Tibetan
ང་སྙོམས་ཚད་མེད་བསྒོམ་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་དཔྱད་ནས་བསྒོམ་ཚེ་སེམས་ཆད་ནས་འགྲོ་མི་འདོད་པའི་ཚེ་ཡང་འདས་པའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་། མ་འོངས་པའི་འདུན་མི་བསུ། ད་ལྟའི་རྟོག་པ་འཕྲོ་མི་མཐུད་པར་བཅའ་བཅོས་མི་བྱེད་པར་ཅི་གནས་སུ་བཞག་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན། ཡང་འཕྲོ་འདོད་པ་དང་ཡང་དཔྱད། དེ་ལྟར་དཔྱད་འཇོག་རེས་མོས་བྱས་ནས་ཞི་གནས་བསྒོམ། ཐུན་གྱི་རྗེས་ནི་ཐམས་ཅད་འདྲ། དེ་ནས་ཐུན་མཚམས་སུ་སེམས་ཅན་ཆགས་སྡང་ཅན་ཞིག་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས། མར་ཤེས་དྲིན་དྲན་སོགས་འདྲ་བ་ལ་འདིའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་སྡང་གཉིས་པོ་དེ་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང་། བྲལ་བ་ཞིག་བདག་ངས་བྱ་སྙམ་པ་དང་། བྲལ་བ་ཞིག་དཀོན་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་དགོས། དེ་ནས་དམིགས་མེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་ན། རང་གཞན་གྱི་ལུས་རྡུལ་ཕྲན། སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་སྐྱེ་འགག་གི་ཕྲེང་བ་ཤར་ར་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་སྟོང་ཉིད་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་རྟེན་འབྱུང་འགགས་པ་མེད་པས་སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་འགགས་པ་མེད་པར་མཉམ་པ་ལ་ངེས་ཤེས་དྲངས་ཏེ་ཡང་བཅའ་བཅོས་མེད་པར་འཇོག་པ་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན། གཞན་ཡང་ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཅན་ཆགས་སྡང་རྩོད་འདུག་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས། འདི་དག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་སྡང་གཉིས་པོ་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་སྨོན་པ་དང་འབྲེལ་བ། བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་འདུན་པ་དང་འབྲེལ་བ། བྲལ་བ་ཞིག་བདག་ངས་བྱ་སྙམ་པ་དམ་བཅའ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ་འབྲེལ་བ་སུམ་ལྡན། དཀོན་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ་ཡང་ཡང་བསམ་དགོས། དེ་ལྟར་ཐུན་ནང་ནས་བཏང་སྙོམས་བཟང་པོ་ཞིག་བསྒོམ་ནས་རྒྱུད་ཅུང་ཟད་འགྱུར་བ་ཞིག་ཐོན་ཀྱང་། ཐུན་མཚམས་སུ་མ་བསམ་ན་སྔར་གྱི་རང་རྒྱུད་ངན་པའི་ཤུལ་དུ་ཡང་ལྷུང་འོང་བས། དཔེར་ན་ལྕགས་མེའི་ནང་དུ་བསྲེགས་པ་དམར་ཟེང་ངེ་ཡོད་པ་དེ་མེའི་ནང་ནས་བླངས་ཏེ་སར་བཞག་ན་ནག་ཁྲོག་གེ་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་བས་ཐུན་ནང་བས་ཐུན་མཚམས་སུ་བསྒོམ་པ་འདི་གལ་ཆེ་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་བསྒོམ་ནས་ཐུན་མཚམས་ལ་ཡང་དགྲ་ལ་སྡང་བ་བཏང་། གཉེན་ལ་ཆགས་པ་བཏང་། ཐམས་ཅད་ཕ་མའི་ཡུལ་དུ་སྙོམས་དགོས། གཉིས་པ་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཆགས་སྡང་ཞི་ནས་ཕ་མའི་ཡུལ་དུ་སྙོམས་པ་དེ་ལ་བྱམས་པ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། དེ་ཐུན་གྱི་མགོར་ཁོལ་བུར་ཁོལ་བུར་བཅད་ནས་བསྒོམ། མཇུག་ཏུ་སེམ
Chinese
我修习无量平等舍。像这样观察而修习时，即使心中不想离开，也不追随过去，不迎接未来，不延续现在的分别念，不作任何调整，安住于本然状态，这就是平等舍的等持。或者想延续，或者进行观察。像这样交替进行观察和安住，修习止观。座间的后续与之前相同。之后在座间，将一个具有贪嗔的众生作为目标，像忆念母恩等一样，愿此众生相续中的贪嗔二者得以分离。心中想着如果分离该有多好，想着分离这件事由我来做，想着分离这件事需要向三宝祈祷。之后修习无缘的平等舍，对于自己和他人的身体是微尘，心是刹那生灭的相续，显现后不会停留在第二个刹那，从胜义谛上来说是无自性的，从世俗谛上来说，空性并非一无所有，因为缘起不会停止，因此认识到空性和缘起不灭是相同的，然后不作任何调整地安住，这是生起胜观的方法。此外，在所有的座间，都以那些具有贪嗔争斗的众生为目标，心中想着愿这些众生相续中的贪嗔二者在任何时间和情况下都能分离，这与发愿相关联；心中想着如果分离该有多好，这与希求相关联；心中想着分离这件事由我来做，这与誓愿相关联，即具有三种关联。对于向三宝祈祷这第四点，也要反复思维。像这样，即使在座中修习了良好的平等舍，相续中产生了一些改变，如果在座间不思维，也会再次堕入之前恶劣的自相续中。例如，被火烧红的铁，从火中取出放在地上，就会变得漆黑，因此与座中相比，座间修习更为重要。像这样修习后，在座间也要放下对敌人的嗔恨，放下对亲人的贪恋，对一切都要平等对待，如同对待父母一样。第二是修习慈心，在平等舍的基础上，平息贪嗔，对一切平等对待，如同对待父母一样，这就是修习慈心。在座的开始，要断除粗大的分别念来修习，最后要思维。
