Tibetan
་ཟླས་འགྲུབ། ། ཅེས་པས། བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་དགོས། ཇི་ལྟར་ན། བླ་མ་དེ་སོ་ཐར་གྱི་ལུགས་ལ་ཉན་རང་འཕགས་པའམ་མིན་ཀྱང་སོ་སྐྱེ་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་མཐོང་བས་གོ་ཆོད་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ས་ཆེན་པོ་ན་བཞུགས་པའམ། ཡང་ན་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུའམ། ཡང་ན་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་བྱང་སེམས་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་མཐོང་ན་དེས་གོ་ཆོད། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ལ་བླ་མ་དེ། སོ་སྐྱེ་པཎྜི་ཏའམ། འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པའམ། བྱང་སེམས་འཕགས་པའམ། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་མཐོང་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་མཐོང་བས་ཀྱང་མི་འོང་། གང་དུ་མཐོང་དགོས་ན་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་མོས་གུས་ལྟེམ་རྐྱང་མེད་པས་གསོལ་བ་འདེབས་ནུས་ན་ལམ་རྐྱེན་གཞན་ལ་རགས་ལས་མི་དགོས་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ནུས་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་དཔང་པོ་ཞིག་བསྟན་ན། རྒྱ་གར་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་ནཱ་རོ་པ། ཀླུའི་བྱང་ཆུབ། སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་པ་རྣམས་ཡིན། བོད་འདིར་ཡང་སོག་པོ་ལྷ་དཔལ་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་དང་། རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡིན། དེ་ལྟར་བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་བར་བྱེད་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལྔ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་ཤེས་པ་དང་གཅིག གང་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པར་ཤེས་པ་དང་གཉིས། རང་ངོར་སངས་རྒྱས་ལས་ཀྱང་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བར་ཤེས་པ་དང་གསུམ། བཀའ་དྲིན་ཅན་གྱི་བླ་མ་དེ་སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་ཀྱི་སྤྱི་གཟུགས་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང་བཞི། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ན་ལམ་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་མི་ལས་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་ཤེས་པ་ལ། དྲང་ངེས་གཉིས་ལས། དྲང་དོན་ལྟར་ན་བླ་མ་འདི་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དངོས་ཡིན་ལ། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བསྡུས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཟུགས་སྐུ་འདུས་བྱས་གློ་བུར་བ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་དང་། གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་སྣང་བ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་མོས་གུས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། ད་དུང་བླ་མ་དེ་རང་གི་ཤེས་རབ་ཞན་པས་གཟུགས་སྐུ་དངོས་མཚན་དུ་བཟུང་ན་ཡང་། དེ་ཡང་མ་དག་པའི་སྣང་ཞེན་གྱིས་རང་རྒྱུད་པར་སོང་བས་ར
Chinese
以“如是成办”之语，必须将上师视为佛。如何视之？就别解脱戒律而言，将上师视为声闻、独觉圣者或虽非圣者但具功德的凡夫即可。就菩萨而言，将上师视为安住于大地之上的圣者，或视为佛之化身，或视为直至资粮道之上的具功德菩萨即可。就大圆满而言，将上师视为凡夫班智达，或视为圣者阿罗汉，或视为圣者菩萨，或视为佛之化身，或视为报身，皆不可。应如何视之？应从上师是佛法身的角度，以不虚伪的虔诚祈祷，如此则无需依赖其他道之助缘，便能于自相续中生起证悟之智慧。若要展示如此于相续中生起的证人，印度圣地有那若巴、龙菩提、导师金刚铃等。藏地则有索波拉巴、全知钦波、持明吉美林巴等。如是，为了将上师视为佛，有五种应知：一、知上师为佛；二、知上师所做的一切皆为佛之事业；三、知上师于自身比佛更具恩德；四、知具恩德之上师是皈依处一切总集的自性；五、如是知晓后祈祷，则知无需依赖其他道之助缘，便能于自相续中生起证悟之智慧。其中，第一，知上师为佛，有权衡与究竟二者。就权衡而言，上师是佛之化身真身。此外，为了调伏其他有缘众生，诸佛以随顺所化众生的方式化现的身相，乃是因诸佛的悲悯和愿力，以及所化众生的福德力，以缘起的方式显现，如水中之月。知晓此理后以虔诚祈祷，则佛之加持融入是法性。然而，如果上师因自己的智慧不足而执着于真实的色身，那也是由于不净的显现执着而使自相续
English
