Tibetan
ཀྱི་འབྲས་བུ་ལགས། །བཏབ་ན་སྨིན་ལ་ཟ་ན་བཅུད། ། འབྲས་བུ་མཛད་ན་དེ་ལ་མཛོད། །སེམས་དོན་རྣམས་པ་བཅུ་གཉིས་འདི། །རྣལ་འབྱོར་བློ་ལ་ཤར་ནས་བླངས། །ཁྱོད་ཡོན་བདག་དད་པའི་གདབ་ལན་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པས་ཡོན་བདག་དེ་དད་པ་ཅན་གཤན་རྡོར་མོ་བྱ་བ་ཡིན་པས་ད་དུང་མདོར་བསྔུས་པའི་ཚིག་གཅིག་ལ་འདྲིལ་བ་ཞིག་གསུངས་དང་ཟེར་བས་ཡང་མགུར་འདི་གསུངས་སོ།། ༈ བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སེམས་ལ་ཞུགས། །སེམས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ཡོན་བདག་དད་པའི་ཕྱག་རྟེན་ལ། །ལྷ་ཡི་དམ་མཉེས་པའི་གླུ་ཞིག་ལེན། །སྣང་དང་སྟོང་དང་དབྱེར་མེད་གསུམ། །འདི་གསུམ་ལྟ་བའི་མདོར་བསྡུས་ཡིན། །གསལ་དང་མི་རྟོག་ཡེངས་མེད་གསུམ། །འདི་གསུམ་སྒོམ་པའི་མདོར་བསྡུས་ཡིན། །མ་ཆགས་མ་ཞེན་མ་འཁྲུལ་གསུམ། །འདི་གསུམ་སྤྱོད་པའི་མདོར་བསྡུས་ཡིན། །རེ་མེད་དོགས་མེད་མཐར་སྐྱོལ་གསུམ། །འདི་གསུམ་འབྲས་བུའི་མདོར་བསྡུས་ཡིན། །ངོས་མེད་ལྐོག་མེད་ཟོལ་མེད་གསུམ། །འདི་གསུམ་ དམ་ཚིག་མདོར་བསྡུས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་ཡོན་བདག་མཉེས་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །ལར་སྙེ་ནམ་གྱི་མི་སྡེ་རྣམས་དད་ཀྱང་འཁོས་ཆུང་བས་ཞབས་ཏོག་ཆེན་པོ་མ་བྱུང་བས་དཀོར་གྱིས་དགེ་སྦྱོར་མ་ཕྲོགས་ཟླ་བ་ལྔ་དྲུག་ན་སྐྱོ་ཐང་རྒྱུ་རེ་བ་སྐྱལ་བས་ལྟོགས་གྲིའི་རླུང་ལ་མ་བསྐུར་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་སྤོ་རི་སྤོ་མཐོན་གྱིས་སྐོར་རོ།། ༈ །།དེ་ནས་སྤོ་རི་སྤོ་མཐོན་དུ་ལོ་དྲུག་སོང་བ་དང་། བྲག་དམར་མཆོང་གླིང་ཁྱུང་གི་རྫོང་དུ་བྱོན་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ཞག་བཅུ་གཉིས་ཟ་མ་བཅུ་གཉིས་བཅུ་གཉིས་ཆ་བཞི་སྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའ་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ཤི་བ་ཞིག་ཨེ་ནུས་བསམས་ནས་ཡུལ་གྱི་མི་སྡེས་ཀྱང་གར་ཡོད་མ་ཚོར་བར་བསྒོམས་པས་ཨེ་འཆི་བསམས་པ་ལ་འཆི་རྒྱུ་ཡེ་མ་བྱུང་ཞིང་དབང་པོ་ངན་པར་བྱུང་བས་ངས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ནི་བཏང་ཐལ་ཟིན། ད་དུང་མ་ཤི་ན་ཆོས་རང་བྱེད་བསམ་པ་སྐྱེས་ཏེ། ཟྭ་ཞིག་བཙོས་ནས་གསོལ་དགོས་དགོངས་ཏེ། ཤིང་འཐུ་བ་ལ་སོང་བས་ཤིང་ཧྲག་ཧྲུག་དུམ་པ་ཞིག་རྙེད་པ་དེ་རྡོ་ལེབ་གཅིག་གིི་སྟེང་དུ་བཞག་ནས་མཉེལ་གསོ་ཡིན་ཡོད་པ་ལ། ལྷག་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ་ཤིང་རྣམས་གཏོར་བས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་འདི་ཁ་རང་ཡིན་ཨང་བདག་ལའང་མི་རྟག་པ་ཞིག་ནམ་ཡོང་ངམ་དགོངས་པ་ལ་ད་རུང་ཤིང་ཞིག་ཅིས་ཀྱང་འཐུ་དགོས་དགོངས་ནས་ཤིང་སྐམ་པོ་ཆེ་བ་ཞིག་བཅག་པ་ དང་མཉམ་དུ་འགྱེལ་བའི་ངང་ལ་དབང་པོ་མ་བྱུང་སྟེ། དགོངས་མོ་
