Tibetan
ས། དབེན་པ་དེ་ལ་སླེབས་མ་ཐག་ཏུ་ཡུལ་བུད་མེད་སོགས་མེད་པས་ཡུལ་དེའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ངང་གིས་ཞི་བ། བྱ་དང་རི་དྭགས་འགྲོགས་ན་སོགས། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིག་པ་འཛིན་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་རི་ཁྲོད་ལ་བརྟེན་པས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་ཤ་སྟག་ཡིན། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རང་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་དབེན་དགོས། དེ་དབེན་པ་བརྟེན་ནས་བསམ་གཏན་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ། སེམས་འགྱོད་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྲུང་དགོས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པའི་མགོ་ལ་དེར་འདུག་སྟེ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་སེམས་མི་གཡེང་བའི་རྒྱུ་བསམ་གཏན་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རབ་ཏུ་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱས་ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ་ཅེས་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་པོ་བླངས་ནས་ཉམས་པ་མ་བྱུང་ན་བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་བསྙིལ། བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་སྒྲེང་པ་པོ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་ཉམས་པ་བྱུང་ན་ཅི་མི་སྙམ་དུ་མི་བཞག་པར་སྔར་བྱས་ཀྱི་ལས་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་ནས་ཆོས་བཞིན་དུ་བཤགས་པ་དང་ཕྱིར་བཅོས་བྱེད་ན་བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་བསྙིལ། བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་སྒྲེང་པ་པོ་ཡིན་པས། དེའི་སྟེང་དུ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ་དམ་ཚིག་ས་གཞི་ལྟ་བུའི་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་གནང་བཀག་གི་གནས་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པའི་སྡོམ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་གིས་བསམ་གཏན་བསྒོམ་དགོས། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་མི་གཡེང་བ་ཡིན། འགྲོ་འདུག་ཟ་ཉལ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་དེ་དྲན་པའི་ཐག་པས་བཏགས་ནས་བསྒོམ་དགོས། ཆོས་ལ་སེམས་པའི་ཀ་ཆེན་ལ། ། ཇི་ལྟར་བཏགས་བཞིན་མི་འཆོར་བ། །ཞེས་པས། དམིགས་པའི་ཡུལ་ཆོས་དེ་ཕུར་པའམ། ཀ་བ་ལྟ་བུ་ལ་བླང་དོར་གྱི་གནས་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ཐག་པ་ལྟ་བུ་དེས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་བཏགས་དགོས། དེ་ནས་ཤེས་བཞིན་བྱ་ར་བ་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་གནས་སམ་མི་གནས་བརྟག དེས་འཇུག་ལྡོག་གི་གནས་ལ་གཟོབ་པ་བག་ཡོད་བག་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་གཡེང་བར་གྱུར་ན་སྔ་མའི་ཡུལ་ལ་སེམས་བླན་ཏེ་འཇོག་དགོས། ལས་དང་པོ་པས་སེམས་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་དུ་གཡེང་དུ་མི་འཇུག་པར་བྱམས་པ་དང་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་མར་བྱས་ཏེ་དྲན་པའི་ཐག་པས་བཏགས། ཤེས་བཞིན་གྱིས་སོ་དང་བྱ་ར་བྱེད་དགོས། དང་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་འབོལ་ཆུང་ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་ཁྲུ་དོ་རེ་ཡོད་པ་ཕྱི་མཐོ་བ་སྔོན་ཅུང་ཟད་དམའ་བའམ། ཡང་ན་མལ་ས་དེ་བཞིན་དུ་བཅོས། དེའི་སྟེང་དུ་ལུས་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་ཞི་གནས་བསྒོམ་དུས་ལུས་ལ་ལྷོད་ཆགས་པ། སེམས་ལ་ཟུག་རྔུ་མེད་པ་ཞིག་དགོས། ཞི་གནས་དེ་ལ་དམིགས་བཅས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་། དམིགས་མེད་ཀྱི་ཞི་གནས་གཉིས་ལས། དང་པོ་དམིགས་བཅས་ནི་བྱམས་པ་དང་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟ་བུའི་སེམས་དགེ་བའི་དམིགས་རྣམ་ལ་བཟུང་ནས་དྲན་ཤེས་བག་ཡོད་རྣམས་བརྟེན་དགོས། ནང་གི་སེམས་མི་གཡེང་བའི་རྒྱུ། སྔོན་སོང་གི་རྗེས་མི་གཅོད། མ་འོངས་པའི་མདུན་མི་བསུ། ད་ལྟ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་གཡེང་མི་འཇུག རང་གི་སེམས་ལ་གྲིམ་ལྷོད་གང་དགའ་གང་ཟག་རང་རང་གི་ཁམས་དང་བསྟུན་ནས། གྲིམ་ལྷོད་གང་དགའ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་བཅའ་བཅོས་མི་བྱེད་པར་འཇོག་པ་ཡིན། དམིགས་མེད་ནི་བྱམས་སོགས་ག ཅིག་གི་སྟེང་དུ་ཅེར་ཟིན་མི་བྱ་བར། སེམས་བཅའ་བཅོས་མེད་པར་ཅོག་གེ་ལྷུག་པར་སེམས་གློད་ལ་བཞག