Tibetan
་ལྟའི་མ་འདིའི་བདག་དྲི་ཟ་ཉེར་བར་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཁྱམས་པོ་ཞིག་མ་དྲིན་མོ་ཆེ་འདིའི་མངལ་དུ་ཞུགས་ཚུན་ཆད་ནས་བཟུང་། ཟླ་དགུ་ངོ་བཅུ་ཞིག་གི་བར་ལ་མངལ་དུ་བཟུང་། སྡིག་སྡུག་གཏམ་ངན་ཐམས་ཅད་ཁྱད་དུ་བསད་དེ། མའི་ལུས་ཀྱི་བཅུད་དང་ཁ་ཟས་ཀྱི་དྭངས་མ་ལྟེ་བ་ནས་བརྒྱུད་དེ་ལུས་སྐྱེད་བསྲིང་། ཕྱིར་བཙའ་བའི་གནས་སྐབས་ཤི་བོ་ཡིན་ན་དབུགས་མ་ཆད། གསོན་པོ་ཡིན་ན་མགོ་མི་ཐེག་པའི་ཉར་རེ་ཉོར་རེ་བ་དེ་མ་དྲིན་མོ་ཆེ་དེས་འཆི་རྒྱུ་འཆི་མ་བཅུག རུལ་རྒྱུ་སྐམ་ཁ་མ་བཅུག་པར་ཨ་མ་ལ་བུ་སྐྱེས་བྱུང་སྙམ་པའི་དགའ་སོ་ཆེན་པོ་བཅས་ནས། ལག་སོར་མོ་བཅུས་ཁ་ལ་གཡེངས། བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བསྐྱངས། འཛུམ་པའི་མིག་གིས་བལྟ། སྙན་པའི་ངག་གིས་བོས། ཟས་ཀྱི་དང་པོ་མངར་བའི་ནུ་ཞོ་བྱིན། གོས་ཀྱི་དང་པོ་ཤ་དྲོད་ལ་བཅར། ཟས་ཀྱི་ཕུད་བྱིན། གོས་ཀྱི་རྩེས་གཡོག འགྲང་ལྟོག་ལག་པས་བྱུག ཟས་ཁས་བསྙོད། སྣབས་ལུད་ཁས་གཞིབ། མི་གཙང་བ་ལག་པས་ཕྱིས། ཟ་མི་ཤེས་པ་ལ་ཟ་ཚུལ་བསླབ། སྨྲ་མི་ཤེས་པ་ལ་སྨྲ་ཚུལ་བསླབ། འགྲོ་མི་ཤེས་པ་ལ་འགྲོ་ཚུལ་བསླབ། ཁ་ཟས་མེད་ལ་ཟས་བྱིན། ལག་ནོར་མེད་ལ་ནོར་བྱིན། རྒྱབ་གོས་མེད་ལ་གོས་བྱིན། ཤིན་ཏུ་བྱམས་པས་སྐྱེད་བསྲིང་བའི་དྲིན་ཆེན་ཡིན་བསམ་སྟེ་ལུས་བསྐྱེད་པའི་དྲིན། སྲོག་བྱིན་པའི་དྲིན། ཡོ་བྱད་བསྟབས་པའི་དྲིན། འཇིག་རྟེན་བསྟན་པའི་དྲིན་རྣམས་དྲན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕྱོགས་ནས་དྲིན་དྲན་པའོ། ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་དལ་འབྱོར་བཅོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཡང་མ་དྲིན་ཆེན་མས་བསྐྱེད། མ་སེམས་ཅན་མེད་ན་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ས་དང་། བར་དུ་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་ས་མེད། དེ་མེད་ན་མཐར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་མེད་པས། དེས་ན་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད། བར་དུ་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཡུལ། མཐར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་མ་དྲིན་མོ་ཆེའི་དེ་ཡི་དྲིན་ཡིན་དེར་མ་ཟད་ད་ལྟ་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་གནས་མལ་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་མ་སེམས་ཅན་ལ་མ་ལྟོས་པར་མི་འབྱུང་བའི་དྲིན་རྣམས་དྲན་པ་དྲིན་དྲན་པ་ཡིན། དྲིན་གཟོ་འདོད་ནི། ད་སྔོན་མ་དྲིན་མོ་ཆེས་ཁེ་དང་རྒྱལ་ཁ་ཐམས་ཅད་བུ་ལ་བྱིན། གྱོང་དང་བུབ་ཁ་ཐམས་ཅད་མ་རང་གིས་བླངས་ནས། བདེ་སྐྱིད་བདེ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བུ་ལ་བསྒྲུབས། སྡིག་སྡུག་གཏམ་ངན་ཐམས་ཅད་མ་རང་གིས་བཟོད་
Chinese
從這個如是的母親的，取食氣味的尋香識，一個漂泊的識進入這位偉大母親的子宮開始，在九個月零十天裡，在子宮裡懷抱。忍受一切罪惡痛苦和壞話，母親身體的精華和食物的精華從臍帶傳遞，滋養身體。在出生的時候，如果是死胎，氣息也不斷絕；如果是活的，連頭都抬不起來的虛弱狀態，這位偉大的母親也不讓死去，不讓腐爛乾枯，心中充滿了生了兒子的喜悅。用十個手指逗弄他的嘴，用慈愛的心撫養，用微笑的眼睛看著，用甜美的聲音呼喚。食物首先給予甘甜的乳汁，衣服首先貼近皮膚的溫暖，給予食物的精華，用衣服的精華覆蓋。用手感覺飢飽，親口餵食，親口吸吮鼻涕和痰，用手擦拭不潔之物。教不會吃的人如何吃，教不會說的人如何說，教不會走的人如何走。沒有食物的給予食物，沒有財產的給予財產，沒有衣服的給予衣服。想到這是用非常慈愛的心養育的恩情，身體成長的恩情，給予生命的恩情，給予用具的恩情，指示世界的恩情，這些是從世間的角度憶念恩情。從佛法的角度來說，具備十八暇滿的人身寶也是偉大母親所生。如果沒有母親有情，首先就沒有發起殊勝菩提心的地方，中間就沒有學習菩薩行的地方。如果沒有這些，最終也沒有現證圓滿成佛的可能。因此，首先發起殊勝菩提心，中間像大海一樣的菩薩行境，最終現證圓滿成佛也是偉大母親的恩德。不僅如此，現在修法的順緣，住所、用具等等，如果沒有依靠母親有情，也是不會產生的，憶念這些恩德就是憶念恩情。想要報恩的話，以前偉大的母親把所有的利益和勝利都給了兒子，所有的損失和失敗都由母親自己承擔，把所有的安樂和安樂之物都給了兒子，所有的罪惡痛苦和壞話都由母親自己忍受。
