Tibetan
ལ་ཏ་གང་པོ་དེའི་ཕྱེད་སང་རེས་ཀྱི་ཐེས་སུ་བཞག ཕྱེད་ད་ལོའི་བརྒྱགས་མཛད་དེ། ལྷ་བཤོས་ དང་གཏོར་མ་རྣམས་མ་ཆག་པར་མཛད། ལྷ་བཤོས་བྲ་བའི་རྣ་ཅོག་ཙམ། གུང་གཏོར་ལུག་རིལ་ཙམ། བརྒྱ་རྩ་བྲ་རིལ་ཙམ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཏོར་ཆུ་སྐྱ་ཙམ་ལ་སྐྱོ་ཚའི་གདན་བྱས་པས་དེའི་ལོ་ལས་སྐྱིད་པ་ཡོང་མ་མྱོང་གསུངས། ཉི་ཤུ་ལྔའི་མཆོད་པ་ནམ་བྱུང་ལ་བུར་དཀར་རྡོག་པོ་གཅིག་ཡོད་པ་ཏིང་ཆུང་ཞིག་ཡོད་པའི་ནང་དུ་སྦྱངས་ཤིང་བདེ་མཆོག་གི་སྒྲུབ་མཆོད་རྒྱས་པ་རེ་མཛད་པས་ཡིད་ཚིམ་པ་རེ་བྱུང་གསུངས། དེའི་དུས་སུ་གཉན་ཆེན་པོ་ཐང་ལྷ་སྔགས་པ་གཞོན་ནུའི་ཆ་བྱད་ཅན། ཇོ་མོ་རྡོ་རྗེ་ཀུན་གྲགས་མ་ཡང་བཙད་པོའི་བུ་མོའི་ཆ་བྱད་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལ་མཚོ་སྨན་དང་ཡུལ་ལྷའི་ཚོགས་མང་པོས་བསྐོར་ནས་སྐབས་སྐབས་སུ་ཆོས་ཉན་པ་དང་མགུར་ཉན་པ་ལ་ཡོང་ངོ་། །ལར་ལྷ་འདྲེ་ཀུན་མགུར་ལ་དགའ་བས་མགུར་བྱེད་རེས་ཀྱིས་འཚོགས་ཅིང་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་ན་གླུ་ལོང་ཡང་ན་ཆོས་ཤོད་ཟེར། ཆོས་བཤད་མགུར་ཡང་མང་དུ་གསུངས་སོ། །ཉིན་ཅིག་གཟིགས་མོ་ལ་བྱོན་པས་ཕར་ཁར་ཉ་པས་ཉའི་ཕུང་པོ་དང་ཉ་གཅལ་དུ་བཀྲམ་པ་གཟིགས་ནས་སྙིང་རྗེ་བདུན་གྱི་མགུར་ཡང་གསུངས། དེ་ནས་དེའི་ཕྱི་ལོ་དེ་ཕྱི་དོ་ལ་འབྲི་སྟག་པའི་རི་པ་ཡོད་པ་རྣམས་ན་རེ། ན་ཉིན་འབྲུག་པའི་བཙུན་ཆུང་གཅིག་བརྒྱགས་མེད་པར་སེ་མོ་དོ་ལ་སོང་ཡོད་པ་དེ་ཤིའམ་མ་ཤི་ལྟ་ཟེར་གཉིས་ཀྱིིས་ལྟར་ཕྱིན་པས། ཆོས་རྗེ་སྒྲུབ་ཁང་ཕུག་ན་གསོལ་བ་ འདེབས་པའི་སྐད་ཚོར་ནས་སྨྱོ་ནས་ཡོད་པ་འདུག་ཟེར་ཞིང་ཕྱིན་པས། ཆོས་རྗེ་ནི་ཕྱེ་གལ་ཏ་གང་པོ་དེའི་ཕྱེད་ལས་མ་ཟད་པར་འདུག་སྐུ་མདངས་རྒྱས་ཤིང་ཐུགས་དམ་འཕེལ་བར་མཐོང་ནས་དད་ཅིང་ཡ་མཚན་པར་གྱུར། ད་ཕྱི་དོ་ལ་གཤེགས་པར་ཞུ་ཞུས་པས། ད་དུང་ཕྱེ་གལ་ཏ་ཕྱེད་ཡོད་པས་འདི་ཀ་རང་དུ་སྡོད་པ་ཡིན་གསུང་ལོ་ཧྲིལ་པོ་གཅིག་བཞུགས། དེ་ནས་དགུན་མཚོ་ལ་དར་ཆགས་དུས་ཞྭ་མོ་དོ་ལ་འབྱོན་དགོངས་པ་ལ་གཞི་བདག་མོས་སྡིག་པ་རྭ་ཅན་དུ་བྱས་ནས་རྭ་གཅིག་ཡ་ཐེམ་ལ་བརྒྱབས་རྭ་གཅིག་མ་ཐེམ་ལ་བརྒྱབས་ནས་བཀག་པ་ལ་བློ་ལས་འདས་ཚུལ་ཐག་ཆོད་དགུའི་མགུར་གསུངས་པས་བུ་མོའི་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ཕྱག་བཙལ་ནས་ཁྱེད་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཐོ་འཚམས་པ་མ་ལགས་ཐེགས་པ་ལ་མ་དགའ་བ་ཡིན། ད་ཁྱེད་ལ་བཤོལ་ཐེབས་པར་མི་འདུག །ཞྭ་མོ་དོར་བཞུགས་དུས་ཞབས་ཏོག་སྒྲུབ་ཟེར་མི་སྣང་བར་སོང་། དེ་ནས་ཆོས་རྗེ་ཞྭ་མོ་དོར་བྱོན་ནས་བཞུགས་པ་ལས། དུས་ནམ་ཞིག་ན་ཡབ་ཡུམ་
Chinese
那个大麦粉的一半留作明年的口粮，一半作为今年的食物，供奉神馐和朵玛没有中断。神馐有豌豆大小的耳朵那么多，贡朵玛有羊羔那么大，百零朵玛有豌豆粒那么大。那些朵玛的供水只有一点点，以苦荞为底座，说自从那年以后，没有比那更快乐的了。每当二十五供养的时候，就将一个白糖块放在一个小碗里融化，做一次盛大的胜乐金刚的修行供养，说每次都感到心满意足。那时，念青唐古拉大神化作年轻咒师的模样，觉姆多吉昆扎玛也化作赞普的女儿的模样，被海神和地方神的众多眷属围绕着，时不时地来听法和听歌。一般来说，所有的神鬼都喜欢歌，所以轮流唱歌聚会，瑜伽士要么唱歌，要么当乞丐，要么说法。也说了许多说法歌。一天，他去观光，看到远处渔夫们把成堆的鱼和鱼摊开，说了七悲悯之歌。之后，第二年，后藏日托巴的修行者们说：前几天，有个不带食物的竹巴小僧去了色莫多，去看看他是死了还是没死。他们两个就去看了。听到法王在修行洞里祈祷的声音，说他疯了，就走了过去。法王只吃了一半的大麦粉，脸色红润，修行增进，看到后，他们生起了信心，感到惊讶。他们请求说：现在请您去后藏吧。他说：现在还有一半的大麦粉，所以我就住在这里。就这样住了一整年。之后，冬天湖面结冰的时候，他打算去夏莫多，地主魔女化作有角的罪人，一个角放在上门框上，一个角放在下门框上，阻止了他，说了超越认知的九种确定之歌，化作一个二十岁的女孩，向他顶礼，说：从心底里对您表示歉意，不是不喜欢您离开，现在您不能被劝阻了。在夏莫多居住的时候，消失不见地说要提供服务。之后，法王去了夏莫多居住，不知何时，父母
