Tibetan
་དུ་འགྲོ་བ་ལ་དགོངས་ཀྱི། གཉན་ཁྲོད་དུ་མ་ཚུག་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དག་གིས་དང་པོ་གཅོད་ལ་འགྲོ་མི་ནུས་པའི་རྒྱུ་བྱེད། བར་དུ་ལྡོག་པའི་རྐྱེན་བྱེད། ཐ་མར་ཚར་ཚད་མི་འོང་བའི་གེགས་བྱེད་པས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་ལྟར་བྱུང་ན་ལོག་ནོན་བྱེད་པ་ལ་གསུམ། ལྟ་བའི་ལོག་ནོན། སྒོམ་པའི་ལོག་ནོན། སྤྱོད་པའི་ལོག་ནོན་ནོ། །དང་པོ་ལྟ་བའི་ལོག་ནོན་ནི། བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པ་མ་གོ་བ་གོ་བར་བྱེད། མ་ཤེས་པ་ཤེས་པར་བྱ། མ་རིག་པ་རིག་པར་བྱེད། མ་རྟོགས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིས་དེ་སྐྱོང་བ་ནི་རང་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། གོ་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ཕན། གོམས་སུ་གཞུག་དགོས། འདྲེས་སུ་གཞུག བརྟན་པ་ཐོབ་ཏུ་གཞུག །དེའི་ཐོག་ཏུ་གནས་སུ་གཞུག །རྒྱ་ཆེ་རུ་ གཞུག རྒྱུན་རིང་དུ་གཞུག །རྣམ་པ་གསལ་དུ་གཞུག །གེགས་བསལ། བོགས་འདོན་ལ་གདེང་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེའི་དུས་སུ་བློ་ཡུལ་ལ་ཅི་ཤར་ཅི་དྲན་ཅི་སྣང་ཅི་འགྱུ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སུ་ཐག་བཅད་སེམས་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཐག་བཅད། སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུར་ཐག་བཅད། ཆོས་སྐུར་ངོས་བཟུང་མེད་པར་ཐག་བཅད། དྲན་རུང་མ་དྲན་རུང་ཆོས་སྐུ་ལས་མ་འདས། འགྱུ་རུང་མ་འགྱུ་རུང་། འཕྲོ་རུང་མ་འཕྲོ་རུང་། ཅི་དྲན་ཅི་ཤར་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཡིན། བྱ་གང་དུ་འཕུར་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་མ་འདས། རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ལ་ཅི་ཤར་ཡང་སྟོང་པ་ལས་མ་འདས་པས། རྣམ་རྟོག་སྤྲོ་ཡང་མི་སྤྲོ། བསྡུ་ཡང་མི་བསྡུ། འཛིན་ཡང་མི་འཛིན། བཏང་ཡང་མི་བཏང་། བསྒྲུབ་ཀྱང་མི་བསྒྲུབ། བཀག་ཀྱང་མི་བཀག །རང་ཡལ་རང་གྲོལ་ལ་བཞག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་པའི་ལོག་ནོན་ནི། སྒོམ་པའི་ཚེ་ན་དགེ་སྡིག་བདེ་སྡུག་འཁོར་འདས། གང་ཡང་ ཡིད་ལ་མི་དྲན་པ་རང་གི་གཤིས་ཀྱི་ངང་དུ་ལྷད་དེ་བཞག །འཛིན་མེད་དུ་ཕྱལ་གྱིས་བཏང་། གཡོ་མེད་དུ་ཤིག་གེར་བཤིག་ལ་ཐོང་། རེ་དོགས་མེད་པར་ཞོག །གར་སོང་ལེགས་སུ་ཞོག །སྣང་བ་གཏད་མེད་དུ་མ་རྟོགས་ན། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འཆིང་བའི་རྒྱུ་ཡིན། གཏད་མེད་དུ་རྟོགས་ན་སྣང་བ་དགག་མི་དགོས་ཏེ། གཏད་མེད་དུ་གོ །བདེན་མེད་དུ་ཤེས། དངོས་མེད་དུ་རྟོགས་ན་ཞེན་མེད་དུ་བཞག་པས་ཆོག །སྟོང་པ་བསྒྲུབ་མི་དགོས། རང་ལུགས་སུ་བཞག་པས་ཆོག །རང་ལུགས་སུ་བཞག་ན་སྟོང་པ་མ་བསྒོམ་ཡང་འོངས། རྣམ་རྟོག་ངང་གིས་འགགས། སྣང་བ་མ་འགགས་ཀྱང་བདེན་ཞེན་མེད་ན་ཆགས་སྡང་གིས་ལས་མི་བསོག །བག་ཆགས་ངན་པས་མི་བསྒོས། སྲིད་པའི་གནས་སུ་དབང་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དུག་སྡོང་གི་རྩ་བ་རུལ་བའམ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མི་རོའམ་ལྷ་ཁང་གི་ལྡེར་བཟོ་དང་འདྲ་སྟེ། གནོན་པ་སྐྱེལ་མི་ནུས་སོ། །མ་ཅིག་གིས། འཛིན་ པ་བདུད་ཡིན། རྩོལ་བ་ནད་ཡིན། དོགས་པ་འདྲེ་ཡིན། མི་བྱ་བ་ལམ་ཡིན། མི་བསྒྲུབ་པ་འབྲས་བུ་ཡིན། ཅིར་སྣང་གྲོགས་ཡིན། སངས་རྒྱས་སེམས་ཡིན། སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ཡིན། ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་སྒོམ་དེ་ཡིད་ཡུལ་དུ་གོ་བ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། རྐྱེན་དྲག་པོ་དང་འཕྲད་ཙ་ན། བློ་ཐ་མལ་དུ་ལུས་པ་སྲིད་པས། རྐྱེན་བྱུང་དུས་དེ་རང་ཐོག་ཏུ་འགེལ་ལ། སེམས་དང་ཆོས་བསྲེ་དགོས། འདྲེས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། རྩལ་མ་འབྱོངས་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་བས། རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་ལ་རྩལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་སྦྱོང་དགོས། དེ་སྦྱོང་བ་ལ་ཐམས་ཅད་རོ་སྙོམས་དགོས། རོ་སྙོམས་མ་ཐུབ་ན་ལྟ་སྒོམ་མཐོན་པོ་རློམ་ཡང་ཕན་པ་མེད་དེ། ཁ་འཐོར་ལས། དགོས་པའི་དུས་སུ་མེད་པ་ཡི། །ནོར་དང་རིག་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །རྐྱེན་ངན་བྱུང་ཚེ་མ་ཕན་ན། །གདམས་ངག་ཟབ་མོས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྤྱོད་པའི་ལོག་ནོན་ ནི། དེའི་དུས་སུ་འཇིགས་པ་དང་། ཡ་ང་བ་དང་། ངོ་ཚ་བ། སྐྱུགས་བྲོ་བ་ལ་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱེད་མི་ནུས། རོ་སྙོམས་མི་ཕོད་པ་སོགས་བྱུང་ན་ལྟ་ཐོག་ནས་རིག་པ་ངར་བཏོན་ལ། ཉམ་ང་ན་ང་ཐོག་ཏུ་བསྐྱུར། ངོ་ཚ་ན་ཚ་ཐོག་ཏུ་བསྐྱུར། སྐྱུགས་བྲོ་ན་བྲོ་ཐོག་ཏུ་བསྐྱུར། རྐྱེན་མི་མཐུན་པ་གང་བྱུང་ན། གཅོད་དཀའ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་རོ་སྙོམས། ཐོག་བརྫིས་བྱེད། རྐྱེན་དང་བསྲེ། ཚུལ་འཆོས་བོར། མི་ཁྱུ་ནས་བུད་ལ་ཉམས་སུ་བླང་ན། ནད་རྐྱེན་ལ་སོགས་ལོག་རྟགས་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། བཀའ་ཚོམས་ལས། ལྟ་སྤྱོད་འཛོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །དཔའ་བོའི་ལག་ན་མཚོན་ཐོགས་འདྲ། །དགྲ་དཔུང་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པ་བཞིན། །བདུད་རྣམས་སྙེམས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཆོད། །ཅེས་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྐྱིད་ལ་འབྲལ་བར་མི་ཕོད་དང་། །སྡུག་ལ་གཅོད་པར་མི་ཕོད་དང་། །གཉན་སར་འགྲིམས་པར་མི་ཕོད་དང་། ། ནད་དང་འདྲེ་ལ་སོགས་པ་ལ། །མི་ཕོད་བཞིན་དུ་ཐོག་བརྫིས་བྱེད། །ཅེས་དང་། ཡང་གཉན་ས་ལ་སོགས་གཅོད་པའི་དུས། །ཇི་ལྟར་མེ་ཡི་ཚིག་པ་ལ། །མེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གདུངས་པ་བཞིན། །སླར་གཅོད་ལོག་ནོན་གདམས་པའི་གནད། །ཅེས་དང་། ཨཱརྱ་དེ་ཝས། ལོག་ནོན་གཟེར་བུ་ལྟ་བུ་ནི། །བཏུད་དེ་དེ་ལ་ནན་ཏན་བསྐྱེད། ཅེས་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ལོག་པ་ནོན་པའི་གཟེར་བུ་ནི། །གཅོད་
Chinese
是想著去往何处，而不是停留在险地之中。因此，那些会成为最初无法断除的因，中间成为退转的缘，最终成为无法达到圆满的障碍。第三，如果那样发生，对治颠倒有三种：见解的颠倒，修行的颠倒，行为的颠倒。第一，见解的颠倒：上师所开示的，不理解的要令其理解，不知道的要令其知道，不明白的要令其明白，没有证悟的要令其证悟。之后守护它，依赖于自己。仅仅理解是不够的，必须使其习惯，使其融合，使其获得稳固。在其基础上安住，使其广大，使其长久，使其显明，遣除障碍，获得增上的把握。那时，对于心识的领域中显现、忆念、所见、所动的一切，都决断为自心，决断心无生灭，决断为无生法身，决断法身无有可执，无论忆念与否，都不离法身，无论动与不动，无论散乱与否，无论忆念什么、显现什么，都是空性。鸟无论飞向何处，都不离虚空。瑜伽士的心中无论显现什么，都不离空性。因此，分别念生起也不生起，收摄也不收摄，执著也不执著，放下也不放下，修也不修，遮止也不遮止，安住在自灭自解脱中。第二，修行的颠倒：修行时，善恶、苦乐、轮回涅槃，什么也不忆念，安住在自己本性的状态中。无执地放下，无动摇地松开，不抱希望和恐惧地安住，无论去哪里都很好地安住。如果不能证悟显现为无所依，无论怎么做都是束缚之因。如果证悟显现为无所依，显现也不需要遮止，因为已经理解为无所依，知道为无实，证悟为无有实体，安住在无有执著中就足够了。不需要修空性，安住在自性中就足够了。安住在自性中，即使不修空性也会自然而然地生起，分别念自然而然地止息。即使显现没有止息，如果没有真实的执著，就不会以贪嗔造业，也不会被恶习所增长，不会不由自主地生于轮回之处，如同毒树的根
English