English
I meditate on immeasurable equanimity. When meditating in this way, even if the mind does not want to leave, it does not follow the past, does not welcome the future, does not continue the present thoughts, and without making any adjustments, abides in its natural state. This is the samadhi of equanimity. Or one may want to continue, or one may observe. Meditating on shamatha by alternating between observation and abiding in this way. The continuation of the session is the same as before. Then, in the breaks between sessions, focusing on a sentient being with attachment and aversion, like remembering the kindness of one's mother, etc., may the attachment and aversion in this being's mindstream be separated. Thinking how wonderful it would be if they were separated, thinking that I will do this separation, and thinking that one must pray to the Three Jewels for this separation. Then, meditating on objectless equanimity, the bodies of oneself and others are particles, the mind is a series of momentary arising and ceasing, appearing and not remaining for a second moment, ultimately without inherent existence, and conventionally, emptiness is not nothing, because dependent arising does not cease, therefore, gaining certainty that emptiness and unceasing dependent arising are the same, and then abiding without any adjustments, this is the method for developing vipassana. Furthermore, in all the breaks between sessions, focusing on those sentient beings who are fighting with attachment and aversion, thinking, may the attachment and aversion in these beings' mindstreams be separated at all times and in all ways, which is related to aspiration; thinking, how wonderful it would be if they were separated, which is related to longing; thinking, I will do this separation, which is related to commitment, that is, having three connections. One must also repeatedly think about the fourth point, praying to the Three Jewels. In this way, even if one meditates on good equanimity during the session and some changes occur in the mindstream, if one does not think about it during the breaks between sessions, one will fall back into the traces of the previous bad self-nature. For example, iron that is burned red in a fire, if it is taken out of the fire and placed on the ground, it will become black, so meditating during the breaks between sessions is more important than meditating during the session. After meditating in this way, during the breaks between sessions, one must also let go of hatred towards enemies, let go of attachment towards relatives, and treat everyone equally, like one's parents. The second is to meditate on loving-kindness. On the basis of equanimity, pacifying attachment and aversion, and treating everyone equally, like one's parents, this is meditating on loving-kindness. At the beginning of the session, one must cut off coarse thoughts and meditate, and at the end, one must think.