སྐབས་སྐབས་སུ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བག་ཡོད་རྣམས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ། དེ་ལྟར་སེམས་ཇེ་གནས་ཇེ་གནས་ལ་འོངས་དུས། གཟོད་བསམ་གཏན་གྱི་དབྱེ་བ་བྱེད་དགོས། བྱམས་སོགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཞེས་བརྗོད་དེ། བསྒོམ་པའི་ཉམས་ཇེ་ཆགས་ལ་ཡོངས་ཏེ། དགའ་བའི་དོན་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་སེམས་དགའ་ཡལ་ལེ་འོང་བ་བདེ་ཉམས། སེམས་རྣམ་རྟོག་རྙོགས་མ་དྭངས་ནས་ཁང་པའི་ཕྱི་ནང་མཐོང་བ་སོགས་གསལ་ཉམས། སེམས་ལ་རྣམ་རྟོག་ཨེ་སྐྱེས་བལྟས་ན་སྐྱེ་རྒྱུ་མི་འདུག་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས། དེ་དག་ནི་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་ཡིན་པས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཞེན་དང་བཅས་པས་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཡིན་ཏེ་བདེ་བ་སོགས་ལ་ཞེན་པ་དེས་ནི་ཐར་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཏེ༑ ངའི་བདེ་བ་དང་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་ཞེས་གང་ཟག་གི་བདག་དང་། བདེ་བ་སོགས་ལ་ཞེན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སེམས་ལ་ལུས་འདུག་པས་ཐར་བའི་རྒྱུ་བདག་མེད་རྟོག་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པས་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་གཟུགས་མེད་རྣམ་པས་ཕྱེས་ཏེ་བསྒོམ་པས་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན། དེ་ནས་དོན་རབ་འབྱེད་པ་དེའི་སྟེང་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་རིགས་པས་དཔྱད་དེ་སྟོང་པ་ཞི་གནས་ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་བཞིན་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གོམས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་བློའི་འཛིན་སྟངས་ནི་ཁ་སྤོར་འགྲོ་བས་སྔ་མའི་བདེ་སོགས་ཀྱི་ཞེན་པ་མི་འོངས་ཀྱང་།
Chinese
萨。一旦到达寂静处，由于没有妇女等，由该处所引起的烦恼全部自然平息。与鸟类和野生动物为伴等等。过去的佛和菩萨，所有持明者的团体，都依靠山间僻静处而成就果位。必须以不共的、随心所欲的想法来保持寂静。依靠这寂静处进行禅定时，必须守护无悔的清净戒律。如云：安住于持戒者的顶端。之后，必须修习不散乱之因的禅定。如云：以完全具备止观双运，知晓能彻底摧毁烦恼，首先应当寻求止，这也能在无有世间执着中圆满成就。因此，首先受持戒律，如果没有违犯，就能摧毁魔的旗帜，成为竖立教法旗帜者。如果违犯了，不要无所谓地对待，而应对之前的行为生起后悔，如法忏悔和补救，这样也能摧毁魔的旗帜，成为竖立教法旗帜者。在此基础上修习生圆二次第时，必须以视誓言如地基般的三种律仪，在应行应止之处取舍，以清净的三种律仪来修习禅定。禅定的自性是不散乱。在行住坐卧一切时，都必须以正念之绳系缚心而修习。如云：于法如巨柱，如何系缚不散失。因此，对于所缘的法，如同木桩或柱子，以不忘取舍之念的正念之绳，不令其散乱地系缚。之后，以正知如瞭望者般观察心是否安住。以谨慎如守护者般的正知，小心翼翼地对待进退之处，如果心散乱，就应将心收回并安住于先前的所缘境。初学者不应让心散乱于外境，而应交替修习慈爱和慈爱的等持，以正念之绳系缚，以正知进行守护和瞭望。首先，禅定的小垫子，每个方向大约两肘长，外面高里面
English
Sa. As soon as one arrives at a secluded place, since there are no women, etc., all the afflictions arising from that place naturally subside. Associating with birds and wild animals, etc. All the assemblies of Buddhas and Bodhisattvas and Vidyadharas of the past attained fruition by relying on mountain retreats. One must be secluded with an uncommon, self-willed mind. When meditating in that solitude, one must keep the vows perfectly pure, without any regret in one's mind. As it says: 'Abiding at the head of those who hold the precepts.' Then, one must meditate on the cause of non-distraction, which is samatha. As it says: 'Knowing that afflictions are completely destroyed by vipassanā that is fully endowed with śamatha, one should first seek śamatha, which is accomplished with manifest delight in that which is without worldly attachment.' Therefore, having first taken the vows, if there is no transgression, one will destroy the banner of Māra and be the one who raises the banner of the teachings. If a transgression occurs, one should not be indifferent, but generate regret for previous actions, and if one confesses and remedies according to the Dharma, one will destroy the banner of Māra and be the one who raises the banner of the teachings. On top of that, when meditating on the two stages of generation and completion, one must meditate with the three vows that are like the foundation of samaya, taking and abandoning what is to be done and not done in the places of permission and prohibition, with a pure three vows. The essence of samādhi is non-distraction. In all activities such as going, staying, eating, and sleeping, one must meditate by binding the mind with the rope of mindfulness. As it says: 'To the great pillar of Dharma, how it is bound, it does not fall away.' Therefore, the object of focus, the Dharma, is like a stake or pillar, and with the rope of mindfulness that does not forget what to take and abandon, one must bind it so that it does not stray elsewhere. Then, one should examine whether the mind, like a watchman of awareness, abides or does not abide. With awareness like a cautious guard, being careful about the places of entering and leaving, if the mind becomes distracted, one should take back the mind and place it on the previous object of focus. A beginner should not allow the mind to wander to external objects, but should alternately practice loving-kindness and the samādhi of loving-kindness, binding it with the rope of mindfulness. One must guard and watch with awareness. First, the small meditation cushion, about two cubits on each side, the outside higher than the front,
