Tibetan
ས་པ་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ། སུའི་ངོར་བདེན་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བདེན་པའམ་མི་བསླུ་བས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཨ་བུས། བློ་འདས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་དང་། བླ་མ་མི་ཕམ་ལྟར་ན། ཤེས་བརྗོད་འཇུག་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས། བློ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཤེས་སུ་མི་རུང་བ་དང་། དེས་ན་ངག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ། ལུས་ཀྱིས་འཇུག་ཏུ་མི་རུང་པའི་ཕྱིར་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བཞག འོ་ན་སུས་ཤེས་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། མ་མཐོང་བའི་མཐོང་བ་ཆེན་པོ། མ་གཟིག་པའི་གཟིགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས། འཇུག་པ་ལས། གང་ཚེ་སྐྱེ་མེད་དེ་ཉིད་ཡིན་ན་བློ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ། ། ཞེས་པས། ཡུལ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་བློ་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤར་བའམ། ཡུལ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་བློ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཤར་བ་ལ། ཡུལ་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཞེས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ལྟར་མཐོང་སྒྲུབ་ཕྱོགས་ནས་བསྟན་པ་དང་། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་དུ་མཐོང་བ་མེད་ཅེས་དགག་ཕྱོགས་ནས་བསྟན་ཀྱང་། དོན་ལ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཅིར་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་བ་ཡིན། གསར་མ་ལྟར་ན། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་དཔྱད་པའི་རྙེད་ནོར་གང་ཞིག་དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཞིག་ཡིན་ནས་བཟུང་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པས་བསམ་མིན་བྱེད་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ཡིན་ཞེས་འདོད། དེ་ལྟ་བུའི་བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཡུལ་གང་ལས་ཐོས་པར་བྱ་ན་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལས་ཐོས་དགོས། གང་གིས་ཐོས་པ་བྱེད་ན། སློབ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ཐོས་དགོས། གང་ཐོས་པར་བྱ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་ཐོས་པར་བྱ་དགོས་ལ། དེ་ལ་རྟ་རྒྱུག་པ་ལ་དཀྱུས་ས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ཀྱང་རྟ་མགྱོགས་བུལ་གྱི་དབང་གིས་སྣ་ཚོགས་པ་བཞིན། ཡུལ་བདེན་པ་གཉིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཀྱང་། གང་ཟག་བློའི་རྩལ་འཕང་གི་གོ་རིམ་གྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ། དང་པོ་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་ནི། དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ནི་རགས་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་གཅིག་ཐ་དད་དུ་བརྟགས་པས་མ་རྙེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་རགས་པ་ཆས་དབྱེས། ཕྲ་བ་རྡུལ་ཕྲན་དང་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ཡིན། མདོ་སྡེ་པས། སྣང་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་ཡུལ་རང་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡིན། དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་སྤྱི་མཚན་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་བཞེད། སེམས་ཙམ་པས། ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་གསུམ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་གཉིས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་བདེན་པར་བཞེད་པ་ཡིན། དང་པོ་ཀུན་བརྟགས་ལ་དབྱེ་ན། མཚན་ཉིད་ཆད་པའི་ཀུན་བརྟགས་དང་། རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བརྟགས་གཉིས། དང་པོ་ནི། རི་བོང་གི་རྭ་དང་། མོ་གཤམ་གྱི་བུ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡིན། གཉིས་པ་ནི། ཀ་བ་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། གཞན་དབང་ལ་དག་པ་གཞན་དབང་དང་། མ་དག་གཞན་དབང་གཉིས་ཡིན། མ་དག་གཞན་དབང་ནི། ལོག་རྟོག་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་འདི་སེམས་ཅན་ལ་སྣང་བའི་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བ་ཡིན། དག་པ་གཞན་དབང་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཞེས་འདོད་པའི་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་དེ་ཡིན། གཞན་དབང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཡིན་ཅིང་དེ་དག་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་གིས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་ནི་ཆོས་ཅན་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན། ཡོངས་གྲུབ་ནི་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