Tibetan
བལྟའོ། །དེ་ཙ་ན་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་ངལ་དུབ། ཚ་གྲང་། ཆུ་འཐུང་། བཅུད་ལེན། གདན་གཅིག །དོན་ཞགས་ལ་སོགས་དཀའ་བ་སྤྱད་ཚད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་ཐོབ་བོ། །སྔོན་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་རྣམ་ཐར་ལའང་དཀའ་བ་འབའ་ཞིག་སྤྱད་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཐོབ་ཅིང་། བདེ་སྐྱིད་སོས་དལ་དུ་བསྡད་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་མ་གསུང་པས། ཚེ་འདི་ལ་འགལ་རྐྱེན་དེ་རྣམས་བྱུང་བ་ནི་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་གེགས་སུ་མི་བལྟའོ། །ཁ་ཅིག་དེ་ལ་གེགས་དང་བར་གཅོད་དུ་བལྟས་ནས་སྤོང་བའི་ཐབས་བྱེད་དེ། དེ་ནི་ཆོས་ལ་རྒྱུས་ཆུང་བར་ཟད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་སྔར་རང་གི་རྒྱུ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་འབྲས་བུ་ནི་སུས་ཀྱང་དགག་པར་མི་ནུས་ཏེ། རང་གིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ལ་ བསྙད་ཁ་འདོགས་པ་དང་། ཀླན་ཀ་བྱེད་པ་མི་རིགས་སོ། །དཔེར་ན་མེ་ལོང་ལ་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤར་བའི་ཚེ། ལེགས་ཉེས་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་མེ་ལོང་ལ་བསྙད་ཁ་བཀུར་དུ་མེད་དེ། རང་གི་བྱད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་ཕར་ཤར་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་སྡུག་ཅི་མྱོང་ཡང་། རྒྱུ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ལན་པ་ཡིན་པས། རྒྱུའི་དུས་སུ་སྤང་དགོས་ལ། འབྲས་བུའི་དུས་སུ་དགྲ་རུ་མི་བཟུང་། སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ། བྱུར་དུ་མི་བལྟ་བར་ལམ་དུ་ཁྱེར་ལ་སྡུག་སྲན་བསྐྱེད། དགའ་བར་བལྟའོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ལམ་གྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཡོན་ཏན་དུ་འཆར། བྱུར་ཐམས་ཅད་དཔལ་དུ་ཤར། བདུད་ཐམས་ཅད་ལྷ་རུ་འགྱུར། བགེགས་དང་བར་ཆད་ཐམས་ཅད་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་། སྔར་གྱི་འགལ་རྐྱེན་དེ་རྣམས་ལ་དགའ་བར་བལྟ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡིན་ཏེ། མ་ཅིག་གིས། མར་ལ་དཀར་པོ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། །མར་ངོ་ཤེས་པས་དཀར་པོ་གྲུབ། །དེ་ལྟར་མར་ངོ་ཤེས་ ཙ་ན། དཀར་པོ་ལོག་ནས་སྒྲུབ་མི་དགོས། །དེ་བཞིན་རང་སེམས་ངོ་ཤེས་ན། །སངས་རྒྱས་ལོག་ནས་སྒྲུབ་མི་དགོས། ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལོ་སྐག །ཟླ་སྐག །ཞག་སྐག །གཟའ་ངན། ཕྱོགས་ངན། འདྲེ་ལྔ་བདུད་གཅོད། རོ་འདོན་གཤེད་བཞི། བདུན་ཟུར། དགུ་མིག །དུར་མིག །མོ་ངན་རྩིས་ངན། རྨི་ལམ་ངན་པ་རྣམས་བྱུང་ན། གཞན་རྣམས་ནས་མདོས་དང་། བོན་ཆོག་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་རྟོག་བཅས་ཡིན། ཆོས་འདིའི་ལུགས་ཀྱིས། གཉན་ཐོག་ཏུ་གཉན་འབེབས། བདུད་ཐོག་ཏུ་བདུད་འབེབས། ལམ་དུ་ཁྱེར། གང་འཇིགས་ཐོག་ཏུ་འགྲོ །ཉམ་ང་ཐོག་ཏུ་བཏང་བས། དེའི་བསྲུང་བའི་གཉེན་པོར་དེ་རང་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཁྱི་སྨྱོན་གྱིས་རྨུགས་པ
Chinese
应当如此看待。那时，在修法方面所受的劳累、寒热、饮水、摄取精要、独处一处，以及忍受义索等一切苦行，都能迅速获得果报。从前成就者的传记中也说，仅仅通过苦行才能获得成就，没有说安乐闲适地生活就能获得成就的。因此，今生所遇到的这些违缘，都是修行的果报，不应看作是障碍。有些人将这些视为障碍和阻碍，并设法避免，这只是因为他们对佛法了解甚少。第三，先前自己所造的业的果报，是谁也无法阻止的，因为这是自己所造的。不应该责怪他人，也不应该争论。例如，当镜子中显现出面容时，无论好坏，都不能责怪镜子，因为显现的是自己面容的优缺点。同样，无论经历什么苦乐，都是先前所造的业造成的。因此，在造业时就应该断除恶业，在承受果报时不要将其视为敌人，不要看作是缺点，不要看作是障碍，而应将其转化为道用，并生起忍耐。应当欢喜地看待它。第三，如果这样理解，那么道上的所有缺点都会显现为优点，所有的障碍都会显现为吉祥，所有的魔都会转化为天神，所有的魔障和障碍都会成为成就。这就是先前对那些违缘感到欢喜的原因。如麻吉拉尊所说：酥油中未生出白色，但认识酥油就能生出白色。如此认识酥油时，无需返回去修持白色。同样，认识自己的心性时，无需返回去修持成佛。此外，对于应当断除的不利因素，如流年不利、月份不利、日期不利、恶星、凶方、五鬼作祟、断魔、四种抬尸者、七煞、九眼、墓地之眼、恶卦凶算、恶梦等出现时，其他人会举行朵玛和苯教仪式等，但所有这些都是世俗虚假的分别念。按照此法的观点，要在厉鬼头上降厉鬼，在魔头上降魔，将其转化为道用。哪里有恐惧就去哪里，哪里有畏惧就投向哪里。这样，它本身就会成为守护的对治法。例如，疯狗咬了……
