Tibetan
ས་རྣམ་ཁོལ་བུ་ལ་བཅད་པ་མས་བུ་འདི་བདེ་ན་སྐྱིད་ན་སོགས་ལྟ་བུར་བསམ་པ་དེ་རྣམས་ཡིན། དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ལ་འགྲོ་བ་ཚད་མེད་བཞི་ཡིན། དེ་ཡང་ལམ་དུས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་གྱི་དང་པོ་ཚད་མེད་བཞི་དང་། འབྲས་དུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚད་མེད་བཞི་ཡིན། དེ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཚད་མེད། རྣམ་པའི་བློ་ཚད་མེད། དེའི་འབྲས་བུ་ཚད་མེད་པས་ཚད་མེད་ཅེས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་གཞུང་བཤད་པའི་གོ་རིམ་ནས་དང་པོ་བྱམས་པ་ནས་སྨྲོས་ཀྱང་། མན་ངག་གི་ལུགས་ལ་དང་པོ་བཏང་སྙོམས་ཚད་མེད་ནས་མ་བསྒོམ་ན་གཞན་རྣམས་ཚངས་གནས་སུ་འགྲོ་བས། དང་པོ་བཏང་སྙོམས་ནས་བསྒོམ་དགོས། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་ལྡན་འདོད་བྱམས་པའི་ངོ་བོའམ། མཚན་ཉིད་དམ། རྣམ་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་བྲལ་འདོད་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོའམ། མཚན་ཉིད་དམ་། རྣམ་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པ་དགའ་བའི་ངོ་བོའམ། མཚན་ཉིད་དམ། རྣམ་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་ཆགས་སྡང་གཉིས་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངོ་བོའམ། མཚན་ཉིད་དམ། རྣམ་པ་ཡིན། དེ་ལ་ཡང་དམིགས་བཅས་ཀྱི་ཚད་མེད་དང་དམིགས་མེད་ཀྱི་ཚད་མེད་གཉིས་ལས། དེ་ལ་དམིགས་བཅས་ཀྱི་ཚད་མེད་བསྒོམ་དུས་དམིགས་རྣམ་སྤྲད་ནས་བསྒོམ་དགོས། དང་པོ་བྱམས་པའི་དམིགས་པ་ཡུལ་ནི། མ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་པས། སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ཞིག་ལ་དམིགས་པ་ཡུལ་དང་། རྣམ་པ་བློ་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་ཡིན། སྙིང་རྗེ་ནི། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞིག་ལ་དམིགས་པ་ཡུལ་དང་། རྣམ་པ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཡིན། དགའ་བ་ནི། སེམས་ཅན་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ལ་དམིགས་པ་ཡུལ་དང་། རྣམ་པ་བདེ་བ་དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པ་ཡིན། བཏང་སྙོམས་ལ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་སྡང་དང་། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་སྡང་གཉིས་ལ་དམིགས་པ་ཡུལ་དང་། རྣམ་པ་དེ་སྙོམས་འདོད་ནས་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀྱི་བློ་ཞི་ནས་ཕན་འདོགས་པར་འདོད་པ་ཡིན། དེ་ལྟ་བུའི་ཚད་མེད་བཞི་པོ་དམིགས་རྣམ་སྤྲད་ནས་བསྒོམ། དམིགས་མེད་ནི་ལས་དང་པོ་པས། སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་སོགས་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལ་བློ་སྦྱངས། རྟོགས་ལྡན་ཞིག་ཡིན་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱེད་ཅེས་པས་མཉམ་བཞག་དེའི་རྩལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་སོགས་བསྒོམ་པ་ཡི
Chinese
就像把土地分给孩子一样，想着“我的孩子是否安乐幸福”等等，这些就是（四无量心）。它们是通往一切智智之道的四无量。也就是，道位时的三十七菩提分法之首的四无量，以及果位时的佛之四无量。其所缘境是无量，行相之智是无量，其果也是无量，因此称为无量。虽然从经论讲解的顺序来说，先说慈心，但从诀窍来说，如果不是先修习舍无量心，其他的会转生到梵天，所以首先要修习舍。也就是，愿一切众生具足安乐及其因，是慈爱的体性、相状或行相。愿一切众生远离痛苦及其因，是悲心的体性、相状或行相。愿一切众生永不离安乐，是喜心的体性、相状或行相。愿一切众生远离贪嗔二者，是舍心的体性、相状或行相。其中又分有缘的无量和无缘的无量两种。修习有缘的无量时，必须结合所缘和行相来修习。首先，慈爱的所缘境是：愿如母有情般遍满虚空的众生都具足安乐和安乐之因。也就是说，以不具足安乐的众生为所缘境，行相是愿他们具足安乐及其因。悲心是：以受苦的众生为所缘境，行相是愿他们远离痛苦及其因。喜心是：以具足安乐及其因的众生为所缘境，行相是愿他们不离此安乐。舍心是：以自相续的贪嗔和他相续的贪嗔为所缘境，行相是愿这些平息，平息贪嗔之心后，希望能够利益他们。像这样的四无量，要结合所缘和行相来修习。无缘的无量，对于初学者来说，要修习如幻术和梦境等八种幻喻来调伏自心。如果是证悟者，因为“无分别智成办一切事业”，所以要修习等持的威力，如慈悲等。