Thinking of where to go, not staying in a dangerous place. Therefore, those will become the cause of not being able to cut off at the beginning, in the middle become the condition of turning back, and in the end become the obstacle of not being able to reach perfection. Third, if that happens, there are three ways to counteract reversal: reversal of view, reversal of practice, and reversal of behavior. First, the reversal of view: what the guru has introduced, make the uncomprehending comprehend, make the unknowing know, make the ununderstanding understand, and make the unawakened awaken. Later, protecting it depends on oneself. Just understanding is not enough, it must be made a habit, integrated, and made stable. Dwell on it, make it vast, make it long-lasting, make it clear, eliminate obstacles, and gain confidence in enhancement. At that time, for everything that appears, is remembered, is seen, and moves in the realm of the mind, all are determined as one's own mind, determined that the mind has no birth or death, determined as the unborn Dharmakaya, determined that the Dharmakaya has no object to grasp, whether remembered or not, it does not depart from the Dharmakaya, whether moving or not moving, whether scattered or not scattered, whatever is remembered, whatever appears, is emptiness. No matter where a bird flies, it does not depart from the sky. Whatever appears in the mind of a yogi, it does not depart from emptiness. Therefore, even if discursive thoughts arise, they do not arise, even if they are gathered, they are not gathered, even if they are grasped, they are not grasped, even if they are released, they are not released, even if they are practiced, they are not practiced, even if they are stopped, they are not stopped, and one rests in self-extinction and self-liberation. Second, the reversal of practice: when practicing, good and evil, happiness and suffering, samsara and nirvana, not remembering anything, resting in the state of one's own nature. Letting go without clinging, loosening without wavering, resting without hope or fear, resting well wherever one goes. If one does not realize that appearances are without support, no matter what one does, it is a cause of bondage. If one realizes that appearances are without support, appearances do not need to be stopped, because one has understood them as without support, knows them as unreal, and realizes them as without substance, it is enough to rest in non-attachment. There is no need to practice emptiness, it is enough to rest in one's own nature. Resting in one's own nature, even if one does not practice emptiness, it will naturally arise, and discursive thoughts will naturally cease. Even if appearances do not cease, if there is no real attachment, one will not accumulate karma with greed and hatred, and one will not be increased by bad habits, and one will not be born involuntarily in the place of samsara, like the root of a poisonous tree.
