Tibetan
ད་འདིས་ཤོར། སྔགས་ཀྱི་བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་དང་འགལ་ནས་སྡོམ་པ་ཉམས་པ་དེ་བདག་རང་འདོད་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་འདི་ལ་ཐུག་པས་བདག་རང་འདོད་སྒྲུབ་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་རིན་པོ་ཆེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་གོང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་དྲན་དགོས། མདོར་ན་ཞི་བ་ལྷས། མང་དུ་བཤད་ལྟ་ཅི་ཞིག་དགོས། །ཐུབ་པས་གཞན་དོན་མཛད་པ་དང་། །བྱིས་པ་རང་དོན་སྒྲུབ་པ་ཡིས། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ནི་ཁྱད་པར་ལྟོས། །ཞེས་པས། ཐུབ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་ཕན་དོན་དུ་གཉེར་བས་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ང་ཞེས་རང་འདོད་བ སྒྲུབས། ད་དུང་ཡང་ང་ཞེས་རང་འདོད་སྒྲུབ་བསྡད་ན་ཐ་མ་མེད་པའི་བར་དུ་འཁོར་བ་ཡིན་ཅིང་དེས་ན་སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀའི་བདེ་སྐྱིད་ཀྱི་ཆ་ཅི་ཡོད་ཐམས་ཅད་གཞན་ཕན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བས། ཉན་ཐོས་སངས་རྒྱས་འབྲིང་རྣམས་ཐུབ་དབང་སྐྱེས་སོགས། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་རགས་སྟེ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རང་འདོད་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་འདི་ལ་ཐུག དེས་ན་རང་འདོད་འདི་ལ་འགོང་པོ་ཞེས་བཏགས་དགོས་ཏེ་འབྲི་གཅིག་གི་འོ་མ་ཁ་ལ་མི་འོང་བ་ལ་འགོང་པོ་བཏགས་དར་ན། རང་འདོད་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བསམ་པ་འདིས་གནས་སྐབས་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་ཡོན་ཏན། མཐར་ཐུག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རང་རྒྱུད་ལ་འོང་དུ་མི་སྟེར་བའི་འགོང་པོ་འདི་ཡིན་ལ། འདི་ཕུད་པར་བྱེད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་འགོང་པོ་འགོང་རྫོང་གི་ཆོ་ག་ཞེས་མིང་བཏགས། ཇི་ལྟར་རྫོང་དགོས་ན། བདག་གཞན་མཉམ་པ་དང་། བརྗེ་བ་དང་། གཞན་གཅེས་གསུམ་ལ་བློ་སྦྱོང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཉམས་ཤིང་རང་འདོད་སྒྲུབ་པའི་འགོང་པོ་ཡུལ་འདོན་ཐུབ་པ་ཡིན་པས། དང་པོ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་བསྒོམ་པ་ལ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བདག་གཞན་མ་མཉམ་པས་བདག་དང་དེའི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས། དགྲ་དང་དེའི་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བས། ད་ནི་བདག་དང་དེའི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་པ་བཏང་། གཞན་དང་དེའི་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བ་བཏང་དགོས། དེ་གཉིས་ཀའི་རྩ་བ་བདག་རང་འདོད་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་འདི་ལ་ཐུག་པས་དེའི་སྐྱོན་ཤེས་ནས་ད་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པར་རང་གཞན་གཉིས་གཞི་སྡོང་ཆུས་སྡོང་བྱེད་དགོས། དེ་ཇི་ལྟར་སྡོམ་དགོས་ན། ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་ངའི་མ་ཡིན། ང་བུ་ཡིན། ངེད་མ་གཅིག་ལ་བུ་གཅིག་པུ་ཡོད་པ་ཡིན་
Chinese
现在这样就完了。因为违背了密咒的上师和道友，戒律因此而破损，这都源于我追求自我满足的意图，所以必须忆念我追求自我满足的过患，以及珍宝菩提心的利益。总而言之，寂天菩萨说：说多有什么用呢？佛陀行持利他之事，而孩童追求自身利益，看看这两者之间的差别。因此，佛陀圆满正等觉世尊为了利益他人而精进，从而获得了圆满正等觉的果位。孩童们从无始以来就执着于“我”并追求自我满足。如果现在仍然执着于“我”并追求自我满足，那么就会无止境地轮回，因此，无论轮回和寂静的安乐有多少，一切都是利他菩提心的利益。月称菩萨说：声闻、中等佛陀等，都是由能仁所生。今生和来世的粗细痛苦，即三界轮回的所有痛苦，都源于追求自我满足的意图。因此，必须将这种自我满足称为“鬼”。如果给不喝一滴奶的婴儿起名叫“鬼”，那么，这种执着于自我满足的想法，就是不让暂时的王子菩萨地的功德，以及究竟的一切种智果位的功德在自相续中生起的鬼。为了驱除这个鬼，就给菩提心起名为“驱鬼镇魔的仪式”。如何镇压呢？通过修习自他平等、交换、珍爱他人这三者来修心，从而使菩提心不退失，并能将追求自我满足的鬼驱逐出境。首先，修习自他平等，从无始以来，由于不平等地对待自他，所以贪执自己和自己的一方，憎恨敌人和敌人的一方。现在必须放下对自身和自身一方的贪执，放下对他人和他人一方的憎恨。这两者的根源都在于我追求自我满足的意图，所以认识到它的过患后，现在不再像以前那样行事，而是要像用树干支撑树木一样支撑自己和他人。那应该如何支撑呢？像虚空一样遍布的众生是我的母亲。我是儿子。我们一个母亲只有一个儿子。
English
Now it's over. Because of violating the tantric guru and Dharma friends, the vows are broken, and this all stems from my intention to pursue self-satisfaction, so I must remember the faults of pursuing self-satisfaction and the benefits of the precious Bodhicitta. In short, Shantideva said: What is the use of saying so much? The Buddha engaged in benefiting others, while children pursue their own interests. Look at the difference between these two. Therefore, the Buddha, the Bhagavan, the fully enlightened one, attained the state of complete and perfect enlightenment by striving to benefit others. Children have been attached to "I" and pursuing