English
Just like dividing land for children, thinking "Are my children happy and well?" etc., these are (the four immeasurables). They are the four immeasurables that lead to the path of omniscience. That is, the four immeasurables that are the first of the thirty-seven factors of enlightenment during the path stage, and the four immeasurables of the Buddha during the fruition stage. Its object of focus is immeasurable, the wisdom of its aspect is immeasurable, and its result is also immeasurable, hence it is called immeasurable. Although from the order of explaining the scriptures, compassion is mentioned first, from the perspective of pith instructions, if one does not first cultivate equanimity, the others will be reborn in the Brahma realm, so one must first cultivate equanimity. That is, wishing all sentient beings to have happiness and its causes is the nature, characteristic, or aspect of loving-kindness. Wishing all sentient beings to be free from suffering and its causes is the nature, characteristic, or aspect of compassion. Wishing all sentient beings never to be separated from happiness is the nature, characteristic, or aspect of joy. Wishing all sentient beings to be free from attachment and aversion is the nature, characteristic, or aspect of equanimity. Among these, there are two types: the immeasurable with focus and the immeasurable without focus. When cultivating the immeasurable with focus, one must combine the object of focus and the aspect. First, the object of focus for loving-kindness is: May all sentient beings, like mother sentient beings filling the sky, have happiness and the causes of happiness. That is, the object of focus is sentient beings who do not have happiness, and the aspect is wishing them to have happiness and its causes. Compassion is: the object of focus is sentient beings who are suffering, and the aspect is wishing them to be free from suffering and its causes. Joy is: the object of focus is sentient beings who have happiness and its causes, and the aspect is wishing them not to be separated from that happiness. Equanimity is: the object of focus is one's own attachment and aversion and the attachment and aversion of others, and the aspect is wishing these to be pacified, and after pacifying the mind of attachment and aversion, hoping to benefit them. Like these four immeasurables, one must combine the object of focus and the aspect to cultivate them. The immeasurable without focus, for beginners, one must cultivate the mind with eight illusions such as illusion and dreams. If one is realized, because "non-conceptual wisdom accomplishes all actions," one must cultivate the power of samadhi, such as loving-kindness and compassion.
