Tibetan
ལ་ཆེར་དུད་འགྲོའི་གནས་སུ་འགྲོ། །གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་སློང་དེ་སྤངས་དགོས་ཏེ། འཁོར་བ་ལ་ཞེན་ན་ངེས་འབྱུང་མིན། ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ཀུན་སློང་ནི། སྲིད་པ་རིགས་དྲུག་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་མེའི་འོབས་ལྟ་བུ་སྲིན་མོའི་གླིང་ལྟ་བུ། སྤུ་གྲིའི་སོ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས། རང་འཁོར་བ་རིགས་དྲུག་གི་གནས་ནས་ཐར་ཏེ་ཞི་བ་ཉན་རང་གི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་ནས་རིང་ལམ་སོགས་ཅི་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རིང་ལམ་ཉེ་ལམ་མྱུར་ལམ་ལས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་མི་འགྲོ་སྟེ། མཉམ་མེད་ཇོ་བོ་རྗེ་བོད་ན་བཞུགས་སྐབས་ནང་སྔ་མོ་ཇ་བཞེས་ནས་རྒྱལ་བུ་འབྲོམ་སྟོན་པ་མདུན་ན་བཞུགས་སྐབས་ཨ་ཁ་ཁ་གསུངས། ཅི་རེད་ལགས་ཞུས་པས། རྒྱ་གར་ན་ཁོ་བོའི་སློབ་མ་ཧེ་བཛྲ་སྒྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ད་ནང་ཉན་ཐོས་འགོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་ཐལ་གསུངས། འབྲོམ་སྟོན་པས་ཧེ་བཛྲ་གྱིས་ཉན་ཐོས་འགོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞུས་པས། གང་ཟག་གི་བསམ་པས་སྒྲུབ་མ་ཤེས་ན་ཧེ་བཛྲ་གྱིས། དམྱལ་བར་འཕེན། ཡི་དྭགས་སུ་འཕེན། དུད་འགྲོར་འཕེན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡང་འཕེན་པས་སྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་བས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལམ་བསམ་པ་གཙོ་ཆེ་གསུངས། དེས་ན། རང་དོན་ལ་ཞེན་ན་སེམས་བསྐྱེད་མིན། །གསུངས་ལ། དུས་ཕྱིའི་མཐོ་དམན་ཐམས་ཅད་ནས་ང་འཆི་ཁ་མི་སྐྲག་རྫས་མི་འཁྲུལ་རྫས་རེ་ཟེར་ནས་སྒོམ་སྒོམ་ཟེར་བ་འདི་ཀུན་སློང་རང་འདོད་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཐུག་པ་ཡིན་གསུངས། གསུམ་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ཀུན་སློང་ནི། འོག་མ་བཞི་པོ་དེ་བདག་རང་འདོད་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་དེ་ལ་ཐུག་པ་ཡིན་པས་བདག་རང་དོན་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་དེ་དུས་ཉི་མ་དེ་རིང་ནས་བཟུང་། དགྲར་བལྟ། སྐྱོན་དུ་བལྟ། སུན་ཕྱུང་སྟེ། བདག་རང་གི་དོན་མིན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ་བསམ་པ་དེ་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཡིན། དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་མར་ཤེས་དྲིན་དྲན་སོགས་སྒོམ་དགོས་མ་གཏོགས། བླ་མས་ཀྱང་འདི་ལྟར་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་སོགས་ཟེར་མདོག སློབ་མས་ཀྱང་བསམ་མདོག་བྱས་ནས་གཉིས་ཀས་མིག་ཟིང་ཟིང་བྱས་ནས་ཨ་བ་རིས་ཟེར་ནས་གཉིས་ཀས་སྟོང་ཧོབ་བཀྱེ་བ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ད་ལྟའི་དུས་ཀྱི
Chinese
大多堕入畜生道。如是说。 必须断除那样的发心，如果贪恋轮回，就没有出离心。 如是说。 第二，中士夫的发心是： 将有寂六道视为痛苦的自性，痛苦的轮回犹如火坑，犹如罗刹洲，犹如利刃之刃。 从轮回六道中解脱，追求寂静的声闻、独觉的果位，无论经历漫长的道路，最终获得声闻、独觉阿罗汉的果位，但漫长、短暂、迅速的道路都不能成为获得佛果之因。 无等觉沃仁波切（阿底峡尊者）在藏地时，早上用茶点，嘉域仲敦巴（仲敦巴·嘉域来）在跟前时，说了“啊卡卡”。 问“什么事？”。 答道：“在印度，我的一个修黑汝嘎（黑汝嘎，梵文：Hevajra）的学生，今天早上进入了声闻的断灭道。” 仲敦巴问：“黑汝嘎进入声闻的断灭道是怎么回事？” 答道：“如果人没有用正确的思想来修持，黑汝嘎会将他抛入地狱，抛入饿鬼道，抛入畜生道，甚至抛入佛的境界。 因此，修持的方法或思想比修持的法更重要。” 因此，如果贪恋自利，就不是发菩提心。 如是说。 从来世的高低一切来说，我临死不惧，不迷乱，念咒念咒，这都归结于发心是追求自利的想法。 第三，大士夫的发心是： 前面四个都归结于追求自利的想法和行为，因此，从今天开始，将追求自利的想法和行为视为敌人，视为过失，加以驳斥。 不为自己，而是为了使一切众生脱离痛苦的因果，不滞于二边，获得圆满佛陀的果位，这种广大的发心就是菩提心的发心。 为了使菩提心在相续中生起，必须修持知母、念恩等，否则，上师也像这样说“犹如虚空遍布”等，弟子也只是假装思考，两人都眼花缭乱，说着“阿哇热”，两人都空洞地张望，没有任何意义，这就是现在的时代。
English
Mostly fall into the animal realm. As it is said. Such motivation must be abandoned, for if one clings to samsara, there is no renunciation. As it is said. Secondly, the motivation of a middling person is: Seeing the six realms of existence as the nature of suffering, the wheel of suffering like a pit of fire, like a Rakshasa island, like the edge of a razor. Liberating oneself from the six realms of samsara, seeking the peaceful state of a Hearer or Solitary Realizer, no matter how long the path taken, ultimately attaining the state of a Hearer or Solitary Realizer Arhat, but the long, short, or swift paths do not become the cause for attaining Buddhahood. When the Incomparable Lord Atisha was in Tibet, he had tea early in the morning, and when Gyalwa Dromtönpa (Dromtönpa Gyalwai