Tibetan
འི་ཆོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ། སྔགས་ཀྱི་དབང་དང་སྡོམ་ཆོག་ཐམས་ཅད་འདུལ་བ། དེའི་བསྟན་དོན་དམ་ཚིག་གི་རིམ་པ་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ། རྒྱུད་སྡེ་བཞིའམ་དྲུག་གི་ཆོས་མདོ་སྡེ། དེའི་བསྟན་དོན་ཐུན་མོང་བའི་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་རྣམས་མངོན་པའི་ཆོས། དེའི་བསྟན་དོན་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་དང་། ལྷུན་གྲུབ་ཐོད་རྒལ་གཉིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན། མདོར་ན་རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་ཆ་ཐམས་ཅད་ལུང་གི་ཆོས། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡིན། ཡོན་ཏན་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་པས། སྲིད་ཞིའི་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བ་དང་། སྲིད་ཞིའི་ཕུན་ཚོགས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན། དགེ་འདུན་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ཡོན་ཏན་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་ནི་རིག་གྲོལ་གྱི་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དགེ་འདུན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན། དེ་ལ་མཐོང་རིགས་རྟོགས་གསུམ་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ། ཉན་རང་གིས་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་རིམ་པ་བཞིན་བདེན་པ་བཞིས་རང་བཞིན་མཐོང་ཞིང་སྤང་བྱ་ཅི་རིགས་ལས་གྲོལ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པ་མཐོང་ཞིང་རྟོགས་ནས་སྤངས་བྱ་ཅི་རིགས་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་བཟུང་ས་བཅུའི་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མའི་བར་དུ་ཉོན་ཤེས་བག་ཆགས་ཅི་རིགས་ལས་གྲོལ་བའི་དགེ་འདུན་པ་ཡིན། དབྱེ་ན་ཐེག་དམན་ཉན་རང་གི་དགེ་འདུན་དང་། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐུན་མོང་གི་དགེ་འདུན་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུམ་དང་། ཐུན་མིན་གྱི་དགེ་འདུན་རིག་འཛིན་ནང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཡིན། དང་པོ་དེ་ལ་སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་གཉིས། སོ་སྐྱེས་ནི་ངོ་བོ་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་སྡོམ་པ་སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བརྒྱད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞུས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྲུང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ། ཤེས་རབ་བསྐྱེད་ནས་བདེན་པ་མ་མཐོང་གི་བར་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་དུ་བཞུགས་པ་རྣམས་ཡིན། འཕགས་པ་ནི་ཁྱད་གཞི་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཁྱད་ཆོས་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་ཚུལ་དུ་བདེན་པ་མཐོང་ནས་དེའི་རྒྱུན་ལ་ཞུགས་པ་རྒྱུན་ཞུགས། འདོད་ཉོན་སྐོར་དགུ་ལས་ཐམས་ཅད་མ་སྤང་ཞིང་འདོད་པར་ལན་གཅིག་སྐྱེ་བ་ལེན་དགོས་པ་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་དང་། འདོད་ཉོན་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་ཕྱིར་འདོད་ཁམས་སུ
Chinese
关于法的论述，伟大的中观是智慧的修学。所有的密咒灌顶和戒律仪轨都是调伏。它的教义是誓言的次第，是戒律的修学。四部或六部续部的法是经部。它的教义是共同的生起次第和圆满次第，是禅定的修学。大圆满的续部是俱生法。它的教义是本来清净立断和任运顿超，是究竟的智慧修学。总之，能诠的词句部分都是教法，所诠的意义部分都是证法。功德方面，“法的功德不可思议”。因此，遣除轮回和寂灭的一切衰败，生起轮回和寂灭的一切圆满，是殊胜的法的功德。关于僧伽，有体性、分类、功德三方面。体性是具有觉悟和解脱两种功德，是僧伽的体性。其中，见、理、证三者意义相同，只是名称不同。声闻和独觉依次以四谛见到自性，并从各自应断除的烦恼中解脱。菩萨通过见道法性见到真谛并证悟，从而从各自应断除的烦恼中解脱。从那以后，直到十地道最后的阶段，都是从烦恼、所知障和习气中解脱的僧伽。分类方面，有小乘声闻和独觉的僧伽，以及大乘圣者的僧伽两种。前者是共同的僧伽，包括声闻、独觉和菩萨三种。后者是不共的僧伽，是明咒师中的僧伽。前者又分为凡夫和圣者的僧伽两种。凡夫的体性是由出离心引发，接受别解脱戒律八种中的一种，守护清净的戒律，修习禅定，生起智慧，在未见到真谛之前，都处于资粮道和加行道中。圣者是指以四谛为基础，以无常等十六种行相见到真谛，并进入其道者，即预流果。没有断除欲界九品烦恼，还需要在欲界受生一次者，即一来果。断除了剩余的所有欲界烦恼，因此不再返回欲界。
English
The subject of Dharma, the great Madhyamaka, is the training in wisdom. All mantra empowerments and vows are for subduing. Its teaching is the order of vows, which is the training in discipline. The Dharma of the four or six tantras is the Sutra Pitaka. Its teaching is the common generation and completion stages, which is the training in samadhi. The tantras of Dzogchen are the innate Dharma. Its teaching is Kadak Trekchö (primordial purity, cutting through) and Lhündrub Tögal (spontaneous presence, direct crossing), which is the ultimate training in wisdom. In short, all aspects of the expressing words are the Dharma of scripture, and all aspects of the expressed