Tibetan
ང་འདྲ་བ་ཁོ་རང་གི་གཉེན་པོ་ཁོ་རང་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། མ་ཅིག་གིས། དེ་ནི་ཁྲུས་དང་སེལ་གྱི་མཆོག །དག་བྱེད་གཙང་མ་དེ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་རོ་ལ་འཇུ་དགོས་པ་དང་། ཐབ་དང་། གཞོབ་དང། མཁོན་གྱི་གསེབ་ཏུ་སྡོད་པ། གོས་མི་གཙང་བ་གོན་པ། ཁང་པ་དང་མལ་ས་མི་གཙང་བར་ཉལ་བ། སྣོད་མི་གཙང་བའི་ནང་དུ་སྤྱད་པ། ཟས་མི་གཙང་བ་ཟ་བ། གྲོགས་ཉམས་གྲིབ་ཅན་དང་ལྷན་དུ་སྡོད་པ། ཁ་བསྲེ་བ། འབག་འབྲེལ་བྱ་དགོས་པ་སོགས་གང་བྱུང་ཡང་རྟོག་པ་མི་བྱ་བར་རོ་སྙོམས་གསུམ་གྱིས་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་སྟེ། དེ་ལ་སྟོང་པས་བདེན་འཛིན་གྱི་དངོས་པོ་གཞོམ་པ། བཟློག་བསྒོམ་གྱིས་བདེན་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་གཞོམ་པ། རོ་སྙོམས་ཀྱིས་གཙང་བཙོག་གི་རྟོག་པ་གཞོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་རིགས་དྲུག་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་གདོད་མ་ནས་སྟོང་པར་འདུག་པ་ལ། གཙང་བཙོག་དང་། ཞིམ་མི་ཞིམ། སྐྱུགས་བྲོ་མི་བྲོ། དག་མི་དག །དགའ་མི་དགའ་བྱེད་པ་ནི་རང་རེས་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལ་བདེན་པར་ གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་དྲུག་དང་འདྲ་བ་བཀའ་བསྟན་བཅོས་མདོ་རྒྱུད་སྡེ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་པས་གསལ། མན་ངག་གིས་གྲུབ། རིག་པས་ཀྱང་མྱོང་སྟེ། རྟོགས་རུང་མ་རྟོགས་རུང་། གོ་རུང་མ་གོ་རུང་། ཡེ་གདོད་མ་ནས་སྟོང་ཉིད་དངོས་མེད་ཅིག་ཡིན་པར་རང་རིག་སྐྱེ་མེད་ངང་དུ་ཐག་རྦད་དེ་བཅད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་ནང་ན་གཙང་བཙོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་འདི། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་སྣང་བར། སྐྱུགས་བྲོ་བ་དང་། ཡ་ང་བ་ཙམ་འདུག་ཀྱང་། བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན་རྣམ་རྟོག་གི་བྱས་པར་འདུག་སྟེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་བདེན་པར་རྔུལ་ཙམ་ཡང་མི་འདུག་པས། སྐྱུགས་བྲོ་མཁན་དང་བྲོ་ཡུལ་གང་ཡིན། གཙང་བ་དང་བཙོག་པ་གང་ཡིན། དག་པ་དང་མ་དག་པ་གང་ཡིན། སྐྱུགས་བྲོ་བ་དང་མི་གཙང་བར་འཛིན་པའི་མཁན་པོ་དེ་གང་དུ་འདུག །སུ་ཡིན་ཅི་འདྲ་འདུག་སྙམ་ལ། སྣང་བ་བདེན་མེད་དུ་ ལྷངས་ཀྱིས་བལྟ། སྟོང་ཉིད་དུ་ཆད་དེ་བཏང་། དངོས་མེད་དུ་ཁྲེས་སེ་བོར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡ་ང་བག་ཚ་སྐྱུགས་བྲོ་སོགས་གང་མི་ནུས་པ་དེ་ལ་སྔར་གྱི་དོན་དེ་ཉིད་ངང་ནས་ཐོག་བརྫིས་བྱ། རྐྱང་དེད་བྱ། རོ་སྙོམས་བྱས་ལ། སྐྱུགས་བྲོ་བའི་མཁན་པོ་ཁྱོད། ཡ་ང་བའི་མཁན་པོ་ཁྱོད་སྙམ་པ་བྱས་ལ། ཟས་མི་གཙང་ན་ཁྱུར་གྱི་མིད། སྐོམ་མི་གཙང་ན་ཁྲོག་གི་བཏུང་། གནས་མལ་མི་གཙང་ན་དེར་སུབས་སེ་ཉལ། གོས་མི་གཙང་ན་ལྗིབས་སེ་གོན། མཛེ་རོ་དང་རིམས་ནད་ལ་སོགས་པ་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་དེར་འགྲོ་མཛེ་ཕོ། སྡིག་ཅན། གྲིབ་ཅན་རྣམས་དང་རུག་གི་བསྲེའོ། །སེམས་སྟོང་ཉིད་འདི་ལ་ནི་གཙང་བཙོག་ཁྱད་མེད། ནམ་མཁའ་ལ་སྤོས་དང་མི་རོ་རུལ་པ་གཉིས་ཁྱད་མེད་པ་དང་འདྲ། ལུས་བཞི་བསྡུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་ནི་ཁོ་རང་མི་གཙང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན། བདག་པོ་ཡིན། རྐྱལ་བ་ཡིན། ཕུང་པོ་ཡིན་པས་དེ་ལ་གཙང་བཙོག་མེད་དེ། ཆུ་ནང་དུ་ཆུ་ བླུགས་ཀྱང་སླ་རུ་མི་འགྲོ་མེ་ནང་དུ་མེ་བླུགས་ཀྱང་མི་ཚིག །སོལ་བ་ལ་ནག་པོ་བྱུག་ཀྱང་ནག་ཏུ་མི་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་མི་གཙང་བའི་ནང་དུ་མི་གཙང་བ་བླུགས་ཀྱང་མི་གཙང་དུ་མི་འགྲོ་བས། དེས་ན་འཛེམས་པ་དང་བསྲེས་པ་གཉིས་རྟོག་པས་བཏགས་པ་མིན་པ་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆགས་སྡང་མང་པོ་ཞིག་གི་མགོ་སྙོམས་ནས་འགྲོ་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཤུགས་ལ་འཆར་རོ། །མ་ཅིག་གིས། རྐྱེན་སྣང་ཁལ་དུ་བཀལ་བ་ཡིན། ཆོས་ཀུན་ཁལ་དུ་མ་བཀལ་ན། །ཞི་བདེ་གཉེན་པོས་གྲོལ་མི་ནུས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཆོས་བརྒྱད་དང་བདེ་སྡུག་ལ་གཅོད་པ་ནི། དེ་ལ་གསུམ། འགལ་རྐྱེན་གང་ལ་གཅོད་པ། གཉེན་པོ་གང་གིས་གཅོད་པ། ཆོད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་གང་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པ་དང་སྙན་པ་དང་མི་སྙན་པ་དང་། གྲགས་པ་དང་མི་གྲགས་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་སྨད་ར་ གཏོང་བ་དང་། སྒྲོ་སྐུར་འདེབས་པ་དང་། སྐྱེ་བོའི་ཡལ་ག་དང་། གཏམ་ངན་དང་། འཕྱ་ཀ་དང་། མོས་པ་ཉུང་བ། གུས་པ་མི་བྱེད་པ། རྩིས་ཆུང་བ། བཀུར་སྟི་ཆུང་བ། མ་ཉེས་ཁ་ཡོག །ཀུན་གྱིས་བརྙས་པ། མི་བདེ་བ། མི་དགའ་བ་ལ་སོགས་འཇིག་རྟེན་སྤང་བྱར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་ལེ་ལན་མི་གཞལ། སྡིག་སྒྲིབ་འཛད་པས་སྤང་བྱར་མི་བལྟ། རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་ལོག་པར་མི་བལྟའོ། །དང་པོ་ནི་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་མི་འདོད་པའི་འགལ་རྐྱེན་ཅི་བྱུང་ཡང་། རང་གི་སྔར་འགལ་རྐྱེན་མྱོང་བའི་ལས་བསགས་ཤིང་། མཐུན་རྐྱེན་མྱོང་བའི་རྒྱུ་མ་བསགས་པའི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། ལས་མིན་ཐོག་ཏུ་གང་ཡང་མི་འབབ་ཅིང་། ལས་ནི་ནམ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་མི་མཐུན་པའི་འགལ་རྐྱེན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཐོག་ཏུ་མི་འདོད་པ་མྱོང་ཚད་ཀྱིས་སྔར་གྱི་ལས་ངན་དང་སྡིག་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་ དག །ཕྱིས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་འདགས་པར་བྱེད་པས་དགའ་བར་བལྟ། དགོས་པར་བལྟ། མེད་ཐབས་མེད་པར་བལྟ། དྲིན་ཆེ་བར་
Chinese
像我这样，他自己的亲戚他自己去，嘛吉说：这是沐浴和清除的殊胜，是清净的净化者。这样说。此外，还要接触尸体，住在炉灶和灰烬、粪便的中间，穿不干净的衣服，睡在不干净的房屋和床铺上，使用不干净的器皿，吃不干净的食物，和有污秽的同伴一起住，混杂在一起，必须进行接触等，无论发生什么，都不要分别，用三种平等来作为道路。对此，用空性来摧毁执着的实物，用逆修来摧毁执着的迷恋，用平等味来摧毁清净和不净的分别。第一，外内情器六道轮回涅槃所摄的一切法，本来就安住于空性中，清净与不净，美味与不美味，想吐与不想吐，干净与不干净，喜欢与不喜欢，这些都是我们自己分别念所安立的。实际上，真实成立的微尘许也没有，如同十六种幻术的例子一样，经律论三藏一切经典中都已阐明，通过口诀成就，也能通过理智体验到。无论证悟与否，无论理解与否，都要在自明无生的状态中彻底断定，本来就是空性无实有的。第二，内在执着清净与不净的这个意识，在未经观察分析的显现中，仅仅是想吐和可怕而已。如果观察分析，就会发现是分别念所为，对此，实物和真实连微尘许也没有。那么，想吐者和想吐之处是什么？清净和不净是什么？干净和不干净是什么？执着想吐和不干净的作者在哪里？是谁？是什么样子？这样想，将显现如量地观为无实有，断定为空性而放下，如抛垃圾般丢弃。第三，对于可怕、羞耻、想吐等任何不能忍受的事物，都要从之前的意义出发，践踏、驱赶、平等对待。心想：想吐的作者是你，可怕的作者是你。如果食物不干净，就囫囵吞下；如果饮料不干净，就咕咚咕咚地喝；如果住所不干净，就在那里呼呼大睡；如果衣服不干净，就穿上。