Jungné) was in front of him, he said, "Ah Kha Kha." When asked, "What is it?" He replied, "In India, one of my students who is practicing Hevajra (Hevajra, Sanskrit: Hevajra) has entered the path of Hearer's cessation this morning." Dromtönpa asked, "How is it that Hevajra has entered the path of Hearer's cessation?" He replied, "If a person does not know how to practice with the right thought, Hevajra will throw him into hell, throw him into the preta realm, throw him into the animal realm, and even throw him into the realm of the Buddha. Therefore, the method of practice or thought is more important than the Dharma being practiced." Therefore, if one clings to self-interest, it is not Bodhicitta. As it is said. From all the highs and lows of future lives, saying "I am not afraid of death, I am not confused, a remedy, a remedy," and meditating, meditating, all of this comes down to the motivation being the thought of pursuing self-interest. Thirdly, the motivation of a great person is: The previous four all come down to the thought and action of pursuing self-interest, therefore, from this day forward, regard the thought and action of pursuing self-interest as an enemy, regard it as a fault, and refute it. Not for oneself, but for all sentient beings to be free from the cause and effect of suffering, not abiding in the two extremes, to attain the state of perfect Buddhahood, this vast motivation is the motivation of Bodhicitta. In order for Bodhicitta to arise in the continuum, one must practice contemplating kindness, remembering gratitude, etc., otherwise, the Lama also says things like "like the sky pervades," etc., and the disciple also just pretends to think, and both become dizzy, saying "Awa Re," and both stare blankly, with no meaning whatsoever, this is the current time.
Tibetan
་བླ་སློབ་ཡིན་ཁུལ་བྱེད་པ་སུས་ཀྱང་རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་གཞན་ལྟ་ཅི་བསམ་པ་བཟང་པོ་རེ་མེད་པ་དེ་འདྲ་འབྱུང་ཉེན་ཆེ་བས་དང་པོ་རང་གི་ཨ་མ་རྒན་མོ་ལ་མར་ཤེས་པ་དྲིན་དྲན་པ། དྲིན་གཟོ་འདོད། རྣམ་མཁྱེན་སངས་རྒྱས་ལ་བཀོད་འདོད་རྣམས་བསམ་དགོས། ད་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། ཟུར་གཉིས་སམ་དོན་གཉིས་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། བྱམས་པས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འདོད། ། ཅེས་པས་ཟུར་དང་པོའམ་དོན་དང་པོ་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ། ཟུར་ཕྱི་མའམ་དོན་ཕྱི་མ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་པ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ་བསམ་དགོས་ཏེ་སྙིང་རྗེ་དང་མ་འདྲེས་པ་བྱམས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཞེས་བསམ་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འགོད་འདོད་མ་བསྐྱེད་ན་སྙིང་རྗེ་ཙམ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་བསམ་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མ་བསམ་ན་བྱམས་པ་ཙམ་ལས་མི་འཕགས་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ་བསམ་པ་དེ་ཡིན། དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་སྒོམ་དུས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱེད་དགོས་ཟེར་ན། དང་པོ་རང་གི་རྩ་བའི་མ་ལ་བསྒོམ། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཁྱབ་ཏུ་བསྒོམ་དགོས། དང་པོ་འདི་ལྟར་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་སེམས་ཅན་གྱིས་ཁྱབ། སེམས་ཅན་གྱིས་གར་ཁྱབ་ལས་སྣང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁྱབ། ལས་སྣང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་རང་གི་ཕ་དང་མ་དང་གཉེན་བཤེས་སུ་མ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མེད། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་མ་མ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མེད། མ་བྱས་པའི་ཚེ་དྲིན་ཆེན་པོ་ཤ་སྟག་གིས་མ་བསྐྱངས་བའི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མེད་ལ། ད་ལྟའི་མ་འདི་བཞིན་ལན་གྲངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་མ་བྱས་ཏེ་བདག་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་འཁྱམས་པས་ས་ལག་པ་ཙམ་ཞིག་གི་སྟེང་ནས་ལན་གྲངས་མང་པོར་སྐྱེས་མ་མྱོང་ས་དང་འཆི་མ་མྱོང་ས་མེད་པས་དམྱལ་བ་དང་ལྷ་ཕལ་ཆེར་མ་གཏོགས་མ་མེད་པར་མི་སྐྱེ་ལ་སེམས་ཅན་གཅིག་གིས་མ་བྱས་པ་མི་ངེས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་བྱས་ལན་གཅིག་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ལན་གྲངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་མ་བྱས་ཏེ་མ་ཡི་ཐུག་མཐའ་སོགས་མར་ཤེས་པ་ཡིན། དྲིན་དྲན་པ་ནི་ཁྱད་པར་ད
