Chinese
将众生安置于解脱之地的利他事业，与声闻、缘觉、菩萨三者相比，有三种殊胜的功德。即恒常、遍布、任运成就的事业。第一，恒常：佛陀于成佛前行利他之事，成佛后亦无不行利他之事，故为恒常。遍布：东方行利他之事，南方亦无不行利他之事，遍布十方三世，故为遍布。任运成就：无需勤作与努力，自然任运成就。第三，功德：佛陀法身的功德与色身的功德两种。法身的功德：十力、四无畏、十八不共法等无漏法蕴二十一种自性。佛陀色身的功德：三十二相，八十随好，六十支分梵音的功德，以及意之智、悲、力三种功德。智慧的功德：如实照见轮回与涅槃一切法之法性。如实照见世俗谛一切事物，无有混杂，如手中之庵摩罗果，此乃尽所有智。慈悲的功德：日夜六时观照何者兴盛，何者衰败等，视一切众生如独生子，无有亲疏偏袒。救护的能力：如经中所说：“海中摩竭所生浪，越时而起亦或有，然应调伏诸子众，佛越时度终无有。”如是宣说。声闻、缘觉、菩萨等，于应调伏之有情成熟之时，或因懈怠、忘失等，或有舍弃不度化者。然如来于最后卧榻之上，示现涅槃之时，亦将人中应调伏之众生遍行喜，非人中应调伏之众生乾闼婆遍喜安置于真谛之中。昔日五百商人入海取宝，遭遇非时之风，船只驶入摩竭鱼口中，众人向山神、园神、树神等祈祷。
English
The activity of placing beings on the ground of liberation has three special qualities that distinguish it from the three, namely, the Shravakas, Pratyekabuddhas and Bodhisattvas. These are the three activities of being constant, pervasive, and spontaneously accomplished. First, constant: The Buddha performed the meaning of taming beings before becoming a Buddha, and there is no time when he does not do it now, so it is constant. Pervasive: He performs activities in the east, and there is no place where he does not perform activities in the south, so it is pervasive in all ten directions and three times. Spontaneously accomplished: It is spontaneously accomplished without effort or exertion. The third is qualities: The qualities of the Buddha's Dharmakaya and the qualities of the Rupakaya. The qualities of the Dharmakaya are: the ten powers, the four fearlessnesses, the eighteen unmixed qualities, etc., which are the nature of the twenty-one categories of uncontaminated dharmas. The qualities of the Buddha's Rupakaya include: the thirty-two major marks, the eighty minor marks, the qualities of the sixty branches of Brahma's voice, and the three qualities of the mind: wisdom, compassion, and power. The quality of wisdom is to directly see the nature of all dharmas of samsara and nirvana, knowing them as they are. To directly see all phenomena of conventional truth without mixing them, like a wet amla fruit placed in the palm of the hand, this is the wisdom of knowing all that exists. The compassion of loving-kindness is to observe day and night, six times a day, who is flourishing and who is declining, etc., seeing all sentient beings as if they were one's only child, without any partiality or bias. The power of protection is as stated in the sutra: "The waves caused by Makara in the ocean may arise out of time, but the Buddha will never pass the time to tame those who are to be tamed." As it is said. Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, when the time for taming beings has come, may abandon them due to laziness, forgetfulness, etc., and not tame them. However, when the Tathagata was on his final bed, at the time of passing into nirvana, he placed the human beings to be tamed, Kuntigarbha, and the non-human beings to be tamed, Gandharva Pradagga, in the truth. In the past, five hundred merchants went to the ocean to collect jewels, and an untimely wind drove the ship into the mouth of a Makara, and the others prayed to the gods of the mountains, gardens, and trees.
