Tibetan
ས་པ་རྣམས་བཀུག་ནས་པཎ་ཆེན་ནཱ་རོ་པ་ལ། གཏང་རག་དང་དགའ་སྟོན་དུ་ཚོགས་མཆོད་ཕུལ་བའི་གྲལ་དུ་མར་པའི་ཐུགས་དགོངས་ལ། ཡང་བོད་ནས་རྒྱ་གར་དུ་འོངས་པའི་དོན་ལ་བླ་མ་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པ་བརྙེས་པ་མང་པོ་དང་མཇལ། རྒྱུད་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་མང་པོ་ཐོབ་ཅིང་སློབ་གཉེར་བྱས། སྒྲ་སྐད་ལོ་ཙཱ་ནི་མཁས་པའི་ཚད་དུ་ཤེས། ཉམས་དང་རྟོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས། ད་བར་ཆད་མེད་པར་བོད་དུ་ལོག་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་དུས་དེ་རིང་ལས་དགའ་བ་མི་ཡོང་དགོངས་ནས་མགུར་ཆེན་བརྒྱད་ཀྱི་ཐོག་མ་དཔལ་ནཱ་རོ་པའི་དྲུང་དུ་དབྱངས་རིང་ཏམྦུ་རའི་ཁོང་རྒྱུད་ཀྱི་སྐད་ལ་རྟ་དྲངས་ཏེ། །རྟོགས་པ་འདི་མགུར་དུ་ཕུལ་བ་ལགས་སོ།། ༈ རྗེ་མཚན་ལྡན་གྱི་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ། །ཁྱེད་སྔོན་སྦྱངས་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་ཕྱིར། །སྤྲུལ་སྐུ་ཏཻ་ལོ་དངོས་དང་མཇལ། །སྤང་དཀའ་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ། །ཁྱད་དུ་བསད་པ་བཅུ་གཉིས་མཛད། །དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་ཐུགས་དམ་དེས། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་བདེན་པ་གཟིགས། །ཤྲཱི་ཛྙ་ན་སིདྡྷིའི་ཞབས་ལ་འདུད། །སྒྲ་སྒྱུར་བོད་ཀྱི་བན་ཆུང་ང་། །སྦྱངས་པ་སྔ་མའི་ལས་འབྲེལ་གྱིས། །ནཱ་རོ་པཎཱ་ཆེན་ཁྱེད་དང་མཇལ། །རྒྱུད་ཟབ་མོར་གྲགས་པའི་དགྱེས་རྡོར་བསླབས། །སྙིང་པོ་མ་ཧཱ་མཱ་ཡཱ་གནང་། །ཡང་སྙིང་བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོ་ཞུས། །ལར་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཡི་ ཁོང་སྙིང་ཕྱུང་། །མ་སྐལ་བ་བཟང་མོས་རྗེས་གནང་པའི། །བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའི། །དབང་བཞིའི་དོན་ལ་ངོ་སྤྲོད་མཛད། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་སྐྱེས། །ཞག་བདུན་བར་དུ་བརྟན་པ་ཐོབ། །སྲོག་རྩོལ་འཕོ་བ་ཉི་ཟླ་གཉིས། །གཡོ་མེད་ནམ་མཁའི་ཁྱིམ་དུ་ཚུད། །རང་བྱུང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཉམས། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཁོང་ནས་ཤར། བག་ཆགས་གཉིས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་དེ། །འོད་གསལ་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་རྟོགས། །ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་གཟུང་འཛིན་གཉིས། །སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་ཐིམ། །ཕྱི་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་འཁྲུལ་འཁོར་འདི། །སྐྱེ་མེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རྟོགས། །ནང་འཛིན་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་འདི། །སྔོན་ཆད་མཛའ་བོ་ཕྲད་པ་བཞིན། །སེམས་ཉིད་རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས། །ལྐུགས་པས་རྨི་ལམ་རྨིས་པ་བཞིན། །བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཉམས་ཤིག་ཤར། །གཞོན་ནུས་བདེ་བ་མྱོང་བ་བཞིན། །སྨྲ་རུ་མེད་པའི་དོན་གཅིག་རྟོགས། །རྗེ་སྐུ་དྲིན་ཆེའོ་ནཱ་རོ་ པ། །སྔར་ཡང་དབང་བསྐུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས། །ད་དུང་སྐུ་དྲིན་བསྐྱང་དུ་གསོལ། །ཞེས་རྟོགས་པ་ཕུལ་བས་པཎ་ཆེན་ནཱ
Chinese