Tibetan
ས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོམ་དགོས། དང་པོ་རང་གི་རྩ་བའི་མ་དེ་མདུན་དུ་ཕུང་པོ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་གསོན་པའི་དུས་ལྟར་རམ་དངོས་སུ་བསམ་ནས། ད་ལྟའི་མ་འདིས་བདག་གི་མ་ལན་གཅིག་བྱས་པས་མི་ཚད་ལ་ལན་གྲངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་མའི་ཐུག་མཐའ་སོགས་མར་ཤེས། ད་དྲིན་དྲན་པ་ལ་བདག་གནམ་ནས་ཐོག་ལྷུང་བ་དང་ས་ལས་མེ་ཏོག་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་ཟླ་དགུ་ངོ་བཅུ་སོགས་ལུས་སྲོག་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་མས་ཟས་ཟོས་ཚད་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་མར་མེ་ལ་སྡོང་སྐྱ་བཞག་པ་བཞིན་མ་རང་གི་ལྟེ་བ་ནས་བརྒྱུད་དེ་ལུས་སྲོག་བསྐྱེད་པའི་དྲིན་དྲན། དེ་ནས་བཙའ་བའི་དུས་མའི་ཁའི་རུས་པའི་ཚིག་མ་གཏོགས་པའི་ཚིག་མཚམས་ཐམས་ཅད་བྱེ། ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་འཁྲིག་པ་ཡིད་ལ་དྲན་ཀྱང་སྐྲག་འོང་བ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། བུ་ལྕགས་ཀྱི་འཇུར་མིག་ནས་དྲངས་པ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། སྐྱེ་བའི་ཚེ་ཤི་བོ་ཡིན་ན་དབུགས་མ་ཆད་སོགས་དེ་ནས་ཕྱིར་ལྟས་ཞིག་བྱས་ན་རིགས་དྲུག་པོ་གང་ནས་འོང་མི་ཤེས། སྔ་ལྟས་ཞིག་བྱས་ན་ཡུལ་རིས་གང་ལ་ཐོན་ཡོད་པ་མི་ཤེས་པས་དེའི་དུས་མ་དྲིན་མོ་ཆེས་བདག་པོ་ཞིག་མ་བྱས་ན་ཤི་འགྲོ་རྒྱུ་ལ། མས་དང་པོ་ཕྲུ་མ་བཤུས། འོ་མའི་ཆུ་རྒྱུན་དྲོད་མོས་བཀྲུས། ལྟེ་ཐག་བཅད་ནས་འཆི་རྒྱུ་འཆི་མ་བཅུག་སོགས་སྲོག་བྱིན་པའི་དྲིན་དྲན། དེ་ནས་ཟས་ཀྱི་དང་པོ་མངར་བའི་ནུ་ཞོ་སོགས་ཡོ་བྱད་བསྟབས་པའི་དྲིན་དྲན། དེ་ནས་མ་རང་གི་སྙིང་ཐང་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུའི་བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་འགྲོགས། ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྐྱངས་ཏེ་སོགས་ནས་ཤེས་ཤེས་པོ་གོ་གོ་བར་དུ་བ སྐྱངས་བའི་འཇིག་རྟེན་བསྟན་པའི་དྲིན་དྲན། དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་སོགས་ཀྱི་དྲིན་དྲན་ཏེ། དེས་ན་ཕན་བཏགས་པའི་ཞིང་གནས་མལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་མས་བདག་ལ་བསྟབས། བྱམས་པ་བསྒོམ་པའི་ཞིང་ཡང་མ་དྲིན་མོ་ཆེ་འདི་ཡིན་པས་མས་ང་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕན་བཏགས། རང་གིས་མ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕན་དེ་སྔོན་མ་བཏགས་ཤིང་མ་རྒན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ཕྱོགས་ན་ཁ་ཏ་བསྒོ་བརླག་རེ་བྱེད་ན་དེ་ལ་ཉན་དུ་མི་བཏུབ་པར་སྔོ་ར་མ་སྔོ་རྒོག་མ་ཁྱོད་ལ་ཤི་རྒྱུ་མི་འདུག་ཟེར་ནས་དྲིན་ཅན་ལག་པ་རྡོ་བརྡུང་བྱེད་པ་དེ་དག་དྲིན་མ་དྲན་པས་ལན་པ་ཡིན། ད་ནི་དྲིན་དྲན་ནས་དྲིན་ཞིག་གཟོ་བ་ལ། མ་འདིའི་འདོད་རྒྱུ་ཅི་འདོད་གི་ཡོད་བསམ་ན་འདོད་རྒྱུ་བདེ་བ་འདོད་དེ་ཟས་གོས་གནས་མལ་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་ནས་མཐོ་རིས་ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འདོད།
Chinese
应当对一切有情众生修习（慈悲心）。首先，观想自己的根本母亲在前方，如同她活着的时候一样，或者真实地观想她的五蕴、十二处、十八界。现在，这位母亲对我做了一次母亲的恩情，不止一次，而是做了无数次，要知道母亲的起始和终结等等。现在忆念母亲的恩德，我不是像从天上掉下来的冰雹，也不是像从地上长出的花朵，而是经历了九个月零十天等等，母亲孕育了我的身体和生命。母亲吃下的食物的精华，就像在酥油灯上留下黑烟一样，从母亲自己的脐带传递，孕育了我的身体和生命，忆念这份恩德。然后，生产的时候，母亲除了嘴里的骨头以外，所有的关节都松开了。在七天之内，即使想到性行为也会感到害怕，经历了这样的痛苦。孩子就像从铁的钩子里被拉出来一样，经历了这样的痛苦。出生的时候，如果死了，气息没有断等等，如果从那里向后看，不知道是从六道轮回的哪里来的。如果向前看，也不知道会到达哪个地方，所以在那个时候，如果不是慈爱的母亲照顾我，我就会死去。母亲首先擦拭了胎粪，用温暖的乳汁清洗，剪断脐带，不让我死去等等，忆念给予生命的恩德。然后，忆念给予食物的恩德，首先是甜蜜的乳汁等等。然后，母亲用如同把自己的心放在手掌上一样的爱心陪伴着我，用利益的心养育着我，从等等到知道知道、明白明白，忆念养育我、教导我世界的恩德。然后，忆念从佛法方面的恩德等等。因此，给予利益的田地、住所、床铺、用具等等，都是母亲给予我的。修习慈爱的田地也是这位慈爱的母亲，因为母亲对我施予了这样的恩德。自己以前没有对母亲施予这样的恩德，如果年老的母亲在世俗方面说一些教诲和劝诫，却不听从，还说“老太婆，老糊涂，你不会死的”，这样用石头打恩人的手，都是因为不忆念恩德。现在，为了忆念恩德并报答恩德，如果思考这位母亲想要什么，她想要快乐，想要食物、衣服、住所、用具等等，想要今生的快乐，以及天界天人和人类的所有快乐。
