Tibetan
ཐ་ན་ཉིན་གཅིག་གི་ཉི་མ་དྲོན་པོ་ཞིག་འདེ་བ་དང་ཇ་ཞིམ་པོ་ཕོར་བ་གང་བཏུང་རྒྱུའི་བདེ་བ་འདོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་ཀྱང་། བདེ་བའི་རྒྱུ་དད་ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་འབྲས་བུ་མངོན་མཐོ་ལྷ་མིའི་བདེ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་གི་བདེ་བ་མི་ལྡན་ཅིང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཁོར་མོ་ཡུག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་མ་དྲིན་མོ་ཆེ་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པ་དེ་དམིགས་པ་ཡུལ་དང་། རྣམ་པ་བློ་ནི་མ་འདི་སྐྱེ་བ་འདི་དང་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་བའི་རྒྱུ་དད་ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག ལྡན་ན་ཅི་མ་རུང་། ལྡན་པ་ཞིག་ངས་བྱ་སྙམ་པ་དང་། ལྡན་པ་ཞིག་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། བདེ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་མཐོ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ནས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་གི་བར་གྱི་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག ལྡན་ན་ཅི་མ་རུང་། ལྡན་པ་ཞིག་བདག་ངས་བྱ་སྙམ་པ་དང་། ལྡན་པ་ཞིག་དཀོན་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་གདབས་ཏེ། ཀྱེ་མ་ཀྱེ་ཧུད་དཀོན་མཆོག་ཐུགས་རྗེ་ཅན་སོགས་དང་། བླ་མ་རྒྱལ་བ་འགྲོ་བའི་མགོན་སོགས་དང་། དཔའ་བོ་ཁྱེད་ལ་ཐུགས་རྗེའི་སྟོབས་མངའ་བས་སོགས་བརྗོད། དེ་ལྟར་བདེ་བའི་ངད་དང་ལྡན་པའི་ཚེ་བཀག་འབྲང་མེད་པར་སེམས་ཅི་གནས་སུ་བཞག་པ་ཡིན། དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན། ངེས་འབྱུང་ཐར་བའི་རྒྱུ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན། དེ་ལྟར་མར་ཤེས་པ་ནས་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་ལྡན་པར་འདོད་པའི་བར་དཔྱད་བསྒོམ་ཡིན། བཀག་འབྲང་མེད་པར་བཞག་པ་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན། ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་། ངག་གི་ལས་རྣམས་བསྒྲུབ་དགོས། སེམས་ཀྱི་ལས་མ་རྒན་འདི་རྣམས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་དགོས་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་ཡང་ཕ་ཁུ་རྒན་རབས་དང་ཐ་ན་སྒོ་ཟོག་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་བརྡུང་བརྡེག་ལ་སོགས་སྤངས། ངག་གི་ལས་ཚིག་རྩུབ་མོ་དང་མི་སྙན་པར་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། སེམས་ཀྱི་ལས་སེམས་ཅན་གྱིས་འདོད་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བསམ་པས་ཡིན་ན་བསྒྲུབ། སྦྱོར་བས་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་དགོས། དམིགས་མེད་ནི་འཁོར་གསུམ་པོ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་དྲངས། སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ལ་ཨ་བུ་དང་ཇོ་བོའི་ལུགས་ལ། རང་གི་རྩ་བའི་མ་ནས་བསྒོམ། རིག་འཛི
Chinese
甚至想要享受一天中温暖的阳光，喝一杯美味的茶的幸福，不想要痛苦。但是，没有具备幸福之因——信心、出离心、菩提心，以及幸福之果——从增上生天人的幸福到成佛果位的幸福。对于痛苦之因，以周遭所用之慈母，不具备幸福的因果二者作为所缘境，以“愿此母亲在今生和所有生世中，都具备幸福之因——信心、出离心、菩提心这三种珍宝”作为行相。如果具备了该有多好啊！我要让她具备，这样想。祈请三宝，让她具备。愿她具备幸福之果——从增上生天人的果位，直至圆满正等觉佛陀果位之间的所有幸福之果。如果具备了该有多好啊！我要让她具备，这样想。向三宝祈请。念诵“唉玛 唉呼 具大悲心的三宝”等，以及“上师 胜者 众生之怙主”等，以及“勇士 您具有慈悲的力量”等。如此，在具备幸福的暖相之际，不加任何阻碍，将心安住在任何状态中。其中，对因果深信不疑的信心是通往高处的因。出离心是通往解脱的因。菩提心是通往圆满正等觉佛陀的因。如此，从认识母亲到想要具备幸福的因果二者之间是观察修。不加任何阻碍地安住是慈爱的等持。在所有座间，都要行慈爱的身业和语业。心业则想：要为这些老母亲成办暂时和究竟的一切安乐。并且，对于父亲、叔叔、长辈，甚至一切家畜，都要断除慈爱的身业——打骂等。断除语业——粗语和不悦耳之语。心业方面，对于众生想要获得的暂时和究竟的一切安乐，如果是通过思考可以成办的就通过思考来成办，如果是通过行为可以成办的就通过行为来成办。无缘方面，引生对三轮显现而无自性的定解。修慈悲时，按照阿布和觉沃的宗派，从自己的根本母亲开始修。
