Tibetan
ངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་བདག་དང་གཞན་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས། བདག་དང་སངས་རྒྱས་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་དེའི་དུས་སུ་གཞན་དོན་དངོས་སུ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་མགོ་ལ་སླེབས་པ་ཡིན་ཏེ། མགོ་བཅད་དེ་ཁྱེར་སོང་ན་ས་རྡོ་བོང་བ་ལྟ་བའི་འདུ་ཤེས་ལས་མེད་པས་དེའི་དུས་བདག་བས་གཞན་གཅེས་བསྒྲུབ་ནུས་པ་ཡིན། ལས་དང་པོ་པའི་སྐབས་འདི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བློ་སྦྱོང་ནས་བདག་བས་གཞན་གཅེས་བསྒྲུབ་དགོས། བདག་འཛིན་བཅད་བའི་ཐབས་ལ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས། དེ་ལ་དང་པོ་ཐབས་ཀྱིས་བཅད་དགོས་ཏེ། བདག་གཞན་མཉམ་པ་དང་། བརྗེ་བ་དང་། བདག་བས་གཞན་གཅེས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དང་པོ་ཐབས་ཀྱིས་རང་འདོད་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་དེ་བཅད། དེ་ནས་ཐབས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་བྱུང་དོན་དམ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲུང་ནས་འབྱིན་ཏེ་བཅད། དེ་ལ་དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྒོམ་ཞིང་གཏན་ལ་ཕབ་ཏེ། དེ་ནས་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གཙོ་བོར་སྦྱང་དགོས། རང་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་དེ་སྔ་མས་མགོ་ནོན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སྤང། ཕྱི་མས་དྲུང་འབྱིན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སྤང་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་མི་ཞིག་གི་ཚེ་གཅིག་གི་ཉམས་ལེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ཡིས་ཆོག་པ་ཞིག་དགོས་པས་སྐྱིད་སྡུག་གང་བྱུང་འདིའི་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཤེས་པ་དགོས། དེ་ཡང་མི་ཞིག་ལ་སྐྱིད་རྟག་པ་དང་སྡུག་རྟག་པ་ཞིག་ནི་མི་འོང་བས་རེ་འགའ་སྐྱིད། རེ་འགའ་སྡུག་ཞིག་སྟེ་གཉིས་ཀ་རེས་མོས་བྱས་ནས་འོང་བས་སྐྱིད་སྡུག་གཉིས་བྱུང་ན་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་འགྲོ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལམ་གྱི་བར་ཆད་དུ་མ་སོང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་ལ་སྐྱིད་འོང་ན་དེ་ལ་མི་དགའ་བར་བལྟ། རང་གི་རྒྱུད་ལ་བདེ་བའི་རྒྱུ་དད་ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་བྱུང་ན་འདི་འཛིན་འདུག་མི་ཉན། ཡང་ངས་ཁོང་ཁྲོ་ཞིག་བྱས་ནས་ཚིག་འགྲོ་བས་འདི་མ་ཚིག་གོང་དུ་སེམས་ཅན་ལ་སྦྱིན་དགོས། སྡུག་བསྔལ་མཛེ་དང་འབྲུམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ནད་ཀྱིས་མནར་བ། གདོན་གྱིས་ཟིན་པ། གྲིབ་ཀྱིས་ནོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་འདོད་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་སྐྱབས་འགྲོའི་དུས་ལྟར། དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ་བདག་གིས་སྐྱེ་བ་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་བསགས་པའི་རྒྱུ་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་མྱོ
Chinese
显现出来的是，了悟自他究竟在无戏论中平等。了悟世俗如幻，平等。了悟佛与众生平等。了悟自与佛平等，在那时才能达到真实成办他利的开端。如果头被砍掉拿走，除了视之如土石蠢物之外别无他想，那时才能成办珍爱他人胜过自己。最初的修行者，要修习世俗菩提心，从而成办珍爱他人胜过自己。断除我执的方法有二：方便与智慧。其中首先要用方便来断除，通过自他平等、互换、珍爱他人胜过自己这三种方式，首先用方便来断除自私自利的分别念。然后依靠那个方便，生起通达胜义的智慧，从根拔除。其中首先要反复修习并确定世俗菩提心，然后主要修习胜义菩提心。自私自利的念头，前者以压制的方式舍弃，后者以连根拔起的方式舍弃。因此，一个人一生的修行，有这个菩提心就足够了，所以无论发生快乐还是痛苦，都要知道将其带入这条道路。而且，一个人不可能总是快乐或总是痛苦，有时快乐，有时痛苦，两者交替而来，所以如果发生快乐和痛苦，就将其转变为菩提道的本质，如果不让痛苦成为道路的障碍，那就是精通方便的菩萨。因此，菩萨如果自己感到快乐，不要对此感到高兴。如果自己的相续中生起安乐之因——信心、出离心、菩提心等珍宝，就不要执着停留。还有，如果我生气了，话就要出口了，那么在话出口之前就要布施给众生。无论发生什么不悦意的事情，比如遭受麻风、痘疹等疾病的折磨，被邪魔附体，被鬼影压迫等等，都要像皈依时一样，知道这是三宝的加持，我生生世世积累的恶业之果，将在来世成熟
English
What becomes manifest is the realization of self and other as equal in the non-dual ultimate truth. Realizing conventional truth as mere illusion, realizing equality. Realizing the equality of Buddhas and sentient beings. Realizing the equality of self and Buddha, it is at that time that one reaches the beginning of being able to actually accomplish the benefit of others. If the head is cut off and taken away, there is no thought other than seeing it as earth, stone, or a clod, so at that time one can accomplish cherishing others more than oneself. In the case of the initial practitioner, one must train the mind in conventional