召集众人后，为了庆祝和酬谢班禅那若巴，在会供的行列中，玛尔巴心中想：我又为了从藏地来到印度，拜见了许多精通且证悟的喇嘛。 获得了许多包括注释在内的续部，并进行了学习。精通梵语和翻译，达到了精通的程度。证悟和体验没有颠倒地在相续中生起。现在我将毫无阻碍地返回藏地，想到没有比今天更快乐的时候了，于是在八大金刚歌之首，在尊贵的那若巴面前，用悠扬的音调，像弹奏坦布拉的琴弦一样，唱出了这首证悟之歌。 顶礼具名上师仁波切！您为了往昔修习积累的福德，见到了真实化身帝洛巴。对于难以舍弃的轮回痛苦，您做出了十二种殊胜的克服。凭借着精进修行的誓愿，您刹那间证悟了真谛。顶礼吉祥智慧成就者之足。我，翻译藏地的年轻僧人，凭借着往昔修习的业缘，与班禅那若巴您相遇。学习了被称为甚深续部的喜金刚，赐予了精华大幻化网，又请求了精华胜乐轮。总而言之，提取了四部续部的 精华。对于具足善缘的弟子给予了随许，加持的流水不断绝，对四灌顶的意义进行了介绍，生起了无漏的禅定，七日之间获得了稳固。命勤迁识如日月，进入了无动摇的虚空之家。自生俱生的体验，乐明无念从心中升起。两种习气的迷乱，证悟为光明道的自性。心的动摇，能取所取二者，融入了无戏论的法身。外在显现的幻化轮，证悟为无生的大手印。内在执着的心的意识，如同过去的老友相遇一般，自心认识了自己的本性。如同哑巴做梦一般，升起了一种无法言说的体验。如同年轻人体验快乐一般，证悟了一种无法言说的意义。尊者，那若巴，您真是恩德浩大！以前也赐予灌顶加持，现在还请继续施予恩德。这样献上证悟之歌，班禅那
English
Having summoned everyone, Marpa, in the ranks of offering a feast to the great Paṇḍita Nāropa as a celebration and thanksgiving, thought in his heart: 'Again, for the purpose of coming from Tibet to India, I met many learned and accomplished lamas. I obtained many tantras along with commentaries and studied them. I know the grammar and translation to the extent of being an expert. The experience and realization arose in my mind without being reversed. Now I am going back to Tibet without any obstacles, so thinking that there will be no happier time than today, at the feet of the glorious Nāropa, the first of the Eight Great Vajra Songs, I drew the horse to the sound of the long-toned tambura's inner string. This realization is offered as a song.' Homage to the precious guru, the possessor of names! You met the actual incarnation of Tailopa because of your previous practice and accumulation of merit. To the suffering of saṃsāra, which is difficult to abandon, you made twelve special overcomings. By the vow of practicing hardships, you saw the truth in an instant. Homage to the feet of Śrī Jñānasiddhi. I, the young Tibetan translator monk, met you, the great Paṇḍita Nāropa, through the karmic connection of previous practice. I learned the Hevajra, which is known as a profound tantra, and was given the essence of Mahāmāyā. I also requested the essence of the Cakrasaṃvara. In general, the essence of the four tantra classes was extracted. The blessings of the lineage of good fortune who received the subsequent permission, the stream of blessings is uninterrupted, and the meaning of the four empowerments was introduced. Immaculate samādhi arose, and stability was attained for seven days. The life force transference, like the sun and moon, entered the unwavering house of the sky. The experience of the spontaneously born co-emergent, bliss-clarity-non-thought arose from within. The delusion of the two habitual tendencies is realized as the nature of the path of clear light. The movement of the mind, the two of grasping and being grasped, dissolves into the dharmakāya free from elaboration. This outer appearance, the illusion of māyā, is realized as the unborn mahāmudrā. This inner clinging, the consciousness of the mind, is like meeting an old friend from the past, the mind itself knows its own nature. Like a mute person dreaming, an indescribable experience arises. Like a young person experiencing bliss, one realizes an unspeakable meaning. Lord Nāropa, you are truly kind! You have already bestowed empowerment and blessings, and now I ask you to continue to bestow your kindness. Thus, by offering the song of realization, the great Paṇḍita Na
