Tibetan
ར་ཡང་བླ་རྗེ་ཡིན་པས་ཆོག །ཕྱིས་ཀྱང་ཁུར་ཅིག་བློས་མ་སྤོངས། །རང་སེམས་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འདི། །དྲེད་པོར་ཆུ་ལ་མ་བསྐུར་བར། །བག་ཟོན་ཡེངས་མེད་སྲུངས་ཤིག་དང་། །དགོས་འདོད་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཐུགས་བརྩེ་བའི་གསུང་མང་པོ་གནང་བ་རྣམས་ལ་དགྱེས་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་སྐུ་དྲུང་དུ་ཡོང་བའི་དམ་བཅའ་ཕུལ་ནས་བོད་ལ་བྱོན་ནོ། །དེ་ནས་རྗེ་མར་པས་བོད་ལ་ཆས་བྱོན་པ་ལས་ལི་ཤོ་ཀ་ར་ཞེས་བྱ་བ་བལ་བོད་མཚམས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ ཤོ་གམ་ལེན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་ཞག་ཤས་བཞུགས་དགོས་བྱུང་བ་ལས། ནུབ་ཐ་མའི་རྨི་ལམ་ལ་མཁའ་འགྲོ་འདོ་ལི་ལ་བཏེགས་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་དཔལ་གྱི་རི་ལ་བྱོན་པས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་དང་མཇལ་ཏེ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། སྙིང་པོ་དོན་གྱི་ཆོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བརྡ་དོན་རྣམས་གནང་བས། སྐུ་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་། ཐུགས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྟོགས་པ་ཤར་བས་དགའ་སྤྲོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་རྨིས་པ་ལས། མནལ་སད་ནས་ཀྱང་གསུང་རྣམས་མ་བརྗེད་པར་འདུག་སྟེ་དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པའི་ངང་ནས་མང་ཡུལ་དུ་ཕེབས་ཏེ་གླང་པོ་མཁར་དུ་ཟླ་བ་གཉིས་ཙམ་ཆོས་གསུང་ཞིང་བཞུགས་པས། གཙང་དགྱེར་ཕུའི་ཀློག་སྐྱ་ཇོ་སྲས་དེ་སྐུ་གཤེགས་ནས་གདན་ས་མཛད་པའི་སྲས་པོ་ཆེ་བས་གསན་ཏེ་སྐྱིད་གྲོང་དུ་སྤྱན་འདྲེན་མི་བཏང་བྱུང་བ་ལ་འབྱོན་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་དུས་བཏབ་ནས་བཏང་བས་དཔལ་ཁུད་ཀྱི་ལྷ་མཚོ་སྲིན་མཚོ་ནས་བསུ་བ་དང་། དགྱེར་ཕུར་གདན་ཕེབས་པས་སྣ་ལེན་བཟང་པོ་བྱས། ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་ཆོས་གྲྭ་བཟང་པོ་བཙུགས། ཟླ་བ་ཡར་ངོའི་ཚེས་བཅུའི་ཉིན་དཔའ་བོ་དགའ་སྟོན་གྱི་ཚོགས་འཁོར་བསྐོར་བའི་གྲལ་དུ། ཇོ་སྲས་ཀྱིས་བླ་མ་མར་པ་ལ། བླ་མ་ཁྱེད་ལ་ངེད་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་སྔར་ཡང་སྣ་ལེན་བཟང་པོ་བྱས། ད་ཡང་བགྱིད་ལགས་པས། དེ་རིང་ཚོགས་གྲལ་དིར་སྡོན་ཆད་ཚིག་ཏུ་མ་བརྗོད་ ཅིང་ཚིག་དང་དོན་དུ་འགྲིལ་བའི་དབྱངས་ཤིག་གསུང་འཚལ་ཞུས་པས། ཁོ་བོས་ཁ་སིང་དཔྱིད་ཀ་བལ་པོའི་མཐིལ་ནས་ཡར་དྲོ་ལམ་གཅིག་ཡོངས་པའི་ས་ན། ལི་ཤོ་ཀ་ར་བྱ་བ་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཤོ་གམ་མང་པོ་ལེན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེར་ཁོ་བོས་ཞག་འགའ་བསྡད་པས་ནུབ་གཅིག་གི་རྨི་ལམ་ན། རིགས་ཀྱི་མཚན་ལྡན་མ་བྲམ་ཟེའི་བུ་མོའི་ཆ་བྱད་དུ་བྱས་ནས་ཁོ་བོ་ལ་ལྷོ་ཕྱོགས་དཔལ་གྱི་རི་ལ་འདེངས་ཟེར་ནས་ཁྲིད་དེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་དང་དངོས་སུ་མཇལ་བ་ལྟ་བུའི་རྨི་ལམ་བྱུང་། དེའི་དུས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སྙིང་པོའི་དོན། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོས་གསུངས་ཏེ་ལྟ་བ་ཁྱུང་ཆེན་གཤོག་རྒྱང་ལྡིང་བའི་སྐད་ལ་རྟ་དྲངས་ཏེ་སེམས་གནད་དུ་བསྣུན་པ་དོ་ཧ་རྡོ་རྗེའི་མགུར་ཆེན་འདི་གསུངས་སོ།། ༈ དཔལ་དེ་རིང་བཀྲ་ཤིས་ཡར་གྱི་ངོ་། །དུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཚེས་བཅུ་ལ། །དཔའ་བོ་དགའ་སྟོན་གྱི་ཚོགས་གྲལ་དུ། །བུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དམ་ཚིག་ཅན། །ཁྱོད་ཀློག་སྐྱ་ཇོ་སྲས་ཞུ་འབུལ་བ། །སྔར་མ་ཐོས་པའི་གླུ་ལོང་སྐད། །ང་ཤུལ་རིང་ལམ་ལ་བཤར་བ་དེས། །ལུས་ངལ་དུབ་དབང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར། །གླུ་ཡིད་འཕྲོག་སྙན་པོ་མ་མཆིས་ཤིང་། །ཚིག་ སྡེབ་སྦྱོར་མཁས་པོ་མི་ཤེས་ཀྱང་། །གྲོགས་ཁྱེད་ལས་ངོ་ཆེ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ངོ་ཆེའི་དཔྲལ་བ་མི་ལྡོག་པས། །དོན་སྔར་མ་ཐོས་པའི་ཡ་མཚན་ཅན། །རྗེ་བྲམ་ཟེའི་བཞེད་དགོངས་གླུར་ལེན་པས། །ཁྱེད་གདན་གང་བཞུགས་པའི་མདོ་སྔགས་རྣམས། །སྙན་ལྷན་ནེར་གསན་ལ་ཐུགས་དགོངས་འཚལ། །དུས་ཁ་སང་དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུང་ལ། །གཞི་བལ་པོའི་མཐིལ་ནས་ཡར་འཕགས་པའི། །གདུགས་དྲོ་ལམ་མཆིས་ཀྱི་ཤུལ་ཁ་ན། །བལ་པོ་ལིང་གི་ཤོ་གམ་རི། །གདོལ་པ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ། །མི་བརྡ་མི་མཇལ་གྱི་ཤོ་གམ་པས། །མགྲོན་ཁ་ཞན་པོ་ཡི་བོད་རྣམས་བསྐྱིལ། །མི་ངས་ཀྱང་དབང་མེད་ཞག་འགའ་བསྡད། །དགུང་ནུབ་གཅིག་ཐམ་ཐུམ་རྨི་ལམ་ན། །རིགས་ཀྱི་མཚན་ལྡན་ཚངས་སྐུད་ཅན། །བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་མཛེས་མ་གཉིས། །ཅུང་ཟད་འཛུམ་ཞིང་ཟུར་མིག་ལྟ། །མི་ཁོ་བོའི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས་ཀྱང་། །ལྷོ་དཔལ་གྱི་རི་ལ་འགྲོ་དགོས་སྐད། །ཁོ་བོས་སྔོན་ ཆད་ཕྱིན་མ་མྱོང་། །རྒྱུས་མེད་ལམ་ཡང་མི་ཤེས་སྨྲས། །བུ་མོ་གཉིས་ཀྱི་ཞལ་ན་རེ། །ཁྱོད་མིང་པོས་དཀའ་བ་སྤྱད་མི་དགོས། །ངེད་ཀྱིས་ཕྲག་ལ་ཁུར་གྱི་ཟེར། །འདོ་ལི་དར་གྱི་ལྡིང་ཁྲིར་བཅུག །གདུགས་བཞིན་མཁའ་ལ་བཏེགས་ནས་ཀྱང་། །གློག་འགྱུ་སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ལ། །ལྷོ་དཔལ་གྱི་རི་ལ་ཕྱིན་པ་རྨིས། །ཤིང་པཱཀྵ་ལྗོན་པའི་བསིལ་གྲིབ་ལ། །ཏི་ར་རོ་ཡི་གདན་སྟེང་ན། །རྗེ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ། །ཞལ་སྔར་མ་མཐོང་བའི་གཟི་མདངས་ཅན། །བཙུན་མོ་གཉིས་ཀྱིས་མཐའ་བརྟེན་ནས། །སྐུ་ལ་དུར་ཁྲོད་ཆས་ཀྱིས་བརྒྱན། །དགྱེས་པའི་ཞལ་རས་འཛུམ་མདངས་ཅན། །བུ་བདེ་བར་འོངས་སམ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས། །རྗེ་མཐོང་བར་དགའ་བས་མ་བཟོད་པར། །ལུས་ཀྱི་སྤུ་གཡོས་མཆི་མ་འཁྲུགས། །ལན་བདུན་བསྐོར་ཞིང་རྐྱང་ཕྱག་བཙལ། །ཞབས་མཐིལ་སྤྱི་བོར་བླངས་ནས་ཀྱང་། །ཕ་ཐུགས་རྗེས་ཟུང་ཞེས་གསོལ་བཏབ་པས།
Chinese
您是上师，这就足够了。以后也要承担，不要灰心。这自心如意宝，不要轻易地付与流水，谨慎小心地守护吧。所有愿望都能实现。这样说完之后，又欣然接受了许多慈爱之语，再次发誓要回到上师身边，然后返回西藏。之后，玛尔巴尊者从前往西藏，在名为里肖卡拉的尼泊尔和西藏边境的城市，一个叫做肖甘的地方停留了几天。在最后一个晚上，他梦见空行母将他抬上轿子，带到南方吉祥山，在那里他见到了伟大的婆罗门萨拉哈，身语意受到了加持。他被给予了精要意义的法，大手印的象征意义。他的身体体验到无漏的快乐，他的心中升起了无颠倒的证悟，他做了一个无法估量的快乐的梦。醒来后，他仍然记得这些话，带着喜悦前往芒域，并在兰波卡尔讲法并停留了大约两个月。当藏地的吉普的洛嘉乔色的儿子去世后，继承王位的王子听说了这件事，派人到吉隆迎接他，他答应前往，并约定了时间。在帕库的拉措辛措迎接了他，当他到达吉普时，受到了很好的接待。他建立了一个良好的佛法学院一个月。在月亮上半月的第十天，在勇士欢庆的会供轮的行列中，乔色对喇嘛玛尔巴说：喇嘛，您以前被我们父子很好地接待过，现在也将如此。今天，在这个会供的行列中，请唱一首以前从未用语言表达过，并且在语言和意义上都融合在一起的歌。我回答说，前几天春天，我从尼泊尔的中心地带沿着一条温暖的道路来到一个地方，那里有一个叫做里肖卡拉的偏远城市，叫做肖甘，我在那里呆了几天。一天晚上，我梦见一位具有种姓标志的婆罗门女孩，她对我说，带我去南方吉祥山，然后她带走了我。我做了一个梦，就像真正见到了一位伟大的婆罗门。那时，我心中没有想到的