English
From the time a wandering consciousness, a gandharva who feeds on scents, enters the womb of this kind mother, she carries it in her womb for nine months and ten days. Enduring all sins, sufferings, and bad words, the essence of the mother's body and the essence of food are transmitted through the navel, nourishing the body. At the time of birth, if it is a stillbirth, the breath does not cease; if it is alive, in a state of weakness unable to lift its head, this great mother does not let it die, does not let it rot and dry out, filled with great joy at the thought of having given birth to a son. She teases his mouth with her ten fingers, raises him with loving care, looks at him with smiling eyes, and calls him with sweet words. She first gives sweet breast milk as food, first brings warmth to his skin as clothing, gives the essence of food, and covers him with the finest of clothes. She feels his hunger and fullness with her hands, feeds him with her own mouth, sucks his snot and phlegm with her own mouth, and wipes away impurities with her hands. She teaches the one who does not know how to eat, how to eat; she teaches the one who does not know how to speak, how to speak; she teaches the one who does not know how to walk, how to walk. She gives food to the one who has no food, gives wealth to the one who has no wealth, gives clothes to the one who has no clothes. Thinking of this as the great kindness of raising him with great love, the kindness of growing the body, the kindness of giving life, the kindness of providing utensils, and the kindness of showing the world, these are remembering kindness from the worldly perspective. From the perspective of Dharma, this precious human body endowed with the eighteen freedoms and advantages is also born from the great mother. If there were no mother sentient beings, there would be no place to generate the supreme bodhicitta in the beginning, and no place to learn the conduct of a bodhisattva in the middle. Without these, there would be no possibility of attaining perfect enlightenment in the end. Therefore, generating the supreme bodhicitta in the beginning, the realm of the bodhisattva's conduct like an ocean in the middle, and ultimately attaining perfect enlightenment are also due to the kindness of the great mother. Moreover, the favorable conditions for practicing Dharma now, such as residence, utensils, etc., would not arise without relying on mother sentient beings. Remembering these kindnesses is remembering kindness. If one wishes to repay kindness, in the past, the great mother gave all the benefits and victories to her son, and the mother herself took all the losses and failures, providing all happiness and pleasant things to her son, and the mother herself endured all sins, sufferings, and bad words.
