Tibetan
ང་དབང་མ་ཐོབ་བར་དུ་རྣམ་གཡེང་འདུ་འཛིའི་དབང་དུ་མི་བཏང་བར་བསྐྱང་ན་སྒོམ་མི་སྐྱེ་བའི་ དོགས་པ་མི་དགོས། སེམས་གཅུན་ནས་བསྒོམས་དྲག་ན་རྣམ་རྟོག་མི་ནོན་ཞིང་འཕྲོ། ལྷོད་ན་རང་བབས་སུ་གནས་འགྲོ་བ་སྟེ། མཆོག་གི་གྲུབ་ཐོབ་ས་ར་ཧའི་ཞལ་སྔ་ནས། བཅིངས་པར་གྱུར་ན་ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་བ་རྩོམ། །ཐོངས་པར་གྱུར་ན་མི་གཡོ་བརྟན་པར་གནས། །གོ་ལྡོག་རྔ་མོང་ལྟ་བུར་བདག་གིས་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྒོམ་གསར་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་དང་དཔྱད་ནས་བསྒྲིམ། སྐབས་སུ་གང་ཤར་ལ་བཟོ་མི་འཆེས་པར་གློད་ཀྱང་དམ་པས། མཐའ་བྲལ་གློད་པ་སྒོམ་པའི་ངང་། །བསྒྲིམས་ཀྱིས་བསྒྲིམ་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད། །ཅེས་དང་། མ་ཅིག་གིས། བསྒྲིམས་ཀྱིས་བསྒྲིམ་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད། །སྒོམ་པའི་གནད་གཅིག་དེ་ན་ཡོད། །ཅེས་སོ། །ཡང་སྐབས་རེར་ཡུན་རིང་དུ་བརྗེད་པ་དང་དེ་མ་ཐག་དྲན་པ་སླེབ་ནས། སྔར་ལྟར་རང་བབས་སུ་སོག་ཕོན་བཅིང་ཐག་བཅད་པ་ལྟར་འབོལ་ལེ་བཞག་པ་ལས་དྲན་འཛིན་ བྱེད་པ་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་བསྐྱངས་ཚེ་སྟོང་ཉམས་བདེ་ཉམས་མི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ལུས་མི་ཚོར་བ་སྟོང་པ་དང་། རི་བྲག་ཟང་ཐལ། དུ་བ་སོགས་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཅི་འཆར་ཡང་རེ་དོགས་གང་ཡང་མི་བྱ། འཆར་མ་འཆར་གང་འཐད་འཐད་དུ་བཞག་གོ །ཡང་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་དང་ངོ་ཤེས་པ་མཉམ་དུ་འོང་ནས་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་དང་། སྤོང་བྱེད་དྲན་པ་གཉིས་སྟག་གཟིག་གདོང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུ་མང་པོ་འཕྲོ་མི་ཐུབ་པས། གཉེན་པོའི་རྩོལ་སྒྲུབ་མི་དགོས་པར་སོ་སོ་རང་མལ་དུ་ཞི་ནས་དགག་སྒྲུབ་མེད་པ་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་འབྱུང་། འདིའི་སྐབས་སུ་གནས་ཐོག་ནས་འགྱུ་བ་ཤེས། འགྱུ་ཐོག་ནས་རང་ས་ཟིན་པའི་གནས་འགྱུ་གཉིས་རྩེ་གཅིག་པའི་དུས་ཡིན། གནས་འགྱུ་ངོ་ཤེས་མཁན་དེ་ལ་ལས་རང་རིག་ཟེར། ལ་ལས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཟེར། ལ་ལས་ནི་ཡིད་བྱེད་ཡིན་ཟེར་རོ། །ལ་ལས་ནི་ཡིད་ བྱ་ཡིན་ཟེར་རོ། །ལར་ཞི་ལྷག་སོ་སོར་བསྒོམ་ན་ཞི་གནས་ལ་བྱིང་རྒོད་ངོས་བཟུང་བ་སེམས་གནས་དགུའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པ། རླུང་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ། རླུང་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། འདི་ནི་རླུང་མེད་ཞི་ལྷག་སོ་སོར་མི་ཕྱེ་བ་ཟུང་འབྲེལ་དུ་བྱེད་པའི་ལུགས་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཐོག་ཏུ་ཁྲིད་པའི་མན་ངག་གི་གནད་གཅོད་ཀྱི་ལུགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་གྱིས་ནི་སྣང་ཐོག་ཏུ་ཁྲིད་པའི་ལུགས་སོ། །དེས་ན་ཞི་གནས་ཞེས་
Chinese
在我未获得自在之前，如果不被散乱和喧嚣所控制而守护，则不必担心禅修不会生起。如果过于压制内心进行禅修，则分别念无法被抑制反而会增多。如果放松，则会安住于自然状态。至尊成就者萨ra哈曾说：如果被束缚，则会试图向十方游走；如果放开，则会毫不动摇地安住。我认识到这就像一个来回颠倒的骆驼。因此，新禅修者在生起分别念时，会进行观察并加以约束。有时，对于任何显现的事物都不强加造作，而是放松。但圣者说：在无边无际的放松状态中禅修，以约束来约束，以放松来放松。玛吉拉尊也说：以约束来约束，以放松来放松，禅修的要诀就在于此。此外，有时会长时间遗忘，然后立刻生起正念，像以前一样，像砍断了捆绑干草的绳索一样，松弛地放下，而不是进行忆持。如果像这样以正念守护，那么无论生起什么样的体验，如空性的体验、快乐的体验、无分别的体验，以及身体感觉不到的空虚，或者山岩通透、烟雾等，都不应抱有希望或恐惧。无论显现与否，都随其自然。此外，当分别念生起并被认出时，应舍弃的分别念和舍弃的对治——正念，二者就像老虎和豹子相遇一样，无法持续太久。因此，无需费力地进行对治，它们会各自在自己的位置上平静下来，就像没有波浪的海洋一样，没有扬弃或建立。在这种情况下，要知道从安住中生起，从生起中把握自性，这是安住和生起二者合一的时刻。能认识安住和生起的人，有些人称之为自性觉，有些人称之为个别辨识的智慧，有些人则说是作意，还有些人说是意念。总的来说，如果分别修习止和观，那么在修习止的时候，通过九住心来确定昏沉和掉举，有无风的修法，有有风的修法等等。但这是不分别无风止观，而是将二者结合起来的方法。要知道这是将引导至空性的窍诀之要害的独特方法。其他人则是引导至显现的方法。因此，止住被称为
