Tibetan
སམ་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་ལ་མ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་མ་༼ནོར་པ་༽འདྲེས་པ། སྡུག་བསྔལ་མ་དམིགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་པའི་བྱམས་པ་དང་མ་༼ནོར་༽འདྲེས་པའི་ཟུར་གཉིས་སམ་དོན་གཉིས་དང་ལྡན་དགོས། དབྱེ་བ་ལ། བློ་སྟོབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གསུམ་སྟེ་དེ་གསུམ་པོས་ཟུར་དང་པོ་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་། ཟུར་ཕྱི་མ་འདིའི་སྟེང་ནས་དང་པོ་ངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་བསྒྲུབ་འདོད་པ། འདོད་པ་ཆེན་པོའམ་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད། ང་དང་སེམས་ཅན་མཉམ་དུ་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལས། ང་སྔོན་དུ་མི་འགྲོ་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་མི་བཞག་ལྷན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་བསྒྲུབ་འདོད་པ། མཉན་པ་ལྟ་བུའམ་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད། ངས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་རང་འདོད་ཡིད་བྱེད་འདི་བསྒྲུབས་བསྡད་པས་ད་ལྟའི་བར་དུ་འཁྱམས། ད་དུང་ཡང་འདི་བསྒྲུབ་ན་ཐ་མ་མེད་པའི་བར་དུ་འཁྱམ་དགོས་པས་ད་ནི་ང་ཅི་འགྲོ་འགྲོ་ལ་སོང་། དང་པོ་ངས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་བཀོད་ནས། དེ་ནས་ངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་དེ་ཐོབ་རུང་མ་ཐོབ་རུང་འདྲ་སྙམ་ནས་རང་འདོད་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་འགོང་པོ་འདི་རིན་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་བཏུལ་ནས། སེམས་ཅན་གཞན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་འདོད་དེ་དཔེ་མེད་པའམ་རྫི་བོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན། དཔེ་རྣམས་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟར་དབང་པོ་ཐ་མས་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་སུམ་ཅུ་སོ་གསུམ། འབྲིང་གིས་བདུན་དང་། རྣོན་པོས་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡིན། ས་མཚམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཚན་ཉིད་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་རུང་ཡོད་ཀྱང་། དོ ན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་དོན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་གོ་བའམ་མྱོང་བ་ཙམ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པས་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བརྗོད། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་ལྷག་བསམ་དག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མཉམ་བཞག་ཏུ་ཉོན་ཡིད་འགགས་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ངར་འཛིན་ཕྲ་བ་རེ་སྐྱེས་ཀྱང་ལམ་གྱི་བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་བས་ན་ལྷག་བསམ་དག་པའི་སེམས་བསྐྱེད། དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། སྔར་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྨོན་ལམ་གང་བཏབ་པ་དེ་དག་ད་བསྒྲུབ་རན་ཞིང་དཔེར་ན་སྟོན་ལོ་ཏོག་སྨིན་པ་དང་འདྲ་སྟེ་གཞན་
Chinese
不以从三摩地获得佛果为目标的，与无（错谬）相混的慈悲；不以痛苦为目标，认为可以获得佛果的慈爱，必须具备这两种偏颇或两种意义。分类上，从智慧的力量分类有三种，这三种的第一种偏颇，即慈悲缘于有情众生没有差别，但从这后面的偏颇上，第一，我想成就佛的果位，这是大愿或者如国王般的发心；我和有情一同成就佛果，我不先走，有情不留在后面，想要一同成就佛的果位，这是如牧人般或者如智慧殊胜的发心；我从无始以来就一直在修持这种自私的作意，所以直到现在还在流浪，如果再修持这个，那么直到没有尽头的时候都要流浪，所以现在我无论去哪里都去了。首先我将一切有情安置于圆满佛陀的果位，之后我是否获得佛的果位都一样，这样想着，用珍贵的菩提心调伏这个自私作意的鬼怪，希望其他有情获得佛的果位，这是无与伦比的或者如牧童般的发心。这些比喻很容易理解。这样，下等根器者需要三十三个无数劫，中等根器者需要七个，上等根器者需要三个无数劫才能获得佛果。从地之间的界限分类，在资粮道和加行道的道路上，称为以信欲而行的发心，虽然世俗菩提心的相续可以在相续中生起，但是对于胜义菩提心，只是从总的意义上理解或者体验，而没有现量证悟，所以称为以信欲而行的发心。从第一地到第七地之间，称为增上意乐清净的发心，因为在入定的时候烦恼和作意止息，在后得的时候即使生起微细的我执，也不会成为道的障碍，所以是增上意乐清净的发心。清净地的三个阶段，称为成熟的发心，因为之前在资粮道和加行道的道路上所发的愿，现在都到了修持的时候，譬如秋天的庄稼成熟一般，与其他
English
