Tibetan
བ་དང་། འཁོར་གསུམ་དུ་བདེན་པར་ཞེན་པ་ཤེས་སྒྲིབ་དུ་བཞེད། གསར་མའི་ལུགས་ལ། ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་གཞི་མཐུན་དུ་འདོད་པ་སྟེ་བདེན་འཛིན་ཉོན་སྒྲིབ་ཏུ་འདོད་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཉོན་སྒྲིབ་ཇེ་ཕྲ་ཇེ་ཕྲར་སོང་བ་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་དང་། དེ་ཇེ་ཕྲར་སོང་བ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གླ་རྩི་དང་དེའི་སྣོད་ལ་དྲི་མ་བསྣམས་པ་དང་། དེ་ཡང་ཇེ་ཕྲར་གྱུར་པ་ལྟ་བུར་འདོད། ད་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས། ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱེ་བ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་པས། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བློ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདིའི་སྟེང་ནས་བསྐྱེད་སྡུད་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་བ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་དེ་ལ་སྨོན་པ་དང་། འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས། དང་པོ་འབྲས་བུ་ལ་དམ་བཅའ་བ་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུའམ་ཐབས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒྲུབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་དེ། རྒྱུ་ལ་དམ་བཅའ་བ་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན། དེ་ལ་དམ་བཅའི་ལྕགས་ཀྱུ་གཉིས་པ་རེས་ཟིན་དགོས་པར་གསུངས། དེ་ནི་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དགོས། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་བཤད་ཀྱང་དེ་ནི་མོས་པ་ལམ་བྱེད་ལས་མཚན་ཉིད་པ་མིན། མཚན་ཉིད་པ་ནི་དམ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་དགོས་ཏེ། དམ་པ་གསུམ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རབ་མཉེས་བྱས། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་རབ་བསགས། །ཆོས་ལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྐྱེ་ཕྱིར་དེ་ནི་དམ་པར་འདོད། །ཅེས་པས། ཡོངས་འཛིན་དམ་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ལས། ཕྱི་ནི་ཚོགས་ལམ་ནས་བཟུང་མཐོང་ལམ་གྱི་བར་ལ་བླ་མ་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མང་པོ་རབ་ཏུ་མཉེས་པར་བྱས་ཤིང་སུན་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་དམ་པ་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་། རྗེས་སྒྲུབ་དམ་པ་ཚོགས་བསགས་པ་སྣང་བཅས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་སྣང་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དམ་པ་ནི་དེའི་མཐའ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་མཚན་ཉིད་པ་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ལ
Chinese
并且，认为执着于三轮（施者，受者，施物）的真实是所知障。新派的观点认为，烦恼障和所知障的基础相同，也就是认为对真实的执着是烦恼障。这样的话，烦恼障越来越微细，就成了所知障；所知障越来越微细，就成了习气的障碍。例如，就像麝香和装麝香的容器沾染了气味，并且那气味也变得越来越淡一样。现在从本体的角度来区分，有世俗菩提心和胜义菩提心两种。如颂云：以世俗胜义之差别，菩提心即为两种。因此，世俗菩提心是在心的分别念之上生起和收摄的。胜义菩提心是分别念的运行融入法界的智慧，那就是胜义菩提心。世俗菩提心有愿菩提心和行菩提心两种。首先，发誓要获得果位是愿菩提心；为了获得果位，想要修持六度等因或方法，这种在因上发誓的就是行菩提心。据说，对于行菩提心，必须再次以誓言的铁钩钩住。这必须依靠仪轨才能生起。胜义菩提心，密宗认为依靠仪轨也能生起，但这只是将意乐作为道用，而不是自性菩提心。自性菩提心必须依靠三种殊胜才能通过修行的力量生起。三种殊胜是：《经庄严论》中说：圆满佛陀令极喜，福德智慧资粮积，于法无分别之智，为生起故彼殊胜。因此，殊胜的依止有内外两种，外在的依止是从资粮道到见道之间，令上师和圆满佛陀极度欢喜并且不厌倦；内在的殊胜依止是被慈悲和智慧两种所摄持；殊胜的后行是积累资粮，积累有相的福德资粮和无相的智慧资粮；殊胜的证悟是，在那尽头生起无分别智，并且见到见道的智慧，这就是自性者通过修行的力量
English
And, it is considered that clinging to the truth of the three circles (giver, receiver, and object) is the cognitive obscuration. The new school's view is that the afflictive obscuration and the cognitive obscuration have the same basis, that is, clinging to the truth is considered the afflictive obscuration. In this way, the afflictive obscuration becomes more and more subtle, and it becomes the cognitive obscuration; the cognitive obscuration becomes more and more subtle, and it becomes the obscuration of habit. For example, it is like musk and the container holding the musk are stained with the smell, and that smell also becomes lighter and lighter. Now, distinguishing from the perspective of the essence, there are two types of Bodhicitta: conventional