Chinese
以喇嘛弟子的身份自居的任何人，不必说相续中没有其他功德，连好的想法都没有，这种情况很容易发生，所以首先要对自己的老母亲生起知母、念恩、报恩、想把她安置于遍知佛果的想法。现在广大的发心菩提心的体性是：具有两个侧面或两个意义的是发菩提心的体性。如慈氏菩萨所说：发心为利他，欲得圆满正等觉。因此，第一个侧面或第一个意义是，以悲心缘众生，即愿一切众生远离痛苦及其因果；第二个侧面或第二个意义是，以智慧缘圆满菩提，即须想获得圆满佛陀的果位。因为不与悲心相混的慈爱，以及不与慈爱相混的，即使想为了众生的利益，若不生起将他们安置于佛地的想法，也只是悲心而已；即使想获得佛果，若不为众生的利益着想，也超不过慈爱。因此，愿一切众生远离痛苦及其因果，并想获得圆满佛陀的果位，这就是（菩提心）。那么，修持这种心的时候，应该怎么做呢？首先缘自己的根本母亲修，然后逐渐地缘虚空边际修。首先这样，虚空有多广，众生就有多广；众生有多广，业和显现的痛苦就有多广。被业和显现的痛苦所遍布的一切众生，从无始以来，没有一个不是自己的父母和亲友的众生。其中，没有做过母亲的众生也没有一个。没有做过母亲的时候，没有一个不是被大恩大德所养育的众生。就像现在的母亲一样，无数次地做过母亲，因为我从无始以来到现在一直流转轮回，所以在仅仅手掌大的地方，也无数次地出生过，没有未曾死过的地方。因此，除了地狱和大多数天界之外，没有不经由母亲而生的，而且不能确定有没有一个众生没有做过母亲，所以一切众生不仅做过一次母亲，而且无数次地做过母亲，要知道母亲的边际等。念恩是特别的
English
Anyone who pretends to be a lama's disciple is likely to have no other qualities in their mind, let alone good thoughts. Therefore, one must first have the thought of recognizing one's own old mother as one's mother, remembering her kindness, wanting to repay her kindness, and wanting to place her in the state of omniscient Buddhahood. Now, the nature of the vast mind of bodhicitta is: having two aspects or two meanings is the nature of generating bodhicitta. As Maitreya said: "The generation of the mind is for the sake of others, desiring perfect and complete Buddhahood." Therefore, the first aspect or the first meaning is that compassion focuses on sentient beings, that is, wishing all sentient beings to be free from suffering and its causes; the second aspect or the second meaning is that wisdom focuses on perfect enlightenment, that is, one must think of attaining the state of perfect Buddhahood. Because love that is not mixed with compassion, and not mixed with love, even if one thinks for the benefit of sentient beings, if one does not generate the thought of placing them in the state of Buddhahood, it is only compassion; even if one thinks of attaining Buddhahood, if one does not think for the benefit of sentient beings, it does not surpass love. Therefore, wishing all sentient beings to be free from suffering and its causes, and thinking of attaining the state of perfect Buddhahood, that is it. Then, when meditating on such a mind, how should one do it? First, meditate on one's own root mother, and then gradually meditate on the expanse of space. First, like this, how far does space extend, sentient beings extend; how far do sentient beings extend, the suffering of karma and appearances extends. All sentient beings pervaded by the suffering of karma and appearances, from beginningless time, there is not a single sentient being who has not been one's parents and relatives. Among them, there is not a single sentient being who has not been a mother. When one has not been a mother, there is not a single sentient being who has not been cared for with great kindness. Just like the present mother, one has been a mother countless times, because I have been wandering in samsara from beginningless time until now, so in a place only the size of a palm, one has been born countless times, and there is no place where one has not died. Therefore, except for hell and most of the heavens, one is not born without a mother, and it cannot be determined whether there is a single sentient being who has not been a mother, so all sentient beings have not only been a mother once, but have been a mother countless times, one must know the boundaries of the mother, etc. Remembering kindness is special.