལམ་ལྔ་བགྲོད་པ་དང་། བསམ་པ་ངན་ན་ས་ངན་པ་ཁམས་གསུམ་ས་དགུ། ལམ་ངན་པ་འགྲོ་བ་ལམ་རྒྱུད་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲོ་དགོས་པ་ཡིན། དེས་ན་ལས་དང་པོ་པའི་ཚེ་ལྟ་བ་ལ་རག་མི་ལས། སྒོམ་པ་ལ་རག་མི་ལས། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལ་རག་ལས་པ་ལས་གཞན་གང་ལའང་རག་མི་ལས། ལྟ་བ་ཉན་རང་གིས་ཀྱང་རྟོགས་ཡོད་དེ། ས་སྐྱ་པཎ་ཆེན་གྱིས། སྟོང་ཉིད་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམས། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་འགོག་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་དང་། ཚོགས་བསགས་པ་གཉིས་ལས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡིན་པས། གསར་མས་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་གཙོ་ཆེ་བར་གསུངས་པ་དང་། རྙིང་མ་པས། དྲང་བའི་དོན་དང་། ངེས་དོན་ཙམ་དང་། ངེས་པའི་དོན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོད་དགོས། ངེས་དོན་ཙམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་དགོས། ཉན་རང་གིས་ཀྱང་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་མ་རྟོགས། ངེས་པའི་དོན་ལ་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱེལ་སོ་མཐར་ཐུག་པ་དེ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སོགས་དང་། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་འཇུག་པ་ལས་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་མ་གཏོགས། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་བཟང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་མི་བསམ་བཟང་ཞིག་ལ་སྐྱེ་བ་མ་གཏོགས་བསམ་ངན་ཞིག་ལ་མི་སྐྱེ་པས། དེ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ལ། ཚད་མེད་བཞིའི་བློ་སྦྱོང་པ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ། སྨོན་འཇུག་གི་བསླབ་བྱ་བཟུང་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཚད་མེད་བཞིའི་བློ་སྦྱོང་དགོས། དེས་བློ་མ་སྦྱང་ན་བདག་རང་གི་དོན་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་མི་སྤང་ཞིང་རང་དོན་སྒྲུབ་ན་ཆོས་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀྱི་ངོས་ནས་རང་འདོད་བསྒྲུབ་ནས་འགྲུབ་པའི་དཔེ་མེད་དེ། ད་ལྟ་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གཞལ་ན༑ འཇིག་རྟེན་འདིའི་རྒྱལ་པོ་བློན་པོ། མི་དྲག་རང་འདོད་ཕུག་བཅུག་རྣམས་མཐར་དེ་བས་སྡུག་མེད་པའི་སར་ལྷུང་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ཕུང་ལ་སྦྱོར་བ་ལས་མེད། ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་རང་འདོད་སྒྲུབ་པའི་ཉན་རང་རྣམས་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་ཡོན་ཏན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མི་ཐོབ་པ་རང་འདོད་འདི་ལ་ཐུག་པས། ད་རང་འདོད་དེ་བསྒྲུབ་མི་ཉན་པར། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་དགོས། དེ་ཡང་ཞི་བ་ལྷས། བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ། །མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེ་གྱུར་ཅིག །སྐྱེས་པ་ཉམས་པ་མེད་པར་ཡང་། །གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་ཤོག །ཅེས་པས། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་དེ་ཡིན། མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ཚད་མེད་བཞིའི་བློ་སྦྱངས་པ་དེ་ཡིན། མི་ཉམས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཐབས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་དང་སྐྱེ་བ་མི་ཉམས་པ་དང་མི་ཉམས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཐབས་ལ་རྒྱས་པ་བྱེད་ན་ཚད་མེད་བཞི། འབྲིང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་གཉིས། བསྡུ་ན་སྙིང་རྗེ་ཉག་མ་གཅིག་པོ་འདི་བསྒོམ་དགོས། དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་སྐྱེ་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ཚད་མེད་བཞི་ལ། ཚད་མེད་དང་། ཚངས་གནས་བཞི། ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་ཚངས་པ་མདུན་ན་འདོན་སོགས་བཞི་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བྱམས་སོགས་བཞི་དམིགས་པ་དང་བློ་ཚད་མེད་མ་ཡིན་པ་ཁོལ་བུ་ཁོལ་བུར་བཅད་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན། དེ་བཞི་ལ་ཚད་མེད་མི་ཟེར་བའི་རྒྱུ་བྱམས་སོགས་བཞི། མདོར་ན་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་མ་ཟིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བས་མ་ཟིན། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་པས་ཚངས་གནས་ཞེས་ཟེར། དཔེར་ན་རྒན་མོ་བསམ་བཟང་ལྟ་བུའི་དམིག