English
Half of that barley flour was kept as rations for next year, and half was used as food for this year, so the offering of deity food and torma was not interrupted. The deity food was about the size of a pea's ear, the central torma was about the size of a lamb, and the hundred-offering torma was about the size of a pea. The water for those tormas was just a little, and it was based on buckwheat, so he said that since that year, there had never been a happier one. Whenever the twenty-fifth offering came, a piece of white sugar was melted in a small bowl, and a grand Chakrasamvara practice offering was made, and he said that each time he felt satisfied. At that time, the great Nyenchen Thanglha appeared as a young mantra practitioner, and Jomo Dorje Kundrakma also appeared as the daughter of a king, surrounded by a large retinue of sea goddesses and local deities, and they would come to listen to the Dharma and songs from time to time. In general, all gods and demons like songs, so they gather in turns to sing, and the yogi either sings, or begs, or preaches the Dharma. He also spoke many Dharma-teaching songs. One day, when he went sightseeing, he saw fishermen spreading out piles of fish and fish stalls in the distance, and he also spoke the song of seven compassions. After that, the next year, the hermits of Drigung and Taglung in Tsang said, "A few days ago, a young Drukpa monk went to Semodo without food, let's go see if he is dead or alive." So the two of them went to see. Hearing the sound of the Dharma Lord praying in the practice cave, they said he was crazy and went over. The Dharma Lord had only eaten half of the barley flour, his complexion was radiant, and his practice was increasing, and seeing this, they developed faith and were amazed. They requested, "Now please go to Tsang." He said, "Now there is still half of the barley flour, so I will stay here." He stayed there for a whole year. After that, when the lake froze in winter, he intended to go to Shamodo, but the earth-owner demoness transformed into a horned sinner, with one horn placed on the upper door frame and one horn placed on the lower door frame, blocking him. He spoke the song of nine certainties that transcended cognition, transformed into a twenty-year-old girl, prostrated to him, and said, "I sincerely apologize to you, it's not that I don't want you to leave, but now you cannot be dissuaded. When you stay in Shamodo, I will disappear and say that I will provide service." After that, the Dharma Lord went to Shamodo and stayed there. At some point, his parents