With the words "Thus accomplished," the Lama must be seen as the Buddha. How so? In terms of the Pratimoksha, it is sufficient to see the Lama as a Hearer, Solitary Realizer, or even if not an Arya, as a virtuous ordinary being. In terms of the Bodhisattva, it is sufficient to see the Lama as an Arya residing on a great Bhumi, or as an emanation body of the Buddha, or as a virtuous Bodhisattva up to the Great Accumulation Path. In terms of Dzogchen, it is not acceptable to see the Lama as an ordinary Pandit, or as an Arya Arhat, or as an Arya Bodhisattva, or as an emanation body of the Buddha, or as a Sambhogakaya. How should one see it? One should pray with unwavering devotion from the perspective that the Lama is the Dharmakaya of the Buddha, so that one can generate the wisdom of realization in one's own mindstream without having to rely on other path conditions. If one wants to show a witness to such generation in the mindstream, in the sacred land of India there are Naropa, Nagarjuna, and the master Vajraghantapa. In Tibet, there are Sogpo Lhapa, Kunkhyen Chenpo, and Rigdzin Jigme Lingpa, among others. Thus, in order to see the Lama as the Buddha, there are five things to know: First, know the Lama as the Buddha; second, know that everything the Lama does is the activity of the Buddha; third, know that the Lama is more kind to oneself than the Buddha; fourth, know that the kind Lama is the embodiment of all refuges; fifth, know that if one prays after knowing this, one can generate the wisdom of realization in one's own mindstream without relying on other path conditions. Among these, first, knowing the Lama as the Buddha, there are two: provisional and ultimate. In terms of the provisional, the Lama is the actual Nirmanakaya of the Buddha. Furthermore, in order to tame other fortunate beings, the forms that the Buddhas emanate in accordance with the beings to be tamed are manifested through dependent origination, like a reflection of the moon in water, due to the compassion and aspiration of the Buddhas, and the power of the merit of the beings to be tamed. If one knows this and prays with devotion, it is the nature of things that the blessings of the Buddha enter. However, even if the Lama clings to the actual Rupakaya due to his own lack of wisdom, that is also because of the impure appearance clinging that has gone into his own mindstream.
Tibetan
ང་རྒྱུད་ལ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ཉེར་ལེན་རྣམ་པར་དག་པ་མི་འོང་བས། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་དེས་ནི་ང་མི་མཐོང་། ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པར་ནི་བཤད་དེ། མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཀུན་དགའ་བོ། །སྨྲེ་སྔགས་མ་འདོན་ཀུན་དགའ་བོ། །ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མར་གྱུར་པ་ན། །ང་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་བགྱིད་དེ། །ཁྱོད་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི། མདོ་སྔགས་ཐུན་མོང་གི་ལུགས་ཀྱི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ངེས་དོན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལྟར་ན་བླ་མ་འདི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དངོས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རིགས་པ་དང་ལུང་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིགས་པ་ནི། བླ་མའི་ཐུགས་ཟབ་གསལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གཞི་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་རུང་མ་རྟོགས་རུང་ངོ་བོ་ཡེ་དག་གི་སངས་རྒྱས་རྟག་བརྟན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་འདུས་མ་བྱས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྷ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་པ་ལྟར་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེའི་རྩལ་ལམ་རྣམ་རོལ་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོར་སྣང་བའི་གཟུགས་སྐུ་དངོས་ཡིན། གཟུགས་སྐུའི་ངོ་བོ་ཆོས་སྐུ། ཆོས་སྐུའི་རྣམ་འགྱུར་གཟུགས་སྐུ། དོན་ལ་དེ་གཉིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའམ། ཟུང་འཇུག་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རིགས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱབ་བདག་སྲིད་ཞི་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཚོགས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་ཚོགས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །སྣང་སྲིད་དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཚོགས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཞེས་པས། ནང་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ཐུགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ། དེ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ལ་མཚོན་བྱེད་རྟགས་ཀྱི་བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ཡིན་པས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ལུང་ནི། འདི་ནི་རང་བྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོགས། ལུང་མཐའ་ཡས་སོ། །གཉིས་པ་གང་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་མཛད་པ་གཉིས། དང་པོ་དེ་ལ་ཞི་རྒྱས་དབང་དྲག་གི་མཛད་པ་བཞི་ལས། དེ་ལ་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་ག
Chinese
因为我相续中不会生起清净的智慧近取因，所以，凡是以形象见我，凡是以声音知我，此乃步入歧途者，此人不能见我。就像这样。然而却说上师是佛的化身。莫悲伤，阿难陀！莫哀叹，阿难陀！五百之末时，我将成为善知识，成办你等的利益。这是共同的显密宗的上师观为佛陀。若按不共的究竟密意，此上师即是佛陀法身本身。这有理证和教证两种。首先是理证：上师的心，深寂光明无二的基位智慧，无论证悟与否，其自性本净的佛陀，常恒不变的无为法佛陀法身。如云：诸佛是法性天尊，导师是法身。如是，基果无别的佛陀法身之能量或幻化，空性的影像，上师的身语意，显现为无尽庄严轮的色身本身。色身的体性是法身，法身的显现是色身。究竟而言，二者无别，即大平等性，或双运金刚持，普贤王如来，金刚萨埵，是诸部和坛城一切的遍主，是轮涅普周的大智慧，是佛陀法身的要诀。因此，外器世界，皈依具德上师众！内情众生，皈依天神天女众！显有世间，皈依具德上师众！如是，内里所诠释的意义智慧，是上师的心，法身。为了诠释它，显现能诠释的表相上师的身语意。因此，以法性之理成立上师是佛。教证是：此乃自生薄伽梵等，教证无边。二是所作一切皆知为佛陀之事业。有共同和殊胜两种事业。首先，其中有息增怀诛四种事业。其中有佛法和世间。
English
Because the pure cause for generating wisdom will not arise in my continuum, therefore, whoever sees me as form, whoever knows me as sound, that person has entered a wrong path, that person cannot see me. It is like that. However, it is said that the Guru is an emanation of the Buddha. Do not grieve, Ananda! Do not lament, Ananda! At the end of the five hundred, I will become a virtuous friend, accomplishing the benefit of you and others. This is the common Sutra and Tantra tradition of establishing the Guru as the Buddha. According to the uncommon definitive meaning, this Guru is the actual Dharmakaya of the Buddha. There are two types of proof for this: reasoning and scripture. First, the reasoning is: the Guru's mind, the wisdom of the ground state that is inseparable from profundity and clarity, whether realized or not, the Buddha whose essence is primordially pure, the unconditioned Dharmakaya of the Buddha that is constant, stable, and unchanging. As it is said: The Buddhas are the deities of Dharma-nature, the guides are the Dharmakaya. Thus, the energy or manifestation of the Dharmakaya of the Buddha, which is inseparable from the ground and the result, the empty image, the Guru's body, speech, and mind, is the actual Rupakaya that appears as an inexhaustible wheel of ornaments. The essence of the Rupakaya is the Dharmakaya, and the manifestation of the Dharmakaya is the Rupakaya. Ultimately, the two are inseparable, which is the great equality, or the union of Vajradhara, Samantabhadra, Vajrasattva, the all-pervading lord of all families and mandalas, the great wisdom that pervades samsara and nirvana, the key point of the Dharmakaya of the Buddha. Therefore, the outer world, I take refuge in the assembly of glorious Gurus! The inner sentient beings, I take refuge in the assembly of gods and goddesses! The phenomenal world, I take refuge in the assembly of glorious Gurus! Thus, the wisdom of the meaning that is represented internally is the Guru's mind, the Dharmakaya. In order to represent it, the body, speech, and mind of the Guru, which are the representing symbols, appear. Therefore, the Guru is established as the Buddha by the reasoning of Dharma-nature. The scriptural proof is: This is the self-born Bhagavan, etc., the scriptures are endless. Second, all actions are known as the actions of the Buddha. There are two types of actions: common and supreme. First, among them, there are four types of actions: pacifying, increasing, magnetizing, and wrathful. Among them, there are Dharma and worldly.