meaning are the Dharma of realization. As for qualities, "The qualities of Dharma are inconceivable." Therefore, eliminating all the declines of samsara and nirvana, and bringing about all the perfections of samsara and nirvana, are the qualities of the sacred Dharma. Regarding the Sangha, there are three aspects: essence, divisions, and qualities. The essence is that which possesses the two qualities of knowledge and liberation, which is the essence of the Sangha. Among them, seeing, reasoning, and realization are the same in meaning, but different in name. The Shravakas and Pratyekabuddhas see the nature of the four truths in sequence and are liberated from whatever needs to be abandoned. Bodhisattvas see the truth through the Dharma nature of the path of seeing and realize it, thereby being liberated from whatever needs to be abandoned. From then on, until the final stage of the ten bhumis, they are Sangha members who are liberated from whatever afflictions, knowledge, and habitual tendencies need to be abandoned. In terms of divisions, there are the Sangha of the Hinayana Shravakas and Pratyekabuddhas, and the Sangha of the Mahayana Aryas. The former is the common Sangha, including the three: Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas. The latter is the uncommon Sangha, which is the Sangha within the Vidyadharas. The former is further divided into the Sangha of ordinary beings and the Sangha of Aryas. The essence of ordinary beings is that they are motivated by the thought of renunciation, receive one of the eight types of Pratimoksha vows, maintain pure discipline, practice samadhi, generate wisdom, and remain on the paths of accumulation and preparation until they see the truth. Aryas are those who, based on the four truths, see the truth in the form of the sixteen aspects such as impermanence, and enter that path, which is the Stream-enterer. Those who have not abandoned all nine levels of desire realm afflictions and need to take birth once in the desire realm are Once-returners. Having abandoned all remaining desire realm afflictions, they therefore do not return to the desire realm.
Tibetan
་སྐྱེ་བ་ལེན་མི་དགོས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་མ་ལུས་པ་བཅོམ་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ། དེ་ལ་ལྷག་བཅས་དང་ལྷག་མེད་གཉིས་སོ། །རང་རྒྱལ་ནི་དང་པོ་ལམ་ལ་སློབ་པའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་ཇི་ལྟ་བ་ལ་ཚོགས་བསྐལ་བ་ཆེན་པོ་བརྒྱར་བསགས་ནས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་ཚེ་སྨོམ་ལམ་བཞི་བཏབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་མ་བྱོན་པའི་ཞིང་སྟོང་པར་སྐྱེ་ནས། སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་གིས་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་པ་དང་། ངག་གིས་སྒྲས་ཆོས་མི་སྟོན་པ་དང་། སྐུའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་གདུལ་བྱ་ལ་བསོད་ནམས་བསྐྱེད་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས། སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་ཞིང་དུ་སྐྱེས་ཤིང་མཚན་དཔེ་ཅུང་ཟད་རེས་བརྒྱན་པ་ཁྱིམ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་དབེན་པར་མོས་པ་ཞིག་བྱུང་ནས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་གོས་ལས་ཆོས་གོས་གསུམ་སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་ནས་དྲས་ཤིང་དྲབ་པ་བསྒོས་ནས་དུར་ཁྲོད་ཀྱིས་རུས་གོང་ལ་བལྟས་ཏེ་རུས་པ་འདི་ཅི་ལས་བྱུང་ན་སྐྱེ་བ་ལས་བྱུང་། སྐྱེ་བ་གང་ལས་བྱུང་ན་སྲིད་པ་ལས་བྱུང་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་ལྡོག་གི་ཚུལ་དུ་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཤེས། མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་དེ་ལས་རྣམ་ཤེས་སོགས་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་ལུགས་འབྱུང་དང་། རྒ་ཤི་གང་ལས་འགགས་ན་སྐྱེ་བ་འགགས་པ་ལས་འགགས་སོགས་འགགས་རིམ་ལུགས་ལྡོག་དང་། མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགགས་པ་སོགས་འགགས་རིམ་ལུགས་འབྱུང་གིས་རྒ་ཤི་འགགས་པའི་བར་རྣམས་ལེགས་པར་བརྟགས་པས་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་ལྡོག་གི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ནས་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་ཉན་ཐོས་དང་འདྲ་བས་རྟེན་