Compassion that does not aim to attain Buddhahood from Samadhi and is mixed with non-(error); loving-kindness that does not aim at suffering and thinks that Buddhahood can be attained, must have these two biases or two meanings. In terms of classification, there are three types based on the power of intelligence. The first bias of these three, namely compassion, does not differentiate between sentient beings, but from this later bias, first, I want to achieve the state of Buddhahood, which is a great aspiration or a king-like Bodhicitta; I and sentient beings achieve Buddhahood together, I do not go first, sentient beings are not left behind, wanting to achieve the state of Buddhahood together, this is like a shepherd or a supreme wisdom Bodhicitta; I have been practicing this selfish intention since beginningless time, so I am still wandering until now, if I continue to practice this, then I will have to wander until the endless time, so now I go wherever I go. First, I place all sentient beings in the state of perfect Buddhahood, and then it is the same whether I attain the state of Buddhahood or not, thinking like this, I tame this demon of selfish intention with the precious Bodhicitta, hoping that other sentient beings attain the state of Buddhahood, this is an unparalleled or shepherd-like Bodhicitta. These metaphors are easy to understand. Thus, the inferior faculties need thirty-three countless kalpas, the medium needs seven, and the superior needs three countless kalpas to attain Buddhahood. In terms of the division of the grounds, on the path of accumulation and preparation, it is called the Bodhicitta of practice with aspiration, although the characteristics of the conventional Bodhicitta can arise in the continuum, but for the ultimate Bodhicitta, it is only understood or experienced from the general meaning, and not directly realized, so it is called the Bodhicitta of practice with aspiration. From the first to the seventh bhumi, it is called the Bodhicitta of pure intention, because in meditative equipoise, afflictions and intentions cease, and even if subtle self-grasping arises in post-meditation, it will not become an obstacle to the path, so it is the Bodhicitta of pure intention. The three stages of the pure lands are called the Bodhicitta of complete maturation, because the aspirations made earlier on the path of accumulation and preparation are now ready to be practiced, just like the autumn crops are ripe, and other
Tibetan
དོན་རླབས་པོ་ཆེ་འགྲུབ་པའི་དུས་ཡིན་པས་སོ༑ ༑སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་ནས་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་སྔར་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་མཆིས་ཀྱི་བར་ཞེས་པའི་ཁས་བླངས་བའི་དུས་ལས་འདས་ཀྱང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡར་ལྡན་དུ་ཡོད་ཅིང་། གཞན་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མགོ་ཚུགས་པས་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ན་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཚོགས་ལམ་པས་གོ་བ་དང་། སྦྱོར་ལམ་པས་མྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་གི་ལྟ་བ་གཉིས་ལས་སྐབས་འདིར་རྗེས་དཔག་གི་ལྟ་བ་ཡིན་པས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན། སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་དེ་མ་ཐག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མར་མཐོང་ལམ་ལ་སྦྱོར་འགྲོ་བས་དེའི་བར་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་མཐོང་ལམ་ལ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་ལྟར་ན་གཅིག་དགོས། མཐོང་ལམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་རང་དོན་དུ་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་དང་། གཞན་དོན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་འབྱོར་ནས་བསྐལ་བ་སྐད་ཅིག་དང་། སྐད་ཅིག་བསྐལ་བར་བསྒྱུར་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་འབྱོར་བས་འགྲོ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་འོང་བས་རབ་དགའ་ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་མ་དག་ས་བདུན་ཏེ་འདི་དག་གི་དུས་སུ་ཉོན་སྒྲིབ་དངོས་སུ་སྤོང་། ཤེས་སྒྲིབ་བརྒྱུད་དེ་ཉམས་སྨད་པར་བྱས་པ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་ཉོན་ཡིད་མ་སྤངས་པས་མ་དག་ས་བདུན་ཞེས་བརྗོད་ལ། རྗེས་ཐོབ་ན་རང་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་རེ་བྱུང་ཡང་། རང་བཞིན་གྱི་དག་པའམ་ཞིག་འགྲོ་བ་ལས་སྦྱོར་བས་རང་དོན་མི་སྒྲུབ་པས་ལྷག་བསམ་དག་པ་དང་། དག་པ་ས་གསུམ་ཞེས་པ་ཞིང་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དག་པས་ཏེ། དག་ས་གསུམ་ན་ཉོན་སྒྲིབ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་ས་བདུན་པ་ནས་སྤངས་ཟིན་ལ་སྐབས་འདི་གསུམ་དུ་ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ས་བཅུའི་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་མ་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །དེ་ལ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་གཉེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་སྤངས་ནས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་གྱུར་པ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད། དེ་སྐད་ཅིག་མར་བཤད་པ་དེ་རང་གི
