Tibetan
འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་བསླབ། བུ་ཆུང་རྫི་བོར་ནང་བསྙལ་བའི་དུས་སུ་མ་རང་གི་སྙིང་དེ་དམར་ལྡོག་གེ་བླངས་ཏེ་ཐང་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་གཅེས་ཀ་དང་རིན་ཐང་ཆེན་པོར་བཟུང་ནས། ད་ལྟ་ཉ་ཀ་བ། བ་སྤུ་སྡོང་པོར་མ་སོང་གི་བར་དུ་བསྐྱེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་བསྟན་པའི་དྲིན་ཡིན། དེ་ལྟར་ལུས་བསྐྱེད་པ། སྲོག་བྱིན་པ། ཡོ་བྱད་བསྟབས་པ། འཇིག་རྟེན་བསྟན་པ་བཞི་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་དྲིན་དྲན་པ་ཡིན། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་དལ་འབྱོར་བཅོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཡང་མ་དྲིན་མོ་ཆེས་བསྐྱེད། བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཟས་གོས་གནས་མལ་ཡོ་བྱད་འདི་དག་ཀྱང་མ་སེམས་ཅན་ཞིག་མེད་ན་རང་སྟོབས་ཀྱིས་གཅིག་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པས་མ་སེམས་ཅན་གྱི་དྲིན་དྲན། རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ས་མ་སེམས་ཅན་མེད་ན་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་མེད། བར་དུ་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པ་ཡང་མ་སེམས་ཅན་མེད་ན་བསླབ་པའི་ཡུལ་མེད། དེ་གཉིས་མེད་ན་མཐར་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་དྲིན་ཆེ། དེ་ལྟར་ཆོས་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀའི་ཐད་ནས་དྲིན་དྲན་པ་ནི་དྲིན་དྲན་པ་ཡིན། ད་ནི་དེ་ལྟར་དྲིན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་མ་དྲིན་མོ་ཆེ་དེས་ད་སྔོན་ཁེ་དང་རྒྱལ་ཁ་བུ་ལ་བྱིན། གྱོང་དང་བུབ་ཁ་རང་གིས་བླངས་ནས་དྲིན་ཆེན་པོས་བསྐྱངས་བ་ཡིན་ན། བདག་ད་རེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་མཇལ། བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་། ལམ་གྱི་ཁེ་ཉེན་ཤེས་པའི་དུས་འདིར་སྔར་ཨ་མས་ངའི་སྐྱིད་སྡུག་ལ་བལྟས་པས་ད་ངའི་རེས་མོ་ལ་བབ་པས་ཨ་མའི་སྐྱིད་སྡུག་ལ་ད་བུས་བལྟ་དགོས་སྙམ་དུ་དྲིན་གཟོ་འདོད་པ་ནི་དྲིན་གཟོ་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་དགྲ་ལ་མར་ཤེས་དྲིན་དྲན་དྲིན་གཟོ་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་ན། དེ་ནས་རང་གི་མ་དང་ཕ་དང་ཤ་ཉེ་དང་། སྲིང་མོ་སོགས་ནས་ཐུན་བཞག་ཁར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་མེད་པར་མའི་ཡུལ་དུ་སྙོམས་པ་དེ་བཏང་སྙོམས་ཚད་མེད་བསྒོམ་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་དཔྱད་ནས་བསྒོམ་ཚེ་སེམས་ཆད་ནས་འགྲོ་མི་འདོད་པའི་ཚེ་ཡང་འདས་པའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་། མ་འོངས་པའི་འདུན་མི་བསུ། ད་ལྟའི་རྟོག་པ་འཕྲོ་མི་མཐུད་པར་བཅའ་བཅོས་མི་བྱེད་པར་ཅི་གནས་སུ་བཞག་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན། ཡང་འཕྲོ་འདོད་པ་དང་ཡང་དཔྱད། དེ་
Chinese
世间的一切名相都好好地学习。就像小儿子放牧时，母亲把自己的心像鲜红的肉一样取出放在地上，那样珍爱和重视，直到现在小鱼变成，毛发长成树木一样，养育长大，这是世间教诲的恩情。像这样养育身体，给予生命，给予资具，教诲世间，这四者是世间方面的忆念恩情。从殊胜的佛法方面来说，具足十八暇满的人身宝，也是母亲大恩所生。成就菩提的顺缘，衣食住行资具等等，如果没有母亲有情，依靠自己的力量，一样也无法成就，所以要忆念母亲有情的恩情。通往佛子菩萨道的第一个阶段，生起无上菩提心，如果没有母亲有情，就没有生起的方法。中间学习像大海一样的佛子行，如果没有母亲有情，就没有学习的对境。如果没有这两者，最终证得圆满正等觉佛果也是不可能的，所以在佛法方面也是恩情深重。像这样在佛法和世间两个方面忆念恩情，就是忆念恩情。现在，像这样具有深恩大德的母亲，之前把利益和胜利都给了儿子，把损失和失败自己承担，以深恩养育了我们。我如今有幸遇到了大乘佛法，上师善知识摄受了我，在这个知晓道路利弊的时候，以前母亲照顾我的苦乐，现在轮到我了，现在儿子应该照顾母亲的苦乐，这样想报恩，就是生起想要报恩的念头。像这样对敌人也认识为母亲，生起忆念恩情和想要报恩的念头之后，从自己的母亲、父亲、亲戚和姐妹等开始，进而对一切众生，没有敌友亲疏，平等地安住在母亲的位置上，这就是修持舍无量。像这样观察之后进行禅修，即使在心生厌离不想离开的时候，也不追随过去，不迎接未来，不延续现在的念头，不加以改造，而是安住在本然的状态，这就是舍的等持。再次生起念头，再次观察，那
