Tibetan
ར་མ་རྒྱས། ད་ལྟ་འཁྲུལ་བའི་དབང་དུ་སོང་རུང་ཐུན་ཕྱི་མ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་དབང་དུ་གཏོང་རེ་ཀན་སྙམ་དུ་དམ་བཅའ་བློས་འཁྱུད་ཚད་ཅིག་བྱ། དེ་ནས་དལ་གྱིས་གདན་ལས་ལངས་ཏེ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་འཇུག དེའང་ཐུན་མཚམས་སུ་སྔར་གྱི་དལ་བ་བརྒྱད་པོ་རེ་རེ་ནས་མ་བསམ་ན། དཔེར་ན་མགལ་གྱིས་མེ་ནང་དུ་ལྕགས་བསྲེགས་པ་ཕྱིར་བླངས་པ་དང་མཉམ་དུ་ནག་ཁྲོག་གེ་འགྲོ་བ་བཞིན་ཐུན་ནང་དུ་ཅུང་ཟད་སེམས་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་རེ་ཡོད་པ་དེ་ཐུན་མཚམས་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདིའི་སྣང་ཤས་གང་དགའ་དགའ་ལ་ཐོང་དང་ཐུན་ནང་དུ་དལ་བ་སོགས་བསམ་མ་བསམ་མེད་པར་བློ་དྲེད་པོར་འཆོར་ཉེན་ཡོད། དེས་ཐུན་གྱི་རྗེས་སོང་ནས། འབྱོར་པ་བཅུ་ནི་དེ་ལྟར་དལ་བ་ཙམ་ཐོབ་པས་མི་ཕན་པར་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་རང་ངོས་ནས་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་དགོས་པ་ལྔ་དང་། གཞན་ངོས་ནས་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་དགོས་པ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་པོ་དེ་དག་གི་སྔ་མ་གསུམ་གསུམ་ཚང་བ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་ཙམ་ལས་མེད་ལ༑ ཕྱི་མ་གཉིས་གཉིས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཏེ་ཚང་བའི་ཐབས་ལ་འབད་དགོས་པ་ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་ཕྱེ་སྟེ་དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་མར་བསྒོམ་པ་འདྲའོ། །འཕྲལ་བྱུང་རྐྱེན་གྱི་མི་ཁོམས་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དཔེར་ན་དལ་འབྱོར་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ལུག་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་འཕྲལ་བྱུང་རྣམས་སྤྱང་ཁུ་བྱུང་སྟེ་གཅིག་བསད་ན་བཅུ་བདུན་ལས་མེད། གཉིས་བསད་ན་བཅུ་དྲུག་ལས་མེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་འཕྲལ་བྱུང་རྣམས་དེ་རིང་རང་རྒྱུད་ལ་མེད་ཀྱང་སང་ཉིན་འབྱུང་ཉེ། ཐུན་སྔ་མ་ལ་མེད་ཀྱང་ཕྱི་མ་ལ་འབྱུང་ཉེ། ཐུན་མགོར་མེད་ཀྱང་ཐུན་མཇུག་ཏུ་འབྱུང་ཉེ་བས་རང་རྒྱུད་ལ་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ནས་རེ་རེ་ནས་གཉེན་པོ་བསྟེན་དགོས། དང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་གང་ཆེ་གཉེན་པོ་འབད་དེ་བསླབ་ཅེས་པས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ། གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོ་ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་རྣམས་བསྒོམ། བླུན་རྨོངས་ཀྱི་གཉེན་པོ། ཐོས་པས་ཚིག་མི་གོ བསམ་པས་དོན་མི་ཤེས། བསྒོམས་པས་གནས་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་མི་སྐྱེ་བ་སྔོན་གྱི་སྡིག་པ་དང་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞི་ཚང་བའི་བཤགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉེ་བའི་སྲས་བརྒྱད་པོ་རེ་རེ་བཞིན་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་རེ་རེ་ཡོད་པས་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ལྷ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། བདུད་ཀྱིས་ཟིན་པའི་གཉེན་པོ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་དག་ཡིན་མིན་བརྟག་དགོས། དེ་ཡང་ཕྱིའི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པས་མི་བརྟག དེའི་ཐུགས་རྒྱུད་ན་རིན་ཆེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་མེད་ཀྱིས་བརྟག་དགོས། ཡོད་ན་འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་ཡིན་པས་དགའ་བ་བསྒོམ། མེད་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བདུད་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ནམ་བདུད་ཀྱི་གྲོགས་པོ་དེ་དང་ཡང་ན་བཟང་གྱེས་བྱེད། ཡང་ན་ངན་གྱེས་བྱས་ནས་བུད་འགྲོ་དགོས། ལས་ངན་ཐོག་བབས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི། དང་པོ་དགེ་བའི་གཤེས་གཉེན་མཇལ་བ། བར་དུ་ཐོས་བསམ་བྱེད་པ། ཐ་མ་བསྒོམ་པའི་དུས་རྣམས་སུ་བར་ཆད་ཀྱི་རྐྱེན་བྱུང་བ་ན། ང་ལ་འདི་ལྟ་བུ་འོང་མི་ཐང་བ་ལ་མི་བསམ་པར་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མནར་མནར་ཤིན་ཏུ་མནར་བར་འགྱུར་གསུངས་པ་བཞིན་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་ནས་སྔོན་གྱི་ལས་ངན་ལ་འགྱོད་པ་བྱེད་དགོས། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་ནི། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སྙིང་ནས་དྲན་ཅིང་རྟག་སྦྱོར་དང་གུས་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་དགོས། གཞན་འཁོར་བྲན་གཡོག་གི་གཉེན་པོ་ནི། བླ་མ་དང་ཕྱུག་པོའི་བྲན་གཡོག་དབང་མེད་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཐབས་ལེགས་པ་ཞིག་བཙལ་ཏེ། དེ་ལས་ཐར་པའི་ཐབས་ལ་འབད་དགོས། འཇིགས་སྐྱོབས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི། ངེས་འབྱུང་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་གིས་ཟིན་པ་བྱེད་དགོས། ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་གཉེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདི་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་གྱི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་ནས་སྤང་དགོས། རིས་ཆད་ནི་རང་གི་རྒྱུད་དང་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་གཉིས་སོ་སོར་བྲལ་བས་རིས་ཆད་དམ་འདི་བརྒྱད་པོ་གང་བྱུང་ན་ཐར་པ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་མྱུ་གུ་སྔོ་སྐམ་དུ་གྱུར་ནས་ཐར་པའི་རིགས་དང་བྲལ་བས་ན་རིགས་ཆད་ཅེས་བྱ། སྐྱོ་ཤས་ཆུང་བའི་གཉེན་པོ་ནི་སྲིད་པ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་ནས་ངེས་འབྱུང་གི་བློ་བསྐྱེད་པའོ། །དད་མེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཆོས་དང་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་ལ་བསམ་སྟེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དད་པ་འཆང་། འདོད་སྲེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་རྟག་མཐའ་བཞིའི་བསྡུས་པའི་ཉེས་དམིགས་དྲན་དགོས། ཀུན་སྤྱོད་ངན་པ་ལ་གཉེན་པོ་མེད་དོ། །སྡོམ་ཉམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བཞི་པོ་ཡང་དག་པ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། སོ་ཐར་གྱི་རྩ་བ་བཞི་པོའི་གཅིག་ཉམས་ཀྱང་གཞན་གསུམ་པོ་བསྲུང་དགོས། བཞི་ཀ་ཉམས་ན་ཚུལ་བཞིན་བཤགས་པ་བྱེད་དགོས། ཚུལ་ལྡན་ང་རྒྱལ་ཆེ་བ་བས། །ཚུལ་འཆལ་འགྱོད་པ་མང་ན་དགའ། །ཞེས་པས། དང་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས
Chinese
拉玛杰！现在即使被错觉所控制，也要下定决心，在下一个座次中不再被错觉所控制。然后慢慢地从座位上起来，开始进行座间休息的活动。在座间休息时，如果不想念之前的八种闲暇，就像用火钳从火中取出烧红的铁一样，会变得漆黑一片，就像在座中稍微改变心意一样，如果座间休息时，任由世间今生的显现随心所欲，那么在座中，闲暇等想与不想之间，就很容易变得胆大妄为。那样就会跟随座次之后。十种圆满就是这样，仅仅获得闲暇是不够的，修持殊胜的佛法，自身方面必须具备五种顺缘，他人方面必须具备五种顺缘，这十种顺缘的前三种圆满，仅仅是修习欢喜就足够了，后面的两种要好好观察，努力使其圆满，就像分开座次和座间休息，交替进行观察和修习一样。八种突发事件导致没有空闲，就像十八种闲暇圆满如同有十八只羊一样，如果突发事件像狼一样出现，杀死一只，就只剩下十七只了，杀死两只，就只剩下十六只了。所以突发事件今天即使没有在自己的相续中出现，明天也可能出现。前一个座次没有，后一个座次也可能出现。座次开始时没有，座次结束时也可能出现，所以要仔细观察自己的相续，对每一种都要采取对治。第一种是，对治烦恼，努力学习，如对治贪欲是不净观，对治嗔恨是慈爱，对治愚痴是分析界。对治愚昧无知，听闻不明白词句，思考不明白意义，修习不生起对实相的证悟，这是往昔的罪业和障碍，所以要用具足四力（忏悔四力：所依力、破恶力、恢复力、对治力）的忏悔，以及观想八大近子菩萨，每一位都有发心和事业的殊胜差别，所以要祈祷能生起智慧的本尊圣妙吉祥。
