Tibetan
ཇུག མཉམ་བཞག་སྣང་མེད། རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྣམ་རོལ་ཡིན་པས་ཕར་ཕྱིན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དེ། རིང་ལམ། ཉེ་ལམ། མྱུར་ལམ་གསུམ་གྱིས་བསླབ་ནས་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་གསུམ་མཐར་ཕྱིན་དགོས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ཚོགས་གཉིས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་བཀོད་ནས་སེམས་ཅན་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་ཞིང་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་སྦྱང་དགོས་ཤིང་། ཞིང་དེ་ལ་དག་པ་དང་མ་དག་པ་གཉིས་སྦྱང་བ་ཡིན། དེའང་རང་གི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་མ་འོངས་པ་ན་ཞིང་ཁམས་དག་པ་དང་མ་དག་པ་རང་གིས་གང་སྦྱང་བར་འདོད་པའི་ཞིང་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དགེ་རྩས་རྒྱུ་བྱས། སྨོན་ལམ་གྱིས་རྐྱེན་བྱས་ནས་སྦྱང་དགོས། དག་པ་ནི་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་དང་། བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་ལྟ་བུ་དང་། མ་དག་པ་ནི་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པའི་ཞིང་ལྟ་བུའོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དེ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པས། འགྲོ་འདུག་བསྒུལ་བསྐྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ར་བ་ལས་མི་འདའ་བར་བྱེད་པ་བསམ་པའི་སྟེང་ནས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྦྱངས་དགོས། སྦྱོར་བའི་སྟེང་ནས་སྦྱིན་པ་ཆུང་རིམ་ནས་རང་གི་ནུས་ཚོད་དང་བསྟུན་ཏེ་བསླབ་དགོས། ཁྱད་པར་གང་ཟག་སེར་སྣ་ཅན་གྱི་རིགས་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ལག་པ་གཡས་གཡོན་དུ་སྤོ་ཞིང་གཏོང་སེམས་དགོས་པ་དང་། དེ་རིམ་པར་གོམས་པ་དང་། རིམ་གྱིས་ལོ་མ་དང་ཚོད་མ་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་གཏོང་ཞིང་། མཐར་གྱིས་མགོ་དང་ཡན་ལག་སྦྱིན་པའི་བར་དུ་གོམས་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དང་པོ་ནས་བཅུ་པའི་བར་ལ་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ལས། སྦྱོར་བ་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་ཕར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་དགོས། ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་གཙོ་ཆེར་བྱེད་དགོས་ཏེ། དེ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་འདིས་སྲིད་པའི་གནས་སུ་འཆིང་བར་བྱེད་པས། དེའི་གཉེན་པོ་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་དང་། ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་ལམ་བདེན་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། གཅིག་ཐ་དད་དུ་བརྟག་ནས། གང་ཟག་གཞི་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་། གདགས་གཞི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྡུལ་ཕྲན་དང་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་དུ་བརྟག་པས་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་ངེས་པའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དཔྱད་པའི་དཔྱད་སྒོམ་གཙོ་བོར་བྱེད་དགོས། མཐོང་ལམ་གྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་ལྟ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ནས་སྒོམ་ལམ་ནས་དེའི་རྒྱུན་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། ལས་དང་པོ་པའི་དུས་སུ་ལྟ་བ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན། དེ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དེ་ལ། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། སྐབས་འདིར་བསྒོམ་རྒྱུ་རྣམས་ངོ་བོ་སྒོམ་པ་ཡིན། དབྱེ་བ་རྣམས་ཐུན་མཚམས་སུ་བསམ་པ་ཡིན། དེ་ལ་དང་པོ་ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་ཕྱེས་ཏེ། ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་རྣམས་འདྲ་བ་ལ། གསོལ་འདེབས་བྱེད་དུས་བླ་མའི་ཐུགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་སྦྱིན་པ་སོགས་སྐབས་སུ་གང་སྒོམ་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བསམ་ཞིང་ཐུགས་ཡིད་བསྲེ་སྟེ་སེམས་ཅི་གནས་སུ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དངོས་གཞི་ལ་གཏོང་སེམས་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། སྦྱིན་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ནི། ལུས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་། དུས་གསུམ་དུ་བསགས་དང་ཡོད་པའི་དགེ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོ། མར་ཤེས། དྲིན་དྲན། དྲིན་གཟོ་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་བསྐྱེད་དེ། བདག་གིས་ཉི་མ་དེ་རིང་ནས་བཟུང་ལུས་འདོམས་གང་གྲུ་བཞི་འདི་ནས་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་གྱི་ལུས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་བསྡོམས་ནས་མ་སེམས་ཅན་ལ། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཆ་རྐྱེན་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསལ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་གཏོང་བ་ཡིན། བྱིན་པ་ཡིན། བསྔོས་པ་ཡིན། གང་ལ་བྱིན་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ། གང་བྱིན་ན། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་རྩ་དང་བཅས་པ། གང་གི་ཆེད་དུ་སྦྱིན་ན། གནས་སྐབས་མངོན་མཐོ་དང་། མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ། ཚུལ་ཇི་ལྟར་བྱིན་ན། ཚེ་འདིའི་ལན་དང་། ཕྱི་མའི་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ཡིན། ལུས་ལ་བརྡུང་བརྡེག་སོགས། བསམ་པ་ངན་པ་སྦྱོར་བ་རྩུབ་པ། ངན་པ་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱིས་འབྲེལ་བ་དང་། དད་སོགས་བཟང་པོ་དད་པ་དག་སྣང་གིས་འབྲེལ་བ་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་གྱི་སྨོན་ལམ་གདབ། ཐུན་ནང་སོགས་ལ་བསམ་པའི་སྟེང་ནས། གཏོང་སེམས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བ སྒོམ། ཐུན་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལག་ལེན་ལ་འདེབས་དུས་དང་པོ། སྦྱོར་བ་ཆུང་རིམ་ནས་རིམ་གྱིས་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་བསླབ། དེའང་མཆོད་སྦྱིན་གཉིས་ཀ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡིན་པས། དང་པོ་ཟང་ཟིང་གི་དངོས་པོ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། སྤྲང་པོ་ཞིག་འོང་བ་མཐོང་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་སེམས་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་། སྤྲང་
Chinese
总之，等持无有显现，后得如幻之显现，故为波罗蜜多之相。那六波罗蜜多，以远道、近道、速道三种修学，需究竟圆满、成熟、清净三者。以六波罗蜜多的方式，圆满积聚如海般的二资粮；以六波罗蜜多将众生安置于三菩提道，使如海般的众生成熟；需依赖六波罗蜜多清净如海般的刹土，清净刹土有清净与不清净两种。即如自己所愿，以此六度之善根，愿我未来能出现如自己所愿清净或不清净之刹土，以善根为因，以愿文为缘而清净。清净如文殊刹土、极乐刹土等，不清净如我等导师之刹土。如是之六波罗蜜多，初业菩萨，于一切行住坐卧中，从思维上再三修习不超出布施等之范围。从行持上，从小布施开始，依自身能力而修学。特别是对于悭吝之人，需将事物从左手移到右手，生起布施之心，并逐渐习惯。逐渐地，实际布施树叶、蔬菜等，最终习惯于布施头和肢体。菩萨从初地到十地之间，于思维和行持二者中，以行持为主而修学波罗蜜多。对于初学者，应以见解为主，其原因是执着我和我所会束缚于轮回之中，因此，其对治之道为道之三学，道之主为以证悟人无我的智慧，观察人与五蕴是一体还是他体，从而了知人无有自性，观察作为安立基础的五蕴为微尘和刹那之自性，从而确定五蕴无有自性之法与人无我。
English
In short, equanimity has no manifestation, and subsequent attainment is like an illusion, so it is the characteristic of Paramita. Those six Paramitas should be studied through the three paths of long path, near path, and quick path, and the three perfections of completion, maturation, and purification must be completed. Through the six Paramitas, one completely accumulates the two accumulations like the ocean; the six Paramitas place sentient beings on the path of the three Bodhis, and mature sentient beings like the ocean; one must rely on the six Paramitas to purify the Buddha-fields like the ocean, and purify the pure and impure Buddha-fields. That is, according to one's own wishes, with this root of virtue of the six perfections, may I in the future have such a pure or impure Buddha-field as I wish to purify, with the root of virtue as the cause and the aspiration as the condition to purify. Pure is like the Buddha-field of Manjushri, the Buddha-field of Sukhavati, etc., and impure is like the Buddha-field of our teacher. Such six Paramitas, the first Bodhisattva, in all actions, walking, staying, sitting and lying, from the thought repeatedly practice not to exceed the scope of giving and so on. From the practice, starting from small giving, according to their ability to learn. In particular, for the stingy people, it is necessary to move things from the left hand to the right hand, give rise to the heart of giving, and gradually get used to it. Gradually, actually giving leaves, vegetables, etc., and finally getting used to giving heads and limbs. Bodhisattvas from the first to the tenth bhumi, in the two of thought and practice, mainly practice Paramita. For beginners, the view should be the main thing, because the reason for this is that clinging to self and self will bind to the state of existence, therefore, the antidote is the three studies of the path, and the main path is the wisdom of realizing the truth of the path of selflessness, observing whether the person and the five aggregates are one or other, so as to know that the person has no nature, observing the five aggregates as the basis of establishment as the nature of dust and moment, so as to determine that the five aggregates have no nature of Dharma and no self of person.
