Chinese
嗡！光明俱生所庄严，此法身之性朗然也。如今快乐安适，感恩上师！依托之处在于三宝，祈求长远和眼前的救护。所想之事皆能如愿以偿。如今快乐安适，感恩上师！对虚幻的财富失去贪恋，不听信将人引入歧途之言，得以跻身于苦行者的行列。如今快乐安适，感恩上师！忆念起慈父的恩德，喜悦之情溢于言表。此非我所独有，祈愿迅速成就！如是祈祷。 顶礼上师！瑜伽自在者帝洛巴，在西方索玛普日寺庙，双足戴着铁镣，进行了十二年的修行。获得了共同成就，亲见了本尊神。获得了对五大元素的掌控，想要去修行，但上师和堪布没有允许，觉得不能违背教言。于是将鱼的意识转移到空中，展示了神变。所有人都知道他已经获得了成就，于是让他随意而行。后来，他前往印度南方寻找 阿阇黎龙树。在南方，有一个名为“怖畏欢笑”的大尸陀林，那里有大自在天的圣像。许多内外道的空行母在吉日轮流聚集，举行会供轮。他遇到了住在苦行者玛当茅棚里的阿阇黎，询问他是否认识古汝龙树。阿阇黎说：“古汝前往为乾闼婆王讲法。我被派遣来接引你。”于是他毫不犹豫地献上曼扎，将他视为上师。随即，阿阇黎为他灌顶了吉祥密集金刚，并给予教诲说：“心的实相就是这样，所以要时时刻刻不离实相而修持。”这样教导后，摧毁了他的种姓傲慢，并允许他进行显现道之证悟的行为。阿阇黎说：“年轻人，你从这里向东走很长一段路，到达孟加拉地区，那里有一个名为哈日基拉的萨霍尔大城市。
English
Om! Adorned with co-emergent luminosity. This, the nature of the Dharmakaya, is clear. Now, joyful and comfortable, grateful to the Guru! The place of reliance is in the Three Jewels. Requesting refuge for both the long term and the immediate. Whatever is thought of comes to fruition. Now, joyful and comfortable, grateful to the Guru! Turning away from attachment to illusory wealth. Not listening to the words that lead people astray. Thus, one is able to join the ranks of renunciant mendicants. Now, joyful and comfortable, grateful to the Guru! Remembering the kindness of the kind father. Joy overflows from the mouth. This is certainly not something I alone possess. May it be accomplished swiftly through blessings! Thus he prayed. Namo Guru! The Lord of Yogis, Tilopa, at the monastery of Soma Pura in the west, with iron shackles on his feet, practiced for twelve years. He attained common siddhis and beheld the face of the Yidam deity. Having gained control over the arising elements, he intended to depart for practice, but the Lama and Khenpo did not allow it, feeling that it was not right to break their word. So he transferred the consciousness of a fish into the sky, displaying miraculous powers. Everyone knew that he had attained accomplishment, so they let him go as he pleased. Later, he went to the southern part of India to search for Acharya Nagarjuna. In the south, there was a great charnel ground called "Terrifying Laughter," where there was a representation of the Great Lord Ishvara. Many Dakinis, both Buddhist and non-Buddhist, gathered in turns on auspicious days to perform a Tsokhorlo (gathering feast). He met the Acharya, who was dwelling in the hut of the ascetic Matamgi, and asked if he knew Guru Nagarjuna. The Acharya said, "Guru has gone to teach Dharma to the King of the Gandharvas. I have been sent to guide you." So he offered a mandala without hesitation and took him as his Guru. Immediately, the Acharya bestowed upon him the empowerment of glorious Guhyasamaja and gave instructions, saying, "The true nature of mind is like this, so always meditate without straying from the meaning of Suchness." Having instructed him thus, he shattered his pride of lineage and allowed him to engage in conduct that manifests the realization of the path. The Acharya said, "Young man, from here, go a long distance east to the region of Bengal, where there is a great city of Zahor called Harikila."