English
Rama Jaya! Even if you are now under the control of delusion, you must resolve to not let delusion control you in the next session. Then slowly rise from your seat and begin the activities of the break between sessions. During the break between sessions, if you do not contemplate each of the previous eight leisures, it is like taking red-hot iron out of the fire with tongs, it will become pitch black. Just as there is a slight change of mind during the session, if during the break between sessions you let the appearances of this worldly life go as you please, then during the session, whether you think of leisure or not, there is a danger of becoming recklessly bold. That will follow after the session. The ten endowments are like this, merely obtaining leisure is not enough. To practice the sacred Dharma, one must have five favorable conditions complete from one's own side, and five favorable conditions complete from the other side. For the first three of these ten endowments being complete, it is enough to merely cultivate joy. The latter two should be carefully examined and efforts should be made to complete them, just like separating the session and the break between sessions, and alternately engaging in examination and cultivation. The eight circumstances that cause lack of time are like the eighteen leisures and endowments being like having eighteen sheep. If the sudden circumstances appear like wolves and kill one, there are only seventeen left. If they kill two, there are only sixteen left. Therefore, even if the sudden circumstances are not present in your mindstream today, they may appear tomorrow. If they are not present in the previous session, they may appear in the next session. If they are not present at the beginning of the session, they may appear at the end of the session. Therefore, you must carefully examine your mindstream and apply antidotes to each one. The first is, "Apply antidotes to the most dominant affliction," so cultivate the antidote to desire, which is ugliness; the antidote to hatred, which is love; and the antidote to ignorance, which is the analysis of the elements. The antidote to foolishness and ignorance is that hearing does not understand the words, thinking does not understand the meaning, and cultivation does not generate realization of the nature of reality. This is due to past sins and obscurations, so apply the confession that is complete with the four powers (the four powers of confession: the power of reliance, the power of regret, the power of resolve, and the power of remedy), and visualize the eight close sons of the Bodhisattvas, each of whom has a superior difference in aspiration and activity, so pray to the noble Manjushri, the deity who generates wisdom.
