Tibetan
་ཅིང་ཉམས་སྨད་དུ་འགྲོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་ཉན་རང་ལ་ཁྲོས་ན་དགེ་རྩ་ཉམ་སྨད་ཙམ་མ་གཏོགས་ཚིག་མི་ནུས་ཏེ་པོ་ཏོས་ལྕགས་མི་ཆོད་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་ལ་ཁྲོས་ན་ལྕགས་ཀྱིས་ལྕགས་གཅོད་པ་བཞིན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་འགྲོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚོགས་སྦྱོར་ལམ་པ་ཞིག་ས་ཐོབ་ཞིག་ལ་ཁྲོས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་ཚིག་འགྲོ་བས། ཡང་ཚོགས་ལམ་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་སེམས་བསྐྱེད་དགོས། དེས་ན་ཞེ་སྡང་ལྟ་བུའི་སྡིག་པ་མེད་སོགས། གང་ཚིག་ན་སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་ཀྱི་དགེ་རྩ་བསྐལ་བ་སྟོང་གི་བར་དུ་ཚོགས་བསགས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་དང་། འཇུག་པ་ལས། བསྐལ་བ་བརྒྱའི་བར་དུ་བསགས་པའི་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཚིག་འགྲོ་བར་བཤད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡུལ་ཕུད། རྗེས་འདོན་བྱེད་པས། དཔེར་ན་མེ་ཆུ་གཉིས་སྣོད་གཅིག་ལ་འདུ་མི་རུང་བ་ལྟར། ཞེ་སྡང་ཡོད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་མེད། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡོད་ན་ཞེ་སྡང་མེད། དེས་ན་ཞེ་སྡང་གི་རང་འབྲས་མཐར་ཐུག་དམྱལ་བར་འགྲོ། བཟོད་པའི་རང་འབྲས་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། དེས་ན་བཟོད་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། ཞེ་སྡང་གི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་ནས་བཟོད་པ་བ སྒོམ་དགོས། བཟོད་པ་ལྟ་བུའི་དཀའ་ཐུབ་མེད། །སོགས་ཀྱིས་བཟོད་པ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་ལ། དང་པོ་ཞེ་སྡང་མུག་སོད་བྱ་དགོས་ཏེ། ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཟས་རྙེད་པའི་ཚེ། ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཟོད་པ་བ སྒོམ་དགོས། ཐུན་མཚམས་རྣམས་སུ་དབྱེ་བ་རྣམས་བསྒོམ་དགོས། གཞན་གྱི་སོགས། ཆོས་སོགས། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སོགས་སོ། །བཟོད་པ་སྒོམ་མཚམས་ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཟས་རྙེད་པའི་དུས་ཡིན། བཞི་པ་བརྩོན་འགྲུས་ནི། ངོ་བོ་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། ངོ་བོ་ནི། བརྩོན་གང་དགེ་ལ་སྤྲོ་བའོ། །ཞེས་པས། དགེ་བ་ལ་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བ་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལེ་ལོ་ཡིན་པས། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་ཡིན། སྤྲོ་བ་ཞེས་པས། ལུས་ངག་གཉིས་ཀྱི་དགེ་བ་དམན་པ་རྣམས་བཅད་ནས། སེམས་དགེ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་སྤྲོ་བ་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན། བརྩོན་འགྲུས་འོང་བའི་ཐབས་ལ། དགེ་བའི་ཕན་ཡོན་དང་། སྡིག་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་དྲན་དགོས། དེ་ལ་མདོ་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ། ཟ་མ་ཏོག་གི་ཕན་ཡོན། མཚམས་མེད་པའི་ལས་བྱང་བ་དང་། ཁོང་ཁྲོས་མི་འཇོམས་པ་ལ་སོག
Chinese
且会衰损。菩萨若对声闻缘觉生嗔，善根仅会衰损，不能断灭，如木头不能断铁一般。菩萨若对菩萨生嗔，如铁断铁一般，一切善根都会摧毁。菩萨若对处于资粮道和加行道的菩萨生嗔，一切善根会毫无剩余地断灭，必须从最初的资粮道重新生起菩提心。因此，没有比嗔恨更严重的罪恶。一旦生起嗔恨，布施和戒律二者的善根，在千劫中所积累的资粮都会被摧毁。《入行论》中说：“百劫所积集，施戒诸善果，一嗔能摧毁。”菩提心是殊胜的对境，会不断增长。例如，水火二者不能放在一个容器中，有嗔恨就没有菩提心，有菩提心就没有嗔恨。因此，嗔恨的最终果报是堕入地狱，而忍辱的最终果报是获得佛果。所以，要了解忍辱的利益和嗔恨的过患，从而修习忍辱。“忍辱如是之苦行，无有能比此更胜。”等等经文说明，忍辱是所有苦行中最殊胜的。修习忍辱，首先要熄灭嗔恨。当获得不悦意的食物时，要通过各种方法修习忍辱。在座间休息时，要修习各种分类。其他等等，法等等，甚深之义等等。修习忍辱的界限是不悦意的食物出现之时。第四是精进，分为体性和分类两种。体性是：精进是对善法的欢喜。也就是说，对世间俗事和不善法的欢喜都是懈怠，所以是对善法的欢喜。欢喜的意思是，断除身语二者的低劣善行，内心对善法极度欢喜就是精进。生起精进的方法是，忆念善法的利益和罪恶的过患。对此，《宝积经》、《金光明经》的利益，以及消除五无间罪，不被嗔恨摧毁等等。
English
and will be diminished. If a Bodhisattva becomes angry with a Shravaka or Pratyekabuddha, the roots of virtue will only be diminished, not destroyed, just as wood cannot cut iron. If a Bodhisattva becomes angry with another Bodhisattva, like iron cutting iron, all roots of virtue will be destroyed. If a Bodhisattva on the path of accumulation or preparation becomes angry with someone who has attained a level, all roots of virtue will be completely destroyed without remainder, and one must generate Bodhicitta again from the very beginning of the path of accumulation. Therefore, there is no sin like hatred. If hatred arises, the roots of virtue of generosity and discipline, accumulated for thousands of kalpas, will be destroyed. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: "The virtue of generosity and discipline, accumulated for a hundred kalpas, is all destroyed by one act of anger." Bodhicitta is a supreme object, and it increases continuously. For example, fire and water cannot be contained in the same vessel. If there is hatred, there is no Bodhicitta; if there is Bodhicitta, there is no hatred. Therefore, the ultimate result of hatred is to go to hell, while the ultimate result of patience is to attain Buddhahood. Therefore, one must understand the benefits of patience and the faults of hatred, and then cultivate patience. "There is no asceticism like patience." Etc., which shows that patience is the most supreme of all ascetic practices. To cultivate patience, one must first extinguish hatred. When one obtains unpleasant food, one must cultivate patience through various methods. During breaks between sessions, one must cultivate the various divisions. Others, etc., Dharma, etc., profound meaning, etc. The limit of cultivating patience is when unpleasant food appears. Fourth is diligence, which has two aspects: essence and divisions. The essence is: diligence is delight in virtue. That is to say, delight in worldly affairs and non-virtuous actions is all laziness, so it is delight in virtue. Delight means that by cutting off the inferior virtuous actions of body and speech, the mind is extremely delighted in virtue, which is diligence. The method of arousing diligence is to remember the benefits of virtue and the faults of sin. For this, there are the benefits of the Sutra King of Precious Jewels, the Golden Light Sutra, and the purification of the five heinous crimes, and not being destroyed by anger, etc.