Tibetan
ནས་པ་ལས་མངལ་དུ་ཞུགས་ནས། ཟླ་བ་དགུ་དང་ངོ་བཅུའི་བར་ལ་མངལ་དུ་བཟུང་། སྡིག་སྡུག་བསྔལ་བཟོད། སྡུག་མཆིལ་མ་གཉིས་ལྐོག་འཐུང་བྱས་ཤིང་། ཤ་ཁྲག་འོ་མ་བཤིགས་བཤིགས་བྱས་ནས་སྡིག་སྡུག་གཏམ་ངན་ཐམས་ཅད་ཁྱད་དུ་བསད། མས་ཟས་ཟོས་པའི་དྭངས་མ་དང་ལུས་ཀྱི་ཟུངས་ཐམས་ཅད་བུའི་ལྟེ་བ་ནས་བརྒྱུད་དེ་བུའི་སྲོག་གི་གསོས་སུ་བྱས་ནས་ལུས་བསྐྱེད་པ་ནི་ལུས་བསྐྱེད་པའི་དྲིན། དེ་ནས་ཕྱིར་བཙའ་བའི་དུས་གསོན་པོ་རེད་ཟེར་ན་མགོ་མི་ཁྱོགས་པ། ཤི་བོ་རེད་ཟེར་ན་དབུགས་མ་ཆད་པ། ཉ་རེ་ཉོ་རེ་ཆུང་ཕུད་བུ་ཙམ་པ་དེ་མ་དྲིན་མོ་ཆེ་དེས་ཤི་རྒྱུ་ཤི་མ་བཅུག རིལ་རྒྱུ་སྐམ་མ་བཅུག་པར་ཨ་མ་ལ་བུ་སྐྱེས་བྱུང་སྙམ་བའི་དགའ་སོ་ཆེན་པོ་ཞིག་བཟུང་། བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བསྐྱང་། འཛུམ་པའི་མདངས་ཕྱུང་། སྙན་པའི་ངག་གིས་བོས། ལག་སོར་མོ་བཅུས་པང་དུ་བླངས་ནས་འཆི་མ་བཅུག་པ་སྲོག་བྱིན་པའི་དྲིན། དེ་ནས་བར་དོའི་རྣམ་ཤེས་འཁྱམ་པོ་ཁ་ན་ཟས་མེད་ལག་ན་ནོར་མེད་རྒྱབ་ན་གོས་མེད་པ་ཞིག་ཕར་ངོ་ཕར་ལ་མི་ཤེས་ཚུར་ངོ་ཚུར་ལ་མི་ཤེས་པ་ཞིག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་པ་ན། མ་དྲིན་མོ་ཆེ་དེས་ཟས་ཀྱི་དང་པོ་མངར་བའི་ནུ་ཞོ་བྱིན་པས་དེའི་དྭངས་མ་མིག་ལ་བབས་སོང་བ་འཆི་བའི་དུས་སུ་མིག་ནས་མཆི་མ་ཁྲ་ལི་ལི་འགྲིལ་བ་དེ་ཡིན་ལ། སྙིགས་མ་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་ད་ལྟ་ཟས་ཀྱི་བཅུད་ཐམས་ཅད་ལེན། ལུས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ནས་འཆི་བའི་དུས་ལུས་ཟུང་ཞེས་པ་སྐྱུག་པའམ་ཡང་ན་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡིན་ལ། གོས་ཀྱི་དང་པོ་ཤ་དྲོད་ལ་བཅར། དེ་ནས་ཅུང་ཟད་ཟ་ནུས་པའི་དུས་སུ་ཟས་ཀྱི་ཕུད། དཀར་གྱི་དྲུང་། དམར་གྱི་ཕུད། ཟས་གང་བཟང་གང་ཞིམ་མང་པོ་བྱིན་ནས་ཟས་ཐམས་ཅད་ཁས་སྙོད། མི་གཙང་བ་ལག་པས་ཕྱིས། འགྲང་ལྟོག་ལག་པས་བྱུག ཚ་གྲང་མཛུབ་མོས་ཚོད་བཟུང་ནས་བྱིན། གོས་ཀྱི་རྩེ་མོ་གང་འཇམ་གང་དྲོ་མང་པོས་བུ་ལ་གོས་བྱས་ཏེ་མ་རང་གིས་ཡར་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་མི་བྲ། མར་ངན་སློང་ལ་སྦྱིན་མི་བྲ། ཤི་བོའི་རྒྱབ་ནས་གཏོང་མི་བྲ། གསོན་པོའི་ཁ་ལ་ཟ་མི་བྲ། རྒྱབ་ལ་གྱོན་མི་བྲ་བར་སྡིག་སྡུག་གཏམ་ངན་ཐམས་ཅད་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་བསགས་ཤིང་། སྡིག་པ་དང་གཡོ་རྒྱུའི་མགོ་སྐོར་ཁོ་ནས་བསགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་བུ་ལ་བྱིན། ད་དུང་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཀོད་ཀྱང་ཆེ་སོང་བསམ་རྒྱུ་མེད་པར་ཁ་ཟས་འདོད་ཟས་དང་སྤྲད། ལག་ནོར་འདོད་ནོར་དང་སྤྲད། རྒྱབ་གོས་མེད་གོས་དང་སྤྲད་དེ་སེར་སྣ་དང་ཕངས་སེམས་མེད་པར་
Chinese
从精血入胎之后，在母胎中怀胎九个月零十天。忍受罪恶痛苦，偷偷地喝着污秽的口水，吃着血肉和奶水，忍受一切罪恶和坏话。母亲吃下的食物的精华和身体的所有营养，都从孩子的脐带传递，作为孩子生命的滋养，养育身体，这是养育身体的恩情。然后，到了出生的时侯，说是活的，头抬不起来；说是死的，气却没有断。像小鱼一样，只有一点点大的孩子，慈爱的母亲没有让他死去，没有让他干枯，心中想着“我生了个儿子”，心中充满了巨大的喜悦。用慈爱的心来养育，展现微笑，用甜美的语言呼唤，用十个手指抱在怀里，不让他死去，这是给予生命的恩情。然后，中阴身的游荡的意识，无食可吃，无财可持，无衣可穿，不认识来处，不认识去处，当他去到这样的家庭时，慈爱的母亲给予的第一口食物是甘甜的乳汁，那乳汁的精华落入眼中，所以临死的时候，眼中才会流下清澈的眼泪。糟粕留在身体里，现在吸收食物的所有精华，滋养身体，所以在临死的时候，才会呕吐或排泄身体的污垢。给予的第一件衣服是体温，然后，稍微能吃东西的时候，给予食物的精华，白色的精华，红色的精华，给予所有最好的和美味的食物，所有的食物都亲自尝试。用手擦拭不干净的东西，用手抚摸饱饿，用手指测量冷热，然后才给予。用最柔软和温暖的布料给孩子做衣服，母亲自己宁可不供养上师三宝，不布施给乞丐，不给死者送葬，不给活人吃，不给自己穿，忍受一切罪恶和坏话而积攒。仅仅通过罪恶和欺骗积攒的所有财富，都给予孩子。甚至想把转轮王的王位给他，也不觉得太多，给予他想吃的食物，想要的财物，想要穿的衣服，没有吝啬和舍不得。