English
One should view it that way. At that time, the fruits of all the hardships endured in the Dharma, such as toil, heat and cold, drinking water, taking essence, solitary retreats, and enduring the difficulties of the Meaning Lasso, will be quickly obtained. In the biographies of previous accomplished masters, it is also said that accomplishment is attained only through enduring hardships, and it is not said that accomplishment is attained by living in ease and comfort. Therefore, the obstacles that arise in this life are the fruits of practice and should not be seen as hindrances. Some people see them as obstacles and hindrances and try to avoid them, but this is simply because they have little knowledge of the Dharma. Third, the fruits of one's own past actions cannot be prevented by anyone, because they are one's own creation. It is not appropriate to blame others or to argue. For example, when the image of a face appears in a mirror, no matter how good or bad it may appear, one cannot blame the mirror, because it is reflecting the good and bad qualities of one's own face. Similarly, whatever happiness or suffering one experiences is due to past actions. Therefore, one should abandon negative actions at the time of creating them, and when experiencing the results, one should not regard them as enemies, nor see them as faults or obstacles, but rather transform them into the path, cultivate patience, and view them with joy. Third, if one understands in this way, then all the faults on the path will appear as virtues, all obstacles will appear as auspiciousness, all demons will be transformed into deities, and all demonic influences and obstacles will become accomplishments. This is the reason why one should rejoice in those previous adverse conditions. As Machig Labdrön said: "Although white does not arise from butter, by recognizing butter, white arises. When butter is recognized in this way, there is no need to return and cultivate white. Similarly, when one recognizes one's own mind, there is no need to return and cultivate Buddhahood." Furthermore, when unfavorable factors that should be abandoned arise, such as inauspicious years, inauspicious months, inauspicious days, bad stars, inauspicious directions, the haunting of five spirits, cutting off demons, the four corpse-bearers, the seven corners, the nine eyes, the eyes of the cemetery, bad omens, bad astrology, and bad dreams, others perform rituals such as tormas and Bön ceremonies, but all of these are conceptual constructs of mundane delusion. According to the view of this Dharma, one should cast fierce spirits upon fierce spirits, cast demons upon demons, and transform them into the path. Go where there is fear, and throw oneself where there is dread. In this way, it itself becomes the antidote of protection. For example, a mad dog bites...