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། དེ་ཡང་དབང་པོ་རྣོན་པོ་གྲོགས་ལ་བརྟེན་མི་དགོས་པ་རྣམས་ནི་བསེ་རུ་ལྟ་བུར་གཅིག་པུར་གནས་པ་དང་། དབང་རྟུལ་གྲོགས་ལ་བརྟེན་དགོས་པ་རྣམས་ནི་ནེ་ཙོ་ལྟ་བུ་ཁྱུས་ལྡིང་བ་མང་པོ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཡོད། བྱང་སེམས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་འདོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྲོལ་གཉིས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཞུས་ནས། རང་ལམ་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པས་རྒྱུད་བསྡམས་ཏེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་བའི་སྒོ་ལ་སློབ་པ་ཚོགས་སྦྱོར་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ན་བཞུགས་པ་སོ་སྐྱེ་དང་། མཐོང་ལམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ
Chinese
因为不需要再次受生，所以是不还者。断除了三界所有烦恼之敌的是阿罗汉。阿罗汉又分为有余依和无余依两种。独觉最初在修道时，如声闻一样，用一百个大劫积累资粮，在最后有者时，发了四个愿，即投生于没有佛出世的空旷刹土，不依止上师自己获得菩提，不用语言文字宣说佛法，用身体的幻化为所化众生积累福德。因此，投生于没有佛和声闻的刹土，稍微具有相好，不喜欢在家，喜欢寂静，从尸林中的衣服里，以生得的智慧知道后剪裁缝制成三法衣，看着尸林的骨头，想这些骨头从何而来？知道是从生而来，生从何而来？知道是从有而来等等，以缘起顺逆的方式，知道是从无明而来。从无明产生行，从行产生识等等，直到老死是顺生，老死从哪里灭尽呢？从生灭尽而灭尽等等，灭尽次第是逆转，无明灭尽则行灭尽等等，灭尽次第是顺生，直到老死灭尽之间，详细观察后，见到缘起顺逆的法性，成为入流等同于声闻，依靠第四禅。其中，根器敏锐不需要依靠道友的，就像犀牛一样独自居住，根器迟钝需要依靠道友的，就像鹦鹉一样成群结队地一起居住，阿罗汉也有有余依和无余依两种。菩萨僧团也有凡夫和圣者两种，第一种是，所有众生都想获得佛的果位，因此发起殊胜菩提心后，受持两种菩萨戒中的任何一种，以清净自宗的戒律来调伏自相续，修学以六度所摄的圆满、成熟、清净之门，安住在资粮道、加行道和胜解行地的是凡夫，现量见到见道法性的真谛。
English
Because there is no need to take rebirth again, one is a Non-Returner. An Arhat is one who has conquered all the enemies of afflictions in the three realms. There are two types of Arhats: with remainder and without remainder. A Pratyekabuddha, when first training on the path, accumulates merit for a hundred great kalpas like a Shravaka. In their last existence, they make four vows: to be born in an empty land where no Buddha has appeared, to attain enlightenment on their own without relying on a teacher, not to teach the Dharma with words, and to generate merit for sentient beings through bodily manifestations. Therefore, they are born in a land without Buddhas or Shravakas, slightly adorned with marks and signs, disliking household life and preferring solitude. From the clothes in the charnel ground, they know with innate wisdom, cut, and sew three Dharma robes. Looking at the bones in the charnel ground, they think, 'Where did these bones come from?' They know they came from birth. 'Where did birth come from?' They know it came from existence, and so on. In the manner of dependent origination in forward and reverse order, they know it came from ignorance. From ignorance arises action, from action arises consciousness, and so on, until old age and death, which is forward origination. 'From where does old age and death cease?' 'It ceases from the cessation of birth,' and so on. The order of cessation is reverse. 'With the cessation of ignorance, action ceases,' and so on. The order of cessation is forward, until the cessation of old age and death. After thoroughly examining all of this, they see the nature of dependent origination in forward and reverse order, and become Stream-Enterers, similar to Shravakas, relying on the fourth dhyana. Among them, those with sharp faculties who do not need to rely on friends live alone like rhinoceroses, while those with dull faculties who need to rely on friends live together in flocks like parrots. There are two types of Arhats: with remainder and without remainder. In the Sangha of Bodhisattvas, there are also two types: ordinary beings and noble beings. The first is that all sentient beings wish to attain the state of Buddhahood. Therefore, after generating the supreme Bodhicitta, they take either of the two Bodhisattva vows. By purifying the discipline of their own tradition, they tame their minds and train in the doors of completion, maturation, and purification encompassed by the six perfections. Those who reside on the paths of accumulation, application, and the stage of aspiring conduct are ordinary beings, and those who directly see the truth of the Dharma nature on the path of seeing.