་བ་ཀུན་བརྟགས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ་བ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད། ཀུན་བརྟགས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ལ་སྟོང་པའི་སྟོང་ཆ་དེ་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སམ་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་དུ་བཞེད་པ་ཡིན། དབུ་མ་པ་ལ། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་དང་ཐལ་འགྱུར་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཁས་ལེན་དང་བཅས་པའི་རྣམ་གྲངས་པ་རྩལ་དུ་འདོན་ཞིང་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་ཐལ་འགྱུར་དང་དགོངས་པ་མཐུན། ཐལ་འགྱུར་བས་དང་པོ་ནས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དབྱིངས་འཕགས་པ་གསུམ་གྱི་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ལྟར་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་པས་ཐལ་འགྱུར་དང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདི་རྒྱ་གར་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཡོངས་སུ་གྲགས་ལ། རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་ཞེས་པ་
Chinese
萨和地是同义词。在谁看来是真实的呢？在圣者们的各自自证智慧的境界面前是真实的，或者是不欺骗的，所以称为胜义谛。它的定义是：阿布说：“超离思维言说，不可思议的是胜义谛的定义。” 喇嘛米庞认为：“超离能知、所说、能入这三者的境界，是胜义谛的定义。” 意识分别念无法了知，因此，言语无法表达，身体无法进入，所以称为胜义谛。那么谁能了知呢？圣者们以各自自证智慧的境和境有者二者无别的方式来观察。吉祥月称说：“未见之大见，未观之大观。” 入行论中说：“何时无生即彼性，尔时智亦离生性。” 因此，境以无生的形态在意识中显现为无生，或者境以离戏的形态在意识中显现为离戏。境见法性，如同境和境有者的形态一样，从成立的角度来显示，而境和境有者没有差别地显现，是从遮破的角度来显示，但实际上是以未见任何戏论相的方式来见。 新派认为，以衡量胜义的量来衡量所获得的财富，就是胜义谛的定义，因为超离了两种名称的量之境，所以不是所知，如同非思之作者一样，所以认为是和尚的见解。 像这样的两种真谛，应该从何处听闻呢？应该从具相的上师善知识处听闻。谁来听闻呢？具相的弟子来听闻。应该听闻什么呢？应该听闻一切两种真谛的安立。对此，就像赛马一样，虽然在同一条跑道上，但由于马的快慢不同而有各种差异。在确定境的两种真谛时，虽然一切都是一样的，但由于个人智慧的高低顺序，对于两种真谛的如实性，有证悟与未证悟的差别。 首先，声闻乘的两种真谛是：首先，世俗谛是粗大的五蕴等一切法都是世俗
English
Sa and pa are synonymous. In whose view is it true? It is true in the realm of the self-cognizant wisdom of the noble ones, or it is not deceptive, so it is called the ultimate truth. Its definition is: Abu said, "Transcending thought and speech, inconceivable is the definition of the ultimate truth." Lama Mipham said, "Transcending the realms of the knower, the spoken, and the enterer is the definition of the ultimate truth." Conceptual thought cannot know it, therefore, it cannot be expressed by speech, and the body cannot enter it, so it is called the ultimate truth. Then who knows it? The noble ones see it in a way that the realm of their self-cognizant wisdom and the possessor of the realm are inseparable. Glorious Chandrakirti said, "The great seeing of the unseen, the great looking of the unlooked." The Entering Path says, "When the unborn is that very nature, then the mind is also free from birth." Therefore, the realm appears as unborn in the mind as unborn, or the realm appears as free from elaboration in the mind as free from elaboration. Seeing the realm as the nature of reality, it is shown from the perspective of establishing it as the form of the realm and the possessor of the realm, and it is shown from the perspective of negating that the realm and the possessor of the realm appear without difference, but in reality, it is seen in a way that no characteristic of elaboration is seen. The New School believes that whatever wealth is obtained by measuring with the measure that examines the ultimate, is the definition of the ultimate truth, because it transcends the realm of the measure of the two names, so it is not knowable, like a non-thinking agent, so it is considered the view of the Heshang. From where should these two truths be heard? They should be heard from a qualified guru, a virtuous friend. Who should hear them? A qualified disciple should hear them. What should be heard? All the establishments of the two truths should be heard. In this regard, just like a horse race, although it is on the same track, there are various differences due to the speed of the horses. When determining the two truths of the realm, although everything is the same, due to the order of the level of personal intelligence, there is a difference between realizing and not realizing the suchness of the two truths. First, the two truths of the Hearers are: First, the conventional truth is that all phenomena, such as the coarse five aggregates, are conventional.
