Tibetan
་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་བཀོད་དགོས་བསམ་པ། ཟུར་ཕྱི་མ་འདིའི་སྟེང་ནས་བློ་སྟོབས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་འབྱུང་སྟེ་ང་ཅིར་འགྲོ་འགྲོ་ལ་སོང་། སྔོན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྙམ་པའི་བློ་སྟོབས་ཆེན་པོ་དང་། ང་སྔོན་དུ་མི་འགྲོ་སེམས་ཅན་རྗེས་ལ་མི་བཞག རང་གཞན་མཉམ་དུ་སངས་རྒྱས་བ སྒྲུབ་སྙམ་པ་བློ་སྟོབས་འབྲིང་། མ་ལག་ཟླུམ་མའི་བུ་ཆུས་ཁྱེར་བ་བཞིན་ད་ལྟ་བདག་ལ་ནུས་པ་མེད་པས་ནུས་པ་ཡོད་པ་པོ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་པས། དང་པོ་ངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་བསྒྲུབ་སྟེ། དེ་ནས་རྟོགས་པས་བདག་རྒྱུད་གྲོལ་བ་དང་། ཐུགས་རྗེས་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགྲོལ་ནས་གྲོལ་བའི་ལམ་བསྟན་པ་དང་། འགྲོ་བའི་དོན་རྒྱ་ཆེ་བ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པ། རྒྱུན་རིང་བ་ཇི་སྲིད་འཁོར་བ་མ་སྟོང་གི་བར་དུ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་རིག་པ་འཛིན་པ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན་བདག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བགྱིའོ་སྙམ་པ་ཟུར་ཕྱི་མ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་པའོ། །ཤེས་རབ་འདི་ནི་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན། དེ་ལྟར་དང་པོ་རང་གི་རྩ་བའི་མ་ལ་སྐྱེས་པ་དང་། དེ་ནས་ཕ། དེ་ནས་སྤུན་ཟླ། དེ་ནས་གྲོགས་དགའ་མཛའ། དེ་ནས་རང་གི་ཕ་སྐོར། དེ་ནས་མ་སྐོར། དེ་ནས་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ཐུན་འཇོག་ཁར་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཁྱབ་ལ་རིམ་གྱིས་མ་སྒོམ་ན་གོ་ཡུལ་གཤིས་འབྱམས་ལ་འགྲོ་བས་རིམ་གྱིས་སྒོམ་པ་གལ་ཆེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཟུར་གཉིས་སམ་དོན་གཉིས་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ངམ། དགེ་རྩ་ཐབས་ཀྱི་ཟིན་པར་བྱེད་པ་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་གཞི་དམིགས་པ་མེད། །རྗེས་ལ་བསྔོ་བས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ནི། །ཐར་ལམ་བགྲོད་པའི་གཅེས་པ་རྣམ་གསུམ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ལྟར། དང་པོ་དགེ་རྩ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱེད་པ་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་བསམ་སྟེ། བསམ་པ་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟ་བུས་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྩྭ་ཕོན་ལྟ་བུ་དེ་ཟིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་དགེ་རྩ་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཇིག་པར་བྱེད་པ་དངོས་གཞི་དམིགས་མེད་དམ་པ་ནི༑ དགེ་རྩ་རྐྱེན་གང་གིས་འཇིག་ན། གཞན་དོན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་མ་བསྔོས་ན། བདེ་འབྲས་ལན་གཅིག་མྱོང་ནས
Chinese
要安置于佛的果位这样想。从这外缘之上生起上中下三种发心，我要往哪里去呢？首先生起要成办一切有情之利益的这种大发心。我不先去，也不把有情留在后面，自他一同成佛这样想是中发心。如同圆形的母牛犊被水冲走一般，现在我没有能力，所以有能力者是导师佛薄伽梵。因此首先我要成就佛的果位，之后以证悟使我的自续解脱，并以慈悲使其他一切有情解脱，从而开示解脱之道，利益有情广大如虚空之边际，时间长久直至轮回未空之间，十方三世的诸佛菩萨和持明上师们如何成办，我也如是成办这样想，此外缘是以智慧缘取圆满菩提。此智慧是成办他利的智慧。这样首先在自己的根本母亲处生起，之后是父亲，之后是兄弟姐妹，之后是亲朋好友，之后是自己的父亲一方，之后是母亲一方，之后是一切乡民。之后次第渐进，在共同安放时，若不对遍布虚空边际的一切有情次第修习，则会走向无意义的闲聊，因此次第修习很重要。如是具有两种外缘或两种意义的菩提心的意乐，或者善根以方便摄持，称为加行发心。如全知者大士所说：加行发心正行无有对境，之后以回向完全摄持，是通往解脱道的三种珍要。如是，首先善根以方便摄持，称为加行发心，即愿一切有情远离痛苦及苦因，获得圆满佛陀的果位。为此而思，以如铁钩般的意念，抓住如草堆般的善根。第二，使善根不被因缘所毁的正行无有对境，即善根被何种因缘所毁呢？若不为他利获得圆满佛陀之果位而作回向，则会一次性地感受安乐果报。
English
Thinking of placing them in the state of Buddhahood. From this external circumstance, three types of aspirations arise: great, medium, and small. Where am I going? First, there is the great aspiration to accomplish the benefit of all sentient beings. The medium aspiration is thinking, "I will not go first, nor will I leave sentient beings behind; I will achieve Buddhahood together with others." Like a round calf being carried away by water, I currently have no power, so the one with power is the teacher, the Buddha Bhagavan. Therefore, first I will achieve the state of Buddhahood, then through realization, I will liberate my own mindstream, and through compassion, I will liberate all other sentient beings, thereby showing the path to liberation. The benefit of