English
After entering the womb from sperm and blood, the mother carries the fetus for nine months and ten days. She endures sinful suffering, secretly drinking filthy saliva, consuming flesh, blood, and milk, enduring all sins and bad words. The essence of the food the mother eats and all the nutrients of her body are transmitted through the child's umbilical cord, nourishing the child's life and nurturing the body; this is the kindness of nurturing the body. Then, at the time of birth, if it is said to be alive, the head cannot be lifted; if it is said to be dead, the breath has not stopped. The tiny child, like a small fish, is not allowed to die or dry out by the kind mother, who feels great joy at the thought of having given birth to a son. She raises him with loving care, showing a smiling face, calling him with sweet words, holding him in her arms with ten fingers, and not letting him die; this is the kindness of giving life. Then, the wandering consciousness of the bardo, without food to eat, without wealth to hold, without clothes to wear, not knowing where it comes from or where it goes, when it goes to such a family, the first food given by the kind mother is sweet breast milk. The essence of that milk falls into the eyes, so at the time of death, clear tears flow from the eyes. The dregs remain in the body, now absorbing all the essence of the food, nourishing the body, so at the time of death, the body's filth is vomited or excreted. The first clothing given is body warmth, and then, when the child can eat a little, the essence of food is given, the essence of white, the essence of red, giving all the best and most delicious food, trying all the food personally. Unclean things are wiped with hands, fullness and hunger are felt with hands, hot and cold are measured with fingers before giving. The softest and warmest fabrics are used to make clothes for the child, and the mother herself would rather not make offerings to the Three Jewels, not give alms to beggars, not send off the dead, not give food to the living, not clothe herself, enduring all sins and bad words to accumulate wealth. All the wealth accumulated solely through sin and deception is given to the child. Even if he were placed on the throne of a Chakravartin king, she would not think it too much, giving him the food he wants to eat, the wealth he wants, and the clothes he wants to wear, without stinginess or reluctance.