Bodhicitta and ultimate Bodhicitta. As the verse says: "By the difference of conventional and ultimate, Bodhicitta is of two kinds." Therefore, conventional Bodhicitta is generated and gathered on top of the mind's conceptualization. Ultimate Bodhicitta is the wisdom of the mind's conceptualization dissolving into the Dharmadhatu, that is the ultimate Bodhicitta. Conventional Bodhicitta has two types: aspirational Bodhicitta and engaging Bodhicitta. First, vowing to attain the result is aspirational Bodhicitta; in order to attain the result, wanting to practice the six perfections and other causes or methods, this vowing on the cause is engaging Bodhicitta. It is said that for engaging Bodhicitta, it is necessary to hook it again with the iron hook of the vow. This must be generated by relying on rituals. Ultimate Bodhicitta, the secret mantra tradition believes that it can also be generated by relying on rituals, but this is only using intention as the path, not the nature Bodhicitta. The nature Bodhicitta must rely on the three superiorities to be generated through the power of practice. The three superiorities are: The Ornament of the Sutras says: "The perfect Buddha is made extremely happy, the accumulations of merit and wisdom are accumulated, the wisdom of non-conceptualization of the Dharma, for the sake of arising, that is considered superior." Therefore, the superior support has two types: outer and inner. The outer support is from the path of accumulation to the path of seeing, making the guru and the perfect Buddhas extremely happy and not tired; the inner superior support is being held by the two, compassion and wisdom; the superior subsequent action is accumulating merit, accumulating the merit accumulation with appearance and the wisdom accumulation without appearance; the superior realization is that at the end of that, non-conceptual wisdom arises, and seeing the wisdom of the path of seeing, that is the nature one through the power of practice.
Tibetan
ས་སྐྱེ་དགོས་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་འཛིན་དམ་པ་དང་། རྗེས་སྒྲུབ་དམ་པ་དང་། རྟོགས་པ་དམ་པ་སྟེ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དགོས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དགོས། དེ་ལ་དབུ་མ་དང་སེམས་ཙམ་གཉིས་སམ། ཟབ་མོ་ལྟ་སྲོལ་དང་། རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་སྲོལ་གཉིས་ལས་གང་ལྟར་ཀྱང་། སྦྱོར་བ་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས། དངོས་གཞི་དམ་བཅའ་བ། མཇུག་རང་གཞན་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྦྱོར་བ་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་ལ། ཚོགས་བསགས་པ། བློ་སྦྱོང་བ། དེའི་སྟེང་དུ་ཞི་བ་ལྷའི་དགོངས་པ་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་གཞི་གསུམ་གཏོང་བའོ། །དེ་ལ་དབུ་མ་པས་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་བཞེད་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་སེམས་དྭངས་བ་ལས་སྐྱེ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡན་ལག་བདུན་གྱིས་སྒོ་ནས་ཚོགས་བསགས་པ་དང་དེའི་རྗེས་སུ་ཚད་མེད་བཞིའི་བློ་སྦྱངས། དེ་ནས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་གཞི་གསུམ་པོ་བཏང་ཞིང་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བཟུང་པའི་གཞི་གསུམ་པོ་ལ་འཛིན་པ་གཅོད་པས་གཅོད་ཡུལ་གྱི་ཉམས་ལེན་ཡང་ཡིན། སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་བློ་སྦྱོང་བ་དང་གཉིས་ཀ་ཡིན། གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལ། དགོངས་སུ་གསོལ་བ་མ་སོང་བའི་མགོར། འདི་ལྟར་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་སེམས་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་སོགས་ནས། མར་ཤེས། དྲིན་དྲན། དྲིན་གཟོ་འདོད། སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་པ་གཉིས་པོ་ཚང་བར་བྱས་ནས་བསྒོམ། ཡང་མདོར་བསྡུས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ངས་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད། འཇུག་སེམས་ལ་ཡང་རང་གི་ནུས་ཚོད་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བསམ་ནས། དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སོགས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་དང་གསུམ་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ་བ་གསུམ་སྔོན་དུ་སོང་ནས། དེ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་མཆིས་ཀྱི་བར་སོགས་ཀྱིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་གསུམ་གྱི་གཞི་བཟུང་། དེ་གཉིས་ནི་སྦྱོར་བའི་ཆོས་ཡིན་ལ། དངོས་གཞི་དམ་བཅའ་བ་གསུམ་ནི། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་བདེ་གཤེགས་སོགས་བརྗོད། དེ་ཡང་ཚིག་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་སྔོན་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པ་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ལྟར་ཞེས་པ
Chinese
必须产生，因此必须依赖于三者，即殊胜的上师，殊胜的随行者和殊胜的证悟。必须依靠世俗菩提心的仪轨来产生。其中，中观和唯识二者，或深观见传承和广行道传承二者，无论哪一种，都有加行前行法，正行立誓，后行自他皆喜悦的修习这三者。首先，在加行前行法中，有积聚资粮，修习心性，并在其上按照寂天菩萨的意旨，舍弃所执之三境。其中，中观宗认为从积聚资粮中产生，而唯识宗则认为从心清净中产生。也就是通过七支来积聚资粮，之后修习四无量心。然后舍弃所执之三境，这既是断除对所执之三境的执着的断境之修法。此处是所说的修习心性和二者。第二，在正行中，在未祈请之前，像虚空所遍布一样，众生所遍布等等，从知母，念恩，欲报恩，以慈悲心缘众生和以智慧缘圆满菩提这二者都圆满之后进行修习。又简而言之，为了使一切众生脱离痛苦的因果二者，获得圆满正等觉的珍贵果位，我发愿发起殊胜菩提心。对于行心，也想着以自己的能力来修学六度，之后向十方安住的等等佛和菩萨，以及大金刚持上师这三者，先行祈请三次，然后以具足三种殊胜的方式皈依，直至菩提道场等等，以此确立皈依三宝的基础。这二者是加行之法，而正行立誓三者是，如昔诸善逝等等念诵。其中，前两句是说过去诸佛菩萨如何发起殊胜菩提心的愿心，后两句是说如何发起殊胜菩提心的行心。
English
It must arise, therefore it must rely on three: the excellent guru, the excellent follower, and the excellent realization. It must arise by relying on the ritual of conventional bodhicitta. Among these, either the two, Madhyamaka and Cittamatra, or the two, the profound view tradition and the vast conduct tradition, whichever it may be, there are three: the preliminary practice, the actual vow, and the concluding practice of contemplating self and others' joy. First, in the preliminary practice, there are accumulating merit, training the mind, and on top of that, according to Shantideva's intention, abandoning the three objects of clinging. Among these, the Madhyamikas consider it to arise from accumulating merit, while the Cittamatrins consider it to arise from purifying the mind. That is, accumulating merit through the seven limbs, and then training the mind in the four immeasurables. Then, abandoning the three objects of clinging, which is also the practice of cutting the object of clinging by cutting the clinging to the three objects of clinging. Here, it is both the mind training and the two mentioned. Second, in the actual practice, at the beginning before the invocation, like the sky pervades, sentient beings pervade, etc., from knowing mother, remembering kindness, wanting to repay kindness, contemplating with compassion on sentient beings and contemplating with wisdom on perfect enlightenment, both of these are done completely and then practiced. Again, in brief, in order for all sentient beings to be free from the two, suffering and its cause, and to attain the precious state of perfect Buddhahood, I vow to generate the supreme bodhicitta. For the engaging mind, also thinking to train in the six perfections according to one's ability, then to the Buddhas and Bodhisattvas abiding in the ten directions, etc., and the great Vajradhara guru, these three, first going through the three invocations, then taking refuge with the three special qualities, until reaching the essence of enlightenment, etc., thereby establishing the basis of taking refuge in the three jewels. These two are the preliminary practices, while the three actual vows are, as the previous Sugatas, etc., are recited. Among these, the first two lines say how the Buddhas and Bodhisattvas of the past generated the wishing bodhicitta, and the latter two lines say how they generated the engaging bodhicitta.