Chinese
不以神通和现量等来观察，要以他的心相续中是否有珍贵的菩提心来观察。如果有，则联系有意义，应修欢喜。如果没有，则对于那样的魔友或魔的友伴，要么好聚好散，要么恶语相向后离开。 恶业当头的对治是：首先依止善知识，中间听闻思维，最后在修习的时候，如果出现违缘，不要想“我不应该遇到这样的事”，而应如《金刚经》所说：“行般若波罗蜜多的菩萨，会遭受极大的痛苦”，要深信业果不虚，对往昔的恶业生起后悔之心。 懒惰的对治是：从内心深处忆念死亡无常，发起恒常精进和恭敬精进。 此外，对于沦为仆役的对治是：对于无力自主而沦为上师和富人的仆役，要寻找一个好的方法，努力从那里获得解脱。 恐惧的对治是：要以出离心和清净的菩提心来摄持。 伪装成佛法的对治是：要了解为了今世而修法的过患，从而舍弃。 种姓断绝是指自己的相续与解脱和一切智之道二者分离，因此称为种姓断绝，或者这八种情况中的任何一种发生，都会使解脱菩提三者的苗芽枯萎，从而与解脱的种姓分离，因此称为种姓断绝。 缺乏厌离心的对治是：了解三有轮回的过患，从而生起出离心。 缺乏信心的对治是：思维佛法和上师的功德，从而生起不退转的信心。 贪欲的对治是：忆念无常四边汇集的过患。 对于恶劣的行为没有对治。 戒律破损的对治是：要如实了知产生堕落的四种原因，即使别解脱戒的四根本戒中的一个破损，也要守护其他三个。 如果四个都破损了，就要如法忏悔。 与其拥有傲慢的持戒者，不如拥有众多后悔的破戒者。 如是说，首先是戒律。
English
Do not examine by means of miraculous powers and direct perception, etc., but examine whether or not there is a precious bodhicitta in his mind stream. If there is, then the connection is meaningful, and one should cultivate joy. If not, then with such a demonic friend or demonic companion, either part ways amicably, or leave after speaking harsh words. The antidote for bad karma coming upon one is: first, rely on a virtuous spiritual friend; in the middle, listen and contemplate; and finally, when practicing, if obstacles arise, do not think, "I should not encounter such things," but as it says in the Vajra Cutter Sutra, "A bodhisattva who practices the Perfection of Wisdom will experience great suffering," one should have faith in the infallibility of karmic cause and effect, and generate regret for past bad deeds. The antidote for laziness is: from the depths of one's heart, remember death and impermanence, and initiate constant diligence and respectful diligence. Furthermore, the antidote for becoming a servant is: for those who have no power to be independent and have become servants of lamas and the wealthy, one should seek a good method and strive to gain liberation from that. The antidote for fear is: one must be seized by renunciation and a pure bodhicitta. The antidote for pretending to be Dharma is: one must understand the faults of practicing Dharma for the sake of this life, and thereby abandon it. Lineage severance refers to the separation of one's own mind stream from both liberation and the path of omniscience, therefore it is called lineage severance, or if any of these eight situations occur, they will cause the sprouts of liberation, bodhi, and the three to wither, thereby separating from the lineage of liberation, therefore it is called lineage severance. The antidote for lacking renunciation is: understanding the faults of the three realms of samsara, thereby generating the mind of renunciation. The antidote for lacking faith is: contemplate the qualities of the Dharma and the lama, thereby generating irreversible faith. The antidote for desire and craving is: remember the faults of the four extremes of impermanence combined. There is no antidote for bad behavior. The antidote for broken vows is: one must truly know the four causes that give rise to transgression, and even if one of the four root vows of individual liberation is broken, one must protect the other three. If all four are broken, one must confess properly. It is better to have many repentant vow-breakers than to have an arrogant vow-holder. Thus it is said, first is discipline.