Tibetan
ས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཉིས། སོ་ཐར་ཡར་ལ་འདུ་ཡང་སྔགས་མར་འདུ་མི་དགོས། སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གིས་སོ་བྱང་སྔགས་གསུམ་གྱི་ཉེས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་སྡོམ་དགོས། ཚུར་བསྡུ་ན། གཞན་གནོད་གཞིར་བཅས་སྤོང་བ་སོ་ཐར། གཞན་ཕན་གཞིར་བཅས་སྒྲུབ་པ་བྱང་སེམས། སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན། དེས་ན་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྡུང་བརྡེག ངག་གི་སྒོ་ནས་ཚིག་རྩུབ། ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གནོད་སེམས་སོགས། མདོར་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་གནོད་པའི་ལས་ཕྲ་མོ་ཙམ་སྤང་བ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་ཡིན། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི༑ ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་དེ་ལ་བསླབ་པ་ཡིན་རུང་། ལས་དང་པོ་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་ཚུན་ལ་བརྩོན་པ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཡིན། སྐུ་གཟུགས་མཆོད་རྟེན་སོགས་མཐོང་ན་ཞྭ་ཕུད་སོགས། ལུས་ཀྱི་ཕྱག་གཅིག་སོགས། ངག་གི་ལྟུང་བཤགས་སོགས། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སོགས་དགེ་བའི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ནི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཚེ། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་བསྡུས་ནས་སེམས་ཅན་སྨིན་གྲོལ་གྱི་ལམ་ལ་བཀོད་པ་ཡིན། དེ་ཐམས་ཅད་ཤིག་གཅིག་གི་སྟེང་ནས་བཞག་ན། དང་པོ། ཤིག་གཅིག་བཟུང་ནས། ད་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཤིག་དེ་མི་གསོད་སྙམ་པ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས ། མ་བསད་ནས་སྲོག་སྐྱོབ་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས། དེའི་དགེ་རྩ་གཞན་དོན་དུ་བསྔོ་བ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས། མདོར་ན་རང་གི་ནུས་ཚོད་ཀྱི་མི་དགེ་བཅུ་སྤང་། ཕན་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་སྒྲུབ། སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་ཤེས་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཡིན། རྗེས་ཐོབ་ཐམས་ཅད་ལ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་མི་དགེ་བ་སྣ་རེ་ཡིན་ན་སྤང་། དགེ་བ་སྣ་རེ་ནས་བསྒྲུབ། དེ་ཐམས་ཅད་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པ། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་དྲངས། བཟོད་པའི་ངོ་བོ་མི་འཁྲུགས་པ་ཡིན། ཁོང་འཁྲུགས་པ་ནི། སེམས་བྱུང་སེམས་པའི་སྟེང་ནས་བཞག་པ་ཡིན། ཞེ་སྡང་ནི་ལུས་ངག་ལ་རྣམ་འགྱུར་ཐོན་པ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་པའི་ཁ་སྐད་ལ། བསྐལ་བ་སྟོང་གི་ཚོགས་བསགས། ཁོང་ཁྲོང་གཅིག་གིས་འཇོམས་ཟེར་བ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བསྐལ་བ་སྟོང་དུ་བསགས་པ་ཡི་སོགས། གང་གིས་སྲེག་པར་བྱེད་ན་ཁོང་ཁྲོས་སྲེག་པར་བྱེད། གང་བསྲེག་ན
Chinese
地的律仪有两种。别解脱戒向上可以包括，但不必包括在密咒戒中。得到三种律仪的人，必须守护别解脱戒、菩萨戒和密咒戒的所有罪行。如果归纳起来说，断除以损害他人为根本的行为是别解脱戒；成办以利益他人为根本的行为是菩萨戒；了知身语意三门为金刚三的自性是密咒戒的律仪。因此，身体方面如殴打等，语言方面如恶语等，意方面如害心等。总之，断除身语意三门细微的损害行为就是罪行律仪。善法聚积的体性是，虽然是对六度进行修学，但对于初学者来说，以身语意三门努力行持哪怕是细微的善行，就是善法聚积。见到佛像、佛塔等，摘帽等；身体方面如合掌等；语言方面如忏悔堕罪等；心意方面如一刹那等，努力行持一切善业都是善法聚积的戒律。利益有情众生是指，在见到见道时，见到法性的真谛时，以四摄事来摄受所化众生，并将他们安置于成熟解脱的道上。如果将这一切都放在一个虱子上来讲，首先，抓住一个虱子，然后想：为了使如虚空般无边无际的一切有情众生获得佛的果位，我不杀这个虱子，这是罪行律仪的戒律。不杀而救护生命是利益有情众生的戒律。将此善根回向给其他众生是善法聚积的戒律。总之，尽自己的能力断除十不善业，成办以利益为根本的一切善行，了知身语意三门为金刚三的自性，都包含在其中。在后得位的一切时候，身语意三门的不善业，哪怕是一点点也要断除；善业哪怕是一点点也要成办。这一切都被三宝所摄持，生起显现而无自性的定解，安忍的体性是不动摇。所谓动摇，是指在心所和心识之上产生的。嗔恨是指身体和语言上出现反应。世俗的说法是：积累千劫的资粮，一次嗔恨就能摧毁。如《入行论》中所说：千劫所积集，等等。什么能焚毁呢？嗔恨能焚毁。焚毁什么呢
English
There are two types of vows related to the ground. The Pratimoksha vow can be included upwards, but it doesn't necessarily have to be included downwards in the mantra vow. A person who has obtained the three vows must restrain from all misdeeds of the three, Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra vows. To summarize, abandoning actions that harm others as their basis is the Pratimoksha vow. Accomplishing actions that benefit others as their basis is the Bodhisattva vow. Knowing the three doors of body, speech, and mind as the nature of the three vajras is the mantra vow. Therefore, actions such as beating with the body, harsh words with speech, and harmful thoughts with the mind, etc. In short, abandoning even the slightest harmful actions of