Tibetan
་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་གར་འགྲོ་ད་ལྟའི་ལས་མ་ལྟོས། །ཞེས་པས། ཕྱི་མ་ལ་འབྲོག་པ་ཞོ་འཐུང་ས། རོང་པ་རྒོ་ལི་ཟ་ས་ཞིག་ལ་མི་སྐྱེ་ངེས་པ་རེད་ཅེས་ཨ་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ནས་གསུངས། ད་ནི་དེ་ལྟར་དལ་བ་དང་འབྱོར་པ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་བ་རྣམས་ལ་བསམ་སྟེ་དལ་འབྱོར་ལ་སྙིང་པོ་ཞིག་ལེན་དགོས། ད་ལྟའི་གྲོང་ཆོག་པ་རྣམས་གྱིས་བསྐྱེད་རྫོགས་གང་ཡང་མེད་པའི་ཆོ་ག་ཉིན་གང་མ་ཞིག་བཏོན་ཞལ་ཟས་རུལ་བ་སྤུ་མཐོ་གང་སྐྱེས་ཡོད་པ་ཞིག་གི་ནང་དུ་སྨན་རག་གཡའ་ཁུ་མ་ཞིག་བླུགས་ནས་མིག་སྐར་མ་ལོག་བྱས་ཏེ། སྙིང་པོ་མེད་ལས་དངོས་གྲུབ་སྙིང་པོ་བླངས། །ཀཱ་ཡ་སིདྡྷི་ཨོཾ་སོགས་ཟེར་བ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད། དེ་བས་དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་མི་གཙང་བའི་རྫས་སུམ་ཅུ་སོ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ལུས་འདི་ལ་སྙིང་པོ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཞིག་ལོན་ན་ཀཱ་ཡ་སིདྡྷི་ཨོཾ་དེ་ཡིན། ཝཱཀྐ་སིདྡྷི་ཨཱཿདེ་ཡིན། ཙིཏྟ་སིདྡྷི་ཧཱུྃ་དེ་ཡིན་པས་ད་རེས་ཀྱི་ལུས་རྟེན་འདིའི་སྟེང་ནས་ཡར་འགྲོ་མར་འགྲོའི་ས་མཚམས་རྟ་ཁ་སྲབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་ལྟ་བུའི་མཛོ་བདམས་ཚྭ་བདམས་ཀྱི་དཔེ་ལྟར་སྐྱིད་སྡུག་གང་གི་སྣེ་ནས་འཛིན་ན་ད་ལྟ་རང་ལག་ན་ཡོད་དེ། སྐྱིད་ཀྱི་སྣེ་ནས་འཛིན་བསམ་ནས་དམ་པའི་ཆོས་དགེ་བ་ཞིག་བསྒྲུབ་ན་ཚེ་སྟོད་བས་ཚེ་སྨད་དུ་སྐྱིད། ཚེ་སྨད་བས་བར་དོར་སྐྱིད། བར་དོ་བས་ཡང་སྲིད་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མར་སྐྱིད། དེ་ནས་བདེ་ནས་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྟ་ཞོན་ནས། །བདེ་ནས་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ལ། །སེམས་ཤེས་སུ་ཞིག་སྒྱིད་ལུགས་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ལུས་བདེ་ལ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་སེམས་བདེ་ན། །གཞན་དོན་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་ནི། །སྙིང་རྗེ་ཅན་དག་ཅི་སྟེ་སྐྱོ། །ཞེས་པས། སྣང་བཅས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ལུས་བདེ་སྟེ་རིགས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྱོར་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་བདེ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་དང་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བས་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། སྡུག་གི་སྣེ་ནས་འཛིན་བསམ་ན་ཡང་རང་གི་ལག་ན་ཡོད་དེ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ་ན་ཚེ་སྟོད་བས་ཚེ་སྨད་སྡུག དེ་བས་བར་དོར་སྡུག དེ་བས་ཡང་སྲིད་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མར་སྡུག་ནས་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་མུ་མཐའ་མེད་པར་འགྲོ་དགོས་པས་ད་རེས་ཀྱི་ལུས་རྟེན་འདིའི
Chinese
是啊，不要看现在所作所为，来世会去哪里。（阿布仁波切）说，来世不一定会转生成为牧民喝酸奶的地方，或者农夫吃山羊肉的地方。现在要思维这样暇满难得，从因的角度思维其难得，从而暇满取精要。现在有些做村里仪轨的人，念诵一整天既没有生起次第也没有圆满次第的仪轨，把长满毛发的腐烂食物里，倒入一点药酒之类的东西，然后眼珠子乱转，念诵：从无意义中，获得成就的精华！念诵“卡雅悉地 嗡”等，没有任何意义。因此，在这个具有暇满之身，由三十六种不净物组成的身体上，如果获得殊胜的佛法精华，那就是卡雅悉地 嗡（སྐུ་སིདྡྷི་ཨོཾ།，kāya siddhi oṃ，身成就 嗡）。瓦嘎悉地 阿（གསུང་སིདྡྷི་ཨཱཿ，vāka siddhi āḥ，语成就 阿）是也。 चित्त悉地 吽（ཐུགས་སིདྡྷི་ཧཱུྃ།，citta siddhi hūṃ，意成就 吽）是也。所以，现在从这个人身的基础上，是向上走还是向下走的分界线，就像用缰绳控制马一样，像挑选犏牛和挑选盐一样，抓住快乐还是痛苦的哪一端，现在都掌握在自己手中。如果想要抓住快乐的那一端，修持殊胜的佛法善业，那么晚年比青年快乐，中阴比晚年快乐，中阴比来世的转世快乐。这样就会从安乐走向安乐。《入菩萨行论》中说：骑乘菩提心之马，从安乐走向安乐，谁会因此而懈怠？又说：以福德令身体安乐，以智慧令心安乐，为了利益他人而安住轮回，具有慈悲心的人为何会厌倦？因此，以有相的福德资粮令身体安乐，即获得种姓和功德的富裕地位；以证悟无我的智慧令心安乐，即见到一切法在胜义中离戏，在世俗中如幻，从而远离轮回的一切痛苦的恐惧，因此会变得安乐。如果想要抓住痛苦的那一端，也掌握在自己手中，如果仅仅造作罪恶，那么晚年比青年痛苦，中阴比晚年痛苦，来世的转世比中阴痛苦，从而必须无止境地堕入恶趣。所以，现在这个暇满人身
English
Yes, don't look at what you do now, where will you go in the future. (Abu Rinpoche) said that in the future, one will not necessarily be reborn in a place where nomads drink yogurt, or where farmers eat goat meat. Now, one should think about how difficult it is to obtain leisure and endowment, and think about its rarity from the perspective of cause, so as to take the essence of leisure and endowment. Now, some people who perform village rituals recite rituals all day long that have neither generation stage nor completion stage, and pour a little medicinal wine or something into rotten food covered with hair, and then