Tibetan
མ་རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་བུ་ལ་བྱིན་པ་ནི་ཡོ་བྱད་བསྟབས་པའི་དྲིན་ཡིན། དེ་ནས་ཅུང་ཟད་ཞིག་ཟ་ཤེས་འགྲོ་ཤེས་དུས། ཟས་ཟ་ཚུལ། གོས་གྱོན་ཚུལ། གོས་ཀྱི་མགོ་འཇུག སྐེ་རག་གི་དམ་ལྷོད། ལྷམ་སྒྲོག་གི་བཅིང་ཚུལ། འགྲོ་མི་ཤེས་པ་ལ་འགྲོ་ཚུལ། སྨྲ་མི་ཤེས་པ་ལ་ཨ་གྱིས་མ་གྱིས། ཨ་ཕ་གྱིས་ལ་སོགས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་བསླབ། བུ་ཆུང་རྫི་བོར་ནང་བསྙལ་བའི་དུས་སུ་མ་རང་གི་སྙིང་དེ་དམར་ལྡོག་གེ་བླངས་ཏེ་ཐང་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་གཅེས་ཀ་དང་རིན་ཐང་ཆེན་པོར་བཟུང་ནས། ད་ལྟ་ཉ་ཀ་བ། བ་སྤུ་སྡོང་པོར་མ་སོང་གི་བར་དུ་བསྐྱེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་བསྟན་པའི་དྲིན་ཡིན། དེ་ལྟར་ལུས་བསྐྱེད་པ། སྲོག་བྱིན་པ། ཡོ་བྱད་བསྟབས་པ། འཇིག་རྟེན་བསྟན་པ་བཞི་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་དྲིན་དྲན་པ་ཡིན། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་དལ་འབྱོར་བཅོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཡང་མ་དྲིན་མོ་ཆེས་བསྐྱེད། བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཟས་གོས་གནས་མལ་ཡོ་བྱད་འདི་དག་ཀྱང་མ་སེམས་ཅན་ཞིག་མེད་ན་རང་སྟོབས་ཀྱིས་གཅིག་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པས་མ་སེམས་ཅན་གྱི་དྲིན་དྲན། རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ས་མ་སེམས་ཅན་མེད་ན་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་མེད། བར་དུ་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པ་ཡང་མ་སེམས་ཅན་མེད་ན་བསླབ་པའི་ཡུལ་མེད། དེ་གཉིས་མེད་ན་མཐར་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་དྲིན་ཆེ། དེ་ལྟར་ཆོས་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀའི་ཐད་ནས་དྲིན་དྲན་པ་ནི་དྲིན་དྲན་པ་ཡིན། ད་ནི་དེ་ལྟར་དྲིན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་མ་དྲིན་མོ་ཆེ་དེས་ད་སྔོན་ཁེ་དང་རྒྱལ་ཁ་བུ་ལ་བྱིན། གྱོང་དང་བུབ་ཁ་རང་གིས་བླངས་ནས་དྲིན་ཆེན་པོས་བསྐྱངས་བ་ཡིན་ན། བདག་ད་རེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་མཇལ། བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་། ལམ་གྱི་ཁེ་ཉེན་ཤེས་པའི་དུས་འདིར་སྔར་ཨ་མས་ངའི་སྐྱིད་སྡུག་ལ་བལྟས་པས་ད་ངའི་རེས་མོ་ལ་བབ་པས་ཨ་མའི་སྐྱིད་སྡུག་ལ་ད་བུས་བལྟ་དགོས་སྙམ་དུ་དྲིན་གཟོ་འདོད་པ་ནི་དྲིན་གཟོ་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་དགྲ་ལ་མར་ཤེས་དྲིན་དྲན་དྲིན་གཟོ་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་ན། དེ་ནས་རང་གི་མ་དང་ཕ་དང་ཤ་ཉེ་དང་། སྲིང་མོ་སོགས་ནས་ཐུན་བཞག་ཁར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་མེད་པར་མའི་ཡུལ་དུ་སྙོམས་པ་དེ་བཏ
Chinese
母亲把自己的一切享用都给了儿子，这是给予资具的恩情。之后，稍微懂事，能吃能走的时候，教导吃饭的方式，穿衣的方式，衣服的前后，腰带的松紧，鞋带的系法，不会走路的时候教走路，不会说话的时候教“阿姨”、“妈妈”、“爸爸”等等，很好地教导世间的一切言语。儿子还小，在摇篮里睡觉的时候，母亲把自己像红彤彤的心脏取出来放在地上一样珍爱和重视，直到现在长成大人，这便是教导世间的恩情。像这样，给予身体，给予生命，给予资具，教导世间，这四者是忆念世间方面的恩情。从殊胜的佛法方面来说，具有十八暇满的人身宝也是母亲大恩所生。成就菩提的顺缘，衣食住行资具等等，如果没有母亲有情，依靠自己的力量一样也无法成就，所以要忆念母亲有情的恩情。通往佛子菩萨道的最初，生起殊胜菩提心，如果没有母亲有情，就没有生起的方法。中间学习如海般的佛子行，如果没有母亲有情，就没有学习的对境。如果没有这两者，最终证得圆满正等觉佛果也是不可能的，所以在佛法方面也是恩情深重。像这样，在佛法和世间两方面忆念恩情，这便是忆念恩情。现在，像这样具有深恩的母亲，之前把利益和胜利都给了儿子，把损失和失败自己承担，以深恩养育了儿子。我如今遇到了大乘佛法，被上师善知识摄受，在这个懂得取舍的时刻，以前母亲照顾我的苦乐，现在轮到我了，现在儿子应该照顾母亲的苦乐，像这样想要报恩，这就是生起想要报恩的念头。像这样，对敌人也生起慈爱，忆念恩情，想要报恩的念头之后，从自己的母亲、父亲、亲戚和姐妹等开始，进而将一切有情都平等地安置于没有敌友亲疏爱恨的母亲的境界中。