Chinese
是树上的果实啊！ 种下能成熟，吃了有营养。 要做果实就在那上面做啊！ 这十二种心要， 是瑜伽士心中显现而取的。 您这位施主请作信心的答复！ 这样说了，那位施主是名叫信心的屠夫金刚女，她说：“请再说一个浓缩的词语。”于是又说了这首歌。 唉！上师的加持入于心， 祈愿加持心证悟空性。 为了施主信心的供养， 唱一首令天神欢喜的歌。 显现、空性与无别三者， 这三者是见解的浓缩。 明、无分别与无散乱三者， 这三者是修行的浓缩。 不贪执、不迷恋、不迷惑三者， 这三者是行为的浓缩。 无希望、无怀疑、直至究竟三者， 这三者是果的浓缩。 无自性、无隐瞒、无虚伪三者， 这三者是 誓言的浓缩。 这样说了，施主很高兴地回家了。 总之，聂南（Nyenam）的民众虽然有信心，但因为贫穷，没有做大的侍奉，所以没有用财物夺取善业，五六个月后，因为贫穷而失望，所以说不要送入饥饿的狂风中。 所有这些都被斯波日斯波通（Spo ri spo mthon）环绕着。 唉！ 从那以后，在斯波日斯波通（Spo ri spo mthon）待了六年， 然后去了扎玛琼林雄之宗（Brag dmar mchong gling khyung gi rdzong），在那里发誓修行十二年、十二个月、十二天、十二顿饭、十二的四分之一，心想是否会死，当地的民众也没有察觉到他在哪里，他想通过修行来死去，但根本没有要死的迹象，而且变得神志不清，我想我已经放弃了世间的事情。 如果还不死，就自己修行佛法，产生了这样的想法。 他想煮一些青稞来吃，于是去捡柴，找到了一块碎木头，把它放在一块石板上休息，这时突然刮起了一阵风，把木头都吹散了，他想：“一切无常，这话说的是真的，我什么时候也会变得无常呢？”想到这里，他又想无论如何也要捡一些柴，当他折断一根粗大的枯木时， 随着倒地的姿势，他失去了知觉。 黄昏时分
English
Are the fruits of the tree! If planted, they ripen and are nutritious when eaten. If you want to make fruits, make them on that! These twelve essential points of mind, are taken from the yogi's mind as they arise. You, the patron, please give a reply of faith! Having said this, the patron, a faithful butcher named Dorje Mo, said, "Please say another condensed word." So he sang this song again. Alas! May the blessing of the lama enter the mind, May it bless the mind to realize emptiness. For the faithful offering of the patron, I will sing a song that pleases the gods. Appearance, emptiness, and non-duality, these three, are the condensed view of these three. Clarity, non-conceptuality, and non-distraction, these three, are the condensed meditation of these three. Non-attachment, non-fixation, and non-confusion, these three, are the condensed conduct of these three. No hope, no doubt, and ultimate fulfillment, these three, are the condensed fruit of these three. No self-nature, no concealment, and no hypocrisy, these three, are the condensed samaya of these three. Having said this, the patron was pleased and went home. In general, the people of Nyenam, although faithful, were too poor to provide great service, so they did not steal virtue with wealth. After five or six months, they were disappointed due to poverty, so