English
You are the Lama, that is enough. Take on the burden later, do not be discouraged. This self-mind wish-fulfilling jewel, do not easily entrust it to the water, guard it with caution and without distraction. All wishes will be fulfilled. After saying this, he gladly accepted many words of loving-kindness, and vowed to return to the master's presence again, and then returned to Tibet. After that, Lord Marpa set out for Tibet, and in a city on the border of Nepal and Tibet called Li Sho Kara, a place called Shogam, he had to stay for a few days. In the last night's dream, a dakini lifted him up in a palanquin and took him to the Southern Glorious Mountain, where he met the great Brahmin Saraha, and his body, speech, and mind were blessed. He was given the essential meaning of the Dharma, the symbolic meaning of the Great Seal. His body experienced uncontaminated bliss, and unperverted realization arose in his mind, and he dreamed an immeasurable joy. Even after waking up, he still remembered the words, and with joy, he went to Mangyul, and taught the Dharma and stayed for about two months in Langpo Khar. When the son of Lokya Josay of Tsang Gyeryi passed away, the prince who inherited the throne heard of this, and sent someone to Kyidrong to invite him. He agreed to go, and set a time. He was greeted at Lhatso Sinmo of Palku, and when he arrived at Gyeryi, he was well received. He established a good Dharma school for a month. On the tenth day of the waxing moon, in the row of the Ganachakra of the Heroes' Feast, Josay said to Lama Marpa: Lama, you have been well received by us father and son before, and will be again now. Today, in this row of the gathering, please sing a song that has never been expressed in words before, and is integrated in word and meaning. I replied, a few days ago in spring, I came from the heart of Nepal along a warm road to a place where there was a remote city called Li Sho Kara, called Shogam, where I stayed for a few days. One night, I dreamed of a Brahmin girl with the marks of lineage, who said to me, take me to the Southern Glorious Mountain, and then she took me away. I had a dream as if I had actually met a great Brahmin. At that time, I did not think of
Chinese
