Tibetan
ང་གིས་ཉིན་གཅིག་ཀྱང་ཚེ་མི་ཐོན་པར་འདུག་པས་ཁྱེད་ཀྱང་བསོད་སྙོམས་དུམ་པ་རེ་མཛད་ན་ཞུས་པས། ངས་སྐྱབས་འགྲོ་དུམ་པ་རེ་ཨེ་ཡོང་བསམ་བསོད་སྙོམས་བྱེད་ཐབས་མེད་བྱས་པས་སྲིང་མོས་འོ་ན་ཅུག་དྲག་བསམས་ནས་ཡི་མུག་ཕྱོད་དེ་བ་ཞིག་ལ་ཡུལ་དུ་སྤྲང་བ་ལ་སོང་སྟེ། ཕུ་རྒྱུག་མདའ་རྒྱུག་བྱས་པས་སྤྲང་ཕྱེ་དུམ་པ་ཞིག་རྙེད་པ་དེ་ཁྱེར་ནས་ཡོངས་པས། ན་བཟའ་མེད་པར་སྔོ་ཧྲང་ཧྲང་འདུག་པ་ང་སྲིང་མོ་ཡིན་པ་ལ་ངོ་ཚ་ཡང་མི་ཤེས་པར་འདུག །ད་མིའི་མིང་མི་འདུག་བྱས་པས། རྗེ་བཙུན་གྱིས་མགུར་འདི་གསུངས་སོ།། ༈ རྗེ་བླ་མ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྤྲང་རི་ཁྲོད་ཟིན་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ངས་རྟག་ཏུ་མི་ཡུལ་འགྲིམ་འགྲིམ་ནས། །རང་ཡུལ་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །གཅིག་པུར་རི་ཁྲོད་འགྲིམ་འགྲིམ་ནས། །གྲོང་ཡུལ་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །སྤྲ་སྤྲེེའུའི་ཡང་རྩལ་བལྟས་བལྟས་ནས། །བེའུ་ལུག་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །བླ་མ་སྤྱི་བོར་བསྒོམས་བསྒོམས་ནས། །གཉེན་འདུན་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །ལྷ་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱས་བྱས་ནས། །མི་ཆོས་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །ལུས་ ལ་གཏུམ་མོ་སྦར་སྦར་ནས། །ལུས་གོས་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །ཟས་སུ་ཏིང་འཛིན་ཟོས་ཟོས་ནས། །ཤ་ཆང་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་བསྒོམས་བསྒོམས་ནས། །སྤྲོས་བཅས་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བསྒོམས་བསྒོམས་ནས། །རྣམ་རྟོག་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །མེ་ལྕགས་རྣོན་པོ་བཟུང་བཟུང་ནས། །ཁྱིམ་མཚེས་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །སེམས་ལ་གང་བྱུང་བྱས་བྱས་ནས། །སྦ་གསང་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །གཅིག་པུར་བག་ཡང་སྤྱད་སྤྱད་ནས། །ངོ་ཚ་ངང་གིས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །འཇིག་རྟེན་སོ་ནམ་དུག་གི་རྫོང་། །རྫོང་དེ་ལས་རྣལ་འབྱོར་ཐར་ཐར་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་པས་སྲིང་མོས་ཡང་སྤྲང་དུ་སོང་བའི་ལམ་ཁ་ན་བླ་མ་བ་རི་ལོ་ཙཱ་བ་བྱ་བ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཐབ་དང་རྟ་དང་བེར་ཐུལ་དང་གདུགས་བསྐོར་ཀྱིན་ཆོས་གསུངས་པའི་ཚོགས་གྲལ་དུ་སོང་བས་མིའི་ཆོས་པ་ལ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོང་བ་ཡིན། ངའི་མིང་པོ་ཚེ་མ་ཕྱིད་པའི་ཆོས་པས་ཅི་ཡོང་བསམ་པ་བྱུང་ནས། ཕུ་རྒྱུག་མདའ་རྒྱུག་བྱས་པས་རུ་བའི་མཚེར་རྙིང་ནས་བལ་དུག་ དང་ཁྱི་སྤུ་དང་ར་བལ་རྣམས་ལ་བྱས་པའི་སྣམ་བུ་སྲེ་བོ་ཞིག་རྙེད་པ་ཁྱེར་ནས་རྗེ་བཙུན་ལ་ཕུལ་ཏེ། མིའི་ཆོས་པ་བླ་མ་བ་རི་ལོ་ཙཱ་བ་འདྲ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། མིང་པོའི་ཆོས་འདིས་ཅང་མི་ཡོང་བས་སྣམ་བུ་འདི་གོས་ཤིག་གྱིས་དང་བླ་མ་བ་རི་བ
Chinese