Chinese
或者，如同坟地的尸体或寺庙的墙壁装饰一样，无法传递压力。玛吉说：执着是魔，努力是病，怀疑是鬼，不做是道，不修是果，所显皆友，佛是心，心性是虚空。像这样的见修行，仅仅在意识中理解是不够的，一旦遇到强烈的因缘，很可能心会变得庸常。所以，当因缘出现时，要将它放在自己身上，将心与法融合。仅仅融合是不够的，如果技巧不熟练，无漏的功德不会无处不在地产生。因此，要对各种因缘进行无处不在的技巧训练。在训练时，一切都要味道平等。如果不能味道平等，即使自诩见修行高深也没有用。如《杂集》所说：需要的时候没有，财富和智慧有什么用？恶缘出现时没有帮助，深奥的教言有什么用？第三是行持的压制：在那时，无法做出恐惧、厌恶、羞耻、恶心等行为，如果出现无法味道平等的情况，就要从见地上锐利地提取觉性，感到害怕就将害怕抛在前面，感到羞耻就将羞耻抛在前面，感到恶心就将恶心抛在前面。无论出现什么不顺的因缘，就在那难以断除的上面味道平等，践踏，与因缘融合，舍弃伪装，从人群中出来进行修持，那么疾病等所有颠倒的征兆都会自然解脱。如《教言汇集》所说：见行圆满的瑜伽士，如同勇士手中拿着武器，像摧毁所有敌军一样，将魔众斩断于骄慢的自性中。又如其中所说：快乐不舍得离开，痛苦不舍得断除，凶险之地不舍得前往，对于疾病和鬼等，在不舍得的情况下践踏。又如在断除凶险之地等的时候，就像火燃烧一样，用火本身来燃烧，再次断除是压制颠倒的关键。阿雅提婆说：颠倒的压制就像钉子一样，弯曲后要更加努力地固定它。如《宝鬘论》所说：压制颠倒的钉子是，断
English
Or, like a corpse in a cemetery or a wall decoration in a temple, it cannot transmit pressure. Machig said: Attachment is a demon, effort is a disease, doubt is a ghost, non-doing is the path, non-cultivation is the result, whatever appears is a friend, Buddha is mind, and the nature of mind is space. Such view and practice are not enough to be understood only in the mind. Once encountering strong circumstances, the mind is likely to remain ordinary. Therefore, when circumstances arise, put them on yourself and mix the mind with the Dharma. Merely mixing is not enough. If the skill is not proficient, the uncontaminated qualities will not arise everywhere. Therefore, you must train in all kinds of circumstances with ubiquitous skills. In training, everything must be of equal taste. If you cannot equalize the taste, even if you boast of profound view and practice, it will be useless. As the Miscellaneous Collection says: What is the use of wealth and wisdom when they are not available when needed? If it is not helpful when bad circumstances arise, what is the use of profound instructions? Third, the suppression of conduct: At that time, one cannot perform actions such as fear, disgust, shame, and nausea. If one cannot equalize the taste, one must sharply extract awareness from the view. If you feel afraid, throw the fear forward; if you feel ashamed, throw the shame forward; if you feel nauseous, throw the nausea forward. Whatever unfavorable circumstances arise, equalize the taste on that which is difficult to cut off, trample on it, merge with the circumstances, abandon pretense, and practice by leaving the crowd. Then all the reversed signs, such as diseases, will be naturally liberated. As the Collection of Teachings says: The yogi who is complete in view and practice is like a warrior holding a weapon in his hand, destroying all enemy forces, and cutting off the demons in the realm of pride. And again, as it says therein: Not being able to bear to leave happiness, not being able to bear to cut off suffering, not being able to bear to go to dangerous places, for diseases and ghosts, etc., trample on them while not being able to bear it. And again, when cutting off dangerous places, etc., just as fire burns, burn with the fire itself, and cutting off again is the key to suppressing reversal. Arya Deva said: The suppression of reversal is like a nail, and after bending it, you must work harder to fix it. As the Precious Garland says: The nail that suppresses reversal is, cut