English
If you maintain without being controlled by distraction and busyness until you gain freedom, you don't need to worry about meditation not arising. If you meditate too intensely by suppressing the mind, conceptual thoughts will not be suppressed and will increase. If you relax, it will abide in its natural state. The supreme accomplished master Saraha said: If bound, it tries to go in ten directions; if released, it abides unwavering and stable. I realize this is like a camel going back and forth. Therefore, new meditators, when conceptual thoughts arise, examine and restrain them. Sometimes, without imposing artifice on whatever arises, just let go. But the holy ones say: In the state of boundless release, meditate with restraint and release with relaxation. Machig also said: Restrain with restraint and release with relaxation; the key point of meditation is there. Also, sometimes one forgets for a long time, and then mindfulness arises immediately. Like before, like cutting the rope binding hay, leave it loose instead of engaging in recollection. If you guard with mindfulness in this way, whatever experiences arise, such as the experience of emptiness, the experience of bliss, non-conceptual experiences, and the emptiness of not feeling the body, or the transparency of mountains and rocks, smoke, etc., do not have hope or fear. Whether it arises or not, leave it as it is. Furthermore, when conceptual thoughts arise and are recognized, the conceptual thoughts to be abandoned and the antidote to be abandoned—mindfulness—are like a tiger and leopard meeting face to face, unable to continue for long. Therefore, without needing to exert effort in applying an antidote, they will each calm down in their own place, like an ocean without waves, without affirmation or negation. In this situation, know the arising from the abiding, and grasp the self-nature from the arising; this is the moment when abiding and arising are of one taste. The one who recognizes abiding and arising, some call it self-awareness, some call it discriminating wisdom, some say it is attention, and some say it is intention. In general, if one meditates on calm abiding and insight separately, then in meditating on calm abiding, identifying sinking and excitement is accomplished through the nine stages of mind abiding. There are methods of cultivating without wind, methods of cultivating with wind, and so on. But this is a method of combining calm abiding and insight without separating them, a unique method of cutting to the essential point of the instructions that lead to emptiness. Others have methods of leading to appearance. Therefore, calm abiding is called