Tibetan
གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་བར་དུ་འདུག་དགོས་ཀྱང་བཟོད་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། དེ་ལྟར་བསམ་པས་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ངའི་སྟེང་དུ་སྨིན། སྦྱོར་བས་ཡིན་ན་ངས་བསམ་པ་དང་སྨོན་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ངའི་སྟེང་དུ་སྨིན། དེའི་རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ངའི་སྟེང་དུ་སྨིན་པར་ཤོག ངའི་བདེ་སྐྱིད་བདེ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྔོ་ཞིང་བྱིན་པ་ཡིན། བྱམས་པ་ཆེན་པོས་གཏོང་བ་ནི། ཉི་མ་དེ་རིང་ནས་བཟུང་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མ་བྱིན་ས་མེད་པ། གྲངས་ས་ཆེན་པོའི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་རབ་ཏུ་མང་པོ་སྦྱིན་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་བྱིན་པ་ཡིན་བསྔོས་པ་ཡིན་པས། འདི་རྣམས་བྱིན་པ་ན་ཁ་ཕྱིར་འཁོར་དུ་འཇུག་མི་ཉན་པས། ལུས་འདི་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་ལ་སྲབ་བཞག རྒྱབ་ཏུ་སྒ་བསྟད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་འདོད་པའི་གནོད་པ་ཅི་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་རག་ལས་པ་ལས། ཡང་ངའི་ལུས་ཞེས་སོགས་བདག་ཏུ་འཛིན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་མ་ཡིན་པས། དེས་ན་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་རྩ་དང་བཅས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕངས་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པར་བཏང་ན། དངོས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་དང་། བརྒྱུད་དེ་བདག་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་དག་ནི་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཉམས་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བསླབ་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་དུ་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། སྨོན་འཇུག་གི་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་ནི་བཤད་ཟིན་ལ། འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་ལ། རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་འདུ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་བསྡུ་ན་སྦྱིན་སོགས་སྔ་མ་ལྔ་དམིགས་བཅས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སམ། ཐབས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ཡིན། ཕྱི་མ་ཤེས་རབ་ནི། དམིགས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སམ། ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ངེས་ཚིག་ནི། ཕ་རོལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ས་ལ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པས་ཕར་ཕྱིན་ཡིན་ལ། ཕ་རོལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཞི་བ་ཉན་རང་དང་། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཕྱིན་པ་དང་། དེའང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་དེ་དག་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་ཟིན། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན། སྟོང་ཉིད་
Chinese
即使需要在如沙粒般众多的劫数中安住，也要生起能够忍受的想法。如果这样思维，那么一切众生的痛苦都会成熟在我身上。如果是行持，那么我仅凭思维和祈愿，就能使一切众生的痛苦成熟在我身上。愿其因，业和烦恼都成熟在我身上。我的安乐和安乐之事物全部都回向并给予众生。以大慈心施舍是：从今天开始，身体受用三世所积累的一切善根，毫无保留地给予一切众生，以想要给予如广大土地微尘数般众多的心来给予，是回向。这些给予之后，不能允许收回。因此，对于这个身体，众生们无论做什么不悦意的损害，比如在嘴上放嚼子，在背上安鞍等都可以，完全取决于那些众生。如果又执着“我的身体”等等，那就不是菩萨的行为。因此，如果毫无吝惜和贪恋地将身体受用和善根一起施舍给一切众生，那么实际上是对众生有益，间接也是成办对自己的利益。这些是不退失愿菩提心的方法。进入（行持）是不退失菩提心的原因是修学六度。像那样生起愿行菩提心之后，必须修学愿行之学处。愿菩提心的学处已经讲完，行菩提心的学处方面，菩萨的行为虽然像大海一样，但如果全部归纳起来，就包含在六度中。如果归纳这六度，那么布施等前五度是有所缘的福德资粮，或者说是方便行持方面。后面的智慧是无所缘的智慧资粮，或者说是见解方面。波罗蜜多的词义是：成为到达彼岸，寂灭之地的方便，所以是波罗蜜多。彼岸寂灭之地有寂静的声闻缘觉和圆满正等觉的果位。而且，这六度被出离心所摄持，被证悟无我的智慧所摄持，是空性。
English