English
All worldly terms should be well learned. It is like a mother taking out her own heart, as red as meat, and placing it on the ground when her young son is herding, cherishing and valuing it greatly. Nurturing him until he becomes a small fish and his hair grows into trees is the kindness of worldly teachings. Thus, nurturing the body, giving life, providing resources, and teaching the world are the four ways of remembering kindness in the worldly aspect. From the perspective of the sacred Dharma, this precious human body endowed with the eighteen freedoms and advantages is also born from the great kindness of the mother. The favorable conditions for achieving enlightenment, such as food, clothing, shelter, and resources, cannot be accomplished by one's own power without a mother sentient being. Therefore, remember the kindness of mother sentient beings. The first stage of the path of the Bodhisattva, generating the supreme Bodhicitta, has no method of arising without mother sentient beings. In the middle, studying the ocean-like conduct of the Bodhisattva also has no object of study without mother sentient beings. Without these two, ultimately attaining complete perfect enlightenment as a Buddha is also impossible, so in terms of Dharma, the kindness is also profound. Remembering kindness in both Dharma and worldly aspects is remembering kindness. Now, this kind mother with great kindness has previously given benefits and victories to her son, and taken losses and failures upon herself, nurturing us with great kindness. I have now fortunately encountered the Mahayana Dharma, and the Lama, the virtuous spiritual friend, has taken me under his care. At this time of knowing the advantages and disadvantages of the path, since my mother used to care for my happiness and suffering, now it is my turn, and now the son should care for the mother's happiness and suffering. Thinking of repaying kindness in this way is generating the thought of wanting to repay kindness. After recognizing even enemies as mothers and generating the thought of remembering kindness and wanting to repay kindness, starting from one's own mother, father, relatives, and sisters, and then equally placing all sentient beings, without enemies, friends, attachment, or aversion, in the position of a mother, this is cultivating immeasurable equanimity. When meditating after contemplating in this way, even when the mind is tired and unwilling to leave, do not follow the past, do not welcome the future, do not continue the present thoughts, do not modify them, but rest in the natural state, this is the Samadhi of equanimity. Again, generate thoughts and contemplate again, that
Tibetan