English
Even wanting to enjoy the warmth of the sun for a day and the happiness of drinking a cup of delicious tea, and not wanting suffering. However, one does not possess the cause of happiness—faith, renunciation, bodhicitta, and the result of happiness—from the happiness of higher realms of gods and humans to the happiness of the state of Buddhahood. Regarding the cause of suffering, with the kind mother who is used in the surroundings, not possessing both the cause and effect of happiness as the object of focus, and with the aspect of the mind, "May this mother in this life and all lifetimes possess the three jewels of the cause of happiness—faith, renunciation, and bodhicitta." How wonderful if she possessed it! I think, I will make her possess it. I pray to the Three Jewels to make her possess it. May she possess the result of happiness—from the state of higher realms of gods and humans to the result of happiness up to the state of complete and perfect Buddhahood. How wonderful if she possessed it! I think, I will make her possess it. I pray to the Three Jewels. Reciting "Ema Ehu, Three Jewels with great compassion," etc., and "Lama, Victorious One, Protector of beings," etc., and "Hero, you possess the power of compassion," etc. Thus, when possessing the warmth of happiness, without any hindrance, the mind is placed in whatever state it is in. Among them, the faith of deeply believing in cause and effect is the cause of going to higher realms. Renunciation is the cause of liberation. Bodhicitta is the cause of complete and perfect Buddhahood. Thus, from recognizing the mother to wanting to possess both the cause and effect of happiness is analytical meditation. Abiding without any hindrance is the samadhi of loving-kindness. In all session breaks, one must perform the actions of loving-kindness of body and speech. The actions of the mind are to think: I must accomplish all the temporary and ultimate happiness for these old mothers. And, for fathers, uncles, elders, and even all livestock, one must abandon the actions of loving-kindness of the body—beating, scolding, etc. Abandon the actions of speech—harsh words and unpleasant words. In terms of the actions of the mind, for all the temporary and ultimate happiness that sentient beings want to obtain, if it can be accomplished through thinking, then accomplish it through thinking, and if it can be accomplished through action, then accomplish it through action. In terms of non-objectification, generate the definite understanding that the three spheres are apparent but without inherent existence. When meditating on compassion, according to the tradition of Abu and Jowo, meditate starting from one's own root mother.