意义的解释。婆罗门大士的口中听闻了这样的话语，如同大鹏展翅翱翔的声音，将心意贯注其中，唱出了这首多哈金刚之歌。 顶礼！今日吉祥之佳日，殊胜之时十斋日，勇士欢庆之聚会中，具不变誓言之子，您诵读者嘉乔之子呈献此歌，前所未闻之歌声。我于漫长道路跋涉，身体疲惫不堪，无暇顾及，歌声不悦耳动听，词句组合亦不精巧，然因无有比友更重者，故不回避颜面，歌唱前所未闻之奇妙意义，婆罗门之意愿。您诸位所居之显密，请静心聆听，铭记于心。昨日正值春季末月，从尼泊尔腹地升起，在温暖的道路痕迹上，尼泊尔灵嘎的肖冈山，在贱民之城中，因语言不通，相见困难，招待不周，藏人受困。我亦无奈停留数日。一日黄昏，梦中出现，具有种姓标志，身着梵线，两位美丽的婆罗门女子，略带微笑，斜视着我，来到我的面前，说必须前往南方吉祥山。我说我以前从未去过，也不认识不熟悉的路。两位女子说，您无需费力，我们会背着您。于是将我安置在丝绸抬椅上，如撑伞般抬升至空中，如闪电般瞬间，便到达了南方吉祥山。在巴克沙树的阴凉下，在提拉罗的座垫上，尊贵的婆罗门大士萨拉哈，容光焕发，前所未见，两位妃女侍立左右，身上装饰着尸陀林的装束，面带喜悦的笑容，说道：孩子，你安好吗？我因见到上师而欣喜若狂，身体汗毛竖立，泪流满面，绕行七圈，行大礼，将双足置于头顶，祈祷道：父亲，请您慈悲垂怜。
English
Meaning of the Explanation. Having heard such words from the mouth of the great Brahmin, like the sound of a great Garuda soaring with outstretched wings, focusing the mind on the essential point, this Doha Vajra song was sung. Homage! On this auspicious and excellent day, the tenth day of a special time, in the assembly of heroes' celebration, a son with unchanging vows, you, the reciter, son of Kya Jo, present this song, a song unheard of before. I have traveled a long and arduous road, my body is exhausted, and I am overwhelmed. The song is not pleasing or melodious, and the composition of words is not skillful. However, since there is no one more important than you, friend, I do not turn away my face. I sing the wonderful meaning unheard of before, the intention of the Brahmin. All of you who reside in the Sutras and Tantras, please listen attentively and keep it in your hearts. Yesterday, it was the last month of spring, rising from the heart of Nepal, on the trace of the warm road, the Shogam mountain of Ling in Nepal, in the city of the outcastes, due to language barriers and difficulties in meeting, the Tibetans were troubled by poor hospitality. I also stayed for a few days involuntarily. One evening, in a dream, there appeared two beautiful Brahmin girls with caste marks and wearing the sacred thread, smiling slightly and looking askance, coming to me and saying that I must go to the Southern Auspicious Mountain. I said that I had never been there before, and I did not know the unfamiliar road. The two girls said, "You do not need to exert yourself. We will carry you on our shoulders." Then they placed me on a silk palanquin, lifted me into the sky like an umbrella, and in an instant, like a flash of lightning, I arrived at the Southern Auspicious Mountain. In the cool shade of the Paksha tree, on the Tilaro cushion, the noble Brahmin great master Sarahah, with a radiance never seen before, with two consorts attending on either side, adorned with charnel ground ornaments on his body, with a joyful and smiling face, said, "Child, are you well?" Overjoyed to see the master, I could not bear it, the hairs on my body stood on end, and tears flowed. I circumambulated seven times, prostrated, placed my feet on my head, and prayed, "Father, please have compassion."