he said, "Do not send them into the wind of starvation." All of this is surrounded by Spo ri spo mthon. Alas! After spending six years in Spo ri spo mthon, he went to Brag dmar mchong gling khyung gi rdzong, where he vowed to practice for twelve years, twelve months, twelve days, twelve meals, and one-fourth of twelve. He wondered if he would die, and the local people did not notice where he was. He thought of dying through practice, but there was no sign of dying at all, and he became mentally impaired. He thought, "I have already abandoned worldly affairs. If I do not die yet, I will practice Dharma myself," and such a thought arose. He thought of cooking some barley to eat, so he went to gather firewood and found a piece of broken wood. He placed it on a stone slab to rest, when suddenly a wind blew and scattered all the wood. He thought, "All is impermanent, this saying is true. When will I also become impermanent?" Thinking this, he thought that he must gather some more firewood anyway. When he broke a large dry tree, as he fell, he lost consciousness. In the evening
Tibetan
ཉི་མ་ཟེར་བ་ལ་ལྷག་པའི་བསེར་བུ་གཤི་རེ་བྱུང་བས་མནལ་སད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་ལ་དབང་པོ་བྱུང་བས་སྐྱོ་བའི་སྙིང་རླུང་དྲག་པོ་ཞིག་ལངས་ཟིན་ནས། ཉི་མ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་གཟིགས་པས་བླ་མའི་སྐུ་མཁར་ཡོད་ཕྱོགས་སུ་སྤྲིན་དཀར་པོ་ཞིག་ལིང་ངེ་འདུག་པས་བླ་མ་དྲན་ཏེ། དེ་དུས་བླ་མ་དྲན་དྲུག་གི་མགུར་འདི་གསུངས་སོ།། ༈ རྗེ་བླ་མ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །སྤྲང་པོའི་སྙིང་རླུང་སངས་བར་ཐུགས་རྗེས་ཟུང་། །ཤར་སྤྲིན་དཀར་ལྡིང་བའི་འོག་ཤེད་ན། །ལྷོ་དྲོ་བོ་ལུང་གི་དགོན་པ་ན། །མི་བདག་གི་བླ་མ་བཞུགས་པ་སྟེ། །མཚན་བརྗོད་ན་མར་པ་ལོ་ཙཱ་ཟེར། །དུས་ད་ལྟ་བཞུགས་ན་དགའ་བ་ལ། །ད་ལྟ་བཞུགས་ན་སྐྱིད་པ་ལ། །ས་བསྐོར་ཐག་རིང་ཡང་མཇལ་སྙིང་འདོད། །ལམ་བགྲོད་པར་དཀའ་ཡང་མཇལ་བ་ཞིག་ལགས་ཏེ། །ཤོ་མོ་སླར་ཡང་བླ་མ་དྲན་པ་ཞིག་བྱུང་། །བསམས་ཤིང་རྗེ་བཙུན་དྲན་པ་ཞིག་བྱུང་། །ཡུམ་སངས་རྒྱས་དགྱེས་བྱེད་བདག་མེད་མ། །དུས་ད་ལྟ་བཞུགས་ན་དགའ་བ་ལ། །ད་ལྟ་བཞུགས་ན་སྐྱིད་པ་ལ། །མ་ལ་ཕྱག་རྟེན་མེད་ཀྱང་མཇལ་སྙིང་འདོད། །འབུལ་བ་མེད་ཀྱང་མཇལ་བ་ཞིག་ལགས་ཏེ། །ཤོ་མོ་སླར་ཡང་བླ་མ་དྲན་པ་ཞིག་བྱུང་། །བསམ་ཤིང་རྗེེ་བཙུན་དྲན་པ་ཞིག་བྱུང་། །དབང་ཟབ་མོ་བརྡ་ཡི་དབང་བཞི་དེ། །དུས་ད་ལྟ་བསྐུར་ན་དགའ་བ་ ལ། །ད་ལྟ་བསྐུར་ན་སྐྱིད་པ་ལ། །ང་འབུལ་བ་ཡོ་བྱད་ཆུང་ཡང་འབུལ་སྙིང་འདོད། །འཚོ་བ་དཀོན་ཡང་ཞུ་བ་ཞིག་ལགས་ཏེ། །ཤོ་མོ་སླར་ཡང་བླ་མ་དྲན་པ་ཞིག་བྱུང་། །བསམས་ཤིང་རྗེ་བཙུན་དྲན་པ་ཞིག་བྱུང་། །རྒྱུད་ཟབ་མོ་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་དེ། །དུས་ད་ལྟ་ཞུ་ན་དགའ་བ་ལ། །ད་ལྟ་ཞུ་ན་སྐྱིད་པ་ལ། །འ་འབུ་ཤེས་རབ་ཆུང་ཡང་ཞུ་སྙིང་འདོད། །བློ་རྩེ་བརྟུལ་ཡང་ཉན་པ་ཞིག་ལགས་ཏེ། །ཤོ་མོ་སླར་ཡང་བླ་མ་དྲན་པ་ཞིག་བྱུང་། །བསམས་ཤིང་རྗེེ་བཙུན་དྲན་པ་ཞིག་བྱུང་། །ཁྲིད་ཟབ་མོ་ནཱ་རོ་ཆོས་དྲུག་དེ། །དུས་ད་ལྟ་ཞུ་ན་དགའ་བ་ལ། །ད་ལྟ་ཞུ་ན་སྐྱིད་པ་ལ། །འ་འབུ་སྒོམ་སྲན་ཆུང་ཡང་སྒོམ་སྙིང་འདོད། །འབྱུང་བཞི་རྒུད་ཀྱང་སྒོམ་པ་ཞིག་ལགས་ཏེ། །ཤོ་མོ་སླར་ཡང་བླ་མ་དྲན་པ་ཞིག་བྱུང་། །བསམས་ཤིང་རྗེ་བཙུན་དྲན་པ་ཞིག་བྱུང་། །དབུས་གཙང་གི་གྲོགས་པོ་དད་འདུས་དེ། །དུས་ད་ལྟ་བཞུགས་ན་དགའ་བ་ལ། །ད་ལྟ་བཞུགས་ན་སྐྱིད་པ་ལ། །འ་བུ་སྒོམ་སྲན་ཆུང་ ཡང་སྒོམ་སྙིང་འདོད། །འབྱུང་བཞི་རྒུད་ཀྱང་སྒོམ་པ་ཞིག་ལགས་ཏེ། །ཤོ་མོ་སླར་ཡང་བླ་མ་དྲན་པ་ཞིང་བྱུང་། །བསམས་ཤིང་རྗེས་བཙུན་དྲན་པ་ཞིག་བྱུང་
Chinese
太阳升起时，一阵微风吹来，感觉像是从睡梦中醒来，突然感到一阵悲伤，心中涌起一股强烈的悲伤。当他看向东方时，看到上师的寺院方向飘浮着一朵白云，他想起了上师。那时，他唱了这首怀念上师的歌。 祈请至尊上师们！请以慈悲抚慰我这乞丐的心。 在东方白云飘荡的地方， 在南方温暖山谷的寺院里， 住着我的上师， 如果说出他的名字，就叫玛尔巴译师。 如果现在还活着，那该多好啊！ 如果现在还活着，那该多快乐啊！ 即使绕着远路，也想去拜见。 即使道路艰难，也想去拜见。 啊！我又一次想起了上师。 想着想着，就想起了至尊。 如同佛陀般令我欢喜的无我母。 如果现在还活着，那该多好啊！ 如果现在还活着，那该多快乐啊！ 即使没有礼物，也想去拜见。 即使没有供品，也想去拜见。 啊！我又一次想起了上师。 想着想着，就想起了至尊。 甚深灌顶，表义的四种灌顶。 如果现在能赐予，那该多好啊！ 如果现在能赐予，那该多快乐啊！ 我即使供品微薄，也想供养。 即使生活贫困，也想祈求。 啊！我又一次想起了上师。 想着想着，就想起了至尊。 甚深续部，喜金刚。 如果现在能传授，那该多好啊！ 如果现在能传授，那该多快乐啊！ 我即使智慧浅薄，也想请教。 即使头脑愚钝，也想聆听。 啊！我又一次想起了上师。 想着想着，就想起了至尊。 甚深口诀，那若六法。 如果现在能传授，那该多好啊！ 如果现在能传授，那该多快乐啊！ 我即使禅定微弱，也想禅修。 即使四大衰败，也想修行。 啊！我又一次想起了上师。 想着想着，就想起了至尊。 卫藏的道友们，虔诚的聚会。 如果现在还活着，那该多好啊！ 如果现在还活着，那该多快乐啊！ 我即使禅定微弱， 也想禅修。 即使四大衰败，也想修行。 啊！我又一次想起了上师。 想着想着，就想起了至尊。
English
As the sun rose, a gentle breeze stirred, feeling like awakening from a dream, a sudden sadness arose, and a strong feeling of sorrow welled up within. As he looked towards the east, he saw a white cloud floating in the direction of the Lama's monastery, and he remembered the Lama. At that time, he sang this song of remembrance of the Lama. Prayers to the venerable Lamas! Please soothe the heart of this beggar with your compassion. In the direction where the white clouds float in the east, In the monastery in the warm valley of