Tibetan
ན་འཇིགས་གླིང་གི་དགོངས་པ་ལྟར་ན། བཤའ་ལུག་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་གསོད་དུ་ཉེ་བའམ་ནད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཞིག་ལ་དམིགས་ནས་རང་ངམ་རང་གི་མ་རྒན་གྱི་འདུ་ཤེས་བཞག་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན། གང་ལྟར་བསྒོམ་ཡང་ཆོག་ལ། ལས་དང་པོ་བས་རང་གི་རྩ་བའི་མ་ནས་བསྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དེ་ཡང་མ་རྒན་མོ་དེ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་གསལ་བར་རང་གི་མདུན་དུ་བསྒོམ། དང་པོ་མར་ཤེས་པ་ལ་མ་ལན་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ལན་གྲངས་མང་པོར་བྱས་པ་དང་། ལུས་སྲོག་སྦྱིན་པའི་དྲིན་སོགས་དང་། ཡོ་བྱད་བསྟབས་ཏེ་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་སོགས་མ་དྲིན་མོ་ཆེས་ཉིན་གྱི་བྱ་ར། མཚན་གྱི་མེལ་ཚེ་བྱས་ནས་བསྐྱངས་བ་སོགས་དང་། འཇིག་རྟེན་བསྟན་པ། སྨྲ་མི་ཤེས་པ་ལ་སྨྲ་ལོབ། འགྲོ་མི་ཤེས་པ་འགྲོ་ལོབ། ཟ་མི་ཤེས་པ་ལ་ཟ་ལོབ། གོན་མི་ཤེས་པ་ལ་གོས་གྱོན་ལོབ་བསླབ། བྱིས་པ་གཞོན་པ། གཞོན་པ་དར་བབ་སོགས་ནས་ཤེས་ཤེས་གོ་གོའི་བར་དུ་བསྐྱངས་བའི་དྲིན་དྲན། ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་དལ་འབྱོར་སོགས་དྲན། དྲིན་གཟོ་འདོད་བསྐྱེད་དེ་དེ་ལྟ་བུའི་མ་དྲིན་མོ་ཆེ་དེའི་འདོད་རྒྱུ་ཅི་འདོད་ན། འདོད་རྒྱུ་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དད་ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམས་ནི་རང་གིས་སྒྲུབ་ནི་མི་ཤེས། སྟོན་པ་པོ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་མེད། གལ་སྲིད་སྟོན་པ་པོ་ཞིག་ཡོད་ནའང་དེའི་བཀའ་བཞིན་མི་བསྒྲུབ་པས། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་གཏི་མུག་པས། །རང་གི་བདེ་བ་དགྲ་ལྟར་གཞོམས། ། ཞེས་པ་བཞིན། བདེ་བའི་རྒྱུ་དགེ་བ་རྣམས་དགྲ་མི་ཤ་བོ་མཐོང་བ་ལྟར་འཇོམས། སྡུག་བསྔལ་ནི་མི་འདོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་ལ་འཆོལ་ཉོག་ཏུ་སྤྱོད་དེ། སྡུག་བསྔལ་འདོར་འདོད་སེམས་ཡོད་ཀྱང་། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་རྒྱུག ། ཅེས་པས། སྲིད་པ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མི་འདོད། ཐ་ན་མེ་སྟག་ཕྲ་མོ་ཕོག་པའམ་ཚེར་མ་ཟུག་པ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོ་ཡང་མི་འདོད་ཀྱང་། དེའི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་ལུས་ཀྱིས་ལས་ན་མི་དགེ་བ་ལས། ངག་གིས་བཤད་ན་མི་དགེ་བ་བཤད། སེམས་ཀྱིས་བསམ་ན་མི་དགེ་བ་བསམ། དེ་ལྟར་ཞེ་འདོད་དང་ལག་ལེན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་དངོས་སུ་གནོད། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པས་བརྒྱུད་ནས་གནོད་དེ། ཚེ་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྐྱེལ་མ་བྱེད། ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བསུ་མ་བྱེད། བར་དོའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དེར་མ་ཟད་
Chinese
按照吉扎·吉岭的观点，观修时，以即将被宰杀的牛羊等动物，或病人、受苦者为对境，将他们视为自己或自己老母亲来观修。无论如何观修都可以。初学者如果从自己的根本母亲来观修，那么就清晰地观想那位老母亲的蕴、界、处，就在自己的面前。首先，要多次忆念母亲的恩德，不是一次两次就能忆念完的，比如给予身体和生命的恩德等等；还有，为了生计而辛勤劳作，慈爱的母亲日夜操劳地养育我们等等；还有教我们认识世界，不会说话时教我们说话，不会走路时教我们走路，不会吃饭时教我们吃饭，不会穿衣时教我们穿衣；忆念从孩提时代到青少年，从青少年到成年，一直到我们懂事明理，母亲养育我们的恩德。在佛法方面，忆念暇满人身等等。生起报恩之心，像这样慈爱的母亲，她想要什么呢？她想要快乐，但是快乐的因——信心、出离心、菩提心，我们自己却无法修成。教导我们的善知识也没有。即使有教导者，我们也不按照他的教言去做。正如《入行论》中所说： "渴望幸福却愚昧，摧毁幸福如仇敌。" 像这样，快乐的因——善法，我们却像对待仇人一样摧毁。我们不想要痛苦，却放纵地造作痛苦之因——恶业。 "虽有离苦希求心，然仍奔赴痛苦处。" 正如这句偈颂所说，三有轮回的所有痛苦我们都不想要。甚至连被小火星烫到或者被刺扎到这样的小痛苦我们都不想要。但是，痛苦之因——不善业，我们却用身体造作不善业，用语言说不善语，用心思惟不善念。像这样，愿望和行为完全相反，被痛苦的真谛直接损害，被集谛间接损害。今生的痛苦为来世的痛苦送行，来世的痛苦迎接今生的痛苦，中阴的痛苦将它们连接起来，痛苦与因果二者兼具，不仅如此