ལྟར་དཔྱད་འཇོག་རེས་མོས་བྱས་ནས་ཞི་གནས་བསྒོམ། ཐུན་གྱི་རྗེས་ནི་ཐམས་ཅད་འདྲ། དེ་ནས་ཐུན་མཚམས་སུ་སེམས་ཅན་ཆགས་སྡང་ཅན་ཞིག་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས། མར་ཤེས་དྲིན་དྲན་སོགས་འདྲ་བ་ལ་འདིའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་སྡང་གཉིས་པོ་དེ་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང་། བྲལ་བ་ཞིག་བདག་ངས་བྱ་སྙམ་པ་དང་། བྲལ་བ་ཞིག་དཀོན་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་དགོས། དེ་ནས་དམིགས་མེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་ན། རང་གཞན་གྱི་ལུས་རྡུལ་ཕྲན། སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་སྐྱེ་འགག་གི་ཕྲེང་བ་ཤར་ར་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་སྟོང་ཉིད་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་རྟེན་འབྱུང་འགགས་པ་མེད་པས་སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་འགགས་པ་མེད་པར་མཉམ་པ་ལ་ངེས་ཤེས་དྲངས་ཏེ་ཡང་བཅའ་བཅོས་མེད་པར་འཇོག་པ་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན། གཞན་ཡང་ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཅན་ཆགས་སྡང་རྩོད་འདུག་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས། འདི་དག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་སྡང་གཉིས་པོ་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་སྨོན་པ་དང་འབྲེལ་བ། བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་འདུན་པ་དང་འབྲེལ་བ། བྲལ་བ་ཞིག་བདག་ངས་བྱ་སྙམ་པ་དམ་བཅའ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ་འབྲེལ་བ་སུམ་ལྡན། དཀོན་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ་ཡང་ཡང་བསམ་དགོས། དེ་ལྟར་ཐུན་ནང་ནས་བཏང་སྙོམས་བཟང་པོ་ཞིག་བསྒོམ་ནས་རྒྱུད་ཅུང་ཟད་འགྱུར་བ་ཞིག་ཐོན་ཀྱང་། ཐུན་མཚམས་སུ་མ་བསམ་ན་སྔར་གྱི་རང་རྒྱུད་ངན་པའི་ཤུལ་དུ་ཡང་ལྷུང་འོང་བས། དཔེར་ན་ལྕགས་མེའི་ནང་དུ་བསྲེགས་པ་དམར་ཟེང་ངེ་ཡོད་པ་དེ་མེའི་ནང་ནས་བླངས་ཏེ་སར་བཞག་ན་ནག་ཁྲོག་གེ་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་བས་ཐུན་ནང་བས་ཐུན་མཚམས་སུ་བསྒོམ་པ་འདི་གལ་ཆེ་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་བསྒོམ་ནས་ཐུན་མཚམས་ལ་ཡང་དགྲ་ལ་སྡང་བ་བཏང་། གཉེན་ལ་ཆགས་པ་བཏང་། ཐམས་ཅད་ཕ་མའི་ཡུལ་དུ་སྙོམས་དགོས། གཉིས་པ་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཆགས་སྡང་ཞི་ནས་ཕ་མའི་ཡུལ་དུ་སྙོམས་པ་དེ་ལ་བྱམས་པ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། དེ་ཐུན་གྱི་མགོར་ཁོལ་བུར་ཁོལ་བུར་བཅད་ནས་བསྒོམ། མཇུག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོམ་དགོས། དང་པོ་རང་གི་རྩ་བའི་མ་དེ་མདུན་དུ་ཕུང་པོ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་གསོན་པའི་དུས་ལྟར་རམ་དངོས་སུ་བསམ་ནས། ད་ལྟའི་མ་འདིས་བདག་གི་མ་ལན་གཅིག་བྱས་པས་མི་ཚད་ལ་ལན་གྲངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་མའི་ཐུག་མཐའ་སོགས་མར་ཤེས། ད་དྲིན་དྲན་པ་ལ་བདག་གནམ་ནས་ཐོག་ལྷུང་བ
Chinese
按照次第交替进行止观禅修。座间休息时，所有（方法）都一样。之后在座间休息时，以一个有贪嗔的众生作为目标，像了知母亲、忆念恩德等一样，愿此众生相续中的贪嗔二者得以分离。如果分离了该有多好啊，这样想；分离这件事我来做，这样想；分离这件事要向三宝祈祷。之后修无缘的舍，自己和他人的身体是微尘，心是刹那生灭的相续，显现后不会停留在第二个刹那，胜义中无自性，名言中空性什么也不是，但缘起不会断绝，因此要确信空性和缘起不灭是平等的，然后不加改造地安住，这是生起胜观的方法。此外，在所有的座间休息时，以那些有贪嗔争斗的众生为目标，愿这些众生相续中的贪嗔二者在任何时间和情况下都能分离，这样想是与发愿相关联的；如果分离了该有多好啊，这样想是与希求相关联的；分离这件事我来做，这样想是与誓愿相关联的，即具有三种关联。要反复思维向三宝祈祷这第四点。像这样，即使在座中修出一个好的舍，相续产生稍微的改变，如果在座间休息时不思维，也会再次堕落到以前的恶劣自相续中。例如，被火烧红的铁块，从火中取出放在地上就会变黑一样，因此座间休息时的修行比座中更重要。像这样修行后，在座间休息时也要放下对敌人的嗔恨，放下对亲人的贪恋，对一切都要平等对待，视如父母。第二，修慈心，在舍心中贪嗔平息后，对平等对待如父母的众生修慈心。在座的开始，要分开来修，结束时要对一切众生修。首先，将自己的根本母亲观想在前方，她的五蕴、十八界、十二处等一切都如活着时一样，或者真实地观想。现在这位母亲，对我做母亲已经不止一次了，而是做了无数次母亲，要了知母亲的恩德等。现在忆念恩德，我从天上掉下来
English