English
One should meditate on all sentient beings. First, visualize your root mother in front of you, as if she were alive, or actually visualize her aggregates, elements, and sense bases. Now, this mother has done the kindness of a mother to me not just once, but countless times, and one should know the beginning and end of the mother, etc. Now, remembering the kindness of the mother, I am not like hail falling from the sky, nor like a flower growing from the ground, but rather I went through nine months and ten days, etc., and the mother nurtured my body and life. The essence of the food that the mother ate, like leaving soot on a butter lamp, was transmitted from the mother's own navel, nurturing my body and life, remember this kindness. Then, at the time of birth, all the joints of the mother, except for the bones in her mouth, loosened. For seven days, even thinking of sexual intercourse would be frightening, experiencing such suffering. The child experienced suffering as if being pulled from an iron hook. At the time of birth, if one were to die, without even taking a breath, etc., if one were to look back from there, one would not know from which of the six realms one came. If one were to look forward, one would not know which place one would reach, so at that time, if it were not for the kind mother taking care of me, I would have died. The mother first wiped away the fetal matter, washed me with warm milk, cut the umbilical cord, and prevented me from dying, etc., remember the kindness of giving life. Then, remember the kindness of giving food, first the sweet breast milk, etc. Then, the mother accompanied me with loving thoughts, as if placing her own heart in her palm, and nurtured me with beneficial thoughts, from etc. to knowing and understanding, remember the kindness of nurturing me and teaching me about the world. Then, remember the kindness from the aspect of Dharma, etc. Therefore, the field of benefiting, the dwelling, the bedding, the utensils, etc., were all given to me by the mother. The field of cultivating loving-kindness is also this kind mother, because the mother has shown me such kindness. I have not shown such kindness to the mother before, and if the old mother gives some teachings and advice in worldly matters, but one does not listen, and says, "Old woman, senile, you will not die," and strikes the hand of the benefactor with a stone, it is because of not remembering kindness. Now, in order to remember kindness and repay kindness, if one thinks about what this mother wants, she wants happiness, she wants food, clothing, shelter, utensils, etc., she wants the happiness of this life, and all the happiness of gods and humans in the higher realms.