English
According to the view of Jigza Jigling, when meditating, one should focus on animals such as cattle and sheep that are about to be slaughtered, or on the sick and suffering, and meditate by regarding them as oneself or one's own old mother. Any way of meditating is acceptable. If a beginner meditates on their own root mother, then they should clearly visualize that old mother's skandhas, dhatus, and ayatanas in front of them. First, one should repeatedly recall the mother's kindness, not just once or twice, such as the kindness of giving body and life, etc.; also, the great kindness of the mother who toiled hard for livelihood, taking care of us day and night, etc.; also, teaching us about the world, teaching us to speak when we couldn't speak, teaching us to walk when we couldn't walk, teaching us to eat when we couldn't eat, teaching us to dress when we couldn't dress; recalling the kindness of the mother who raised us from childhood to youth, from youth to adulthood, until we became sensible. In terms of Dharma, recalling the leisure and endowments, etc. Generating the desire to repay kindness, what does such a kind mother want? She wants happiness, but we ourselves cannot cultivate the causes of happiness—faith, renunciation, and bodhicitta. There is no spiritual friend to guide us. Even if there is a guide, we do not follow their instructions. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: "Though wishing for happiness, out of delusion, one destroys one's own happiness as if it were an enemy." Like this, we destroy the causes of happiness—virtuous deeds—as if we were seeing an enemy. We do not want suffering, but we indulge in creating the causes of suffering—non-virtuous deeds. "Though having the desire to abandon suffering, one still runs towards suffering." As this verse says, we do not want all the suffering of the three realms of samsara. We do not even want small sufferings such as being burned by a small spark or being pricked by a thorn. However, we create the causes of suffering—non-virtuous deeds—by doing non-virtuous deeds with our body, speaking non-virtuous words with our speech, and thinking non-virtuous thoughts with our mind. Like this, our wishes and actions are completely contradictory, and we are directly harmed by the truth of suffering and indirectly harmed by the truth of the origin of suffering. The suffering of this life escorts the suffering of the next life, the suffering of the next life welcomes the suffering of this life, and the suffering of the bardo connects them. Suffering is endowed with both cause and effect, and not only that