Tibetan
་ལ། དེའི་མཆེ་བ་སྨན་དུ་གཏོང་བ་བཞིན་ཏེ། ཟབ་དོན་ལས། ནད་དང་རོ་གདོན་གྲིབ་དང་ཆོས་བརྒྱད་ ཆགས་སྡང་སོགས། འཇིག་རྟེན་མི་མཐུན་སྣ་ཚོགས་བདུད་ལ་གཅོད་པར་བྱེད། ཅེས་དང་། ལེའུ་ལག་ལས། ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་དང་། །ཆགས་སྡང་བདེ་སྡུག་མྱོང་བའི་ཚེ། །དེ་ཉིད་བདུད་ཡིན་ལམ་དུ་ལྷོངས། །དེ་ཚེ་གཅོད་ཀྱི་གཉེན་པོས་ཟུངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་གཉན་སའི་སྐབས་ཙམ་མ་ཡིན་པར་རྒྱུན་དུའང་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཤིང་། དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་གང་བྱུང་ཡང་རྒྱུ་དགེ་སྡིག་བསླུ་མེད་ལས་དབང་གི་ལྷ་འདྲེ་ཡིན་པས། དེ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ནི། རབ་ཀྱིས་སེམས་སྐྱེ་མེད་ངང་དུ་དགེ་སྡིག་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན། འབྲས་བུ་ཡང་བདེ་སྡུག་མེད་པར་སེམས་ཉིད་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་ཐག་བཅད་དེ། རེ་དོགས་དགག་སྒྲུབ་བྲལ་བར་བཞག །འབྲིང་གིས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟགས། ཐ་མས་དཔྱད་ཅིང་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཤེས་པ་བྱ། དེ་སོགས་ཅི་བྱས་ཀྱང་ཚར་ཚད་མི་འབྱུང་ཞིང་། མགོ་བསྐོར་གྱིས་སླར་ཡང་ལོག་ཏུ་བྱུང་ན། ལོག་གནོན་བྱ་བའི་རིམ་པ་བཤད་དེ། དེ་ལ་གསུམ། ལོག་པའི་རྒྱུ་དང་། རྟགས་དང་། ལོག་ནོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སེམས་ལ་ཁུ་འཕྲིགས་འབྱུང་བ། རང་སྣང་འདྲེ་རུ་ལྡང་བ། ཉམས་ལེན་མི་ནུས་མི་ཕོད་པའོ། །དང་པོ་སེམས་ལ་ཁུ་འཕྲིགས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི། སྔོན་འགྲོའི་ངོ་སྤྲོད་མ་ཐོབ་པས་རང་སེམས་སྟོང་པར་མ་ཤེས། གདམས་ངག་གི་ཐོས་པ་ཆུང་བས་འཁོར་འདས་སེམས་སུ་མ་རྟོགས་སོ། །སྡུག་བསྲན་དང་ཞེ་བཅད་ཆུང་བས་གཅོད་འཕྲོ་ལ་བཞག་ནས་མཐར་མ་ཕྱིན་པ་སོགས་ཀྱིས་སོ། །གཉིས་པ་རང་སྣང་འདྲེ་རུ་ལྡང་བའི་རྒྱུ་ནི། ནང་འདྲེས་ཕྱི་འདྲེ་གཡབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་ན་འདྲེ་མེད་ཀྱང་། ནང་ན་འདྲེ་འཛིན་གྱི་བློ་ཡོད་ན། དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་གང་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་འདྲེ་རུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཏེ། མདོར་ན་ཤིང་འདབ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ཚུན་ཆད་ལ་འདྲེ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པ་འབྱུང་། དཔེར་ན་དུང་ཉིད་ཁ་ དོག་དཀར་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་། མཁྲིས་ནད་ཅན་གྱིས་སེར་པོ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ནང་རང་གི་སྐྱོན་ཡིན་པས་སོ། །གསུམ་པ་ཉམས་ལེན་མི་ནུས་མི་ཕོད་པའི་རྒྱུ་ནི། ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་དཔལ་རྩལ་ཞན་པས་གཉན་སར་འགྲོ་མ་ནུས། ཕྱིན་ཡང་ལུས་ཀྱི་བདག་འཛིན་མ་ཐོང་པས་ཕུང་པོ་གཟན་དུ་བསྒྱུར་མ་ནུས། སྙིང་རུས་ཀྱི་གཅོད་ཁམས་ཆུང་བས་འགལ་རྐྱེན་དང་བསྲེ་མ་ཕོད་པ་སོགས་ཀྱིས་ལན་ཏེ། ལེའུ་ལག་ལས། ཉེན་ནི་
Chinese
如同将它的牙齿用作药物一样。甚深意义中说：疾病、尸鬼、凶煞和世间八法，贪嗔等等，能断除世间各种不顺的邪魔。又如《支分》中所说：当生起烦恼分别念，感受贪嗔苦乐之时，那即是魔，堕入歧途。那时，要用断法的对治来把握。这些不仅在凶险之地需要修持，平时也应修持。这样，无论产生快乐或痛苦的结果，都是源于善恶不虚的业力和命运的神鬼。将其转化为道用是：上等者，因为心无生，善恶皆不成立，所以，结果也没有苦乐，要确信心性广大无垠的虚空中，放下希望和恐惧，舍弃取舍。中等者，观察其自性。下等者，要学会分析并转化为道用。无论做什么，都不会有穷尽，如果被欺骗而再次复发， 就要讲述压制邪念的方法，这有三点：邪念的起因、征兆和压制。第一点有三：心中产生杂念，自显现化为魔，无法或不敢修持。第一，心中产生杂念的原因是：没有获得前行引导，不了解自心是空性。对诀窍的听闻不足，不明白轮回涅槃皆是心。忍耐和决心不足，将断法搁置而未能完成等等。第二，自显现化为魔的原因是：内外邪魔作祟。即使外面没有魔，但内心有执魔的念头，那么，感官所及的一切，无论是形象、声音等等，都会产生执为魔的分别念。总之，即使是风吹树叶，也会怀疑是不是魔。例如，海螺本身是白色的，但黄疸病人看到的是黄色，这是因为内在自身的问题。第三，无法或不敢修持的原因是：因为证悟的功德不足，无法前往凶险之地。即使去了，也因为没有放下对身体的执着，无法将身体转化为食物。因为缺乏断法的勇气，无法与违缘融合等等。如《支分》中所说：危险是