Tibetan
ན། ད་ཚད་མེད་བསྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ། དང་པོ་བཏང་སྙོམས་ནས་མ་སྦྱངས་ན། བྱམས་སོགས་ཚད་མེད་དུ་མི་འགྲོ་བས། བསྒོམ་ལུགས་ལ་དཔྱད་བསྒོམ་འཇོག་སྒོམ་གཉིས། བྱམས་པ་དང་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། སྙིང་རྗེ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། དགའ་བ་དང་དགའ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། བཏང་སྙོམས་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་གཉིས་ལས་འདི་ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་ཡིན། དེ་ལ་གཞུང་གི་སྒོམ་ལུགས་དང་མན་ངག་གི་སྒོམ་ལུགས་གཉིས་ལས་འདིར་ཕྱི་མ་ལྟར་ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲ། དངོས་གཞི་ལ། རང་གི་གཡས་སུ་དགྲ། གཡོན་དུ་གཉེན་བསམ་ནས། དང་པོ་རང་གི་དགྲ་གཉེན་གཉིས་ལ་ཆགས་སྡང་སློང་ངེས་པ་ཞིག་བྱས་ཏེ། དེ་ནས་འདིར་དུས་གསུམ་ལ་བསྐོར་ནས་བསམ་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་དགྲ་གཉེན་གཉིས་བདག་དང་བཅས་པ་སྐྱེ་ཤིའི་ཁ་བརྒྱུད་པའི་ཚེ་ཕ་མ་གཉེན་བཤེས་གྲོགས་དགའ་མཛའ་མ་བྱས་པ་མེད་པས་དེའི་དུས་སུ་ཕན་དཔག་ཏུ་མེད་ལ་ཞིག་བཏགས། གནོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལས་སྐྱབས་པས། ཕན་བཏགས་པའི་གཉེན་ཡིན། ད་ལྟ་ཡང་རང་གི་ཕར་དགྲར་འཛིན་པ་རེད་མ་གཏོགས། ཁོས་ང་ལ་ཚུར་དགྲར་བཟུང་བའི་ངེས་པ་ཡང་མེད། གལ་སྲིད་དགྲར་བཟུང་ན་ཡང་ཕན་ཚུན་འཐབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་དཔའ་ཁ་དང་རྒྱལ་ཁ་ཡང་ཐོབ་ནས་སྙན་པར་གྲགས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའམ། རང་ལ་ཚུར་དགྲར་མི་འཛིན་པའམ། དགྲར་བཟུང་ཡང་གཞན་བར་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་གིས་སེམས་བསླུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཞིག་བྱས་ཏེ་གཉེན་དུ་གྱུར་ནས་རང་ལ་བྱུང་བ་བས་ཐུ་བའི་གཉེན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད། དེ་མིན་ཀྱང་ཕན་ཚུན་གཉིས་ཀས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཐོན། ངས་ཀྱང་མ་ཐོན། ད་ནི་སྔར་གྱི་དེ་ལྟ་བུ་མི་བྱེད་ཅེས། ཡང་ན་རྒྱུ་ཞིག་གིས་ཤད་སྦྱང་བའམ། ཡང་ན་ཚིག་གིས་ཤད་སྦྱང་བས་ཕན་ཚུན་ནང་འགྲིགས་ནས་གཉེན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་ལུགས་ལ། དགྲས་འཕྲོག་བཅོམ་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཆོས་དང་འཕྲད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་བྱུང་ན། ད་ག་རེ་ང་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་ཡིན་པས། སྦྱིན་པ་ལོ་བརྒྱར་བྱིན་པ་བས། ཚུལ་ཁྱིམས་ཉིན་གཅིག་བསྲུང་བས་དགའ། ཚུལ་ཁྱིམས་ལོ་བརྒྱར་བསྲུང་བ་བས། བཟོད་པ་ཉིན་གཅིག་བསྒོམ་པས་དགའ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པས་ཐོབ་པ་དང་། བཟོད་པ་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་དགྲ་ཡིན་པས་རང་གི་བཟོད་པ་བསྒོམ་ནུས་ན་དགྲས་ཕན་བཏགས་པ་ཡིན་པས་ན་དགྲ་མིན། མ་འོངས་པ་ན་ཡང་དགྲ་འདིས་གཉེན་དུ་གྱུར
Chinese
那，现在要修持无量，如果最初没有修习舍，慈等无量就不会生起。修法有观察修和安住修两种。慈和慈的等持，悲和悲的等持，喜和喜的等持，舍和舍的等持，这是修止和修观两种中的修止。其中有经部的修法和诀窍的修法两种，这里按照后者，与一座的前行全部相同。正行时，观想自己的右边是敌人，左边是亲人。首先，要对自己敌友二人产生强烈的贪嗔。然后，要从三时方面来思维。像这样，敌友二者连同自己，在经历生死轮回时，没有做过父母亲友、朋友、爱人的时候是没有的，所以在那个时候，他们给予了无量的利益，从无量的损害中救护，是给予利益的亲人。现在，只是自己单方面把他们当成敌人而已，他们未必也把我当成敌人。即使他们把我当成敌人，在互相争斗等时候，也有可能获得勇敢和胜利，成为名声远扬的原因，或者他们不把我当成敌人，或者即使当成敌人，也会有其他中间人从中调解，互相理解，从而变成亲人，甚至变成比以前更好更亲的亲人。除此之外，也可能双方互相说：“你也不容易，我也不容易，以后不要再像以前那样了。”或者通过财物来和解，或者通过言语来和解，从而互相和好，变成亲人。从佛法的角度来说，敌人是抢夺的因缘，因为抢夺的因缘而与佛法相遇。如果发生这样的因缘，现在我是诸佛之子菩萨，布施一百年，不如持戒一天快乐。持戒一百年，不如修忍一天快乐。佛陀的名号和所有美好的相好都是通过忍辱获得的，而修忍辱的对境是敌人，所以如果能够修忍辱，敌人就是给予了帮助，所以不是敌人。未来，这个敌人也会变成亲人。