Chinese
第二，发起殊胜菩提心。 第二，发起殊胜菩提心。 第二，关于大乘之根本——发起殊胜菩提心的引导。若其发心广大，则修持小乘之法亦可转为大乘之法。对于初学者而言，区分大小乘之因不在于法本身的大小，而在于是否具足世俗菩提心。因此，世俗菩提心至关重要，且需具备见解作为辅助。就究竟而言，最终的归宿在于胜义菩提心。仅凭世俗菩提心无法获得最终的果位。然而，初学之时，必须具备良好的发心。发心若善，则地与道亦善；发心若恶，则地与道亦恶。因此，若具足菩提心，则可证得十地之善地，并可修持五道之善道。若发心恶劣，则需依止三界九地之恶地，并需依止五趣轮回之恶道。因此，对于初学者而言，不在于见解，亦不在于修持，而在于是否具备菩提心。见解即使是声闻缘觉亦可证悟。如萨迦班智达所言：声闻修持空性，其果为灭尽。如是。因此，唯有菩提心与积资二者方能证得佛果。故新派认为世俗菩提心至关重要。宁玛派则认为，于正直之义、仅是胜义、以及胜义三者之中，首先必须具备世俗菩提心；于仅是胜义之中，则需世俗菩提心与胜义菩提心二者双运。声闻缘觉亦未能证悟三大之见解。就胜义而言，最终的归宿即是胜义菩提心。如龙树所言，菩提心乃大乘等。吉祥月称于《入行论》中，为证成究竟一乘，唯有胜义菩提心方能证成究竟一乘，而世俗菩提心则无法证成究竟一乘。如是之善妙发心——菩提心。
English
Second, generating the supreme Bodhicitta. Second, generating the supreme Bodhicitta. Second, concerning the guidance on generating the supreme Bodhicitta, the root of the Great Vehicle. If one's intention is vast, then practicing the Dharma of the lesser vehicle can also transform into the Dharma of the Great Vehicle. For beginners, the reason for distinguishing between the Great and Lesser Vehicles does not lie in the size of the Dharma itself, but in whether or not one possesses relative Bodhicitta. Therefore, relative Bodhicitta is of utmost importance, and one must have a view as a companion. In terms of definitive meaning, the ultimate destination lies in absolute Bodhicitta. One cannot attain the ultimate result with relative Bodhicitta alone. However, at the time of being a beginner, one must have a good intention. If the intention is good, then the grounds and paths are also good; if the intention is bad, then the grounds and paths are also bad. Therefore, if one possesses Bodhicitta, one can traverse the good grounds of the ten Bhumis and the good paths of the five paths. If the intention is bad, one must rely on the bad grounds of the three realms and nine grounds, and one must rely on the bad paths of the five realms of existence. Therefore, for beginners, it does not depend on the view, nor does it depend on meditation, but it depends on Bodhicitta, and it does not depend on anything else. Even Hearers and Solitary Realizers have realized the view. As Sakya Pandita said: "The Hearers meditate on emptiness, and its result is cessation." Thus, it is only through Bodhicitta and the accumulation of merit that one attains Buddhahood. Therefore, the New Schools say that relative mind generation is most important, and the Nyingma School says that among the three: provisional meaning, merely definitive, and definitive meaning, one must first have relative Bodhicitta. In merely definitive meaning, one must unite both relative and absolute Bodhicitta. Hearers and Solitary Realizers have not realized the view of the three greatnesses. In definitive meaning, the ultimate destination is absolute Bodhicitta. As Nagarjuna said, Bodhicitta is the Great Vehicle, etc. Glorious Chandrakirti, in the Entering [the Middle Way], to establish the ultimate one vehicle, only absolute Bodhicitta can establish the ultimate one vehicle, but relative Bodhicitta cannot establish the ultimate one vehicle. Such a good intention, Bodhicitta, is...