我（米拉日巴）觉得一天也活不下去了，请你也做些布施吧。我想着能不能得到一点皈依的功德，却没办法做布施，妹妹心想，那怎么办好呢？于是非常厌烦地到村里去乞讨。到处搜寻，找到了一点乞讨来的面粉，就带回来了。看到我没有衣服，光着身子，她也不觉得我是她妹妹而感到羞耻。现在不像个人了，这样说着。尊者（米拉日巴）唱了这首歌：向至尊上师们顶礼！祈请加持我能证悟苦行山洞！我总是往来于人间，不知不觉忘记了自己的家乡。独自在山洞中修行，不知不觉忘记了村庄。看着猴子的各种把戏，不知不觉忘记了小牛和羊羔。将上师观在头顶，不知不觉忘记了亲戚朋友。心中想着佛法，不知不觉忘记了人间的习俗。身上燃烧拙火，不知不觉忘记了衣服。食物是禅定，不知不觉忘记了肉和酒。修习光明双运，不知不觉忘记了戏论。修习无分别智慧，不知不觉忘记了分别念。拿着锋利的铁器，不知不觉忘记了邻居。心中随心所欲，不知不觉忘记了秘密和隐藏。独自一人随意而行，不知不觉忘记了羞耻。世间耕作是毒药之城，从那座城中，瑜伽士得以解脱。这样唱着，妹妹又去乞讨，在路上遇到了名叫瓦日洛扎瓦的上师，他拥有财富、炉灶、马匹、毛毯和伞盖，正在说法。妹妹心想，人间的修行者就是这样的，我的哥哥这样没有财产的修行者能有什么用呢？于是四处搜寻，从旧的羊毛堆里找到了一块掺杂着羊毛灰尘、狗毛和山羊毛的粗布，拿着它献给尊者（米拉日巴），说：需要像瓦日洛扎瓦上师那样的人间的修行者，哥哥你的修行没有什么用，这块粗布你做件衣服穿吧，像瓦日巴
English
I (Milarepa) felt that I couldn't live even for a day, so I asked you to make some offerings. I was thinking about whether I could get some merit from taking refuge, but I couldn't make offerings. My sister thought, what should I do? So she went to the village to beg with great aversion. After searching everywhere, she found some begged flour and brought it back. Seeing that I had no clothes and was naked, she didn't even feel ashamed that I was her sister. Now I don't look like a person anymore, she said. Then the venerable one (Milarepa) sang this song: I prostrate to the supreme gurus! Please bless me to realize the hermitage of asceticism! I always travel in the human world, and unconsciously forget my hometown. Practicing alone in the mountain cave, I unconsciously forget the village. Watching the various tricks of the monkeys, I unconsciously forget the calves and lambs. Meditating on the guru on the crown of my head, I unconsciously forget relatives and friends. Thinking of the Dharma in my heart, I unconsciously forget the customs of the human world. Burning inner heat on my body, I unconsciously forget clothes. Food is meditation, I unconsciously forget meat and wine. Practicing clear light union, I unconsciously forget elaboration. Practicing non-discriminating wisdom, I unconsciously forget discriminating thoughts. Holding sharp iron tools, I unconsciously forget the neighbors. Doing whatever comes to mind, I unconsciously forget secrets and hiding. Living alone and freely, I unconsciously forget shame. The world's farming is a city of poison, and from that city, the yogi is liberated. As she sang, the sister went begging again, and on the way she met a guru named Bari Lotsawa, who had wealth, stoves, horses, blankets, and umbrellas, and was teaching the Dharma. The sister thought, this is what human practitioners are like, what use is my brother, who is a practitioner without property? So she searched around and found a piece of coarse cloth mixed with wool dust, dog hair, and goat hair from an old wool pile, and took it to offer to the venerable one (Milarepa), saying: We need a human practitioner like Guru Bari Lotsawa, your practice is of no use, make this coarse cloth into a garment and wear it, like Bariwa.