Chinese
因此，必须主要进行分析性的禅修。通过见道，以直接的见地证悟真如，然后通过修道，习惯于这种证悟的延续。因此，对于初学者来说，见地至关重要。对于这六种波罗蜜多，有本体和分类两种。在此，要禅修的是本体。分类是在座间休息时思考的。首先，区分禅修时段和座间休息。禅修时段的预备阶段是相似的。在祈祷时，观想上师心续中的布施等波罗蜜多，以及当下所修之功德在自相续中生起，并将心与上师的意念融合，然后将心安住在任何状态中。在正行中，必须修习舍心。布施的对象是：身体、受用以及三时所积累和拥有的善根。首先，生起知母、念恩、报恩的念头。从今天开始，我将把这个四肘之身，直到最终证得佛果之间的身体、受用和所有善根，全部集中起来，给予母亲有情，作为实现暂时和究竟安乐的因果的条件，以及消除一切痛苦的条件。我给予，我布施，我供养。给予谁？给予一切有情。给予什么？给予身体、受用和善根。为了什么而给予？为了获得暂时的增上生和究竟的佛果。如何给予？不求今生的回报和来世的果报而给予。对于身体的击打等，恶念粗暴的行为，与贪嗔痴三毒相关联，以及与信心等善念、清净显现相关联的一切，都种下有意义的愿望。在禅修时段等时间里，在念头之上，反复修习舍心。在座间休息时，将修习应用于实践中。首先，从小事开始，逐渐增加。供养和布施都是布施波罗蜜多。例如，当看到一个乞丐来时，菩萨应该非常高兴。
English
Therefore, one must primarily engage in analytical meditation. Through the path of seeing, one realizes suchness with direct insight, and then through the path of meditation, one becomes accustomed to the continuation of that realization. Therefore, for beginners, the view is crucial. Regarding these six perfections, there are two aspects: essence and division. Here, what is to be meditated upon is the essence. The divisions are to be contemplated during the breaks between sessions. First, distinguish between meditation sessions and breaks. The preliminary stages of the meditation sessions are similar. When making supplications, contemplate that the perfections such as generosity in the guru's mind-stream, and the qualities of whatever is being meditated upon at the time, arise in one's own mind-stream, and blend one's mind with the guru's intention, then settle the mind in whatever state it is in. In the main practice, one must cultivate the mind of giving. The objects of giving are: the body, resources, and all the virtues accumulated and possessed in the three times. First, generate the thought of recognizing (all beings as) mothers, remembering their kindness, and wanting to repay their kindness. From this day forward, I will gather and combine this four-cubit body, from this point until I attain ultimate Buddhahood, the body, resources, and all roots of virtue, and give them to mother sentient beings as conditions for accomplishing the happiness of temporary and ultimate causes and results, and as conditions for eliminating all suffering. I give, I donate, I offer. To whom do I give? To all sentient beings. What do I give? The body, resources, and all roots of virtue. For what purpose do I give? For the sake of attaining temporary higher rebirth and ultimate Buddhahood. How do I give? I give without expecting any return in this life or any karmic result in the next. For beatings of the body, etc., evil thoughts, harsh actions, connections with the three poisons of attachment, hatred, and ignorance, and all connections with good thoughts such as faith and pure appearances, plant meaningful aspirations for all connections. During meditation sessions, etc., on top of thoughts, repeatedly cultivate the mind of giving. During breaks between sessions, apply the practice to action. First, start with small actions and gradually increase them. Both offerings and generosity are the perfection of giving. For example, when one sees a beggar coming, the Bodhisattva should be very happy.