Tibetan
ན་པ་ལས་རྟེན་འབྱུང་འགགས་པ་མེད་པར་སྣང་བས་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་སེལ་ཞིང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན། གཟུགས་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས། སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་དབྱེ་བསལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐའ་བཞི་རིམ་གྱིས་བཀག་ནས་ངེས་པ་ཅིག་ཆར་དུ་དྲངས་བ་ཡིན་པས། དུས་ཕྱིས་ཀྱི་བདེན་སྟོང་ཐལ་འགྱུར་གྱི་དགོངས་པར་བཞེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་རང་རྒྱུད་པའི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ལས་འཕགས་པ་ཞིག་གི་ཁྱད་མི་ཐོན་ན་རྣམ་གྲངས་མིན་པར་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་ནི། རྒྱན་ལས། ཡང་དག་ཏུ་ནི་སྤྲོས་པ་ཡིས། །ཚོགས་རྣམས་ཀུན་ལས་དེ་གྲོལ་ཡིན། ། ཞེས་པས། ནམ་ཞིག་གོམས་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའི་ཚེ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་ནས་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བཞིའམ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པས། དེ་ཡང་ཡོད་མེད་སོགས་སུ་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བློ་ཡིན་ལ་འདིར་གཉིས་ཀྱི་བློའི་རྒྱུ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འགགས་པས་སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་པས་ཐལ་འགྱུར་བ་དང་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འབབས་པ་ཡིན། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ནི། ཟླ་བའི་འཇུག་པ་ལས། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བཅོས་མ་འཁྲུལ་པར་གྱུར་ཏེ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་པས། སྣང་ཙམ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་རིག་པས་བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བཞག་ལ། དེ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་འདོད་ལ་དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་པ་ལྟར་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་བསླུ་མི་བསླུའི་སྒོ་ནས་མི་བཞག་པར་གཙོ་ཆེ་བ་བློ་གནོད་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་ཡིན་པས། བློ་གནོད་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་། བློ་གནོད་བཅས་བད་ཀན་གྱི་ནད་ལ་སོགས་པས་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་ངོ་ལ་སྣང་བ་རྣམས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞེད། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་རང་རྒྱུད་པ་ལྟར་རྣམ་གྲངས་ཡིན་མིན་མི་དབྱེ་བར། དང་པོ་ཉིད་ནས་འཕགས་པ་གསུམ་གྱི་མཉམ་བཞག་དང་མཐུན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཏན་ལ་འབེབ་པ་ཡིན་པས་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཁས་ལེན་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་གཏན་ལ་ཕེབས་པས། ང་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན། ཡོད་མེད་དུ་ཁས་བླང་ན་གཞན་གྱི་རྒོལ་བས་འཇིགས་ནས་ཁས་མི་ལེན་པ་མ་ཡིན་པར་དངོས་པོའི་ཡིན་ལུགས་ལ་ཁས་བླངས་བྲལ་བས། འདིའི་ལུགས་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་པོ་གཅིག་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་ཐ་དད་དུ་འདོད། རང་རྒྱུད་གོང་མས་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་འདོད། འོག་མས་བདེན་གཉིས་ངོ་བོས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་གོ་བ་སྤྱིར་བསྟན་ནས། ད་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་ཕྱེ་སྟེ་ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་རྣམས་སོང་ནས། དངོས་གཞི་བསྒོམ་པ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས། དེ་དག་བསྡུ་ན་ཕུང་པོ་ལྔར་འདུས། དེ་ཡང་བསྡུ་ན་བེམ་ཤེས་གཉིས་སུ་འདུ་བས། ཆོས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་གཉིས་བསྒོམ་དགོས། དེ་ལ་དང་པོ་དགག་བྱའི་སྣང་ཚུལ་ངེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྒྱུན་ལ་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་སྟེ། །མཚན་ཉིད་འཛིན་ལ་ཆོས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པས། ང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འདིར་འོངས། འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་སྙམ་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ལ་དམིགས་ནས་ངའོ་སྙམ་པ་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་ཡིན། དེའི་འཛིན་སྟངས་ནི་མ་ངེས་ཏེ། རེས་འགའ་ང་ནའོ་ཞེས་ཕུང་པོ་ལ་ངར་དམིགས། ཁྱོད་ཀྱི་ཅི་ན་ཞེས་དྲིས་ན་ངའི་མགོ་ནའོ་ཞེས་ང་ཡིར་བར་དམིགས་པ་ཡིན། དེས་ན་རྒྱུན་ལ་དམིགས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དང་དེའི་ཡུལ་གང་ཟག་ཡིན། དེའི་གདགས་གཞི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆོས་བདག་གི་ཡུལ་དང་། དེ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཡིན། དེ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་གྱི་འཛིན་སྟངས་རྟག་པ་གཅིག་པུ་རང་དབང་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་པས། དང་པོ་གང་ཟག་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་དཔྱད་པས། གཅིག་ཡིན་ན། བདག་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་ཡིན་པ་བཞིན་ཕུང་པོའང་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་ཡིན་དགོས་པ་དང་། ཡང་ན་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པ་བཞིན་བདག་དེ་ཡང་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་དུ་འགྱུར་དགོས་པས། དེ་ལྟར་བརྟག་ན་བདག་ཕུང་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ། གཞན་ཡིན་ན། ཡུལ་དུས་སྣང་བ་གསུམ་གྱིས་མ་བསྐལ་པས་བདག་ཕུང་ཐ་དད་དུ་དམིགས་དགོས་ན་དེ་མ་དམིགས་པས། བདག་གཞི་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབས། དེ་ནས་བདག་མེད་ཀྱང་ཕུང་པོ་ཙམ་ཡོད་དོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་སྟེ། བེམ་པོ་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ནས་བཟུང་རྡུལ་ཕྲན་བསགས་པ་ལས་མ་འདས། དེ་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས། དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རི་ར་བ་བྲག་ཁང་ཁྱིམ་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་འདི་དག་ལ་བརྟག
Chinese
因为从显现上来看，缘起不会断绝，所以空性能够遣除断灭边。而且，空性也并非与色不同，色也并非与空性不同。像这样，确定了空性与缘起无有分别的自性之后，最初的修行者们依次遮止四边，从而同时引出定解。因此，那些认为后世的应成派是“真相空”观点的人，如果他们的见解不能超越自续派名言的胜义，那就更不用说不是名言了。不是名言的胜义是，如《现观庄严论》所说：“以真实之离戏，彼解脱一切聚。”因此，当何时串习成为力量之时，由各自自证的智慧现量照见境法之法界，从而认为远离有无、是非等戏论的四边或八边的自性。也就是说，所有安立为有无等的一切都是心，而这里二取之心的运行全部止息，因此仅仅执著于离戏就是寂静，所以与应成派的观点一致。中观应成派的宗派所说的二谛是，如月称的《入中论》所说：“由愚昧自性障蔽故，是名世俗；由此所诳惑，说彼为世俗谛，是胜者所说。”因此，对仅仅显现的世俗事物显现执著，被无明所蒙蔽的事物，就被安立为世俗谛。并且，也认为世俗谛有真假两种，但并非像自续派那样从境本身是否欺骗的角度来安立，而是主要从心识有无损害的角度来安立。因此，没有心识损害的六种识的对境，是真实世俗；而有心识损害，如被胆病等所迷惑的识面前所显现的，则被认为是虚假世俗。对于胜义谛，不像自续派那样区分名言与非名言，而是从一开始就确定与三圣者的等持相符的智慧，因此确定了远离一切边的智慧，安立了远离一切执著的实相。如是说：“我无有宗派，故我无过失。”
English
Because from the perspective of appearance, dependent arising is not severed, emptiness eliminates the extreme of nihilism. Moreover, emptiness is not different from form, and form is not different from emptiness. Having thus established the nature of emptiness and dependent arising as inseparable, initial practitioners gradually negate the four extremes, thereby simultaneously drawing forth certainty. Therefore, those who consider the later Consequentialists to hold the view of "emptiness of inherent existence," if their view does not surpass the nominal ultimate of the Autonomists, let alone not being nominal, what need is there to say? The ultimate that is not nominal is, as stated in the Ornament: "By truly being free from elaboration, it is liberated from all aggregates." Therefore, when habituation becomes strength, the wisdom of individual self-awareness directly sees the realm of phenomena, and thus it is considered to be the nature that is free from the four or eight extremes of elaboration such as existence and non-existence, being and non-being. That is to say, all that is established as existence, non-existence, etc., is mind, but here the movement of the mind of duality is completely stopped, so merely clinging to non-elaboration is peaceful, and therefore it converges with the view of the Consequentialists. The two truths according to the Consequentialist Madhyamaka school are, as stated in Chandrakirti's "Entering the Middle Way": "Due to the obscuration of the nature of ignorance, it is called conventional; whatever is deceived by it is said to be the conventional truth by the Victorious One." Therefore, clinging to the mere appearance of conventional phenomena, those phenomena that are obscured by ignorance are established as conventional truth. Furthermore, it is also considered that there are two types of conventional truth, true and false, but it is not established from the perspective of whether the object itself is deceptive or not, as in the Autonomist school, but mainly from the perspective of whether the mind has harm or not. Therefore, the object of the six consciousnesses without mental harm is the true conventional, and what appears to the consciousness that is deceived by diseases such as bile is considered to be the false conventional. For the ultimate truth, unlike the Autonomist school, there is no distinction between nominal and non-nominal, but from the very beginning, the wisdom that is in accordance with the equipoise of the three noble ones is determined, and therefore the wisdom that is free from all extremes is determined, and the reality that is free from all clinging is established. As it is said: "Since I have no tenets, therefore I am without fault."
