Tibetan
ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་ལ་ཆགས་པའི་ཐབས་མེད། དེ་ལྟར་མ་བསྒོམ་ན། བུད་མེད་ཕུང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། །འདི་ཕུང་ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་ཕུང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པས་སེམས་འདོད་ཆགས་ལས་དབེན་ནས་རི་ཁྲོད་བརྟེན་དགོས། དེ་ལྟར་རི་ཁྲོད་དུ་གཅིག་པུར་འདུག་མི་ཚུགས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་དབེན་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དྲན་དགོས། དབེན་པ་དེ་ལ་སླེབས་མ་ཐག་ཏུ་ཡུལ་བུད་མེད་སོགས་མེད་པས་ཡུལ་དེའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ངང་གིས་ཞི་བ། བྱ་དང་རི་དྭགས་འགྲོགས་ན་སོགས། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིག་པ་འཛིན་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་རི་ཁྲོད་ལ་བརྟེན་པས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་ཤ་སྟག་ཡིན། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རང་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་དབེན་དགོས། དེ་དབེན་པ་བརྟེན་ནས་བསམ་གཏན་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ། སེམས་འགྱོད་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྲུང་དགོས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པའི་མགོ་ལ་དེར་འདུག་སྟེ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་སེམས་མི་གཡེང་བའི་རྒྱུ་བསམ་གཏན་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རབ་ཏུ་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱས་ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ་ཅེས་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་པོ་བླངས་ནས་ཉམས་པ་མ་བྱུང་ན་བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་བསྙིལ། བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་སྒྲེང་པ་པོ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་ཉམས་པ་བྱུང་ན་ཅི་མི་སྙམ་དུ་མི་བཞག་པར་སྔར་བྱས་ཀྱི་ལས་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་ནས་ཆོས་བཞིན་དུ་བཤགས་པ་དང་ཕྱིར་བཅོས་བྱེད་ན་བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་བསྙིལ། བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་སྒྲེང་པ་པོ་ཡིན་པས། དེའི་སྟེང་དུ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ་དམ་ཚིག་ས་གཞི་ལྟ་བུའི་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་གནང་བཀག་གི་གནས་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པའི་སྡོམ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་གིས་བསམ་གཏན་བསྒོམ་དགོས། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་མི་གཡེང་བ་ཡིན། འགྲོ་འདུག་ཟ་ཉལ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་དེ་དྲན་པའི་ཐག་པས་བཏགས་ནས་བསྒོམ་དགོས། ཆོས་ལ་སེམས་པའི་ཀ་ཆེན་ལ། ། ཇི་ལྟར་བཏགས་བཞིན་མི་འཆོར་བ། །ཞེས་པས། དམིགས་པའི་ཡུལ་ཆོས་དེ་ཕུར་པའམ། ཀ་བ་ལྟ་བུ་ལ་བླང་དོར་གྱི་གནས་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ཐག་པ་ལྟ་བུ་དེས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་བཏགས་དགོས། དེ་ནས་ཤེས་བཞིན་བྱ་ར་བ་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་གནས་སམ་མི་གནས་བརྟག དེས་འཇུག་ལྡོག་གི་གནས་ལ་གཟོབ་པ་བག་ཡོད་བག་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་གཡེང་བར་གྱུར་ན་སྔ་མའི་ཡུལ་ལ་སེམས་བླན་ཏེ
Chinese
对于智慧的嬉戏没有执着的方法。如果不这样修习，就会被女人毁灭。如果被这个毁灭，生生世世都会被毁灭。这样习惯后，心远离贪欲，必须依靠寂静处。如果那样在寂静处无法独自安住，就要忆念寂静处的功德。一旦到达寂静处，因为没有女人等对境，由那个对境所产生的烦恼全部自然平息。与鸟和野生动物为伴等等。以前的佛和菩萨、持明者的所有僧众依靠寂静处，所以全部成就果位。与众不同的是，要以自己想要的想法来远离（尘世）。依靠那个寂静处来修习禅定时，必须守护没有后悔的清净戒律。如“具有戒律的头，安住在那里”。之后，必须修习不散乱的因——禅定。通过完全具备寂止的胜观，知道能够彻底摧毁烦恼后，首先应当寻求寂止，那也能在没有世间执着的地方明显成就。因此，首先受持戒律，如果没有破戒，就是摧毁了魔的旗帜，是竖立了教法的旗帜者。如果破戒了，不要无所谓地置之不理，而要对以前所造的业生起后悔之心，如法忏悔和弥补，这样就是摧毁了魔的旗帜，是竖立了教法的旗帜者。在那之上，修习生圆二次第时，要以誓言如同地基般的三种律仪，对于应做和不应做之处进行取舍，以清净的三种律仪来修习禅定。禅定的自性是不散乱。在行住坐卧一切时，都要用正念的绳索系住心来修习。如“对于法，如同心的大柱子，如何系住也不脱落”。因此，对于所缘的法，如同木桩或柱子，用不忘记应做和不应做之处的正念，如同绳索一般，不让它散乱到其他地方而系住。之后，像守卫者一样用正知来观察心是安住还是不安住。用它来谨慎对待进入和离开之处，像谨慎的新娘一样，如果心散乱了，就把心收回到之前的所缘境上。
English