roll their eyes and recite: From meaninglessness, obtain the essence of accomplishment! Reciting "Kāya siddhi oṃ" etc. has no meaning at all. Therefore, on this body with leisure and endowment, composed of thirty-six impure substances, if one obtains the essence of the supreme Dharma, that is Kāya siddhi oṃ (སྐུ་སིདྡྷི་ཨོཾ།，kāya siddhi oṃ，Body Accomplishment Om). Vāka siddhi āḥ (གསུང་སིདྡྷི་ཨཱཿ，vāka siddhi āḥ，Speech Accomplishment Ah) is also. Citta siddhi hūṃ (ཐུགས་སིདྡྷི་ཧཱུྃ།，citta siddhi hūṃ，Mind Accomplishment Hum) is also. Therefore, now, from the basis of this human body, the dividing line between going up and going down, just like controlling a horse with reins, like choosing a dzo and choosing salt, grasping either the end of happiness or the end of suffering, is now in one's own hands. If one wants to grasp the end of happiness and practice virtuous Dharma, then old age will be happier than youth, the bardo will be happier than old age, and the next rebirth will be happier than the bardo. In this way, one will go from happiness to happiness. The *Bodhicaryāvatāra* says: Riding the horse of bodhicitta, going from happiness to happiness, who would be lazy because of this? It also says: With merit, the body is happy; with wisdom, the mind is happy; even abiding in samsara for the benefit of others, why would those with compassion be weary? Therefore, with the accumulation of merit with appearances, the body is happy, that is, obtaining the prosperous status of lineage and qualities; with the wisdom of realizing selflessness, the mind is happy, that is, seeing all dharmas as being free from elaboration in the ultimate sense and like illusions in the conventional sense, thereby being free from the fear of all the sufferings of samsara, and therefore becoming happy. If one wants to grasp the end of suffering, it is also in one's own hands. If one only creates evil, then old age will be more painful than youth, the bardo will be more painful than old age, and the next rebirth will be more painful than the bardo, so one must fall into the lower realms endlessly. Therefore, this leisure and endowed human body now
Tibetan
་སྟེང་ནས་སྙིང་པོ་དམ་པའི་ཆོས་ལེན་དགོས། སྙིང་པོ་ལེན་ལུགས་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུས་ངན་སོང་གསུམ་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་མངོན་མཐོ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས། དགེ་བ་བཅུ་སྒྲུབ། སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡར་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ། མར་ངན་སློང་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད། མི་གཡོ་བ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ལུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལོན་ཀྱང་། དེ་ནི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཙམ་ལས་ལམ་རང་གི་ངོ་བོ་མིན་པས། འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀའི་སྙིང་པོ་ལོན་པ་མ་ཡིན། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་བདེན་གྱི་གཙོ་བོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་འཁོར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་སྟེ་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བསླབས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལོན་ཀྱང་། ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་ལོན་པ་མིན། དེས་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱིས། རིང་ལམ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ། ཉེ་ལམ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ། དེ་ལའང་ནང་གསེས་ཕྱི་རྒྱུད་ཀྲྀ་ཡོག་སྡེ་གསུམ་རིང་ལམ། ནང་རྒྱུད་ཀྱི་མ་ཧཱ་ཨ་ནུ་གཉིས་ཉེ་ལམ། མྱུར་ལམ་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་གང་རུང་གིས་དལ་འབྱོར་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་དགོས་བསམ། ཁྱད་པར་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ནས་ལོ་དང་ཟླ་བས་འཇའ་ལུས་འཕོ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པས་དེའི་ལམ་ནས་སྙིང་པོ་ཞིག་ལེན་དགོས་སྙམ་དུ་དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་མའི་སྒོ་ནས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་ཕྱེས་ཏེ་བསྒོམ་དགོས། རུས་སྦལ་གྱི་དཔེའི་སྐབས། རྒྱ་མཚོའི་དཔེ་ལ་ངན་སོང་གསུམ་པོ་གཏིང་ཟབ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་མི་མངོན་པ་དང་། རུས་སྦལ་ལོང་བ་ལྟ་བུའི་ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་བླང་དོར་གྱི་མིག་དང་བྲལ་བ། ལོ་བརྒྱ་རེ་ལས་སྟེང་དུ་མི་འབུད་པ་ལྟ་བུ་དེ་ལས་ཐར་དཀའ་བ། གཉའ་ཤིང་བུ་ག་གཅིག་པ་ལྟ་བུའི་ལྷ་མིའི་ལུས་རྟེན་རྒྱ་ཆུང་ཞིང་ཉུང་བ། རླུང་གིས་དེད་པ་ལྟ་བུའི་དགེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་དོན་དཔེས་མཚོན་ཏེ་དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་མར་བསྒོམ། དང་པོ། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ།
Chinese
因此必须从上面获取精华殊胜之法。获取精华之方式，小士夫知晓三恶趣是痛苦的自性后，为了成就增上生天人的果位，断除由戒律产生的福德之事，即十不善业，行持十善业；由布施产生的福德之事，向上供养三宝，向下布施给乞丐；由不动摇产生的福德之事，修习四禅定和四无色定的等持，即使获得了小士夫之道的精华，但那只是道的所依，并非道本身的体性，因此没有获得中士夫和大士夫二者的精华。中士夫之道，以通达无我的智慧之学为主要，以及围绕它的戒律和等持之学，即修习三种珍贵的学处，即使获得了中士夫之道的精华，也没有获得大士夫的精华。因此，以大士夫之道，长路是名相乘，近路是金刚乘。其中也分，外续事部（kṛiyoga），瑜伽部（yoga），行部（yoga）三者是长路，内续的嘛哈瑜伽（mahāyoga），阿努瑜伽（anuyoga）二者是近路，快速道光明大圆满等，无论哪一种，都要思维从闲暇圆满中获取精华。特别是从光明大圆满之道，以年和月获得虹身大迁转的果位，因此要思维从那个道中获取精华，以观察和安住交替的方式，反复在座间和座后修习。关于海龟的例子，以大海比喻三恶趣，深广无边，痛苦无尽；像盲龟一样的恶趣众生，远离了取舍之眼；像一百年才浮出水面一次一样，难以从中解脱；像颈木上的一个孔一样的天人身体，狭小而稀少；像被风吹动一样，被善的因缘所左右，用例子来表示这个意义，以观察和安住交替的方式修习。 第一，闲暇难得。
English
Therefore, one must take the essence of the supreme Dharma from above. The way to take the essence is that the small person, knowing that the three lower realms are the nature of suffering, in order to achieve the high status of gods and humans, abandons the ten non-virtuous deeds, which are the objects of merit arising from discipline, and practices the ten virtuous deeds; the objects of merit arising from generosity, offering upwards to the Three Jewels and giving downwards to beggars; the objects of merit arising from immovability, meditating on the samadhi of the four dhyanas and the four formless absorptions, even if one obtains the essence of the way of the small person. However, that is only the basis of the path, not the nature of the path itself, so one has not obtained the essence of both the middle and the great person. The path of the middle person, with the wisdom of realizing selflessness as the main truth, and the discipline and samadhi that surround it, that is, practicing the three precious trainings, even if one obtains the essence of the way of the middle person, one has not obtained the essence of the great person. Therefore, according to the way of the great person, the long path is the characteristic vehicle, and the near path is the Vajra vehicle. Among them, the outer tantra Kriyayoga, Yoga, and Yoga are the long paths, and the inner tantra Mahayoga and Anuyoga are the near paths. The quick path is the Great Perfection of Clear Light, etc. Whichever one it is, one must think of taking the essence from leisure and endowment. In particular, from the path of the Great Perfection of Clear Light, one obtains the state of the Great Transference of the Rainbow Body in years and months, so one must think of taking the essence from that path, and meditate repeatedly in sessions and between sessions in an alternating manner of analysis and placement. In the case of the turtle example, the ocean is used to represent the three lower realms, which are deep and vast, and the suffering is endless; sentient beings in the lower realms are like blind turtles, separated from the eye of acceptance and rejection; like surfacing only once every hundred years, it is difficult to escape from them; the bodies of gods and humans are like a single hole in a yoke, small and rare; like being driven by the wind, they are dependent on virtuous causes. The meaning is represented by the example, and one meditates in an alternating manner of analysis and placement. First, leisure is difficult to obtain.