Tibetan
འི་ཉེ་གནས་ལ་འགྲོ་ཞུས་པས་ལན་དུ་མགུར་འདི་གསུངས་སོ།། ༈ རྗེ་བླ་མའི་སྐུ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །སྤྲང་རི་ཁྲོད་ཐུབ་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །གདུགས་ཡ་ཐོག་གསེར་གྱི་བུམ་ཆུང་དང་གཅིག །མ་ཐོག་དར་གྱི་ཤམ་བུ་དང་གཉིས། །བར་ན་རྨ་བྱའི་ལྡིང་ཁང་དང་གསུམ། །ཚོན་རྩི་སྣ་ལྔའི་གདུགས་རྩིབས་དང་བཞི། །འདི་བཞི་སྐོར་ན་འ་འབུས་ཀྱང་འཁོར་ཚོད་དུ་གདའ་སྟེ། །དེ་བས་ཀྱང་བློ་ཆོས་བརྒྱད་སྤངས་ན་དགེ །བློ་ཆོས་བརྒྱད་སྤོངས་ཤིག་པེ་ཏ་མ། །གྲོང་ལྟག་གི་དགོན་ཆུང་ཁྲ་མོ་དང་གཅིག །སྟོན་ཆུང་གསར་པའི་བཤད་པ་དང་གཉིས། །ཡུ་མར་ཇ་ཡི་ཐབ་ཁ་དང་གསུམ། །བཙུན་ཆུང་གཞོན་པའི་ལག་བདེ་དང་བཞི། །འདི་བཞི་བསྐྱངས་ན་འ་འབུས་ཀྱང་འཁྱོར་ཚོད་དུ་གདའ་སྟེ། །དེ་བས་ཀྱང་བློ་ ཆོས་བརྒྱད་སྤངས་ན་དགེ །བློ་ཆོས་བརྒྱད་སྤོངས་ཤིག་པེ་ཏ་མ། །རག་དུང་སེར་པོ་ལྕགས་ཀྱི་ཁ་རྒྱན་དང་གཅིག །དེ་ལ་མཛེས་པའི་འཕུར་ལྕེ་དང་གཉིས། །ལྕེ་དབུགས་རྐན་གསུམ་འཛོམ་པའི་དུང་མཁན་དང་གསུམ། །མགོ་ནག་མི་ཡི་འདུ་འཛི་དང་བཞི། །འདི་བཞི་བསྒྲུབས་ན་འ་འབུས་ཀྱང་འགྲུབ་ཚོད་དུ་གདའ་སྟེ། །དེ་བས་ཀྱང་བློ་ཆོས་བརྒྱད་སྤངས་ན་དགེ །བློ་ཆོས་བརྒྱད་སྤོངས་ཤིག་པེ་ཏ་མ། །རྟ་ན་ཕྲན་གྱི་མགོ་འཕངས་མཐོ་དང་གཅིག །དེ་ལ་མཛེས་པའི་དར་གདན་དང་གཉིས། །སེང་ལྡེང་ཆུ་རིས་ཀྱི་སྒ་ཁྲ་དང་གསུམ། །མདོ་མང་ལྕགས་ཀྱི་གློ་ནན་དང་བཞི། །འདི་བཞི་བཙལ་ན་འ་འབུས་ཀྱང་རྙེད་ཚོད་དུ་གདའ་སྟེ། །དེ་བས་ཀྱང་བློ་ཆོས་བརྒྱད་སྤངས་ན་དགེ །བློ་ཆོས་བརྒྱད་སྤོངས་ཤིག་པེ་ཏ་མ། །མ་ཇོ་སྒོམ་མའི་ཚོགས་དཔོན་དང་གཅིག །མོ་བོན་རྩིས་གསུམ་གྱི་གྲོང་ཆོག་དང་གཉིས། །ཁ་ཟ་འདོད་འབྲུ་བའི་ཚོགས་འཁོར་དང་གསུམ། །ཉ་མ་མགོ་སྐོར་ གྱི་གླུ་ཆུང་དང་བཞི། །འདི་བཞི་བསྐོར་ན་འ་འབུས་ཀྱང་འཁོར་ཚོད་དུ་གདའ་སྟེ། །དེ་བས་ཀྱང་བློ་ཆོས་བརྒྱད་སྤངས་ན་དགེ །བློ་ཆོས་བརྒྱད་སྤོངས་ཤིག་པེ་ཏ་མ། །ས་མཁར་མཐོན་པོའི་བདག་པོ་དང་གཅིག །ཞིང་ལྷུ་མོ་འཕྲེད་ལ་རྨོ་བ་དང་གཉིས། །ཕ་སྤུན་མཉམ་གཉིས་ཀྱི་འགྲན་ཟླ་དང་གསུམ། །བཤེས་ཉེ་དུ་འབྲེལ་བའི་གདུང་སེམས་དང་བཞི། །འདི་བཞི་བྱས་ན་འ་འབུས་ཀྱང་ཡོང་ཚོད་དུ་གདའ་སྟེ། །དེ་བས་ཀྱང་བློ་ཆོས་བརྒྱད་སྤངས་ན་དགེ །བློ་ཆོས་བརྒྱད་སྤོངས་ཤིག་པེ་ཏ་མ། །གཉེན་ཉེ་དུའི་གདུང་བ་སེམས་ལ་གཟན། །ཕ་བླ་མའི་ཉེ་གནས་དགེ་སྦྱོར་སྤུར། །ཆོས་ལོང་ཡོད་ཀྱིས་ཕྱི་བཤོལ་ལག་སྟོང་འགྲོ། །ཁྱོད་པེ་ཏ་ཨ་ལྕམ་སྤྲང་དུ་སོ
Chinese
当他的侍者请求时，他唱了这首歌作为回应。 祈请至尊上师之身， 加持我能忍受在僻静处修行。 伞顶上的金制小瓶为一， 伞下的丝绸裙边为二， 中间的孔雀飞翔之所为三， 五彩颜料绘制的伞骨为四。 如果围绕这四者，连苍蝇也能飞舞， 因此，舍弃八法更为吉祥。 舍弃八法吧，贝达玛！ 村后的彩色小寺庙为一， 新来的年轻讲师的说法为二， 酥油茶的炉灶为三， 年轻僧人的手艺为四。 如果守护这四者，连苍蝇也能勉强维持， 因此，舍弃八法更为吉祥。 舍弃八法吧，贝达玛！ 镶有铁饰的黄色海螺为一， 其上美丽的飘带为二， 舌、气、颚三者俱全的海螺匠为三， 众多黑头人的喧嚣为四。 如果成就这四者，连苍蝇也能勉强成功， 因此，舍弃八法更为吉祥。 舍弃八法吧，贝达玛！ 矮种马高昂的头为一， 其上美丽的丝绸垫为二， 松石水纹的鞍鞯为三， 众多铁制的胸甲为四。 如果寻找这四者，连苍蝇也能勉强找到， 因此，舍弃八法更为吉祥。 舍弃八法吧，贝达玛！ 女施主修行者的集会首领为一， 占卜师、苯教徒、算命先生的三种村落仪式为二， 吃喝玩乐求财的聚会为三， 骗人的小调为四。 如果围绕这四者，连苍蝇也能勉强飞舞， 因此，舍弃八法更为吉祥。 舍弃八法吧，贝达玛！ 高大土堡的主人为一， 横向耕作细长田地的为二， 父辈兄弟间的竞争对手为三， 亲友眷属间的同情心为四。 如果做了这四者，连苍蝇也能勉强到来， 因此，舍弃八法更为吉祥。 舍弃八法吧，贝达玛！ 亲戚眷属的痛苦铭记于心， 上师的侍者积累善业， 有闲暇的修行者以拖延为借口，空手而归， 你，贝达阿姨，去当乞丐吧！
English