body, speech, and mind is the vow of restraining misdeeds. The essence of accumulating merit and dharma is that, although it involves studying the six perfections, for a beginner, striving with body, speech, and mind to perform even the slightest virtuous deeds is accumulating merit and dharma. When seeing images of the Buddha, stupas, etc., removing one's hat, etc.; gestures of respect with the body, such as folding hands; confessions of downfalls with speech; and moments of virtuous thoughts with the mind, etc., all efforts to engage in virtuous actions are the discipline of accumulating merit and dharma. Benefiting sentient beings means that when one sees the truth of reality on the path of seeing, one gathers disciples through the four means of gathering and places them on the path of maturation and liberation. If we were to place all of this on a single louse, first, catching a louse, and then thinking, "In order for all sentient beings, as infinite as the extent of space, to attain the state of Buddhahood, I will not kill this louse," this is the discipline of restraining misdeeds. Saving a life by not killing is the discipline of benefiting sentient beings. Dedicating the merit of that to others is the discipline of accumulating merit and dharma. In short, abandoning the ten non-virtuous actions to the best of one's ability, accomplishing all beneficial actions as their basis, and knowing the three doors as the three vajras are all included within this. In all post-meditation activities, if there is even a single non-virtuous action of body, speech, or mind, abandon it. Accomplish even a single virtuous action. All of this is held by the three jewels. Generate the definite understanding that appearances are without inherent existence. The nature of patience is not being disturbed. Being disturbed means that it arises on the basis of mental factors and consciousness. Anger is when reactions appear in the body and speech. In worldly language, it is said, "Accumulating merit for a thousand eons, a single moment of anger destroys it." As it says in the Bodhisattvacharyavatara, "The merit accumulated for a thousand eons, etc. What burns it? Anger burns it. What does it burn?
Tibetan
་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་རྩ་ཡིན། དམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་རྩ་ནི་མི་ཚིག་ཅེས་འདོད། འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་རྩ་རྣམས་ནི་ཐ་ན་འགལ་རྡུམ་ལའང་ཁྲོ་ན་ཚིག་ཟེར་བ་དང་། ཐེག་དམན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་རྩ་ཉན་རང་རྣམས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གཅིག་ལ་ཁྲོས་ན་དགེ་རྩ་ཚིག་པ་ལས། སོ་སྐྱེ་ཐ་མལ་པ་ལ་ཁྲོས་ན་མི་ཚིག་ཅིང་ཉམས་སྨད་དུ་འགྲོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་ཉན་རང་ལ་ཁྲོས་ན་དགེ་རྩ་ཉམ་སྨད་ཙམ་མ་གཏོགས་ཚིག་མི་ནུས་ཏེ་པོ་ཏོས་ལྕགས་མི་ཆོད་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་ལ་ཁྲོས་ན་ལྕགས་ཀྱིས་ལྕགས་གཅོད་པ་བཞིན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་འགྲོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚོགས་སྦྱོར་ལམ་པ་ཞིག་ས་ཐོབ་ཞིག་ལ་ཁྲོས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་ཚིག་འགྲོ་བས། ཡང་ཚོགས་ལམ་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་སེམས་བསྐྱེད་དགོས། དེས་ན་ཞེ་སྡང་ལྟ་བུའི་སྡིག་པ་མེད་སོགས། གང་ཚིག་ན་སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་ཀྱི་དགེ་རྩ་བསྐལ་བ་སྟོང་གི་བར་དུ་ཚོགས་བསགས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་དང་། འཇུག་པ་ལས། བསྐལ་བ་བརྒྱའི་བར་དུ་བསགས་པའི་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཚིག་འགྲོ་བར་བཤད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡུལ་ཕུད། རྗེས་འདོན་བྱེད་པས། དཔེར་ན་མེ་ཆུ་གཉིས་སྣོད་གཅིག་ལ་འདུ་མི་རུང་བ་ལྟར། ཞེ་སྡང་ཡོད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་མེད། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡོད་ན་ཞེ་སྡང་མེད། དེས་ན་ཞེ་སྡང་གི་རང་འབྲས་མཐར་ཐུག་དམྱལ་བར་འགྲོ། བཟོད་པའི་རང་འབྲས་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། དེས་ན་བཟོད་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། ཞེ་སྡང་གི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་ནས་བཟོད་པ་བ སྒོམ་དགོས། བཟོད་པ་ལྟ་བུའི་དཀའ་ཐུབ་མེད། །སོགས་ཀྱིས་བཟོད་པ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་ལ། དང་པོ་ཞེ་སྡང་མུག་སོད་བྱ་དགོས་ཏེ། ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཟས་རྙེད་པའི་ཚེ། ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཟོད་པ་བ སྒོམ་དགོས། ཐུན་མཚམས་རྣམས་སུ་དབྱེ་བ་རྣམས་བསྒོམ་དགོས། གཞན་གྱི་སོགས། ཆོས་སོགས། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སོགས་སོ། །བཟོད་པ་སྒོམ་མཚམས་ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཟས་རྙེད་པའི་དུས་ཡིན། བཞི་པ་བརྩོན་འགྲུས་ནི། ངོ་བོ་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། ངོ་བོ་ནི། བརྩོན་གང་དགེ་ལ་སྤྲོ་བའོ། །ཞེས་པས། དགེ་བ་ལ་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བ་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལེ་ལོ་ཡིན་པས། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་ཡིན། སྤྲོ་བ་ཞེས་པས། ལུས་ངག
Chinese
是与福德相应的善根。具有三殊胜的善根被称为不退转。世俗的善根，即使对微小的东西发怒也会退失。小乘解脱相应的善根，声闻缘觉之间相互嗔怒，会退失善根。如果对凡夫俗子发怒，不会退失，但会堕落。菩萨如果对声闻缘觉发怒，只会减损善根，不会完全退失，就像斧头不能砍断铁一样。菩萨如果对菩萨发怒，就像铁能砍断铁一样，会摧毁一切善根。菩萨资粮道者如果对登地者发怒，会完全退失一切善根，必须从最初的资粮道重新生起菩提心。因此，没有比嗔恨更大的罪恶。如果退失了善根，布施和戒律二者的善根，即使积累了千劫也会被摧毁。《入行论》中说，百劫所积累的布施和戒律二者的善根都会退失。菩提心是殊胜的对境，需要不断忆念。例如，水火二者不能放在一个容器里一样，有嗔恨就没有菩提心，有菩提心就没有嗔恨。因此，嗔恨的究竟果报是堕入地狱，忍辱的究竟果报是获得佛果。因此，要了解忍辱的利益和嗔恨的过患，修习忍辱。没有比忍辱更难的苦行。等等，忍辱是所有苦行中最殊胜的。修习忍辱，首先要熄灭嗔恨。当遇到不悦意的事物时，要通过各种方法修习忍辱。在座间休息时，要修习各种分类。他人等等，法等等，甚深之义等等。修习忍辱的界限是遇到不悦意的事物之时。第四是精进。分为体性和分类两种。体性是：精进是对善法的欢喜。意思是，对善法，也就是对世俗的事务和不善法的欢喜都是懈怠，所以是对善法的欢喜。欢喜的意思是身语。
English
It is a root of virtue that is in accordance with merit. The root of virtue that possesses the three supreme qualities is called irreversible. Worldly roots of virtue are said to be lost even if one gets angry at a tiny thing. If Hearers and Solitary Realizers, who are roots of virtue in accordance with the Lesser Vehicle's liberation, get angry with each other, the root of virtue is lost. If one gets angry with an ordinary person, it is not lost, but one will fall into degradation. If a Bodhisattva gets angry with a Hearer or Solitary Realizer, the root of virtue is only diminished and cannot be completely lost, just as an ax cannot cut iron. If a Bodhisattva gets angry with another Bodhisattva, just as iron can cut iron, all roots of virtue will be destroyed. If a Bodhisattva on the Path of Accumulation gets angry with someone who has attained a ground, all roots of virtue will be completely lost without exception, so one must generate Bodhicitta again from the beginning of the Path of Accumulation. Therefore, there is no sin like hatred. If it is lost, the roots of virtue of generosity and discipline, even if accumulated for a thousand eons, will be destroyed. The Engaging in the Bodhisattva Deeds says that all the roots of virtue of generosity and discipline accumulated for a hundred eons will be lost. Bodhicitta is a supreme object, and it needs to be constantly remembered. For example, just as fire and water cannot be put in the same container, if there is hatred, there is no Bodhicitta, and if there is Bodhicitta, there is no hatred. Therefore, the ultimate result of hatred is to go to hell, and the ultimate result of patience is to attain Buddhahood. Therefore, one must understand the benefits of patience and the faults of hatred and cultivate patience. There is no asceticism more difficult than patience. Etc., patience is the most supreme of all asceticisms. To cultivate patience, one must first extinguish hatred. When one encounters unpleasant things, one must cultivate patience through various methods. During breaks between sessions, one must cultivate the various divisions. Others, etc., Dharma, etc., profound meanings, etc. The boundary for cultivating patience is when one encounters unpleasant things. The fourth is diligence. It is divided into two: essence and divisions. The essence is: Diligence is delight in virtue. It means that delight in virtue, that is, delight in worldly affairs and non-virtuous things, is all laziness, so it is delight in virtue. Delight means body and speech.