Tibetan
་རོ་པའི་ཕྱག་མར་པའི་དབུ་ཐོག་ཏུ་བཞག་ནས་ཞལ་གདམས་ཀྱི་མགུར་འདི་གསུངས་སོ།། ༈ བོད་ཡུལ་གྱི་མར་པ་ལོ་ཙཱ་ཁྱོད། །ཆོས་བརྒྱད་ཚེ་འདིའི་དོན་མ་སྒྲུབས། །གཟུང་འཛིན་ང་ཁྱོད་རིས་མ་གཅོད། །ཉེ་དུ་དགྲ་ལ་སྐུར་མ་འདེབས། །གཞན་གྱི་ཆོས་ལ་སྒྲོ་མ་འདོགས། །ཐོས་བསམ་མུན་སེལ་སྒྲོན་མེ་ཡིན། །ཐར་པའི་ལམ་མཆོག་འཕྲང་མ་གཅོད། །སྔར་ཡང་བླ་རྗེ་ཡིན་པས་ཆོག །ཕྱིས་ཀྱང་ཁུར་ཅིག་བློས་མ་སྤོངས། །རང་སེམས་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འདི། །དྲེད་པོར་ཆུ་ལ་མ་བསྐུར་བར། །བག་ཟོན་ཡེངས་མེད་སྲུངས་ཤིག་དང་། །དགོས་འདོད་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཐུགས་བརྩེ་བའི་གསུང་མང་པོ་གནང་བ་རྣམས་ལ་དགྱེས་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་སྐུ་དྲུང་དུ་ཡོང་བའི་དམ་བཅའ་ཕུལ་ནས་བོད་ལ་བྱོན་ནོ། །དེ་ནས་རྗེ་མར་པས་བོད་ལ་ཆས་བྱོན་པ་ལས་ལི་ཤོ་ཀ་ར་ཞེས་བྱ་བ་བལ་བོད་མཚམས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ ཤོ་གམ་ལེན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་ཞག་ཤས་བཞུགས་དགོས་བྱུང་བ་ལས། ནུབ་ཐ་མའི་རྨི་ལམ་ལ་མཁའ་འགྲོ་འདོ་ལི་ལ་བཏེགས་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་དཔལ་གྱི་རི་ལ་བྱོན་པས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་དང་མཇལ་ཏེ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། སྙིང་པོ་དོན་གྱི་ཆོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བརྡ་དོན་རྣམས་གནང་བས། སྐུ་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་། ཐུགས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྟོགས་པ་ཤར་བས་དགའ་སྤྲོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་རྨིས་པ་ལས། མནལ་སད་ནས་ཀྱང་གསུང་རྣམས་མ་བརྗེད་པར་འདུག་སྟེ་དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པའི་ངང་ནས་མང་ཡུལ་དུ་ཕེབས་ཏེ་གླང་པོ་མཁར་དུ་ཟླ་བ་གཉིས་ཙམ་ཆོས་གསུང་ཞིང་བཞུགས་པས། གཙང་དགྱེར་ཕུའི་ཀློག་སྐྱ་ཇོ་སྲས་དེ་སྐུ་གཤེགས་ནས་གདན་ས་མཛད་པའི་སྲས་པོ་ཆེ་བས་གསན་ཏེ་སྐྱིད་གྲོང་དུ་སྤྱན་འདྲེན་མི་བཏང་བྱུང་བ་ལ་འབྱོན་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་དུས་བཏབ་ནས་བཏང་བས་དཔལ་ཁུད་ཀྱི་ལྷ་མཚོ་སྲིན་མཚོ་ནས་བསུ་བ་དང་། དགྱེར་ཕུར་གདན་ཕེབས་པས་སྣ་ལེན་བཟང་པོ་བྱས། ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་ཆོས་གྲྭ་བཟང་པོ་བཙུགས། ཟླ་བ་ཡར་ངོའི་ཚེས་བཅུའི་ཉིན་དཔའ་བོ་དགའ་སྟོན་གྱི་ཚོགས་འཁོར་བསྐོར་བའི་གྲལ་དུ། ཇོ་སྲས་ཀྱིས་བླ་མ་མར་པ་ལ། བླ་མ་ཁྱེད་ལ་ངེད་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་སྔར་ཡང་སྣ་ལེན་བཟང་པོ་བྱས། ད་ཡང་བགྱིད་ལགས་པས། དེ་རིང་ཚོགས་གྲལ་དིར་སྡོན་ཆད་ཚིག་ཏུ་མ་བརྗོད་ ཅིང་ཚིག་དང་དོན་དུ་འགྲིལ་བའི་དབྱངས་ཤིག་གསུང་འཚལ་ཞུས་པས། ཁོ་བོས་ཁ་སིང་དཔྱིད་ཀ་བལ་པོའི་མཐིལ་ནས་ཡར་དྲོ་ལམ་གཅིག་ཡོངས་པའི་ས་ན། ལི་ཤོ་ཀ་ར་བྱ་བ་མཐའ་
Chinese