English
Like me, his own relatives go by themselves, Machig said: This is the supreme of bathing and cleansing, it is the pure purifier. So it is said. In addition, one must touch corpses, live in the midst of stoves, ashes, and feces, wear unclean clothes, sleep in unclean houses and beds, use unclean utensils, eat unclean food, live with defiled companions, mix together, and engage in contact, etc. Whatever happens, do not discriminate, and take the three equalities as the path. To this, emptiness destroys the object of clinging to truth, reverse meditation destroys the attachment of clinging to truth, and equal taste destroys the discrimination of purity and impurity. First, all phenomena encompassed by the outer and inner containers, the six realms of samsara and nirvana, have been empty from the very beginning. Purity and impurity, delicious and not delicious, wanting to vomit and not wanting to vomit, clean and unclean, liking and disliking, these are all established by our own discriminations. In reality, there is not even a particle of true existence. Like the sixteen examples of illusion, it is clearly stated in all the sutras, tantras, and shastras of the Tripitaka. It is accomplished through oral instructions and can also be experienced through reason. Whether realized or not, whether understood or not, one must thoroughly determine in the self-aware, unborn state that it is empty and non-existent from the very beginning. Second, this consciousness that clings to purity and impurity within, in the unexamined appearance, is merely disgusting and terrifying. If examined and analyzed, it will be found to be the work of discrimination. To this, there is not even a particle of substance or truth. Then, who is the vomiter and where is the place of vomiting? What is purity and what is impurity? What is clean and what is unclean? Where is the author who clings to vomiting and uncleanliness? Who is it? What is it like? Thinking like this, view the appearance as unreal as possible, determine it as emptiness and let it go, discard it like garbage. Third, for anything that cannot be endured, such as horror, shame, and vomiting, trample, drive away, and treat equally from the meaning of the previous. Think: You are the author of vomiting, you are the author of horror. If the food is unclean, swallow it whole; if the drink is unclean, drink it down; if the dwelling is unclean, sleep soundly there; if the clothes are unclean, wear them.