Chinese
稍微低一些，或者把床铺整理好。在上面以毗卢七支坐法修习止的时候，身体要放松，心里没有刺痛。止有两种，有对境的止和无对境的止。第一种有对境的止，比如慈爱和慈爱的禅定，心要抓住善良的对境，依靠正念、正知和谨慎。内心不散乱的原因，是不追忆过去，不迎接未来，现在不让六识散乱于对境。自己觉得紧或松哪个好，就按照各人的根器，在觉得舒服的松紧程度上，不作调整地安住。无对境的止，不是盯着慈爱等某一个对境，而是不作调整，放松地放下心。时时以正念、正知和谨慎来把握。这样，心越来越安住的时候，才能区分禅定的差别。修习慈爱等的禅定，叫做孩童嬉戏的禅定。修行的体验越来越强烈，没有什么可高兴的，心也感到高兴，这是乐的体验。心中的分别念和烦恼都消失了，能看到房屋内外等，这是明的体验。如果看看心里是否生起分别念，觉得不会生起，这是不分别的体验。这些都是单纯的止，因为执着于乐明无分别的体验，所以是孩童嬉戏的禅定，因为执着于安乐等，所以不能成为获得解脱的因。我的安乐、明和不分别，这是对人我的执着，执着于安乐等是法我的执着，留在心里，与解脱之因的无我之见相违背。这样串习，以无色界的禅定支分来区分，通过修习获得天眼和神通等，这是禅定的功德。之后，在那辨别意义的基础上，用理智分析人我和法我，将空性止观如水乳交融般地修习双运。这样，因为心的执着方式是向外转移的，所以不会产生以前对安乐等的执着。
English
Slightly lower, or fix the bedding. On top of that, when practicing calm abiding with the seven-point posture of Vairochana, the body should be relaxed, and the mind should be without any stinging pain. There are two types of calm abiding: calm abiding with an object and calm abiding without an object. The first, calm abiding with an object, such as loving-kindness and the samadhi of loving-kindness, requires holding onto a virtuous object of mind and relying on mindfulness, awareness, and vigilance. The cause of the inner mind not being distracted is not cutting off the past, not welcoming the future, and not allowing the six consciousnesses to be distracted by objects in the present. Depending on each individual's temperament, whichever tightness or looseness feels good to one's own mind, one should remain without making adjustments to that comfortable level of tightness or looseness. Calm abiding without an object is not staring at one particular object such as loving-kindness, but rather letting go of the mind without making adjustments, simply and loosely. From time to time, it should be grasped by mindfulness, awareness, and vigilance. In this way, as the mind becomes more and more stable, one must then distinguish the differences in samadhi. Meditating on the samadhi of loving-kindness and so on is called the samadhi of childish play. As the experience of meditation becomes more and more intense, even though there is no reason to be happy, the mind feels a subtle joy, which is the experience of bliss. When the mind's conceptual thoughts and afflictions are cleared away, and one can see the inside and outside of a house, etc., this is the experience of clarity. If one looks to see if conceptual thoughts arise in the mind, one feels that they will not arise, which is like the experience of non-conceptuality. These are all merely calm abiding, and because of attachment to the experiences of bliss, clarity, and non-conceptuality, it is the samadhi of childish play. Because of attachment to bliss and so on, it will not become the cause of attaining the state of liberation. "My bliss, clarity, and non-conceptuality," this is the clinging to the self of a person, and clinging to bliss and so on is the clinging to the self of phenomena, which remains in the mind and contradicts the view of selflessness, which is the cause of liberation. Having become accustomed to this, one distinguishes the limbs of samadhi by means of the formless realms, and by practicing, one obtains the divine eye, clairvoyance, magical powers, and so on, which are the qualities of samadhi. Then, on the basis of that discriminating meaning, one analyzes the self of a person and the self of phenomena with reason, and one becomes accustomed to the union of emptiness and calm abiding, like water and milk mixed together. In this way, because the mind's way of grasping is shifting outward, the previous attachment to bliss and so on will not arise.