将如巴的念珠放在玛尔巴的头顶上，说了这些教诲之歌。啊！西藏地方的玛尔巴译师你，不要修持世间八法，不要分别能取所取你我，不要向亲友仇敌泼脏水，不要给别人的法安立虚假，闻思是遣除黑暗的明灯，不要断绝解脱的殊胜道路，以前是上师现在也是，以后也要承担不要舍弃，这自心如意宝，不要轻率地丢进水里，谨慎不散乱地守护吧，所有需求愿望全部成办。这样说道。此外还说了许多慈爱的话语，玛尔巴高兴地再次承诺会回到上师身边，之后就前往西藏了。之后玛尔巴尊者启程前往西藏，在名为里秀嘎拉的尼泊尔和西藏交界处的城镇肖甘莲巴停留了数日。在最后一晚的梦中，空行母用轿子抬着他前往南方光荣山，在那里他遇到了伟大的婆罗门萨拉哈，萨拉哈以身语意加持了他。赐予了精要意义之法，大手印的象征意义。他的身体体验到了无漏的快乐，他的心中升起了无颠倒的证悟，他做了一个无法估量的快乐的梦。醒来后，他仍然记得这些话，带着喜悦前往芒域，并在朗波卡尔讲法并停留了大约两个月。当藏地的吉普的洛嘉乔赛去世后，他的儿子，即王位继承人，听说了这件事，并派人到吉仲邀请他。他同意前往，并约定了时间。在帕库的拉措辛措迎接了他。当他到达吉普时，受到了盛大的欢迎。他建立了一个良好的佛学院，为期一个月。在月亮初十那天，在英雄欢庆的聚会中，乔赛对喇嘛玛尔巴说：喇嘛，您，我们父子以前已经给予了盛大的欢迎。现在也将这样做。今天在这个聚会中，请您唱一首以前从未用语言表达过，并且在语言和意义上都圆满的歌。他回答说：我昨天春天从尼泊尔的中心地带，沿着一条向上的道路走来，在一个叫做里秀嘎拉的地方的尽头
English
Ropa's rosary was placed on Marpa's head, and he spoke this song of advice. Ah! Marpa Lotsawa of Tibet, do not practice the eight worldly dharmas, do not discriminate between the grasper and the grasped, you and I, do not throw mud at friends and enemies, do not fabricate falsehoods about others' dharmas, hearing and thinking are the lamps that dispel darkness, do not cut off the supreme path of liberation, you were a lama before and you are now, and you must bear it later, do not abandon it, this wish-fulfilling jewel of your own mind, do not carelessly throw it into the water, guard it with caution and without distraction, and all your needs and wishes will be fulfilled. Thus he spoke. In addition, he spoke many loving words, and Marpa happily promised to return to his guru, and then he went to Tibet. After that, Lord Marpa set out for Tibet, and had to stay for a few days in a town called Sho Gamlenpa on the border between Nepal and Tibet, called Lisho Kara. In a dream on the last night, a dakini carried him in a palanquin to the glorious mountain in the south, where he met the great Brahmin Sarahah, who blessed his body, speech, and mind. He bestowed the essential meaning of the Dharma, the symbolic meaning of the Great Seal. His body experienced unpolluted bliss, and undeluded realization arose in his mind, and he had a dream of immeasurable joy. When he awoke, he still remembered the words, and with joy he went to Mangyu, where he taught the Dharma and stayed for about two months in Langpo Khar. When the son of Lokya Josay of Tsang Gyerpu passed away, his son, the heir to the throne, heard of this and sent someone to Kyidrong to invite him. He agreed to go and set a time. He was greeted at Lhatso Sintso in Paku. When he arrived at Gyerpu, he was given a grand welcome. He established a good Dharma school for a month. On the tenth day of the waxing moon, at the gathering of the heroes' celebration, Josay said to Lama Marpa: Lama, you, our father and son, have already given a grand welcome before. We will do so again now. Today, at this gathering, please sing a song that has never been expressed in words before, and that is complete in both language and meaning. He replied: Yesterday, in the spring, I came from the heart of Nepal, along an upward path, to the end of a place called Lisho Kara.