self-satisfaction since beginningless time. If we still cling to "I" and pursue self-satisfaction, then we will endlessly wander in samsara, so whatever happiness there is in both samsara and nirvana, all are the benefits of altruistic Bodhicitta. Chandrakirti said: The Shravakas, the middling Buddhas, etc., are all born from the Able One. The subtle and gross sufferings of this life and the next, that is, all the sufferings of the three realms of samsara, stem from the intention to pursue self-satisfaction. Therefore, this self-satisfaction must be called a "ghost." If a baby who doesn't drink a drop of milk is named "ghost," then this thought of clinging to self-satisfaction is the ghost that prevents the qualities of the temporary prince Bodhisattva grounds and the qualities of the ultimate omniscient fruit from arising in one's own mindstream. To expel this ghost, the Bodhicitta is named "the ritual of exorcising and subduing ghosts." How to subdue it? By training the mind in the three: equality of self and others, exchange, and cherishing others, so that the Bodhicitta does not degenerate, and the ghost of pursuing self-satisfaction can be expelled from the country. First, cultivate the equality of self and others. From beginningless time, due to unequally treating self and others, we are attached to ourselves and our side, and hate enemies and their side. Now we must let go of attachment to ourselves and our side, and let go of hatred towards others and their side. The root of both of these lies in my intention to pursue self-satisfaction, so recognizing its faults, now we will no longer act as before, but support ourselves and others like supporting a tree with a trunk. How should it be supported? Sentient beings pervading the sky are my mothers. I am the son. We are one mother with only one son.
Tibetan
པས་ངེད་མ་བུ་གཉིས་སྐྱིད་སྡུག་མཉམ་པ་ཡིན་བསམ་ན་བདག་དོན་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་དེ་མེད་དེ་ཞི་འགྲོ་བ་ཡིན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ངེད་ཚང་ཡིན། ངེད་གཉིས་ཀས་བདེ་བ་འདོད་པ་ལ་མཉམ། སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ་ལ་མཉམ་པ་ཡིན། བྱམས་པ་ཆེན་པོས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་ལྷན་སྒྲུབ་བྱེད་བསམ་ནས། བསམ་པས་ཡིན་ན་བདེ་བ་ལྷན་སྒྲུབ་བྱེད། སྦྱོར་བས་ཡིན་ན་བདེ་བ་ལྷན་སྒྲུབ་བྱེད་དགོས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་པ་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དགེ་བ་དང་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྒྲུབ་ནི་མི་ཤེས། ཚུལ་བཞིན་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་མེད། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཡང་དེའི་བཀའ་བཞིན་མི་སྒྲུབ། ང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་མཇལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་འཕྲད། བླང་དོར་གྱི་དམིགས་ཤེས་པ་པོ་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་དག་དང་འགྲོགས་པའི་ཆོས་པ་ཡིན་ཆགས་བྱེད་དགོས་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་ངས་བསྒྲུབ་དགོས། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་མཐོ་ལྷ་དང་མིའི་གོ་འཕང་ནས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་བདེ་བ་དང་། དེའི་རྒྱུ་དད་ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག ལྡན་ན་ཅི་མ་རུང་། ལྡན་པ་ཞིག་བདག་ངས་བྱ་སྙམ་པའི་སྨོན་པ་དང་འབྲེལ་བ། འདུན་པ་དང་འབྲེལ་བ། དམ་བཅའ་དང་འབྲེལ་བ། དཀོན་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་སྟེ་བཞི་པོ་བསྒོམ། དེ་ནི་དང་པོ་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་མཐོ་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་འབྲེལ་བ་གསུམ་ལྡན་དང་གསོལ་འདེབས། དེ་ནས་དེའི་རྒྱུ་དད་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་འབྲེལ་བ་གསུམ་ལྡན་གསོལ་འདེབས་བཅས་པ་དང་། དེ་རིང་ནས་བཟུང་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀས་མཉམ་པར་ཕན་འདོགས་དགོས། བསམ་པས་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལྷན་སྒྲུབ་དང་། སྦྱོར་བས་ཡིན་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལྷན་སྒྲུབ་བྱེད་སྙམ་པ་དང་། ཡང་སྡུག་ལྷན་བསལ་དགོས་པས། འདི་ལྟར་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་སེམས་ཅན་གྱིས་ཁྱབ། སེམས་ཅན་གྱིས་གར་ཁྱབ་ལས་སྣང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁྱབ། ལས་སྣང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཕ་མ་སོགས་མ་བྱས་པ་མེད། དེའི་ནང་ནས་སྙིང་ཉེ་བའི་དབང་དུ་མ་མ་བྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། མ་ལན་གཅིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་མ་ལན་གྲངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་ས་ཆེན་པོ་འདི་རྒྱ་ཤུག་གི་ཚིག་གུ་ཙམ་དུ་དྲིལ་ན་ཟད་ཀྱང་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་མ་བྱས་པའི་མཐའ་མི་ཟད་པའི་