bodhicitta and thereby accomplish cherishing others more than oneself. The methods for cutting off self-grasping are two: skillful means and wisdom. Among these, one must first cut off with skillful means. Through the three doors of equality of self and other, exchange, and cherishing others more than oneself, one first cuts off the thought of self-interest with skillful means. Then, relying on that skillful means, one cuts off from the root with the wisdom that realizes the ultimate meaning that arises from the skillful means. Among these, one must first repeatedly meditate on and ascertain conventional bodhicitta, and then mainly train in ultimate bodhicitta. The thought of self-interest is abandoned by the former in the manner of suppressing the head, and by the latter in the manner of uprooting. Therefore, this practice of bodhicitta for one lifetime is sufficient for a person, so one must know how to bring whatever happiness or suffering arises into this path. Moreover, it is not possible for a person to always be happy or always be suffering, sometimes happy, sometimes suffering, both come alternately, so if happiness and suffering arise, they become the essence of the path to enlightenment, and if suffering does not become an obstacle to the path, then that bodhisattva is skilled in skillful means. Therefore, if a bodhisattva experiences happiness, he does not look at it with pleasure. If the cause of happiness, such as faith, renunciation, and the precious bodhicitta, arises in one's mind, one should not hold onto it or stay with it. Also, if I become angry and words are about to come out, then before the words come out, I must give them to sentient beings. Whatever unpleasant things happen, such as being tormented by diseases such as leprosy and smallpox, being possessed by evil spirits, being oppressed by shadows, etc., one should know that it is the blessing of the Three Jewels, just like at the time of taking refuge, and that the fruits of the non-virtuous actions that I have accumulated in all my lifetimes will ripen in future lives.
Tibetan
ང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེས་ད་ལྟ་ཚེ་འདི་ལ་སྨིན་པ་ཡིན་པས། འདིའི་སྟེང་དུ་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མྱོང་བའི་གོ་བདག་གཅིག་པུས་ཆོད་པར་བསམ། རྒྱུ་ཆགས་སྡང་སོགས་སྐྱེས་ན་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེས་བྱ་གཏོང་ཡིན་པས། འདི་ཡིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་ཆོད་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་གང་བྱུང་བ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱིས་གྲོགས་བྱས་ནས་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་ཀྱི་སྡིག་པ་འདག་པ་དང་ཚོགས་རྫོགས་པ་ཡིན། ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་ངན་པ་རྣམས་མཐོང་ན་དེ་ལ་གཏོང་ལེན་བྱེད། རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ལ་གཉེན་པོ་བསྟེན་དགོས། སྦྲུལ་མ་ཤི་བ་ཁྭ་ཏས་བཟའ་མི་ཕོད་པ་བཞིན་གཉེན་པོ་དྲན་ཤེས་བག་ཡོད་རྣམས་མ་ཉམས་ན་ལྟུང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུའི་ལྟུང་བ་འབྱིན་མི་ནུས་ལ། སྦྲུལ་ཤི་བ་དང་འཕྲད་ན་ཁྭ་ཏའང་མཁའ་ལྡིང་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་བཞིན། གཉེན་པོ་དང་བྲལ་ན་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོས་ཀྱང་ལྟུང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་གཉེན་པོའི་སྟོབས་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། རྒྱལ་བ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེངྒེ་ལྟ་བུ་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེང་ཕྲུག་དར་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། བདག་གིས་ལྟུང་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་བློ་སྟོབས་བསྐྱེད་དེ་སྲན་གཟུགས་དགོས། དེ་ལྟར་རང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ལ་གནས་ནས་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པ་ལ་མངོན་ཞེན་དང་ང་རྒྱལ་དང་བདེན་ཞེན་དུ་བཟུང་ན་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་པས་སྤང་དགོས། དེ་