Tibetan
དོན་མཛད་པ་དང་། །བྱིས་པ་རང་དོན་སྒྲུབ་པ་ཡིས། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ནི་ཁྱད་པར་ལྟོས། །ཞེས་པས། ཐུབ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་ཕན་དོན་དུ་གཉེར་བས་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ང་ཞེས་རང་འདོད་བ སྒྲུབས། ད་དུང་ཡང་ང་ཞེས་རང་འདོད་སྒྲུབ་བསྡད་ན་ཐ་མ་མེད་པའི་བར་དུ་འཁོར་བ་ཡིན་ཅིང་དེས་ན་སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀའི་བདེ་སྐྱིད་ཀྱི་ཆ་ཅི་ཡོད་ཐམས་ཅད་གཞན་ཕན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བས། ཉན་ཐོས་སངས་རྒྱས་འབྲིང་རྣམས་ཐུབ་དབང་སྐྱེས་སོགས། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་རགས་སྟེ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རང་འདོད་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་འདི་ལ་ཐུག དེས་ན་རང་འདོད་འདི་ལ་འགོང་པོ་ཞེས་བཏགས་དགོས་ཏེ་འབྲི་གཅིག་གི་འོ་མ་ཁ་ལ་མི་འོང་བ་ལ་འགོང་པོ་བཏགས་དར་ན། རང་འདོད་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བསམ་པ་འདིས་གནས་སྐབས་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་ཡོན་ཏན། མཐར་ཐུག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རང་རྒྱུད་ལ་འོང་དུ་མི་སྟེར་བའི་འགོང་པོ་འདི་ཡིན་ལ། འདི་ཕུད་པར་བྱེད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་འགོང་པོ་འགོང་རྫོང་གི་ཆོ་ག་ཞེས་མིང་བཏགས། ཇི་ལྟར་རྫོང་དགོས་ན། བདག་གཞན་མཉམ་པ་དང་། བརྗེ་བ་དང་། གཞན་གཅེས་གསུམ་ལ་བློ་སྦྱོང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཉམས་ཤིང་རང་འདོད་སྒྲུབ་པའི་འགོང་པོ་ཡུལ་འདོན་ཐུབ་པ་ཡིན་པས། དང་པོ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་བསྒོམ་པ་ལ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བདག་གཞན་མ་མཉམ་པས་བདག་དང་དེའི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས། དགྲ་དང་དེའི་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བས། ད་ནི་བདག་དང་དེའི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་པ་བཏང་། གཞན་དང་དེའི་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བ་བཏང་དགོས། དེ་གཉིས་ཀའི་རྩ་བ་བདག་རང་འདོད་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་འདི་ལ་ཐུག་པས་དེའི་སྐྱོན་ཤེས་ནས་ད་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པར་རང་གཞན་གཉིས་གཞི་སྡོང་ཆུས་སྡོང་བྱེད་དགོས། དེ་ཇི་ལྟར་སྡོམ་དགོས་ན། ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་ངའི་མ་ཡིན། ང་བུ་ཡིན། ངེད་མ་གཅིག་ལ་བུ་གཅིག་པུ་ཡོད་པ་ཡིན་པས་ངེད་མ་བུ་གཉིས་སྐྱིད་སྡུག་མཉམ་པ་ཡིན་བསམ་ན་བདག་དོན་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་དེ་མེད་དེ་ཞི་འགྲོ་བ་ཡིན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ངེད་ཚང་ཡིན། ངེད་གཉིས་ཀས་བདེ་བ་འདོད་པ་ལ་མཉམ། སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ་ལ་མཉམ་པ་ཡིན། བྱམས་པ་ཆེན་པོས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་ལྷན་སྒྲུབ་བྱེད་བསམ་ནས། བསམ་པས་ཡིན་ན་བདེ་བ་ལྷན་སྒྲུབ་བྱེད། སྦྱོར་བས་ཡིན་ན་བདེ་བ་ལྷན་སྒྲུབ་བྱེད་དགོས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་པ་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དགེ་བ་དང་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྒྲུབ་ནི་མི་ཤེས། ཚུལ་བཞིན་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་མེད། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཡང་དེའི་བཀའ་བཞིན་མི་སྒྲུབ། ང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་མཇལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་འཕྲད། བླང་དོར་གྱི་དམིགས་ཤེས་པ་པོ་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་དག་དང་འགྲོགས་པའི་ཆོས་པ་ཡིན་ཆགས་བྱེད་དགོས་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་ངས་བསྒྲུབ་དགོས། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་མཐོ་ལྷ་དང་མིའི་གོ་འཕང་ནས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་བདེ་བ་དང་། དེའི་རྒྱུ་དད་ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག ལྡན་ན་ཅི་མ་རུང་། ལྡན་པ་ཞིག་བདག་ངས་བྱ་སྙམ་པའི་སྨོན་པ་དང་འབྲེལ་བ། འདུན་པ་དང་འབྲེལ་བ། དམ་བཅའ་དང་འབྲེལ་བ། དཀོན་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་སྟེ་བཞི་པོ་བསྒོམ། དེ་ནི་དང་པོ་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་མཐོ་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་འབྲེལ་བ་གསུམ་ལྡན་དང་གསོལ་འདེབས། དེ་ནས་དེའི་རྒྱུ་དད་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་འབྲེལ་བ་གསུམ་ལྡན་གསོལ་འདེབས་བཅས་པ་དང་། དེ་རིང་ནས་བཟུང་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀས་མཉམ་པར་ཕན་འདོགས་དགོས། བསམ་པས་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལྷན་སྒྲུབ་དང་། སྦྱོར་བས་ཡིན་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལྷན་སྒྲུབ་བྱེད་སྙམ་པ་དང་། ཡང་སྡུག་ལྷན་བསལ་དགོས་པས། འདི་ལྟར་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་སེམས་ཅན་གྱིས་ཁྱབ། སེམས་ཅན་གྱིས་གར་ཁྱབ་ལས་སྣང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁྱབ། ལས་སྣང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཕ་མ་སོགས་མ་བྱས་པ་མེད། དེའི་ནང་ནས་སྙིང་ཉེ་བའི་དབང་དུ་མ་མ་བྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། མ་ལན་གཅིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་མ་ལན་གྲངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་ས་ཆེན་པོ་འདི་རྒྱ་ཤུག་གི་ཚིག་གུ་ཙམ་དུ་དྲིལ་ན་ཟད་ཀྱང་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་མ་བྱས་པའི་མཐའ་མི་ཟད་པའི་བར་དུ་མ་བྱས་ཏེ་དྲིན་གྱིས་བསྐྱངས་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་པ་དང་། དེ་ནས་མ་བྱས་པའི་དྲིན་དྲན་དགོས་ཏེ། དང་པོ་ལུས་བསྐྱེད་པའི་དྲིན། གཉིས་པ་སྲོག་བྱིན་པའི་དྲིན། གསུམ་པ་ཡོ་བྱད་བསྟབས་པའི་དྲིན། བཞི་པ་འཇིག་རྟེན་བསྟན་པའི་དྲིན་དང་བཞི་པོ་རྣམས་དྲན། དེ་ནས་དྲིན་གཟོ་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་བསྐྱེད་དེ། སེ
Chinese
成事者与，孩童自利行，此二之差别，应当善观之。如是说，能仁圆满正等觉薄伽梵以利他为要事，故而获得圆满正等觉之果位。孩童们从无始以来便执着于我而行自利之事。如今若仍执着于我而行自利之事，则将无有穷尽地流转于轮回之中，因此无论世间寂静二者的安乐，一切皆是利他菩提心的利益。如月称菩萨所说：声闻中佛及诸佛，皆从能仁生等。此生及来世的粗细痛苦，即三界轮回的一切痛苦，皆根源于行自利之思行。因此，应将自利之心视为鬼怪，譬如一头母牛的奶若不入口，便会被视为鬼怪，同样，执着于自利的思想，会使暂时的佛子菩萨之地的功德，以及究竟的一切种智之果的功德，皆无法在自相续中生起，此即为鬼怪。为了驱除此鬼怪，便将菩提心称为驱鬼镇魔之仪轨。应如何镇伏呢？即通过修习自他平等、交换、珍爱他人这三者，使菩提心不退失，并能将行自利的鬼怪驱逐出境。首先，修习自他平等时，从无始以来，由于未能平等对待自他，故而贪执于自己及其眷属，憎恨敌人及其眷属。如今，应舍弃对自身及其眷属的贪执，舍弃对他人及其眷属的憎恨。此二者的根源在于执着于我而行自利之思行，因此，应知晓其过患，如今不应再如先前那般行事，而应将自他二者视为一体。应如何视为一体呢？如同虚空般周遍的众生是我的母亲，我是他们的孩子。我们一位母亲只有一个孩子，因此我们母子二人苦乐与共，若如此思，则行自利之念便会消失而寂灭。一切众生皆是我们的家人，我们在希求安乐、不欲痛苦上是相同的。应以大慈心想着要一同成办自己与一切众生的安乐，此乃以思想而行。
English
The one who accomplishes the purpose and the child who pursues self-interest, look at the difference between these two. As it says, the Thubpa (Shakyamuni Buddha) Bhagavan, the fully enlightened Buddha, attained the state of perfect enlightenment by striving for the benefit of others. Children, from beginningless time, have been pursuing their own desires, saying "I." If they continue to pursue their own desires, saying "I," they will wander in samsara without end. Therefore, all the happiness and well-being of both existence and peace are the benefits of the altruistic Bodhicitta. As Chandrakirti said: "The Hearers, the Middle Buddhas, and all the Buddhas are born from the Thubwang (Shakyamuni Buddha)." The subtle and gross sufferings of this life and the next, that is, all the sufferings of the three realms of samsara, are rooted in this thought and action of pursuing one's own desires. Therefore, this self-interest should be labeled as a demon. If the milk of a single cow is not palatable, it is labeled as a demon. Similarly, this thought of clinging to self-interest prevents the qualities of the temporary state of the Bodhisattva, the son of the king, and the qualities of the ultimate fruit of omniscience from arising in one's own mindstream. This is the demon. To expel this demon, the Bodhicitta is named the ritual of expelling and subduing the demon. How should it be subdued? By training the mind in equality of self and others, exchange, and cherishing others, the Bodhicitta will not decline, and the demon of pursuing self-interest can be expelled. First, when meditating on the equality of self and others, from beginningless time, due to not treating self and others equally, we are attached to ourselves and our side, and we hate enemies and their side. Now, we must abandon attachment to ourselves and our side, and abandon hatred towards others and their side. The root of both of these is in the thought and action of pursuing self-interest. Therefore, knowing its faults, we should not act as before, but should unite self and others as one. How should we unite them? All sentient beings pervading the sky are my mothers, and I am their child. We have only one child for one mother, so we, mother and child, share happiness and suffering. If we think like this, the thought of pursuing self-interest will disappear and become peaceful. All sentient beings are our family. We both are equal in wanting happiness and not wanting suffering. With great love, thinking of accomplishing the happiness of myself and all sentient beings together, it is done through thought.