Even if I have to stay for as many eons as there are grains of sand, I will generate the thought of being able to endure it. If I think like this, then all the suffering of all sentient beings will ripen on me. If it is practice, then just by thinking and wishing, I can make all the suffering of all sentient beings ripen on me. May its cause, karma and all afflictions ripen on me. All my happiness and things of happiness are dedicated and given to sentient beings. Giving with great love is: From today onwards, all the roots of virtue accumulated in body, possessions and the three times are given to all sentient beings without reservation, with the intention of giving as many as the dust of a great land. It is dedicated because it is given. Once these are given, it is not allowed to take them back. Therefore, whatever unpleasant harm the sentient beings do to this body, such as putting a bridle on the mouth, putting a saddle on the back, etc., it is up to those sentient beings. If you still cling to "my body" etc., then it is not the way of a Bodhisattva. Therefore, if you give away your body, possessions and roots of virtue to all sentient beings without stinginess or attachment, then it is actually beneficial to sentient beings, and indirectly it is also accomplishing benefit for yourself. These are the methods to not lose the aspiring Bodhicitta. Entering (practice) is the cause of not losing Bodhicitta, which is to train in the six perfections. Having generated the aspiring and practicing Bodhicitta in this way, one must train in the trainings of aspiring and practicing. The trainings of aspiring Bodhicitta have already been explained, and in terms of the trainings of practicing Bodhicitta, although the conduct of the Bodhisattvas is like an ocean, if all of them are summarized, they are included in the six perfections. If these six perfections are summarized, then the first five, such as generosity, are the accumulation of merit with objects, or the aspect of skillful means. The latter wisdom is the accumulation of wisdom without objects, or the aspect of view. The definition of Paramita is: It is Paramita because it has become the means to go to the other shore, the land of Nirvana. The other shore, the land of Nirvana, has the state of the peaceful Hearers and Solitary Realizers, and the state of the Fully Enlightened Buddha. Moreover, these six perfections are grasped by the mind of renunciation, and grasped by the wisdom of realizing selflessness, it is emptiness.
Tibetan
ཀྱི་ལྟ་བས་མ་ཟིན་ན་ཕར་ཕྱིན་ཉི་ཚེ་བ་ཞི་བ་ཉན་རང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ནི་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་པས། དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ལྟ་བས་སྲིད་པའི་མཐའ་མནན། སྙིང་རྗེས་ཞི་བའི་མཐའ་མནན་ཏེ། སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ལས་མི་གནས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོ །དེའང་ཐབས་ཤེས་ཡ་མ་བྲལ་བར་བྱེད་པ། ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟིན་ན། ཐབས་ཀྱིས་ཞི་མཐའ་མནན། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་པའི་མཐའ་མནན་པ་ཡིན་པས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ལ་བསླབ་པའི་གང་ཟག་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་དེ་ལ་ཕར་ཕྱིན་བཏགས་པ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དུས་སུ་མགོ་དང་ཡན་ལག་གི་སྦྱིན་པ་སོགས་དངོས་སུ་སྦྱིན་མི་ནུས་ཀྱང་། བསམ་པས་བཏང་ཞིང་། སྦྱོར་བས་བསྲུང་བ་ཡིན་ནོ། ། སྟོང་ཉིད་ལ་སྟོང་ཉིད་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པ་ལས། དངོས་སུ་མཐོང་བ་མེད་པས་དེའི་དུས་སུ་མགོ་སོགས་སེམས་ཐོག་ནས་བཏང་ཞིང་སྦྱོར་བས་བསྲུང་བ་མ་གཏོགས་པ་དངོས་སུ་བཏང་ན་ལྟུང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས། དེའི་སྦྱིན་སོགས་དང་ཤེས་རབ་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པས་ན་ཕར་ཕྱིན་བཏགས་པ་བ་ཡིན། ཕར་ཕྱིན་མཚན་ཉིད་པ་ནི། མཐོང་ལམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས། མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་ནས་བཟུང་ས་བཅུའི་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན། མཉམ་བཞག་སྤྲོས་བྲལ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་པོ་རྫོགས་དགོས་ཤིང་། དེའང་ས་དང་པོར་སྦྱིན་སོགས་ལ་དངོས་སུ་མགོ་དང་ཡན་ལག་བཏང་ནུས་པ། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤར་བས། མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་དུས་སུ་སྦྱིན་སོགས་སྟོང་འགྱུ་ཙམ་མ་ཡིན་པར། ངོ་བོས་སྟོང་ཡང་། རྣམ་པའི་ཆ་ནས་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤར་བ་སྟོང་པའི་བྱ་བྱེད། སྟོང་པའི་ཡོ་ལང་། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤར་བས། འབྲས་བུ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ས་བཅུ་ནས་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དེས་ན་ས་དང་པོ་ནས་བཟུང་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་ཕར་ཕྱིན་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འ