Chinese
因此，如果我认为我们母子二人同甘共苦，那么就没有只为自己谋利的念头，而是趋向寂静。一切众生都是我们一家。我们两个在想要快乐上相同，在不想要痛苦上相同。以大慈悲心想着要共同成办我和一切众生的安乐，如果是从思虑上来说，就共同成办安乐；如果是从行为上来说，也必须共同成办安乐。因为一切众生虽然想要安乐，却不知道成办安乐之因的善法和正确的道路。没有如理教导的善知识。即使有，也不按照他的教诲去做。我应该依止善知识，值遇大乘佛法，成为与了知取舍之道的上师善知识和善友们交往的修行人。我必须成办一切众生的安乐。为此，愿一切众生的安乐之果，从增上生天人果位直至圆满正等觉佛陀果位之间的安乐，以及其因——信心、出离心、菩提心珍宝，即安乐的因果二者都具足。如果具足了该多好啊！我一定要让它们具足——怀着这样的愿望，与希求相连，与承诺相连，与向三宝祈祷相连，这四者都要修习。也就是首先缘于安乐之果增上生等，具足三种相连和祈祷。然后缘于其因信心等，具足三种相连和祈祷等等。从今天开始，必须在思想和行为上共同利益。如果是从思虑上来说，就共同成办佛陀的果位；如果是从行为上来说，也想着要共同成办佛陀的果位。而且还要共同消除痛苦。就像这样，天空有多广阔，众生就有多广阔。众生有多广阔，业和显现的痛苦就有多广阔。被业和显现的痛苦所折磨的众生们，从无始以来没有做过父母等的众生是不存在的。其中，从亲近的角度来说，没有做过母亲的一个也没有。不仅仅做过一次母亲，而是做过无数次母亲，即使把这个大地揉成一个芥子那么大，也会用完，但是每个众生没有做过母亲的次数是没有穷尽的。
English
Therefore, if I think that my mother and I share happiness and suffering, then there will be no thought of pursuing my own interests, but rather a tendency towards peace. All sentient beings are our family. We both are the same in wanting happiness, and the same in not wanting suffering. With great compassion, thinking of jointly accomplishing the happiness of myself and all sentient beings, if it is from thought, then jointly accomplish happiness; if it is from action, then it is necessary to jointly accomplish happiness. Because all sentient beings, although they want happiness, do not know how to accomplish the cause of happiness, which is virtue and the correct path. There is no virtuous friend who teaches properly. Even if there is, they do not act according to his teachings. I should rely on a virtuous friend, encounter the Mahayana Dharma, and become a practitioner who associates with the Lama virtuous friend and virtuous friends who know what to accept and reject. I must accomplish the happiness of all sentient beings. For this, may the result of happiness for all sentient beings, from the state of higher realms of gods and humans to the state of complete perfect enlightenment, and its cause—faith, renunciation, the precious mind of Bodhicitta—that is, both the cause and effect of happiness, be complete. How wonderful if they were complete! I must make them complete—with such a wish, connected with aspiration, connected with commitment, and connected with prayer to the Three Jewels, these four should be cultivated. That is, first, focusing on the result of happiness, such as higher realms, etc., with three connections and prayer. Then, focusing on its cause, such as faith, etc., with three connections and prayer, and so on. From today onwards, it is necessary to benefit together in both thought and action. If it is from thought, then jointly accomplish the state of Buddhahood; if it is from action, then also think of jointly accomplishing the state of Buddhahood. And also, it is necessary to jointly eliminate suffering. Just like this, as vast as the sky is, so vast are sentient beings. As vast as sentient beings are, so vast is the suffering of karma and appearances. The sentient beings tormented by the suffering of karma and appearances, from beginningless time, there is no sentient being who has not been a parent, etc. Among them, from the perspective of closeness, there is not one who has not been a mother. Not only has one been a mother once, but one has been a mother countless times, even if this great earth were rolled up into the size of a mustard seed, it would be used up, but the number of times each sentient being has not been a mother is endless.