There is no way to be attached to the play of wisdom. If you do not cultivate in this way, you will be destroyed by women. If you are destroyed by this, you will be destroyed in all lifetimes. Having become accustomed to this, the mind must rely on solitude, being separated from desire. If you cannot stay alone in solitude in that way, you must remember the qualities of solitude. As soon as you arrive at solitude, since there are no objects such as women, all the afflictions arising from that object will naturally subside. Associating with birds and wild animals, and so on. All the assemblies of Buddhas, Bodhisattvas, and Vidyadharas of the past relied on solitude, so they all achieved the result. What is unique is that you must be separated (from the world) with your own desired thoughts. When meditating on that solitude, you must keep the pure precepts without regret. As it is said, "The head with precepts dwells there." After that, you must meditate on the cause of non-distraction, which is meditation. Having known that afflictions can be completely destroyed by the superior insight that is fully endowed with calm abiding, one must first seek calm abiding, which can also be clearly achieved in a place without worldly attachments. Therefore, first take the precepts, and if you do not break them, you will destroy the banner of the demon, and you will be the one who raises the banner of the doctrine. If you break them, do not be indifferent, but generate regret for the deeds you have done before, and confess and repair them according to the Dharma, so you will destroy the banner of the demon, and you will be the one who raises the banner of the doctrine. On top of that, when practicing the two stages of generation and completion, you must meditate with the three vows that are like the foundation of vows, and with the pure three vows that take and abandon what should and should not be done. The nature of meditation is non-distraction. In all activities such as walking, sitting, eating, and sleeping, you must tie your mind with the rope of mindfulness and meditate. As it is said, "For the Dharma, like a great pillar of the mind, it does not fall off as it is tied." Therefore, for the object of focus, the Dharma, like a stake or pillar, with the mindfulness that does not forget what should and should not be done, like a rope, you must tie it so that it does not stray elsewhere. After that, like a watchman, use awareness to observe whether the mind is dwelling or not. Use it to be careful about entering and leaving, like a cautious bride, and if the mind becomes distracted, bring the mind back to the previous object of focus.
Tibetan
་འཇོག་དགོས། ལས་དང་པོ་པས་སེམས་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་དུ་གཡེང་དུ་མི་འཇུག་པར་བྱམས་པ་དང་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་མར་བྱས་ཏེ་དྲན་པའི་ཐག་པས་བཏགས། ཤེས་བཞིན་གྱིས་སོ་དང་བྱ་ར་བྱེད་དགོས། དང་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་འབོལ་ཆུང་ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་ཁྲུ་དོ་རེ་ཡོད་པ་ཕྱི་མཐོ་བ་སྔོན་ཅུང་ཟད་དམའ་བའམ། ཡང་ན་མལ་ས་དེ་བཞིན་དུ་བཅོས། དེའི་སྟེང་དུ་ལུས་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་ཞི་གནས་བསྒོམ་དུས་ལུས་ལ་ལྷོད་ཆགས་པ། སེམས་ལ་ཟུག་རྔུ་མེད་པ་ཞིག་དགོས། ཞི་གནས་དེ་ལ་དམིགས་བཅས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་། དམིགས་མེད་ཀྱི་ཞི་གནས་གཉིས་ལས། དང་པོ་དམིགས་བཅས་ནི་བྱམས་པ་དང་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟ་བུའི་སེམས་དགེ་བའི་དམིགས་རྣམ་ལ་བཟུང་ནས་དྲན་ཤེས་བག་ཡོད་རྣམས་བརྟེན་དགོས། ནང་གི་སེམས་མི་གཡེང་བའི་རྒྱུ། སྔོན་སོང་གི་རྗེས་མི་གཅོད། མ་འོངས་པའི་མདུན་མི་བསུ། ད་ལྟ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་གཡེང་མི་འཇུག རང་གི་སེམས་ལ་གྲིམ་ལྷོད་གང་དགའ་གང་ཟག་རང་རང་གི་ཁམས་དང་བསྟུན་ནས། གྲིམ་ལྷོད་གང་དགའ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་བཅའ་བཅོས་མི་བྱེད་པར་འཇོག་པ་ཡིན། དམིགས་མེད་ནི་བྱམས་སོགས་ག ཅིག་གི་སྟེང་དུ་ཅེར་ཟིན་མི་བྱ་བར། སེམས་བཅའ་བཅོས་མེད་པར་ཅོག་གེ་ལྷུག་པར་སེམས་གློད་ལ་བཞག སྐབས་སྐབས་སུ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བག་ཡོད་རྣམས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ། དེ་ལྟར་སེམས་ཇེ་གནས་ཇེ་གནས་ལ་འོངས་དུས། གཟོད་བསམ་གཏན་གྱི་དབྱེ་བ་བྱེད་དགོས། བྱམས་སོགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཞེས་བརྗོད་དེ། བསྒོམ་པའི་ཉམས་ཇེ་ཆགས་ལ་ཡོངས་ཏེ། དགའ་བའི་དོན་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་སེམས་དགའ་ཡལ་ལེ་འོང་བ་བདེ་ཉམས། སེམས་རྣམ་རྟོག་རྙོགས་མ་དྭངས་ནས་ཁང་པའི་ཕྱི་ནང་མཐོང་བ་སོགས་གསལ་ཉམས། སེམས་ལ་རྣམ་རྟོག་ཨེ་སྐྱེས་བལྟས་ན་སྐྱེ་རྒྱུ་མི་འདུག་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས། དེ་དག་ནི་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་ཡིན་པས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཞེན་དང་བཅས་པས་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཡིན་ཏེ་བདེ་བ་སོགས་ལ་ཞེན་པ་དེས་ནི་ཐར་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཏེ༑ ངའི་བདེ་བ་དང་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་ཞེས་གང་ཟག་གི་བདག་དང་། བདེ་བ་སོགས་ལ་ཞེན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སེམས་ལ་ལུས་འདུག་པས་ཐར་བའི་རྒྱུ་བདག་མེད་རྟོག་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པས་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་གཟུགས་མེད་རྣམ་པས་ཕྱེས་ཏེ་བསྒོམ་པས་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་རྫུ་འ
Chinese
应当放置。初学者不要让心散乱到外境，而是交替地对慈爱和慈爱的禅定进行观察和安住，用正念的绳索系住。需要用正知来守护和警戒。首先，禅定的坐垫，每个方向大约有两肘长，后面高前面稍低，或者将床铺也那样调整。在那上面，身体以毗卢七法安坐，修习止的时候，身体要放松，心中没有刺痛。止有两种，有对境的止和无对境的止。首先，有对境的止，比如慈爱和慈爱的禅定，心专注于善的对境，需要依靠正念、正知和谨慎。这是内心不散乱的原因。不追忆过去，不迎接未来，现在不让它散乱到六根的对境中。根据自己内心的紧张或放松的喜好，根据每个人自己的根器，在自己喜欢的紧张或放松的状态上，不作任何调整地安住。无对境的止，不是专注于慈爱等某一个对境，而是不作任何调整，放松地放下心。时时用正念、正知和谨慎来把握。这样，当心越来越安住的时候，才需要区分禅定的种类。修习慈爱等的禅定，被称为孩童近行禅，修习的体验越来越深刻，即使没有任何令人高兴的事情，心中也会感到愉悦，这是乐的体验。心中杂念和烦恼消除，能看到房屋内外等，这是明的体验。观察心中是否生起杂念，感觉好像不会生起杂念一样，这是无分别的体验。这些只是单纯的止，因为执着于乐明无分别的体验，所以是孩童近行禅，因为执着于安乐等，所以不会成为获得解脱的因。我的安乐、明和无分别，这样执着于人我，执着于安乐等法我执留在心中，所以与解脱之因的无我之见相违背。像这样习惯之后，通过修习禅定支分的无色界，就能获得天眼和神通。
English
It should be placed. Beginners should not let the mind wander to external objects, but alternately observe and abide in loving-kindness and loving-kindness samadhi, and tie it with the rope of mindfulness. It is necessary to guard and be vigilant with vigilance. First of all, the meditation cushion, each side is about two cubits long, the back is high and the front is slightly lower, or adjust the bedding in the same way. On top of that, the body sits in the seven postures of Vairochana, and when practicing stillness, the body should be relaxed and there should be no stinging pain in the heart. There are two kinds of stillness, stillness with an object and stillness without an object. First, stillness with an object, such as loving-kindness and loving-kindness samadhi, the mind focuses on the object of virtue, and needs to rely on mindfulness, vigilance and caution. This is the reason why the inner mind is not distracted. Do not recall the past, do not welcome the future, and do not let it be distracted to the objects of the six senses now. According to your own preference for tension or relaxation in your heart, according to each person's own aptitude, stay in the state of tension or relaxation that you like, without making any adjustments. Stillness without an object, not focusing on one object such as loving-kindness, but letting go of the mind without making any adjustments. Always grasp it with mindfulness, vigilance and caution. In this way, when the mind becomes more and more stable, it is necessary to distinguish the types of samadhi. Practicing loving-kindness and other samadhi is called the preliminary dhyana of children, and the experience of practicing becomes more and more profound. Even if there is nothing to be happy about, the heart will feel happy, this is the experience of happiness. When distracting thoughts and troubles in the heart are eliminated, you can see the inside and outside of the house, etc., this is the experience of clarity. Observing whether distracting thoughts arise in the heart, it feels as if distracting thoughts will not arise, this is the experience of non-discrimination. These are just pure stillness, because of attachment to the experience of happiness, clarity and non-discrimination, it is the preliminary dhyana of children, because of attachment to happiness, etc., it will not become the cause of attaining liberation. My happiness, clarity and non-discrimination, thus clinging to the ego of the person, clinging to the dharma ego such as happiness remains in the heart, so it is contrary to the view of no-self, which is the cause of liberation. After being accustomed to this, by practicing the formless realm of the limbs of dhyana, one can obtain the divine eye and supernatural powers.