Tibetan
་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ལུས། ཟག་མེད་ཀྱི་ལས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་འཆི་འཕོ་ལ་སོགས་པའི་བདུད་བཞི་ཕྲ་བ་མ་བཅོམ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བདུད་བཞི་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་བཅོམ་དགོས། བྱང་སེམས་སྔགས་ལ་ཞུགས་པའི་རིག་པ་འཛིན་པས་ཀྱང་བདུད་བཞི་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་ཆོམས་དགོས་ཀྱང་། དེ་གཉིས་ཀས་བཅོམ་ལུགས་ཀྱི་ཐབས་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ། དེ་ལ་དང་པོ་ཐབས་ཀྱིས་བདག་འཛིན་བཅད་པ་ནི། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འདིས་ད་ལྟའི་བར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་ལ། ད་དུང་ཡང་འདི་མ་སྤང་ན་ཐ་མ་མེད་པའི་བར་དུ་གནོད་པ་སྐྱེལ་བ་ཡིན་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྐྱོན་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས། རིན་ཆེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདིས་གནས་སྐབས་མཐོ་རིས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་ཡོན་ཏན། མཐར་ཐུག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། རིན་ཆེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ཚད་མེད་བཞི་དང་། བདག་གཞན་མཉམ་བརྗེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་ནས་བདག་རང་འདོད་ཀྱི་འཁྲི་བ་རྩ་བ་ནས་མ་ཆོད་པའི་བར་བསྒོམ་ཞིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མ་དང་རང་ལ་བུའི་འདུ་ཤེས་བཞག་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་གཞི་ལུས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དང་། དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པའི་དགེ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་གཞི་གསུམ་པོ་དེའི་ཞེན་འཛིན་ཆོད་ན་དེ་ལས་གཞན་དུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞི་མེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་བློ་སྦྱངས་ནས་བདག་གཅེས་འཛིན་གྱི་བདུད་དེ་ཆོད་ན་གཅོད་པ་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཌཱ་རུ་གཡུག་མི་དགོས། དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་མི་དགོས། རྐང་དུང་འབུད་མི་དགོས། མགོ་ལ་རལ་བ་མི་དགོས། ལག་ན་ཀ་པཱ་ལ་ཁྱེར་མི་དགོས། ཉལ་བཞིན་དུ་ནང་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདག་འཛིན་འདི་རིན་ཆེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཡུལ་ཕུད་རྗེས་འདོན་བྱེད་པ་དེ་ལ་གཅོད་རབ་བ་ཉལ་ཉལ་ཟེར་ལ་ཡིན། དེ་ལྟར་མིན་པར་ནང་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་དེ་གཅད་དགོས་པའི་གོ་ཡུལ་ཙམ་ཡང་མ་ཆགས་པར། སྣང་བ་འདྲེ་དང་རྒྱལ་འགོང་དུ་ཤར་ཏེ་གཅད་བྱ་ཕྱི་ན་ཡོད་པར་རློམས་ནས། ཕཊ་སྒྲོག སྡང་མིག་བསྒྲད། རྐང་དུང་འབུད། ཌཱ་རུ་ཁྲོལ་ནས་མི་སེམས་དཀྲུགས། ཁྱི་དཀྲོགས་ལྷ་འདྲེ་དང་ཞེ་འགྲས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་གཅོད་མཐའ་ཁྱི་ཟུག་ཟུག
Chinese
是意之自性身。无漏之业。不可思议之死亡等四魔微细者未摧伏。菩萨们需摧伏四魔之粗细一切。入咒之菩萨持明者亦需断除四魔之粗细一切。然彼二者断除之方式，有极大差别。其中首先以方便断除我执者，乃自无始以来执我，生起至今所有之痛苦。若仍未舍弃此，则直至无尽亦带来损害，故当知执我之过患。珍贵菩提心能获得暂时之天界，菩萨地的功德，最终获得一切种智之果位等一切功德，如是知晓过患与功德后。生起珍贵菩提心之四无量，修持自他交换菩提心，直至未从根本断除自利之执着前，皆当修持，于一切有情视为母亲，自身视为子女，将一切有情之暂时与究竟安乐之因，视为完全受用之所依身体。如是受用与三时所积之所有善事物，皆完全布施。如是若断除完全受用之三所依之执着，则无有较此更甚之执我之所依。如是修心后，若断除珍爱我执之魔，则名为断，无需抛掷手鼓，无需摇动铃铛，无需吹奏腿骨号，头上无需蓄发，手中无需持人头碗。于睡眠中生起骄慢的我执，以珍贵菩提心将对境驱逐后追随，此即名为断之最佳者，懒惰者。若非如是，未生起丝毫应断除睡眠中生起骄慢之魔之念头，显现为鬼神与厉鬼，自以为所断之物在外，发出“呸”声，怒目而视，吹奏腿骨号，摇动手鼓，扰乱人心，如狗一般狂吠，与鬼神争斗，此即名为断之最下者，如狗吠叫。
English
It is the body of the nature of mind. Actions without outflows. Without subduing the subtle four maras, such as inconceivable death. Bodhisattvas must subdue all gross and subtle four maras. Even the Vidyadharas who have entered the mantra path must also cut off all the gross and subtle four maras. However, the methods of subduing them by the two are very different. Among them, the first is to cut off self-grasping through skillful means. From beginningless time, grasping at self has generated all the suffering up to now. If this is not abandoned, it will continue to cause harm until the end. Therefore, one should understand the faults of grasping at self. The precious Bodhicitta can obtain the temporary heavenly realms, the qualities of the Bodhisattva grounds, and ultimately all the qualities of attaining the state of omniscience. Having understood the faults and qualities in this way, one should cultivate the four immeasurables that give rise to the precious Bodhicitta, and cultivate the Bodhicitta of exchanging self and others. Until the attachment to self-interest is completely cut off from the root, one should cultivate, regarding all sentient beings as mothers and oneself as children, and regarding the basis of fully enjoying the temporary and ultimate happiness of all sentient beings as the body. Likewise, all the wealth and virtuous things accumulated in the three times are completely given away. In this way, if the clinging to the three bases of complete enjoyment is cut off, then there is no other basis for grasping at self. Having trained the mind in this way, if the demon of cherishing self is cut off, it is called cutting off. There is no need to throw the hand drum, no need to shake the bell, no need to blow the thigh-bone trumpet, no need to have matted hair on the head, no need to hold a skull cup in the hand. This self-grasping that arises with pride while sleeping is called the best cutter, the lazy one, who uses the precious Bodhicitta to drive away the object and then follows it. If it is not like that, without even a slight idea of cutting off the demon of pride that arises in sleep, appearances arise as ghosts and demons, and one assumes that the object to be cut off is outside. One makes a "Phat" sound, glares angrily, blows the thigh-bone trumpet, shakes the hand drum, disturbs people's minds, barks like a dog, and fights with gods and demons. This is called the worst cutter, barking like a dog.