Chinese
如果不能以（空性）的见解来摄持，那么不究竟的波罗蜜多就会成为获得寂静的声闻、缘觉果位的因。佛陀的果位是不安住于二边的，因此，获得它的方法是，以见解镇伏有边的极端，以悲心镇伏寂灭边的极端，从而能到达不安住于有寂二边的彼岸，所以是六波罗蜜多。也就是要使方便与智慧不分离。如果方便被大悲心和智慧空性所摄持，那么方便就能镇伏寂灭边，智慧就能镇伏有边的极端。因此，凡是修学六波罗蜜多，进入信行道的补特伽罗，他们的六波罗蜜多被称为假立波罗蜜多。因为在那个时候，虽然不能实际布施头和肢体等，但会在意念中布施，在行为上守护（戒律）。对于空性，只是从空性总义的角度去证悟，而没有实际见到，所以在那个时候，除了在心中布施头等，在行为上守护之外，如果实际布施，就会成为堕落的因。因此，对布施等和智慧以信解来修行，所以是假立波罗蜜多。具有波罗蜜多自性的是：见道见到法性的真谛，以智慧现量见到，见到真如，以及现证真实之边，这些都是意义相同名称不同的说法。从见道证悟所证之境开始，到十地相续的尽头之间，在等持无散乱和后得位，都必须圆满十波罗蜜多。并且，在初地时，能够实际布施头和肢体等，因为显现为一切种胜妙空性，所以在等持无相和后得如幻八喻的形态中，圆满波罗蜜多。因为在那个时候，布施等不仅仅是空性的显现，虽然本体是空性，但从显现的角度来说，会显现为布施和持戒等的形态，是空性的作为，是空性的摇摆。因为显现为一切种胜妙空性，所以从果位暂时的十地到果位圆满的佛陀果位都能圆满，因此，从初地开始到十地之间的所有波罗蜜多都具有自性，是二资粮双
English
If it is not grasped by the view (of emptiness), then the incomplete pāramitā will become the cause for attaining the state of peaceful Śrāvakas and Pratyekabuddhas. The state of Buddhahood does not abide in either extreme, therefore, the method to attain it is to suppress the extreme of existence with view, and suppress the extreme of peace with compassion, thereby going beyond not abiding in either extreme of existence and peace, hence the six pāramitās. That is, to make skillful means and wisdom inseparable. If skillful means are grasped by great compassion and wisdom of emptiness, then skillful means can suppress the extreme of peace, and wisdom can suppress the extreme of existence. Therefore, all those who study the six pāramitās and enter the path of faith are called imputed pāramitā for those six pāramitās. Because at that time, although one cannot actually give away one's head and limbs, etc., one gives them away in thought and protects (the precepts) in action. Regarding emptiness, one only realizes it in terms of the general meaning of emptiness, without actually seeing it, so at that time, apart from giving away one's head, etc., in one's mind and protecting (the precepts) in action, actually giving them away would become a cause for downfall. Therefore, one practices generosity, etc., and wisdom with faith and understanding, so it is imputed pāramitā. The one with the characteristic of pāramitā is: seeing the truth of the nature of reality on the path of seeing, seeing directly with wisdom, seeing suchness, and manifesting the ultimate reality are all different names for the same meaning. From the moment of realizing the object to be realized on the path of seeing until the end of the continuum of the ten bhūmis, one must perfect the ten pāramitās in both meditative equipoise free from elaboration and subsequent attainment. Moreover, on the first bhūmi, one can actually give away one's head and limbs, etc., because it arises as all-supreme emptiness, so in the form of the eight similes of illusion in meditative equipoise without appearance and subsequent attainment, one perfects the pāramitās. Because at that time, generosity, etc., are not merely appearances of emptiness, although the essence is emptiness, from the aspect of appearance, it will appear in the form of generosity and morality, etc., it is the activity of emptiness, the swaying of emptiness. Because it appears as all-supreme emptiness, it can perfect the result from the temporary ten bhūmis to the result of the complete state of Buddhahood, therefore, all the pāramitās from the first bhūmi to the tenth bhūmi have characteristics, the two accumulations togeth