ལྟར་སེམས་ཐོག་ནས་བདག་གཞན་བརྗེས། མཉམ་བརྗེས་གཉིས་སེམས་ཀྱི་སྟེང་ནས་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་བླང་དོར་ལ་རོ་སྙོམས་པའི་མཐུ་ཐོབ་ནས། གཞན་གཅེས་བསྒོམ་པ་ལ། བདག་གིས་ཉི་མ་དེ་རིང་ནས་བཟུང་ཐར་པ་མ་ཐོབ་རུང་འདྲ་སྟེ། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་དྲུག་གི་སྡུག་བསྔལ་འདི་བདག་གི་སྟེང་དུ་བླངས་ཏེ་བཟོད་པར་བྱ། བདག་གི་བདེ་སྐྱིད་བདེ་བའི་དངོས་པོ་སོགས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཏང་ནི་ཡིན་སོགས་བསམ། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་མཐོ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ནས་དམའ་ན་རག་དམྱལ་བའི་བར་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མར་ཤེས། དྲིན་དྲན། དྲིན་གཟོ་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་བསྐྱེད། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་སྐབས
Chinese
我所有转变的业，都因三宝的加持，现在此生得以成熟。因此，我思惟独自承担遍布虚空一切众生的所有痛苦。如果生起贪嗔等，就以三宝的加持来舍弃。因此，愿我能承担一切众生的贪欲等所有烦恼，愿一切众生的贪欲等烦恼和业都在我身上成熟。如此，无论痛苦的因果二者出现任何一个，都将其转化为道用，以菩提道作为助伴，从而清净无量劫的罪业，圆满资粮。此外，如果见到破戒等恶劣之人，就对其进行施受。为了守护自己的戒律，必须依止对治。如同未死的蛇，乌鸦无法吞食一样，如果对治——正念、正知、谨慎——没有减弱，就无法产生导致重大堕落之因的堕落。如同遇到死蛇，乌鸦也像鹏鸟一样行动。如果与对治分离，即使是微小的罪过也会成为堕落之因，因此必须如此增长对治的力量。如同圆满正等觉的世尊是狮子一样，追随其后的我，就像幼狮一样。因此，我必须对所有与堕落不符的方面生起智慧的力量，并保持坚忍。如此，安住于自己的戒律等，并将他人安置于此，如果执着于显现的执着、我慢和实执，那就是魔的事业，必须舍弃。如此，从心上进行自他交换。通过平等交换，从内心深处获得对世间八法的取舍保持平等的力量。在修持珍爱他人时，我想，从今天开始，即使我没有获得解脱也可以，我将承担地狱、饿鬼、旁生等六道众生的痛苦并忍受。我将布施我的安乐、幸福和快乐之物等给一切众生。如此，对从有顶到无间地狱之间的一切众生，生起视如母亲、忆念恩德、想要报恩的念头。在想要脱离痛苦时。
English
All my transformative actions have matured in this lifetime due to the blessings of the Three Jewels. Therefore, I think of solely bearing all the sufferings of all sentient beings pervading the sky. If attachment, hatred, etc., arise, I will abandon them through the blessings of the Three Jewels. Therefore, may I take on all the afflictions of all sentient beings, such as desire, and may all the afflictions and actions of all sentient beings, such as desire, ripen upon me. Thus, by taking whatever arises, whether it be the cause or effect of suffering, onto the path, the path to enlightenment becomes an ally, purifying countless eons of sins and perfecting accumulations. Furthermore, when seeing immoral or evil people, practice giving and taking with them. To protect one's own discipline, one must rely on antidotes. Just as a crow cannot eat a snake that is not dead, if the antidotes—mindfulness, awareness, and caution—are not diminished, one cannot produce the downfall that is the cause of great downfalls. But if one encounters a dead snake, even a crow acts like a garuda. If separated from antidotes, even small misdeeds become the cause of downfall, so one must increase the power of antidotes in this way. Just as the Victorious, Perfectly Enlightened Buddha, the Bhagavan, is like a lion, I who follow him am like a young lion. Therefore, I must generate the power of wisdom towards all aspects that are contrary to downfall and be steadfast. Thus, abiding in one's own discipline, etc., and placing others in that state, if one clings to manifest clinging, pride, and clinging to reality, that is the work of Mara and must be abandoned. Thus, exchange self and others from the heart. Through equal exchange, from the depths of the heart, gain the power to maintain equanimity towards the acceptance and rejection of the eight worldly concerns. When meditating on cherishing others, I think, starting from today, even if I do not attain liberation, it is fine; I will take on the sufferings of the six realms of beings, such as hell beings, hungry ghosts, and animals, and endure them. I will give my happiness, well-being, and pleasant things, etc., to all sentient beings. Thus, towards all sentient beings from the peak of existence down to the Avici hell, generate the thoughts of seeing them as mothers, remembering their kindness, and wanting to repay their kindness. When wanting to be free from suffering,