Chinese
因为不会生起恶念，只会生起善念。那么，生起善念的方法有三种：修持四无量心，发起殊胜菩提心，受持愿行学处。首先，要修持四无量心。如果不修持，就不会舍弃为自己谋利的念头，如果只为自己谋利，那么无论从世俗还是从佛法的角度来看，都没有通过满足自己的欲望而获得成功的例子。现在用现量来衡量，这个世界的国王、大臣、达官贵人，那些一味追求私欲的人，最终都会堕落到比这更悲惨的地方，只会让自己和他人走向毁灭。从佛法的角度来看，那些只为自己谋利的声闻缘觉，无法获得菩萨的功德，也无法获得佛陀的果位功德，这一切都源于自私自利。所以，现在不能只想着满足自己的欲望，而要在心中生起菩提心。正如寂天菩萨所说：愿此菩提心珍宝，未生出者速生起，已生不退转衰损，辗转增上恒无尽。这里说，首先，菩提心珍宝，指的是希望一切众生都能获得佛果的愿望。未生起菩提心，生起的方法就是修持四无量心。不退转衰损，并且使其辗转增上的方法，就是发起殊胜菩提心，并且学习它的学处。因此，对于未生起菩提心，生起的方法，以及生起后不退转衰损，不退转衰损并且使其辗转增上的方法，如果想要广说，就是四无量心；中等来说，就是慈心和悲心；如果简略来说，就是要修持唯一的悲心。像这样，对于未生起的菩提心，生起的方法四无量心，无量和，四梵住，四梵天，四梵天引导等四种，生起的因是慈心等四种，所缘和心不是无量，而是分别截断来修持的。这四种不被称为无量的原因是，慈心等四种，简而言之，没有被出离心所摄持，没有被菩提心所摄持，没有被空性的见解所摄持，没有被证悟无我的智慧所摄持，所以被称为梵住。例如，像老妇人善心一样的所缘。
English
Because evil thoughts will not arise, only good thoughts will arise. So, there are three ways to generate good thoughts: cultivate the four immeasurables, generate the supreme Bodhicitta, and uphold the vows of aspiration and practice. First, one must cultivate the four immeasurables. If one does not cultivate them, one will not abandon the intention to seek one's own benefit, and if one only seeks one's own benefit, then whether from the perspective of worldly or Dharma matters, there is no example of achieving success by satisfying one's own desires. Now, measuring with direct perception, the kings, ministers, and powerful people of this world, those who are obsessed with their own desires, will eventually fall into a place more miserable than this, and will only lead themselves and others to ruin. From the perspective of Dharma, those Shravakas and Pratyekabuddhas who only seek their own benefit cannot attain the qualities of a Bodhisattva, nor can they attain the qualities of the fruit of the Buddha, all of which stems from selfishness. Therefore, now one should not only think about satisfying one's own desires, but one must generate Bodhicitta in one's mind. As Shantideva said: May that jewel, the Bodhi-mind, arise in those in whom it has not yet arisen; and may it never decline in those in whom it has arisen, but go on increasing further and further. Here it says, first, the jewel of Bodhicitta refers to the wish that all sentient beings may attain Buddhahood. The way to generate Bodhicitta that has not yet arisen is to cultivate the four immeasurables. The way to prevent it from declining and to make it increase further and further is to generate the supreme Bodhicitta and to learn its precepts. Therefore, for Bodhicitta that has not yet arisen, the way to generate it, and for that which has arisen, the way to prevent it from declining, and to make it increase further and further, if one wants to explain it extensively, it is the four immeasurables; moderately, it is loving-kindness and compassion; if briefly, one must cultivate only compassion. Like this, for the Bodhicitta that has not yet arisen, the way to generate it is the four immeasurables, immeasurable, the four Brahma-viharas, the four abodes of Brahma, the four Brahma-leading, etc. The cause of arising is the four, such as loving-kindness, and the object and mind are not immeasurable, but are cultivated by cutting them off separately. The reason why these four are not called immeasurable is that the four, such as loving-kindness, in short, are not seized by the mind of renunciation, not seized by the mind of Bodhicitta, not seized by the view of emptiness, not seized by the wisdom of realizing selflessness, so they are called Brahma-viharas. For example, an object of focus like the good-hearted old woman.