Chinese
如果毫无保留地承认，并非因为害怕他人的反驳而不承认，而是因为对事物本性的承认是无执的。这个宗派认为，两种真理只是在遮止方面有所不同。自续派认为，两种真理本体相同，但遮止不同。下部宗派认为，两种真理本体不同。像这样一般地讲述了两种真理的理解。现在到了修习的时候，分开座间和座间休息，座间的预备行都已完成，进入正行修习。所谓一切法，是指所知的一切法。如果归纳起来，就包括在五蕴中。再归纳起来，就包括在色和识两种中。因此，必须修习法无我和人无我两种。其中，首先在确定了所破的显现方式之后，如云：“相续名为人，执相名为法。”因此，我从无始以来到这里，从这里到彼处去，这样缘着蕴的相续，认为“我”的那个就是人我。它的执着方式是不确定的。有时认为“我在那里”，就缘着蕴执着为我。如果问“你的什么在那里”，就说“我的头在那里”，这样缘着我的支分执着。因此，缘着相续的是人我执，它的对境是人。它的安立处五蕴是法我的对境，而执着它是真实的，就是法我执。而且，人我执的执着方式是执着为常、一、自主的。因此，首先，所谓人我，就是这五蕴与它是一还是异呢？如果是一，那么就像我是常、一、自主的一样，蕴也必须是常、一、自主的。或者，就像蕴是无常、多、他主的一样，我也必须是无常、多、他主的。这样观察，我和蕴没有成立为一。如果是异，那么在处、时、显现三种情况下没有被遮蔽，我和蕴必须被视为是异体的，但因为没有被视为是异体的，所以确定了我为无基。之后，即使认为只有蕴存在，那也是不成立的。因为从有质碍的色法来说，没有超出微尘的积聚。那也必须确定为无分微尘的自性。那也要对外境的山、田地、岩石、房屋的显现方式进行观察。
English
If one acknowledges without reservation, it is not because one fears the refutation of others and does not acknowledge, but because the acknowledgement of the nature of things is without clinging. This school considers the two truths to be different only in terms of negation. The higher Svātantrika school considers the two truths to be of the same essence but different in terms of negation. The lower school considers the two truths to be different in essence. Thus, the understanding of the two truths has been generally explained. Now, when it comes to the time of meditation, separating the sessions and the breaks between sessions, and having completed the preliminaries of the sessions, one enters the main practice of meditation. The term 'all phenomena' refers to all knowable phenomena. If these are gathered together, they are included in the five aggregates. And if these are further gathered, they are included in the two, form and consciousness. Therefore, one must meditate on the two, the selflessness of phenomena and the selflessness of persons. Among these, first, having established the appearance of what is to be negated, as it is said, 'The continuum is called a person; grasping at characteristics is called a phenomenon.' Therefore, the 'I' that thinks 'I have come here from beginningless time, and from here I will go to the other side,' focusing on the continuum of the aggregates, is the self of the person. The way of grasping it is uncertain. Sometimes one thinks 'I am there,' focusing on the aggregates as the self. If one asks 'What of yours is there?' one says 'My head is there,' thus focusing on the parts of the self. Therefore, focusing on the continuum is the grasping at the self of the person, and its object is the person. The basis of its imputation, the five aggregates, is the object of the self of phenomena, and grasping at it as real is the grasping at the self of phenomena. Moreover, the way of grasping at the self of the person is to grasp at it as permanent, single, and independent. Therefore, first, when examining whether the so-called self of the person is the same as or different from these five aggregates, if it is the same, then just as the self is permanent, single, and independent, the aggregates must also be permanent, single, and independent. Or, just as the aggregates are impermanent, multiple, and dependent on others, the self must also be impermanent, multiple, and dependent on others. Thus, upon examination, the self and the aggregates are not established as one. If they are different, then since they are not obscured by the three, place, time, and appearance, the self and the aggregates must be seen as different entities, but since they are not seen as different entities, the self is determined to be without a basis. After that, even if one thinks that only the aggregates exist, that is also not established. Because from the perspective of form, which is an obstructive phenomenon, it does not go beyond the accumulation of particles. That must also be determined to be the nature of indivisible particles. That also requires examination of the appearances of mountains, fields, rocks, houses, etc., in the external world.