Tibetan
ཞིང་ན་ཕྱིན་པ་དང་རང་གི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་ཅིང་དབང་བཞི་རྫོགས་པར་བསྐུར་བ་སོགས་ཉམས་སམ་རྨི་ལམ་དུ་གསལ་པོར་བྱུང་ན། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པས། ལྷ་འདྲེ་མི་ གསུམ་ཟས་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་དངོས་སུ་དབང་དུ་བསྡུ་ནུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཉིན་མོར་མི་འདུས། མཚན་མོར་འདྲེ་འདུས། ཐུན་མོང་དུ་ལྷ་འདྲེས། ནང་ནུབ་ཏུ་ཟས་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་འདུས་པ་དང་། ནུས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེ་གདོན་རྣམས་ཤུགས་ཀྱིས་ཐུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ལྟས་མང་པོ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་། ཅི་བྱེད་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཚར་ཚད་དགུ་རྫོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་བཅུ་པ་འབྲས་བུའི་ཚར་ཚད་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་ཡང་ཚར་ཚད་བཅུ་རང་རང་གི་སྐབས་ནས་བཤད་པ་བཞིན་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་གསལ་པོ་ཡིད་ཆེས་པ་ཞིག་ཉམས་སམ། ཁྱད་པར་རྨི་ལམ་དུ་འབྱུང་བ་གལ་ཆེ་ཞིང་། འབྲས་བུའི་ཚར་ཚད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕལ་ཆེར་ནི་དངོས་སུ་འོང་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚར་ཚད་བཅུ་རྫོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ཆོད་ཚད་འབྱུང་བའ་ིསྔ་ལྟས་ཡིན། ཆོད་ ཚད་ནི་ཕྱིའི་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་། མི་རྟག་མི་བརྟན་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་ཡུལ་སྣང་གྲུབ་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་འཆར་ནས་འོང་བ་དེ་ཕྱིའི་ཡུལ་སྣང་གི་ཆོད་ཚད་ཡིན། ནང་བདག་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་རྩད་ནས་ཆོད་ཅིང་བདག་མེད་གནས་ལུགས་སྟོང་པའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་ནས། རང་བཞིན་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཤར་བའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པར་ཤེས་ཤིང་བདེན་མེད་སྒྱུ་མའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ནང་གི་ཆོད་ཚད་ཡིན། དེ་གཉིས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོར་སྣང་ཡང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཞེས་དོན་དམ་པའི་སྟེང་དུ་རོ་གཅིག་པ་དབྱེར་མེད་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་ཤེས་ཤིང་། དེ་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་ནི་ཕྱི་ནང་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོད་ཚད་ཡིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཆོས་ཉིད་ནུས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱི་གཉན་སའི་ལྷ་འདྲེའི་གདུག་སེམས་ཞི་ནས་དུལ་ བར་གྱུར་ཏེ། རང་གི་འཁོར་དུ་གྱུར་ནས་ཐར་པའི་ལམ་ལ་འཛུད་ཅིང་བླ་ན་མེད་པའི་གོ་འཕང་ལ་བཀོད་ནས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ནི་སྙེམས་བྱ་ཡུལ་གཉན་སའི་ལྷ་འདྲེ་ཆོད་པའི་ཚད་ཡིན། ནང་གང་ཟག་གིས་སྙེམས་བྱེད་བཟང་རྟོག་ང
Chinese
若于禅定中或梦中，自身进入本尊之秘密坛城，并圆满受持四种灌顶等，清晰显现，则凭借此力，身语意三生起殊胜之能力。能够真实地摄伏人、鬼、神三者，以及食物、财物、受用等。即白天聚集人众，夜晚聚集鬼众，共同时聚集神鬼，夜晚时聚集食物、财物、受用。凭借能力之威力，能够强力制伏鬼神等，诸多功德之征兆自然而然地显现。所作所为皆与佛法相应之行持，乃是九种圆满之果。如是功德，称为第十果位之圆满。此十种圆满，各自于相应之阶段，如所宣说般，不与他者混淆，清晰且深信不疑地于禅定中，或尤其于梦中显现，至关重要。果位圆满之功德，大多需真实显现。如是圆满十种功德，乃是证悟之先兆。证悟，即了知一切外境显现皆非真实存在，了知无常、不稳固、无有自性，从而外境显现于无实有中，如空性之影像般显现，此乃外境显现之证悟。内心彻底断除我执之根源，证悟无我之实相空性，从而了知自身为空性之影像，证悟无实有如幻之义，此乃内在之证悟。此二者，境与有境虽各自显现，然于胜义谛上，了知其无有自性，无二无别，如水中之月般，并于此获得自在，此乃内外无别双运之证悟。如是，瑜伽士之法性，凭借能力之威力，平息外在凶猛之地神鬼怪之恶念，使其调伏，成为自身之眷属，引入解脱之道，安置于无上之果位，断除轮回之流转，此乃降伏所调伏之凶猛之地神鬼怪之证悟。内在，行者以善妙之觉受降伏贪嗔痴慢疑等。
English