Meditate on calm abiding by alternating according to the order of investigation and placement. The post-session is all the same. Then, during the breaks between sessions, take a sentient being with attachment and aversion as the object. Like knowing the mother, remembering kindness, etc., may the two attachments and aversions in the continuum of this being be separated. How wonderful it would be if they were separated, thinking like this; I will do the separation, thinking like this; one must pray to the Three Jewels for the separation. Then, when meditating on objectless equanimity, the bodies of oneself and others are minute particles. The stream of momentary arising and ceasing of the mind appears and does not remain for a second moment, and is not established as inherently existent in the ultimate sense. In terms of convention, emptiness is nothing whatsoever, but dependent arising is without cessation, so one should draw certainty that emptiness and dependent arising without cessation are equal, and then abide without any fabrication, which is a method for developing superior insight. Furthermore, in all the breaks between sessions, focusing on sentient beings who are contending with attachment and aversion, one should think, "May these two attachments and aversions in the continuum of these beings be separated at all times and in all ways," which is related to aspiration. Thinking, "How wonderful it would be if they were separated," is related to desire. Thinking, "I will do the separation," is related to commitment, thus having three connections. One must repeatedly contemplate the fourth point, which is praying to the Three Jewels. In this way, even if one meditates on a good equanimity during the session and a slight change occurs in the continuum, if one does not contemplate during the breaks between sessions, one will fall back into the traces of one's previous bad self-continuum. For example, just as iron that has been burned red-hot in a fire will turn black when taken out of the fire and placed on the ground, so it is more important to meditate during the breaks between sessions than during the sessions themselves. Having meditated in this way, during the breaks between sessions, one should also abandon hatred towards enemies and attachment towards relatives. One must be equal to all, like one's parents. Secondly, to meditate on loving-kindness, one must meditate on loving-kindness towards those who are equal like one's parents after attachment and aversion have subsided in equanimity. At the beginning of the session, one should meditate by separating it out. At the end, one should meditate on all sentient beings. First, one should contemplate one's own root mother in front, with all her aggregates, elements, sense bases, etc., as if she were alive, or actually contemplate her. This present mother has been my mother not just once, but countless times, so one should know the kindness of the mother, etc. Now, remembering the kindness, I fell from the sky