Chinese
唉！麻风病人、尸体和瘟疫等，不要犹豫不决，去那里吧，麻风病人！罪人！受玷污者都和他们混杂在一起。对于这颗空性的心来说，没有干净和肮脏的区别。就像天空和香、腐烂的尸体没有区别一样。这具由四大组成的身体本身就是不洁的本质。是主人，是容器，是堆积物，因此它没有干净和肮脏的区别。就像水倒入水中不会变淡，火倒入火中也不会燃烧一样。就像煤炭涂上黑色也不会变黑一样，不洁之物倒入不洁之中也不会变得不洁。因此，厌恶和混合这两种都是由分别念所设定的，实际上没有区别。如果这样理解，瑜伽士就能平息许多贪嗔之心，并且自发地产生对法性的证悟。玛吉说：将逆缘视为负担。如果不对一切法都视为负担，就无法通过寂静的对治来解脱。第三，断除八法和苦乐：这有三点：断除什么违缘，用什么对治来断除，断除后会产生什么利益。第一点是，获得和未获得，悦耳和不悦耳，名声和无名声，赞扬和贬低，诽谤和诬陷，人们的闲聊，坏话，嘲笑，信仰稀少，不尊敬，轻视，不尊重，无辜受责，被众人鄙视，不舒服，不高兴等等，所有这些都是世间应该抛弃的。第二点有三点：认识到这是业力，不要抱怨；罪障消除，不要视为应该抛弃的；因为是因果，不要邪见。第一点是，无论发生什么不想要的违缘，都是因为自己过去积累了经历违缘的业力，而没有积累经历顺缘的因的标志。因为业力之外的任何事物都不会降临，而且业力永远不会白费。第二点是，在此生中，身体、语言和意念所经历的一切不想要的违缘，都能消除过去的所有恶业和罪障。以后所有会导致堕入恶道的业力都会被消除，因此应该感到高兴，应该认为这是必要的，应该认为这是不可避免的，应该认为这是恩德。
English
Alas! Lepers, corpses, and plagues, etc., go there without hesitation, lepers! Sinners! The defiled ones are all mixed up with them. For this empty mind, there is no distinction between clean and dirty. It's like there's no difference between incense and a rotting corpse in the sky. This body composed of the four elements is itself of an impure nature. It is the master, the container, the accumulation, so it has no distinction between clean and dirty. Just as water poured into water does not become diluted, and fire poured into fire does not burn. Just as coal does not become blacker when painted with black, so too, impurity poured into impurity does not become more impure. Therefore, both aversion and mixing are set up by conceptual thought, and in reality, there is no difference. If one understands this way, the yogi will be able to pacify many attachments and aversions, and the realization of the nature of reality will arise spontaneously. Machig said: "Regard adverse conditions as a burden. If you do not regard all dharmas as a burden, you cannot be liberated by peaceful remedies." Third, cutting off the eight worldly concerns and pleasure and pain: There are three points to this: what adverse conditions to cut off, what antidote to use to cut off, and what benefits arise from cutting off. The first point is that gaining and not gaining, pleasant and unpleasant, fame and infamy, praise and blame, slander and accusation, people's gossip, bad words, mockery, little faith, disrespect, contempt, lack of respect, being blamed innocently, being despised by everyone, discomfort, unhappiness, and so on, all of which are worldly things to be abandoned. The second point has three aspects: Recognize it as karma and do not complain; do not regard it as something to be abandoned because it exhausts sins and obscurations; because it is cause and effect, do not have wrong views. The first point is that whatever unwanted adverse conditions occur, it is a sign that one has accumulated the karma of experiencing adverse conditions in the past and has not accumulated the cause of experiencing favorable conditions. Because nothing falls outside of karma, and karma is never wasted. The second point is that all the unwanted adverse conditions experienced by the body, speech, and mind in this life eliminate all the past bad karma and obscurations. All the karma that will cause rebirth in the lower realms in the future will be eliminated, so one should be happy, one should regard it as necessary, one should regard it as inevitable, one should regard it as kindness.