Chinese
因为是成就重大意义的时候。所谓佛地的断除障碍的发心，是指断除了二障及其习气之后，即使已经超过了先前发誓“直至菩提心藏”的时间，但实际上仍然以未退失的方式具备着胜义发心，并且因为开始对无量众生发起菩提心，所以才说是发心。而且，在资粮道的加行道中，虽然存在着清净的世俗发心，但胜义发心是资粮道者所理解的，加行道者所体验的。在见解方面，有现量和比量的两种见解，而此处是比量的见解，因此是信欲行发心。加行道的顶位是紧接着的智慧，因此在相续中生起它的后一刹那，就与见道相结合，从资粮道到见道，需要像三大阿僧祇劫一样的时间。见道是见到法性的真谛的初地，名为极喜地，是指为了自身而现量证悟智慧，为了他者而获得自在的禅定和神通，并且因为获得将劫变为刹那、将刹那变为劫的神通自在，所以会产生广大的利他事业，因此称为极喜。像这样，在不清净的七地中，这些时候会实际断除烦恼障，间接削弱所知障，因为七地以下没有断除俱生烦恼，所以称为不清净七地。在后得位，即使会产生微细的自以为是的分别念，但因为自性清净或消逝，加行不会成就自利，所以是清净的意乐。所谓清净三地，是指净土和行境清净，因为在清净三地中，从七地开始已经断除了所有剩余的烦恼障，而这三地断除了所有粗细的所知障，在十地相续的最后，断除了所有剩余的习气障，这就是圆满成熟。其中，第一刹那以金刚喻智慧断除了所有剩余的习气障，第二刹那转变为一切种智的智慧，这就是断除障碍的发心。这样说一刹那，就是指自身。
English
Because it is the time to accomplish great significance. The so-called mind of enlightenment that has abandoned obscurations in the Buddha-land refers to having abandoned the two obscurations along with their habitual tendencies. Even though the time of the previous vow, "Until the essence of enlightenment is reached," has passed, in reality, the ultimate mind of enlightenment is present in an undiminished manner. And because the initiation of the mind of enlightenment begins for immeasurable sentient beings, it is said to be the mind of enlightenment. Moreover, in the path of accumulation and junction, although there exists a pure conventional mind of enlightenment, the ultimate mind of enlightenment is understood by those on the path of accumulation and experienced by those on the path of junction. Regarding views, there are two types of views: direct perception and inference. In this context, it is a view of inference, so it is the mind of enlightenment that acts through aspiration. The peak of the path of junction is the immediately preceding wisdom, so in the next moment when it arises in the continuum, it connects to the path of seeing. From the path of accumulation to the path of seeing, it takes one like three countless eons. The path of seeing, the first ground of seeing the truth of reality, is called the Joyful Ground, which means realizing wisdom directly for one's own benefit and gaining mastery over samadhi and miraculous powers for the benefit of others. And because one gains mastery over the miraculous power of transforming eons into moments and moments into eons, great benefit for beings will arise, hence it is called Joyful. In this way, the seven impure grounds are those in which the afflictive obscurations are actually abandoned, and the cognitive obscurations are indirectly weakened. Because the co-emergent afflictions are not abandoned below the seventh ground, they are called the seven impure grounds. In the subsequent attainment, even if subtle self-cherishing thoughts arise, because of the purity of their nature or their disappearance, the application does not accomplish self-benefit, so it is pure intention. The so-called three pure grounds refer to the purity of the field and the sphere of activity. Because in the three pure grounds, all remaining afflictive obscurations have been abandoned since the seventh ground, and in these three grounds, all gross and subtle cognitive obscurations are abandoned, at the end of the continuum of the ten grounds, all remaining habitual obscurations are abandoned, which is complete maturation. Among them, in the first moment, the wisdom like a vajra antidote abandons all remaining habitual obscurations, and in the second moment, it transforms into the wisdom of all aspects, which is the mind of enlightenment that has abandoned obscurations. Saying that it is a single moment refers to oneself.