When his attendant requested, he sang this song in response. I pray to the body of the supreme Lama, Bless me to endure practicing in solitude. The golden small vase on top of the umbrella is one, The silk fringe under the umbrella is two, The peacock's flying place in the middle is three, The umbrella ribs painted with five colors are four. If one revolves around these four, even a fly can fly, Therefore, it is more auspicious to abandon the eight worldly concerns. Abandon the eight worldly concerns, Petama! The colorful small temple behind the village is one, The teachings of the newly arrived young lecturer are two, The butter tea stove is three, The skill of the young monk is four. If one protects these four, even a fly can barely manage, Therefore, it is more auspicious to abandon the eight worldly concerns. Abandon the eight worldly concerns, Petama! The yellow conch shell inlaid with iron ornaments is one, The beautiful streamer on it is two, The conch shell maker who has tongue, breath, and palate is three, The clamor of many black-headed people is four. If one accomplishes these four, even a fly can barely succeed, Therefore, it is more auspicious to abandon the eight worldly concerns. Abandon the eight worldly concerns, Petama! The pony's raised head is one, The beautiful silk cushion on it is two, The turquoise water-patterned saddle blanket is three, The many iron breastplates are four. If one seeks these four, even a fly can barely find them, Therefore, it is more auspicious to abandon the eight worldly concerns. Abandon the eight worldly concerns, Petama! The leader of the assembly of female benefactors and practitioners is one, The three village rituals of diviners, Bonpos, and astrologers are two, The gathering for eating, drinking, and seeking wealth is three, The deceptive little song is four. If one revolves around these four, even a fly can barely fly, Therefore, it is more auspicious to abandon the eight worldly concerns. Abandon the eight worldly concerns, Petama! The owner of the tall earthen fortress is one, The one who plows the long, narrow fields horizontally is two, The rivals among paternal brothers are three, The compassion among relatives and friends is four. If one does these four, even a fly can barely arrive, Therefore, it is more auspicious to abandon the eight worldly concerns. Abandon the eight worldly concerns, Petama! Keep the suffering of relatives and friends in mind, The attendant of the Lama accumulates virtuous deeds, The practitioner with leisure makes excuses and returns empty-handed, You, Aunt Peta, go and be a beggar!