beings is vast like the expanse of the sky, and long-lasting until samsara is empty. Just as the Buddhas, Bodhisattvas, and Vidyadharas of the ten directions and three times have accomplished, so too will I accomplish. This external circumstance is aiming for perfect enlightenment with wisdom. This wisdom is the wisdom to accomplish the benefit of others. Thus, first arising in one's own root mother, then the father, then siblings, then dear friends, then one's father's side, then one's mother's side, then all the villagers. Then gradually, when placing together, if one does not gradually cultivate towards all sentient beings pervading the expanse of the sky, one will go towards meaningless chatter, therefore gradual cultivation is important. Such a Bodhicitta aspiration with two external circumstances or two meanings, or the root of virtue being grasped by skillful means, is called the preliminary aspiration. As the great omniscient one said: The preliminary aspiration, the main practice without an object, and afterwards being completely grasped by dedication, are the three essentials for traversing the path to liberation. Thus, first, the root of virtue being grasped by skillful means is called the preliminary aspiration, which is wishing that all sentient beings be separated from suffering and its causes, and attain the state of perfect Buddhahood. Thinking for this purpose, with a mind like an iron hook, grasping the root of virtue like a pile of grass. Second, the main practice of making the root of virtue indestructible by conditions is without an object. By what conditions is the root of virtue destroyed? If one does not dedicate it for the sake of attaining perfect Buddhahood for the benefit of others, one will experience the result of happiness only once.
Tibetan
་ཟད་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེས་ན། བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པ་ཡི། །སྦྱིན་དང་བདེ་གཤེགས་མཆོད་ལ་སོགས། ། ལེགས་དཔྱད་གང་ཡིན་དེ་ཀུན་ཀྱང་། །ཁོང་ཁྲོ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད། ། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན། བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གི་བར་དུ་བསགས་པའི་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཁོང་ཁྲོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་འཇོམས་པ་དང་། དགེ་རྩ་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ན་དགེ་རྩ་འཛད་དེ། སྔར་རང་གི་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པ་དེ་ལ་ཕྱིས་འགྱོད་དེ། སྔར་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ལ་བློས་བསྒོས་འཐེན་ཏེ་དངོས་པོ་དེའི་ཕྱེད་དམ་སུམ་ཆ་ཙམ་ཞིག་མཆོད་ན་ཅིག་ཡིན་ཏེ་བསམས་ནས་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ན་འཛད། དགེ་རྩ་ངོམས་ན་འཛད་དེ། མ་ཎི་དུང་གཅིག་ཐུབ་རུང་མ་ཐུབ་རུང་ཕྲེང་བ་དེའི་ནང་དུ་དུང་ཞིག་བརྒྱུས་ནས་བདག་གིས་མ་ཎི་དུང་ཕྱུར་ཐུབ་མ་ཚར་རེ་ཟེར་ནས། ཕྲེང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ངོམས། དགེ་བ་ཅུང་ཟད་རེ་འགྲུབ་པ་དེ་རྐང་ཐང་གི་སྔོན་ནས་འདུག་ནས་བཤད། སྐྱ་མིའི་སྔོན་ནས་ལངས་ཏེ་བཤད་བསྡད་ན། དགེ་བ་ཟད་འགྲོ་བས། དགེ་རྩ་འཛད་པའི་རྒྱུ་བཞི་པོ་དེས་མི་ཟད་པར་བྱེད་པ་ལ། གཞི་དབུ་མ་ཆེན་པོ། ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། འབྲས་བུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་རྟོགས་དགོས། དེ་དང་རྗེས་མཐུན་པ་ཞིག་བསྐྱེད་ན་འཁོར་གསུམ་པོ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དང་། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའི་ངེས་པ་དྲངས་ཀྱང་ལས་དང་པོ་པའི་དངོས་གཞི་དམིགས་མེད་ཀྱི་གོ་ཆོད་གསུངས། ཁྱད་པར་ལས་དང་པོ་པས་དང་པོ་ཉིད་ནས་དངོས་གཞི་དམིགས་མེད་འོང་དཀའ་མོ་ཡིན་ཏེ་སྣ་འཐེན་ནས་ཁ་ནང་དུ་ཨེ་འོང་ལྟ་བ་དང་འདྲ་བས། ཞི་བ་ལྷས། ཆོས་ལ་སེམས་པའི་ཀ་ཆེན་ལ༑ ༑ཇི་ལྟར་བཏགས་བཞིན་མི་འཆོར་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་སོགས་ལ་ཡང་ན་དཔྱད་སྒོམ་བྱེད། ཡང་ན་འཇོག་སྒོམ་བྱས་ནས་དཔྱད་འཇོག་རེས་མོས་བྱེད་པ་འདི་གལ་ཆེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་མཇུག་བསྔོ་བ་དམ་པ་ནི། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཆུ་ཐིག་རྒྱ་མཚོ་ཆེར་ལྷུང་བ། །རྒྱ་མཚོ་མ་ཟད་བར་དུ་དེ་མི་ཟད། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་བསྔོས་དགེ་བ་ཡང་། །བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་དུ་དེ་མི་འཛད། །ཅེས་པ་བཞིན། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་ཆུའི་ཐིག་པ་གཅིག་བཞག་པ་དེ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོའི་བར་དུ་མི་ཟད་པ་དེ་བཞིན། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱ
Chinese
耗尽，如果生起愤怒，于千劫中所积累的，布施和供养善逝等等，所有善行，都会被一个愤怒摧毁。如是说，于一大劫千劫中所积累的布施和戒律所生的善，在生起愤怒的那一刹那便被摧毁。如果对善根生起后悔，善根就会耗尽，以前自己所做的供养布施，后来后悔，以前的物品被贪恋追回，心想如果供养那物品的一半或三分之一就好了，生起后悔就会耗尽。如果炫耀善根就会耗尽，即使能念或不能念一亿遍嘛呢，也在念珠里串一个海螺，然后说我念了一亿嘛呢没有念完，对所有的念珠炫耀。稍微成就一点善事，就坐在人前说，在家人面前站起来说，这样善根就会耗尽。为了不让这四种耗尽善根的因耗尽，需要证悟基大中观，道大手印，果大圆满这三者的见解。如果生起与此相符的，三轮显现而自性空，如幻如梦，如乾闼婆城，显现而自性空如水中月般的定解，也说对于初学者来说，无缘的本体是有用的。特别是对于初学者来说，一开始就达到无缘的本体是很困难的，就像拉着鼻子看能不能拉到嘴里一样。如寂天菩萨所说： 如何系于正念柱，不令其随惑念转。如是说，对于暇满难得等，要么进行观察修，要么进行安住修，这样交替进行观察和安住非常重要。使善根越来越增长，结尾殊胜的回向是，在《慧海请问经》中说： 犹如水滴落入大海中，大海未尽之前它不会耗尽，同样，完全回向菩提的善根，在未获得菩提之前它不会耗尽。 如是说，就像把一滴水放在大海里，直到大劫也不会耗尽一样，果位一切相智的因
English
are exhausted. If anger arises, all the virtues accumulated over a thousand eons, such as generosity and offerings to the Sugatas, are destroyed by a single act of anger. As it is said, all the virtues arising from generosity and discipline accumulated over a thousand great eons are destroyed in the very moment that anger arises in the mind. If regret arises for virtuous roots, the virtuous roots are exhausted. If one later regrets the offerings and generosity one has previously made, regretting the previous object and begrudgingly taking it back, thinking that it would have been better to have offered only half or a third of that object, then regret arises and it is exhausted. If one boasts of virtuous roots, they are exhausted. Even if one can or cannot complete a hundred million repetitions of the Mani mantra, one strings a conch shell onto the rosary and says, "I have not finished completing a hundred million Mani mantras," boasting to everyone about the rosary. If one accomplishes even a small amount of virtue, one sits down and talks about it in front of others. If one stands up and talks about it in front of laypeople, the virtue is exhausted. In order to prevent these four causes of exhausting virtue from exhausting it, one must realize the view of the Ground of Great Madhyamaka, the Path of Great Seal, and the Fruit of Great Perfection. If one generates something in accordance with this, the three spheres appear but are empty of inherent existence, like illusions and dreams, like a city of gandharvas, and even if one draws the certainty that appearances are empty of inherent existence like the moon in water, it is said that the actual practice of aimlessness is effective for beginners. In particular, it is difficult for beginners to attain the actual practice of aimlessness from the very beginning, like pulling the nose to see if it can reach the mouth. As Shantideva said: How to bind the great pillar of mindfulness to the Dharma, so that it does not wander with afflictive thoughts. As it is said, it is very important to either engage in analytical meditation or abiding meditation on the difficulty of obtaining leisure and endowments, and to alternate between analytical and abiding meditation. The supreme dedication at the end, which causes the roots of virtue to increase more and more, is stated in the Sutra Requested by Ocean of Intelligence: Just as a drop of water falling into the great ocean does not disappear until the ocean is exhausted, likewise, the virtue completely dedicated to enlightenment does not perish until enlightenment is attained. As it is said, just as a drop of water placed in the great ocean does not perish even for a great eon, the cause of the fruit of all-knowingness