English
It is like using its teeth as medicine. In the profound meaning, it says: diseases, corpses, evil omens, and the eight worldly dharmas, such as attachment and aversion, etc., can cut off various unfavorable demons in the world. Also, as stated in the "Branch": When afflictive emotions and discursive thoughts arise, and when experiencing attachment, aversion, pleasure, and pain, that itself is a demon, falling into the wrong path. At that time, one should seize it with the antidote of severance. These should be practiced not only in dangerous places but also regularly. In this way, whatever result arises, whether happiness or suffering, it is due to the unfailing karma of good and evil and the deities and demons of destiny. To take it onto the path: The best is, since the mind is unborn, neither good nor evil is established, therefore, there is no happiness or suffering in the result either. Decide firmly in the vast expanse of the mind itself, free from hope and fear, abandoning acceptance and rejection. The intermediate one should examine its essence. The lowest one should learn to analyze and transform it into the path. No matter what you do, there will be no end, and if you are deceived and relapse again, Then the order of suppressing the wrong thoughts is explained. There are three aspects to this: the cause of wrong thoughts, the signs, and the suppression. The first has three: the arising of confusion in the mind, the rising of self-appearance as a demon, and the inability or unwillingness to practice. The first cause of confusion arising in the mind is: not having obtained the introduction of the preliminaries, not knowing that one's own mind is empty. Because the hearing of the instructions is small, not realizing that samsara and nirvana are mind. Because endurance and determination are small, the severance is left unfinished and not completed, and so on. The second cause of self-appearance rising as a demon is: inner and outer demons are stirring. Even if there are no demons outside, but there is a mind that grasps demons inside, then all that arises in the realm of the senses, whether form, sound, etc., will give rise to the thought of grasping as a demon. In short, even the leaves of a tree moved by the wind will make you wonder if it is a demon. For example, the conch itself is white in nature, but a person with jaundice sees it as yellow, because it is an internal fault. The third cause of not being able or willing to practice is: because the glory of realization is weak, one cannot go to dangerous places. Even if one goes, one cannot transform the body into food because one has not let go of the attachment to the body. Because the courage of severance is small, one cannot mix with adverse conditions, and so on. As stated in the "Branch": Danger is