Tibetan
ལ། དེད་དཔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས། ཞེས་གསུངས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་བསྒྲགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་ཐོས་པས་འཇིགས་ཏེ་རྒྱ་མཚོར་ནུབ་ནས་ཁ་བཙུམ་པས་མུ་གེར་ཤི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཐོས་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷར་སྐྱེས་ནས་གཟོད་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་ཙམ་ཐོས་པས་ཀྱང་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབས་པའི་ཕྲིན་ལས་དེ་ལྟར་མངའ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལ། ངོ་བོ་དབྱེ་བ་ཡོན་ཏན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ངོ་བོ་ནི། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་པའམ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན། སྤང་བའམ་ཞེས་པ་ནི། ཉན་རང་བྱང་སེམས་གསུམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་སྤོང་པའི་འགོག་པ་དམ་པ་དེ་དང་། སྤོང་བྱེད་ལམ་གྱིས་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་ན་ལུང་གི་ཆོས་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་གཉིས། ལུང་གི་ཆོས་དེ་ལ་དབྱེ་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་བསྡུ་ན། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས། དེ་བསྡུ་ན་ལུང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་འདུ་བ་ཡིན། ལུང་གི་ཆོས་དེ་ནི་དགེ་འདུན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ན་བཞུགས་པ་དེ་ཡིན་མ་གཏོགས། ཕྱིའི་ཡི་གེ་པོ་ཏིའི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་ལུང་གི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་དུ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པས་འདོད། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། བརྡར་གྱུར་པ་དང་། བརྡར་སྣང་བ། བརྡར་གྲགས་པ་གསུམ་ལས། བརྡར་གྱུར་པ་ནི། གསུང་རབ་པོ་ཏིའི་རྣམ་པ། བརྡར་སྣང་བ་ནི། དགེ་འདུན་གྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ན་ལུང་གི་ཆོས་སྣང་བ། བརྡར་གྲགས་པ་ནི། ངག་གི་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཚིག་རྣམས་ཡིན་པས་དོན་དུ་རྒྱལ་བའི་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གཉིས་ཞེས། དཔེར་ན་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པའི་ཚིག་དེ་བློ་ལ་ངེས་པ་ལུང་གི་ཆོས་དང་། དེའི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་ཅིང་སྒྲུབ་པ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡིན། རྟོགས་པའི་ཆོས་དེ་ལ་ལམ་ལྷག་པའི་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཐེག་དམན་ཉན་རང་གི་ལུང་གི་ཆོས་རྗོད་བྱེད་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་དེའི་བརྗོད་བྱ་བསླབ་པ་གསུམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འདུལ་བའི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ། རྩ་ལྟུང་ཉི་ཤུ་སོགས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ། མདོ་སྡེའི་རྗོད་བྱེད་མདོ་མང་གི་བརྗོད་བྱ་བྱམས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ། ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་སོགས་མངོན་པ
Chinese
拉，船长菩提萨埵说：“大家都应该皈依如来。”大家都宣称：“皈依佛。”听到如来的名号，（恶鬼）感到恐惧，沉入大海，闭口不言，因饥饿而死，听到佛的名号，转生到三十三天，才真正见到了真谛。因此，仅仅听到如来的名号，也能从轮回和恶道的恐惧中解救出来，具有如此的功德。第二是神圣的法。分为体性、分类、功德三方面。第一，体性是：断除烦恼、所知、习气之障碍，或者成为断除之方便，是神圣之法的体性。“断除”是指：声闻、缘觉、菩萨三者断除烦恼的灭谛，以及断除之方便的道谛。分类有教法和证法两种。教法如果分类，有八万四千法蕴，归纳起来就是十二部经，再归纳起来就包括在经律论三藏中。教法是住于僧众心续中的法，而不是外在文字书籍的形式，因明学派认为那是教法的所依。密宗中，有表诠、表象、表音三种。表诠是经典书籍的形式，表象是僧众心续中显现的教法，表音是口头表达的语音词句，因此实际上是胜者的教证二法。例如，断除杀生的词句铭记于心是教法，领会并修持其含义是证法。证法有殊胜的三种增上学，即小乘声闻、缘觉的教法所诠释的三藏所诠释的三学。大乘的律藏所诠释的内容，是二十条根本堕罪等戒律的增上学。经藏所诠释的众多经典的内容，是慈爱和禅定等禅定的增上学。《般若经》广、中、略三部等
English
La, the captain Bodhisattva said, "Everyone should take refuge in the Tathagata." Everyone proclaimed, "Taking refuge in the Buddha." Hearing the name of the Tathagata, (the demons) were frightened, sank into the sea, closed their mouths, and died of starvation. Hearing the name of the Buddha, they were reborn in the Thirty-Three Heavens and truly saw the truth. Therefore, merely hearing the name of the Tathagata can save one from the fears of samsara and the lower realms, possessing such merit. Secondly, there is the sacred Dharma. It is divided into three aspects: essence, classification, and qualities. First, the essence is: abandoning or becoming the means of abandoning the obscurations of afflictions, knowledge, and habitual tendencies, is the essence of the sacred Dharma. "Abandoning" refers to: the cessation of afflictions abandoned by the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, and the truth of the path that is the means of abandoning. There are two types of classification: the Dharma of scripture and the Dharma of realization. If the Dharma of scripture is classified, there are eighty-four thousand collections of Dharma, which can be summarized as the twelve divisions of scripture, and further summarized as the three pitakas of scripture, vinaya, and abhidharma. The Dharma of scripture is that which resides in the mind-streams of the Sangha, and not the external forms of written books, which the epistemological school considers to be the support of the Dharma of scripture. In the context of Secret Mantra, there are three types: expression, appearance, and sound. Expression is the form of the scriptures, appearance is the appearance of the Dharma of scripture in the mind-streams of the Sangha, and sound is the words and phrases of oral expression. Therefore, in essence, there are two aspects of the precious Dharma of the Victorious Ones: scripture and realization. For example, the words of abandoning killing, when remembered in the mind, are the Dharma of scripture, and understanding and practicing their meaning is the Dharma of realization. The Dharma of realization has three precious trainings of higher paths, namely, the three trainings explained by the three pitakas that express the Dharma of scripture of the Lesser Vehicle Shravakas and Pratyekabuddhas. The content explained by the Vinaya Pitaka of the Great Vehicle is the training of higher morality, such as the twenty root downfalls. The content of the many sutras explained by the Sutra Pitaka is the training of higher concentration, such as loving-kindness and samadhi. The three versions of the Prajnaparamita Sutra, the extensive, medium, and concise, etc.