If, in meditation or dreams, one clearly experiences entering the secret mandala of one's chosen deity and receiving the complete four empowerments, then through this power, extraordinary abilities arise in body, speech, and mind. One becomes capable of truly subduing humans, spirits, and gods, as well as food, wealth, and possessions. That is, during the day, one gathers people; at night, one gathers spirits; in common, one gathers gods and spirits; and at night, one gathers food, wealth, and possessions. Through the power of ability, one can forcefully subdue evil spirits and so on, and many signs of auspicious qualities naturally manifest. All actions performed in accordance with the Dharma are the fruit of the completion of the nine perfections. Such qualities are called the completion of the tenth fruition. These ten perfections, each in its respective stage, as explained, are crucial to appear clearly and with unwavering faith in meditation or, especially, in dreams, without being confused with others. Most of the qualities of the fruition completion must manifest in reality. Thus, the completion of the ten perfections is a precursor to the attainment of realization. Realization is knowing that all external appearances are not truly existent, knowing impermanence, instability, and lack of inherent existence. Thus, external appearances manifest in the absence of reality, appearing like empty images. This is the realization of external appearances. Internally, the root of self-grasping is completely severed, and the true nature of selflessness, emptiness, is realized. Thus, one knows oneself to be an image of emptiness, realizing the meaning of unreal illusion. This is internal realization. These two, object and subject, though appearing separately, are known to be without inherent existence in ultimate truth, undifferentiated, like the moon in water. Gaining mastery over this is the realization of the union of inner and outer, inseparable. Likewise, through the power of the yogi's Dharma nature, the evil thoughts of the fierce local deities and spirits are pacified and tamed, becoming one's retinue, entering the path of liberation, being placed in the supreme state, and cutting off the cycle of samsara. This is the realization of subduing the fierce local deities and spirits to be tamed. Internally, the practitioner subdues greed, hatred, delusion, pride, doubt, and so on with virtuous experiences.
Tibetan
ན་རྟོག་ཡིད་བྱ་ཡིད་བྱེད་ལ་སོགས་བློས་བྱས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རང་སར་ཆོད་ནས། སྤྲོས་བྲལ་བྱར་མེད་བློ་འདས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་ནས། མ་རིག་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་ལ་སོགས་དག་ནས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་གདུལ་བྱར་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྨོངས་པའི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཙ་ན་བདུད་ཐམས་ཅད་དཔལ་དུ་ཤར། བར་ཆད་ཐམས་ཅད་ཡོན་ཏན་གྱི་བོགས་འདོན་དུ་གྱུར། །རྐྱེན་ངན་པ་ཐམས་ཅད་འདོད་དོན་ཕུན་ཚོགས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི། དཔེར་ན་རིན་པོ་ཆེའི་ གླིང་ན་རྡོ་ཕལ་པ་མེད་པ་ཡིན་པས། དེ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་དེ་དག་གིས་སེམས་ལ་དྲན་ཚད་དང་། ངག་ནས་སྨྲས་ཚད། ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱ་བ་བྱས་ཚད་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཁོ་ནའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིང་། འགྲོ་བའི་རེ་འདོད་བཀང་བ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་སྙེམས་བྱེད་གང་ཟག་གི་ཆོད་ཚོད་ཡིན། དེ་ཡང་སྙེམས་བྱ་འདུལ་རྒྱུའི་ལྷ་འདྲེ་ཞེས་པ་གཞི་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་དང་། སྙེམས་བྱེད་གང་ཟག་རང་ཉིད་ཀྱང་གཞི་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པ་མེད་པ་གང་ཟག་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་དང་གཉིས་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཞེས་དོན་དམ་བདེན་པའི་སྟེང་དུ་རོ་གཅིག་དབྱེར་མེད་ལྷན་སྐྱེས་སུ་གནས་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆ་ལྟར་སྣང་ཙམ་དུ་མ་འདྲེས་པར་སོ་སོར་སྣང་ཡང་། དེ་བཞིན་ཡོད་པ་མིན་པས། གཅིག་དང་གཞན་པའམ་མ་ཡིན་ཅིང་། དེའི་དངོས་པོ་ཀུན་རང་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་ པ་མེ་ལོང་དང་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་ཤེས་ཤིང་། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོད་ཚད་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆོད་ཚད་ནི་གཅོད་མཁན་བརྒྱའི་ནང་ནས་གཅིག་ཙམ་ཡང་འབྱུང་བ་དཀའ་ལ། གཅོད་མཁན་ཕལ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོད་ཚད་དེ་མི་འབྱུང་ཞིང་། ཇི་ལྟར་ན། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ས་དང་པོའི་བདེན་པ་མཐོང་དགོས་པ་ཡིན་པས། དེས་ན་ལེ་ལོ་དང་རྣམ་གཡེང་གི་དབང་དུ་མ་སོང་བར་དྲན་ཤེས་ཀྱི་བློ་དང་འགྲོགས་ནས་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་གཅུན་ཐབས་ལ་བརྩོན་པ་དང་། ཚར་ཚད་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལའང་དགའ་བ་དང་རློམ་སེམས་སྐྱེ་བའི་སྙེམས་ཤོར་ན། དེས་ཀྱང་ཆོད་ཚད་མཐོང་ལམ་མི་ཐོབ་པའི་བདུད་བྱེད་པས་ན། ཚར་ཚད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅི་ལྟར་བྱུང་ཡང་རློམ་སེམས་ཀྱིས་ཞེན་འཛིན་མི་བྱེད་ནས་བྱུང་ཚད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་བླང་
Chinese
念头、作意、意念等所有心造的戏论都平息下来，远离戏论、无所作为、超越思维，证悟法性的真谛。无明、烦恼、五毒等得以净化，觉性的五种智慧的光芒得以充分增长，以其光芒驱散被调伏的众生的所有愚昧黑暗，从而实现无边无际的利益众生之事。那时，一切魔都显现为吉祥，一切障碍都转化为功德的增进，一切恶劣的境遇都变成实现愿望、圆满成就的助缘。例如，在珍宝洲没有普通的石头一样，同样，那些人心中所想、口中所说、身体所做的一切，都成为唯一利益众生的因，成为满足众生愿望的如意宝。这就是调伏者的限度。也就是说，所调伏的对境，即所谓的神鬼，从根本上就不存在，其自性本空；而调伏者自身，也从根本上就不存在，其人我本空。二者自性本空，在胜义谛上，味一无别，俱生而住。但在世俗谛上，虽然仅仅是显现，并非混杂而是各自显现，但并非如其所显现的那样存在，既非一亦非异，其万法自性不可分割，应如明镜与影像般了知。能够自在获得如是之义，就叫做双运的限度。像这样达到限度的人，百人中也难得出现一个，而对于普通的调伏者来说，这种限度是不会出现的。正如上面所说，必须证悟初地的真谛。因此，不要被懒惰和散乱所左右，要与正念和觉知相伴，努力掌握修行的要诀和方法。而且，对于修行过程中出现的功德，如果产生欢喜和骄慢，也会成为阻碍证悟的魔障。因此，无论出现什么样的功德，都不要以骄慢之心去执着，而应将所出现的一切都如梦如幻般地修持。
English
When all the elaborations of mind-made constructs, such as thoughts, intentions, and mental activities, are settled in their own place, and the meaning of the nature of reality—free from elaboration, without action, beyond mind—is realized, then ignorance, afflictions, the five poisons, and so on, are purified. The rays of the five wisdoms of awareness fully expand, dispelling all the darkness of delusion for beings who are to be tamed, and thus boundless benefit for beings will arise. At that time, all demons appear as glorious, all obstacles become enhancements of qualities, and all adverse circumstances become aids to fulfilling wishes, perfect abundance, and actual accomplishments. For example, just as there are no ordinary stones in a jewel island, similarly, everything that those individuals think in their minds, speak from their mouths, and do through their bodies becomes solely the cause of benefiting sentient beings, and they are like wish-fulfilling jewels that fulfill the hopes of beings. This is the limit of the one who tames. That is to say, the object to be tamed, the so-called gods and demons, does not exist from the very beginning; its own nature is empty. And the one who tames himself is also without inherent existence from the very beginning; the self of the person is empty. These two, emptiness of self-nature, are of one taste, inseparable, and co-emergent in the ultimate truth. However, in the relative aspect, although they appear merely as appearances, not mixed but appearing separately, they do not exist as they appear. They are neither one nor other, and all their entities are of indivisible nature, to be known like a mirror and its reflection. To gain freedom over such a meaning is called the limit of union. It is difficult for even one out of a hundred who cut through to reach such a limit, and for all ordinary tamers, this limit does not occur. As mentioned above, one must see the truth of the first ground. Therefore, without being swayed by laziness and distraction, one must be accompanied by mindfulness and awareness, and strive to master the key points and methods of practice. Furthermore, if joy and pride arise in the qualities that appear during practice, that too becomes a demonic obstacle that prevents the attainment of the path of seeing. Therefore, no matter what qualities arise, do not cling to them with pride, but practice whatever arises as if it were a dream or an illusion.