Chinese
如果是，就一起成办安乐。以行为来说，就必须一起成办安乐。因为一切有情虽然都想要安乐，却不知道成办安乐之因的善法和正确的道路。如理如实宣说的善知识没有。即使有，也不按照他的教言来做。我与善知识相遇，与大乘佛法相遇，为了成为与了知取舍之要的上师善知识和善友们一起修行的修行人，我必须成办一切有情的安乐。为此，愿一切有情的安乐之果，从人天善趣的果位直至圆满正等觉佛陀之间的安乐，以及其因——信心、出离心、菩提心珍宝，即安乐的因果二者都具足。如果具足，那该多好啊！要生起我一定要让它具足的想法，与愿望相关联，与意乐相关联，与誓言相关联，向三宝祈祷，这四者都要修习。也就是首先缘于安乐之果人天善趣等，具足三种关联而作祈祷。然后缘于其因信心等，具足三种关联而作祈祷等等。从今天开始，必须在思想和行为上共同利益众生。从思想上来说，要一起成办佛的果位；从行为上来说，也要想着一起成办佛的果位。而且，还要一起消除痛苦。就像这样，天空有多么广阔，有情就有多么广阔；有情有多么广阔，业和显现的痛苦就有多么广阔。被业和显现的痛苦所折磨的有情们，从无始以来没有做过父母等的众生是不存在的。其中，从亲近的角度来说，没有做过母亲的一个也没有。不是只做过一次母亲，而是做过无数次母亲，即使把这个大地揉成芥子那么大，也会用完，但是每个有情没有做过母亲的尽头是不会穷尽的，一直都是以恩情养育着。然后，必须忆念没有做过母亲的恩德：第一，给予身体的恩德；第二，给予生命的恩德；第三，给予资具的恩德；第四，指明世间的恩德，忆念这四种恩德。然后，生起想要报恩的想法，
English
If so, then accomplish happiness together. In terms of action, it is necessary to accomplish happiness together. Because all sentient beings desire happiness, but they do not know how to accomplish the virtuous deeds and the correct path that are the cause of happiness. There is no virtuous friend who teaches properly and truthfully. Even if there is, they do not act according to his instructions. I have met a virtuous friend, I have encountered the Dharma of the Great Vehicle. In order to become a practitioner who practices with the Lama virtuous friend and virtuous friends who know the essentials of what to adopt and abandon, I must accomplish the happiness of all sentient beings. For this, may the result of happiness for all sentient beings, from the high status of gods and humans to the happiness of complete and perfect Buddhahood, and its cause—faith, renunciation, the precious mind of Bodhicitta, that is, may both the cause and effect of happiness be complete. If it is complete, how wonderful! Generate the thought that I must make it complete, associated with aspiration, associated with intention, associated with vows, and pray to the Three Jewels, cultivate these four. That is, first, focus on the result of happiness, such as high status, etc., and make prayers with three associations. Then, focus on its cause, such as faith, etc., and make prayers with three associations, and so on. From today onwards, it is necessary to benefit beings equally in both thought and action. In terms of thought, it is to accomplish the state of Buddhahood together; in terms of action, it is also to think of accomplishing the state of Buddhahood together. Moreover, it is also necessary to eliminate suffering together. Just like this, sentient beings are as vast as the sky is vast; suffering from karma and appearances is as vast as sentient beings are vast. There are no sentient beings tormented by the suffering of karma and appearances who have not been parents, etc., from beginningless time. Among them, from the perspective of closeness, there is not one who has not been a mother. Not just once a mother, but countless times a mother, even if this great earth were rolled up into the size of a mustard seed, it would be used up, but the end of each sentient being not having been a mother would not be exhausted, and they have always been raised with kindness. Then, it is necessary to remember the kindness of not having been a mother: first, the kindness of giving a body; second, the kindness of giving life; third, the kindness of providing resources; fourth, the kindness of showing the world, remember these four kinds of kindness. Then, generate the thought of wanting to repay kindness,