English
Now, to meditate on the immeasurable, if one does not first train in equanimity, the immeasurable qualities such as loving-kindness will not arise. There are two types of meditation: analytical meditation and stabilizing meditation. Loving-kindness and the samadhi of loving-kindness, compassion and the samadhi of compassion, joy and the samadhi of joy, equanimity and the samadhi of equanimity. These are the meditations on calm abiding (shamatha) out of the two types of meditation, calm abiding and insight (vipassana). Among them, there are two types of meditation: the meditation according to the scriptures and the meditation according to the instructions. Here, following the latter, it is the same as all the preliminaries of a session. In the main part, contemplate that your enemy is on your right and your friend is on your left. First, generate strong attachment and aversion towards your enemy and friend. Then, you must contemplate from the perspective of the three times. Like this, the enemy and friend, together with yourself, in the course of experiencing birth and death, there was no time when they were not parents, relatives, friends, or loved ones. Therefore, at that time, they gave immeasurable benefits and protected from immeasurable harm. They are relatives who gave benefits. Now, it is only you who unilaterally considers them as enemies, but they may not necessarily consider me as an enemy. Even if they consider me as an enemy, in times of fighting, etc., there is a possibility of gaining courage and victory, becoming a cause for spreading fame, or they do not consider me as an enemy, or even if they consider me as an enemy, there will be other mediators who reconcile, understand each other, and thus become relatives, even becoming better and closer relatives than before. Besides that, it is also possible for both sides to say to each other, "You are not easy, and I am not easy. Let's not do things like before anymore." Or reconcile through wealth, or reconcile through words, thereby reconciling with each other and becoming relatives. From the perspective of Dharma, the enemy is the cause of robbery, because of the cause of robbery, one encounters the Dharma. If such a cause arises, now I am a Bodhisattva, a child of the Buddhas. Giving alms for a hundred years is not as good as keeping precepts for one day. Keeping precepts for a hundred years is not as good as meditating on patience for one day. All the names and excellent marks of the Buddha are obtained through patience, and the object of meditating on patience is the enemy. Therefore, if one can practice patience, the enemy has given help, so they are not an enemy. In the future, this enemy will also become a relative.