English
The mother gives all her possessions to her son, which is the kindness of providing resources. Then, when he is a little older and able to eat and walk, she teaches him how to eat, how to dress, the front and back of clothes, the tightness of the belt, how to tie shoelaces, how to walk when he can't walk, and when he can't speak, she teaches him "Auntie," "Mom," "Dad," etc., and teaches him all the words of the world well. When the young son is sleeping in the cradle, the mother cherishes and values him as if she had taken out her own red heart and placed it on the ground. Now, until he grows up, this is the kindness of teaching the world. Like this, giving the body, giving life, giving resources, and teaching the world, these four are remembering the kindness of the world. From the perspective of the sacred Dharma, this precious human body with eighteen leisures and endowments is also born from the great kindness of the mother. The favorable conditions for achieving enlightenment, such as food, clothing, shelter, and resources, cannot be accomplished by one's own power without a mother sentient being, so one must remember the kindness of the mother sentient being. At the beginning of the path of the Bodhisattva, generating the supreme Bodhicitta, there is no way to generate it without a mother sentient being. In the middle, studying the ocean-like conduct of the Bodhisattva, there is no object of study without a mother sentient being. Without these two, it is impossible to attain perfect and complete enlightenment in the end, so the kindness is also great in terms of Dharma. Like this, remembering kindness in both Dharma and the world is remembering kindness. Now, the great and kind mother who has such great kindness, previously gave the benefits and victories to her son, and took the losses and failures upon herself, and raised her son with great kindness. Now I have met the Great Vehicle Dharma, and I am taken care of by the Lama and the virtuous spiritual friend. At this time of knowing what to take and what to leave on the path, since my mother used to take care of my happiness and suffering, now it is my turn, so now the son should take care of the mother's happiness and suffering. Wanting to repay kindness like this is generating the thought of wanting to repay kindness. Like this, after generating the thought of loving enemies, remembering kindness, and wanting to repay kindness, starting from one's own mother, father, relatives, and sisters, and then equally placing all sentient beings in the state of the mother without enemies, friends, attachment, or hatred.