Chinese
是世俗谛。胜义谛是指，对人我的五蕴，既不认为与我是一，也不认为是异，无法找到；对法我的粗分，以事物来区分；细分，则了知为微尘和意识的刹那无分之自性。经部宗认为，显现且具有作用能力的是胜义谛，即境自相具有作用能力的实物。不具有作用能力的总相，则被认为是世俗谛。唯识宗认为，一切法可归纳为遍计所执、依他起、圆成实三种，其中遍计所执和依他起两种是世俗谛，圆成实是胜义谛。首先，遍计所执可分为，自性断灭的遍计所执和名言安立的遍计所执两种。前者如：兔角、石女儿、虚空之花等。后者如：柱子和瓶子等。依他起可分为清净依他起和不清净依他起两种。不清净依他起是指：众生所见的错觉、迷乱之显现，即显现为器情世界。清净依他起是指：圣者后得位所认为的如幻如梦之显现。依他起是心和心所，它们由因缘和合而生。依他起的本体，即自知自明的觉性，是法性圆成实胜义谛。圆成实是指，依他起的本体，即自知自明的觉性，远离遍计所执的能取所取二者，具有三解脱门的自性，被认为是各自有境的自证智慧。遍计所执的能取所取二者在依他起的本体上，是空性的空分，被认为是境法界或法性圆成实。中观宗分为自续派和应成派。前者侧重于后得位的承认和名言安立，在非名言的胜义谛上与应成派观点相同。应成派从一开始就将寂灭戏论之界，如三圣者的等持智慧般，安立为远离一切承认。应成派和自续派的差别在印度圣地广为人知。所谓自空和他空
English
It is the conventional truth. The ultimate truth refers to the fact that when examining the aggregates of a person's self, one cannot find it as either one with or different from the self; the coarse aspect of the self of phenomena is distinguished by things; the subtle aspect is realized as the nature of indivisible moments of particles and consciousness. According to the Sautrāntikas, what appears and has the ability to function is the ultimate truth, that is, objects that have the ability to function with their own characteristics. General characteristics that do not have the ability to function are considered conventional truths. According to the Mind-Only school, all phenomena are summarized into three: the completely imputed, the other-powered, and the thoroughly established. The first two, the completely imputed and the other-powered, are conventional truths, and the thoroughly established is the ultimate truth. First, the completely imputed can be divided into two types: the completely imputed that is characterized by annihilation and the completely imputed that is established by name. The former includes things like rabbit horns, children of barren women, and flowers in the sky. The latter includes things like pillars and vases. The other-powered can be divided into pure other-powered and impure other-powered. Impure other-powered refers to the appearance of mistaken and deluded perceptions seen by sentient beings, which appear as the environment and its inhabitants. Pure other-powered refers to the appearance of illusions and dreams, which are considered to be merely conventional by noble ones in their post-meditation state. The other-powered are mind and mental factors, which arise due to the power of causes, conditions, and dependent origination. The essence of the other-powered, the self-aware and self-illuminating consciousness, is the thoroughly established ultimate truth as a subject of phenomena. The thoroughly established refers to the essence of the other-powered, the self-aware and self-illuminating consciousness, which is free from the duality of the completely imputed grasper and grasped, and possesses the nature of the three doors of liberation, and is considered to be the self-cognizant wisdom of individual objects. The emptiness of the completely imputed grasper and grasped in the essence of the other-powered is considered to be the realm of phenomena or the thoroughly established nature of phenomena. The Madhyamaka school is divided into the Svatantrika and Prasangika. The former emphasizes the acceptance of the post-meditation state and the establishment of names, and agrees with the Prasangika view on the non-nominal ultimate truth. The Prasangika, from the beginning, establishes the realm of pacified elaboration, like the equipoised wisdom of the three noble ones, as being free from all acceptance. The difference between the Prasangika and Svatantrika is widely known in the sacred land of India. The so-called self-emptiness and other-emptiness