Tibetan
ནས་ཕན་བཏགས་པས། ད་བུ་ངའི་རེས་ལ་བབ་སྟེ་མ་རྒན་གྱི་སྐྱིད་སྡུག་ལ་ངས་བལྟ་དགོས་པས། མ་རྒན་མོ་དེས་བདེ་བ་མྱོང་གི་ཡོད་གི་དང་། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་གི་ཡོད་བསམ་ན༑ བདེ་བ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཉི་མ་དྲོན་མོ་ཞིག་བདེ་བ་ནས་བཟུང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དགེ་བ་དང་ཡང་དག་པའི་ལམ་ནི་སྒྲུབ་མི་ཤེས། ཚུལ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་པོ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ངག་ནི་མི་ཉན། སྡུག་བསྔལ་ཐ་ན་མེ་སྟག་ཕྲ་མོ་ཙམ་སྟེང་དུ་ལྷུང་བ་ནས་སྲིད་པ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མི་འདོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་འཇོལ་ཉོག་ཏུ་སྤྱོད་ནས་ཞེ་འདོད་དང་ལག་ལེན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་གཏི་མུག་པས། །རང་གི་བདེ་བ་དགྲ་ལྟར་གཞོམས། །ཞེས་པ་ལྟར། བདེ་བ་ཉིན་སྐར་བས་དཀོན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་དངོས་སུ་གནོད། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པས་བརྒྱུད་དེ་གནོད་པས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་འདུན་པ་དང་འབྲེལ་བ་དང་། བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སྨོན་པ་དང་འབྲེལ། བྲལ་བ་ཞིག་ངས་བྱ་སྙམ་པའི་དམ་བཅའ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ་འབྲེལ་བ་གསུམ་ལྡན་དང་། མ་རྒན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་སྐྱབས་བསླུ་བ་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཁྱེད་མཁྱེན་སྙམ་དུ། བླ་མ་རྒྱལ་བ་སོགས་ནས། ཀྱེ་མ་ཀྱེ་ཧུད་དཀོན་མཆོག་སོགས་དང་། དཔའ་བོ་ཁྱོད་ལ་སོགས་ཀྱིས་གསོལ་བ་གདབ། དེ་དག་ནི་ཟུར་དང་པོ་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ཡིན། ད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་བྲལ་ནས་གང་ལ་བཀོད་དགོས་བསམ་ནས་འདམ་པ་ཞིག་བྱེད་དགོས། མཐོ་རིས་ནི་མ་རྒན་གྱིས་ད་སྔོན་ལན་གྲངས་མང་པོ་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལས་མ་འདས་པ་དང་མི་རྟག་པས་སྲིད་པ་འཁོར་བའི་མཐའ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བཀོད་དགོས་མི་འདུག ཞི་བ་ཉན་རང་གི་གོ་འཕང་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བའི་འབྲུམ་ནད་བྱུང་བའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཀྱང་། རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་མེད་པས་དེ་ལ་བཀོད་ན་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བཀོད་དགོས་མེད། ད་ནི་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས
Chinese
因为给予了帮助。现在轮到我的儿子了，我必须照顾老母亲的幸福和痛苦。想着老母亲是否正在享受幸福，是否正在遭受痛苦，虽然想要从幸福、暂时的温暖阳光般的幸福开始，直到圆满成佛之间的幸福，却不知道修持幸福之因——善和正确的道路。不听如理如实宣说者——善知识的教诲。痛苦，哪怕是微小的火星掉落，也不想要轮回的所有痛苦，却以愚昧的方式行事，沉溺于痛苦之因——业和烦恼，导致愿望和行为颠倒错乱，正如：想要幸福却因愚昧，如敌人般摧毁自己的幸福。一般。幸福比白天的星星还稀少。痛苦的真谛直接造成伤害。集谛通过间接的方式造成伤害。与希望脱离痛苦之因——集谛、业和烦恼，以及果报——三界轮回的所有痛苦相关联，与希望能够脱离相关联，与发誓要让我脱离相关联，即具备三种关联。老母亲脱离痛苦的因果二者，无可欺骗的皈依境——三宝，想着您们知道，从上师、胜者等处，念诵“杰玛杰伙，空秋”等，并向“勇士您”等祈祷。这些是第一个方面，以慈悲心缘众生。现在想着脱离痛苦的因果二者后，应该安置在哪里，因此需要做一个选择。天界，老母亲之前已经多次获得梵天和帝释天等的地位，但仍然没有脱离痛苦，并且因为无常，是轮回的终点，因此不应该安置在那里。寂灭的声闻和独觉的果位，虽然是像从轮回的所有痛苦中解脱出来的患有麻疹的人一样，是不会再回到轮回的法性，但是因为没有菩萨的果位和佛陀薄伽梵的功德，如果安置在那里，就是寂灭涅槃的终点，因此没有必要安置在那里。现在不住于二边，圆满的佛陀。
English
Because help was given. Now it's my son's turn, I must take care of the happiness and suffering of the old mother. Thinking about whether the old mother is experiencing happiness or suffering, although wanting happiness from the beginning of happiness, like a temporary warm sun, until the complete enlightenment of Buddhahood, one does not know how to practice the cause of happiness - virtue and the correct path. One does not listen to the teachings of the virtuous friend who teaches truthfully. Suffering, even if a tiny spark falls, one does not want all the suffering of samsara, but one acts in a foolish way, indulging in the cause of suffering - karma and afflictions, leading to inverted desires and actions, just as: wanting happiness but destroying one's own happiness like an enemy because of ignorance. In general. Happiness is rarer than the stars in the daytime. The truth of suffering directly causes harm. The truth of origin causes harm indirectly. It is associated with the hope of being free from the cause of suffering - the truth of origin, karma and afflictions, and the result - all the suffering of the three realms of samsara, associated with the hope of being able to be free, associated with the vow to let me be free, that is, possessing three associations. The old mother is free from the cause and effect of suffering, the infallible refuge - the Three Jewels, thinking that you know, from the Lama, the Victorious Ones, etc., reciting "Kyema Kyéhud, Könchok" etc., and praying to "Hero You" etc. These are the first aspect, focusing on sentient beings with compassion. Now, thinking about where to place them after being free from the cause and effect of suffering, one needs to make a choice. The heavenly realm, the old mother has previously obtained the status of Brahma and Indra many times, but still has not escaped suffering, and because of impermanence, it is the end of samsara, so it should not be placed there. The state of peace of the Shravakas and Pratyekabuddhas, although it is like a person with measles who has been liberated from all the suffering of samsara, is the Dharma nature that will not return to samsara, but because there is no Bodhisattva's state and the qualities of the Buddha Bhagavan, if placed there, it is the end of peaceful Nirvana, so there is no need to place it there. Now, not abiding in the two extremes, the complete Buddha.