the south, Dwells my Lama, If I were to say his name, he is called Marpa Lotsawa. If he were alive now, how wonderful it would be! If he were alive now, how joyful it would be! Even if it means taking a long detour, I long to meet him. Even if the path is difficult, I long to meet him. Ah! Once again, I remember the Lama. Thinking and thinking, I remember the venerable one. The Mother who pleases the Buddha, the Selfless Mother. If she were alive now, how wonderful it would be! If she were alive now, how joyful it would be! Even without gifts, I long to meet her. Even without offerings, I long to meet her. Ah! Once again, I remember the Lama. Thinking and thinking, I remember the venerable one. The profound empowerment, the four symbolic empowerments. If they could be bestowed now, how wonderful it would be! If they could be bestowed now, how joyful it would be! Even though my offerings are small, I long to offer them. Even though life is difficult, I long to request them. Ah! Once again, I remember the Lama. Thinking and thinking, I remember the venerable one. The profound tantra, Hevajra. If it could be taught now, how wonderful it would be! If it could be taught now, how joyful it would be! Even though my wisdom is small, I long to inquire. Even though my mind is dull, I long to listen. Ah! Once again, I remember the Lama. Thinking and thinking, I remember the venerable one. The profound instructions, the Six Dharmas of Naropa. If they could be taught now, how wonderful it would be! If they could be taught now, how joyful it would be! Even though my meditative endurance is small, I long to meditate. Even though the four elements are declining, I long to practice. Ah! Once again, I remember the Lama. Thinking and thinking, I remember the venerable one. The Dharma friends of U-Tsang, the gathering of the faithful. If they were alive now, how wonderful it would be! If they were alive now, how joyful it would be! Even though my meditative endurance is small, I long to meditate. Even though the four elements are declining, I long to practice. Ah! Once again, I remember the Lama. Thinking and thinking, I remember the venerable one.