Tibetan
སྔོན་རཱ་ཛ་ཨུད་མ་ཀེ་མར་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ས་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྒྲུབ་ཐག་ཉེ་ཞིང་ལམ་བགྲོད་པར་མྱུར་བ་ཡོད་པས། གྲོང་ཁྱེར་དེའི་དབུས་ན་པཉྩ་པ་ཎ་ཞེས་བྱ་བ་འདོད་ ཡོན་ལྔ་འཛོམས་པའི་ཚོང་འདུས་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ན་ཌཱ་རི་མ་སྨད་འཚོང་མའི་གཡོག་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་ཡོད་པས། དེའི་གཡོག་གྱིས་ལ་ལམ་གྱིས་རྟོགས་པ་སྦྱོངས་ཤིག །རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། འགྲོ་བ་མང་པོ་ཡང་སྒྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་དེས་ཀྱང་བླ་མའི་བཀའ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་ནས། །མཚན་མོ་བཞིན་སྨད་འཚོང་མ་དེའི་སྐྱེས་པ་འགུགས་པ་དང་སྐྱེས་པའི་གྲོགས་བྱེད་ཅིང་ཉིན་མོ་བཞིན་ཏིལ་རྡུང་བའི་ལས་བྱེད་པ་ལས། ཅི་ཞིག་ལྟར་ན་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པ་ལས། གྲོང་ཁྱེར་པ་རྣམས་ལ་མཐོང་ཚུལ་ཐ་དད་པ་བྱུང་སྟེ། ལ་ལས་མེ་དཔུང་འབར་བ་གཅིག་ལ་མར་མེ་བཅུ་བཞིས་བསྐོར་བ་མཐོང་། ལ་ལས་འོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞིག་གི་ནང་དུ་དགེ་སློང་ཞིག་མཉམ་བཞག་ལ་བཞུགས་པར་མཐོང་། འགའ་ཞིག་གིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཆས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཞིག་ལ་བུ་མོ་མང་པོས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་བྱེད་པར་མཐོང་ནས་ཌཱ་རི་མ་ལ་བསྙད་དེ་ལྟར་ཕྱིན་པས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་འོད་ཕུང་གི་དབུས་རྒྱལ་པོ་རོལ་པའི་སྟབས་ཀྱིས་བཞུགས་ནས་ཕྱག་གཡས་ཀྱིས་གཏུན་ཤིང་ལྷུང་ཐབས་སུ་སྐྱུར་ཞིང་ཏིལ་འབྲུ་བ་མཐོང་བས། ཌཱ་རི་མ་ འགྱོད་པས་སེམས་གདུངས་ཏེ། ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་མཎྜལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞབས་སྦྱི་བོར་བླངས་ནས། རྗེ་བཙུན་ཁྱེད་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་འདུག་པ་ངོ་མ་ཤེས་ནས་སྔོན་སྡིག་བསགས་པ་བཟོད་པར་བཞེས་འཚལ། དེང་ཕྱིན་ཆད་རྗེས་སུ་གཟུང་དུ་གསོལ། ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཞལ་ནས། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་གང་ཟག་དམ་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་ལས་བཅོལ་བ་མ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དེ། ངས་སྤྱོད་ལམ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་སྦྱངས་པ་ཡིན་པས། ད་ལྟ་ངའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གཉུག་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་ལ་འཇུག་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་གསུངས་ཤིང་མེ་ཏོག་སྦྱི་བོར་བཞག་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཉིད་དུ་གྲོལ་ཏེ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ལམ་ལ་སྣང་བ་ཐོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་མར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཙམ་
Chinese
过去，有一个名为拉匝·乌玛凯玛的地方，是被一位化身国王加持过的。因为那里自然容易修行，道路也便捷。在那座城市的中心，有一个名为班匝巴纳的集市，那里聚集了五种欲妙。在那里，住着名叫达日玛的妓女，以及她的许多仆人。她的仆人通过道路来修习证悟。不久之后，你将获得大手印的殊胜成就，并且还能救度许多众生。像这样受到了授记。那位瑜伽自在者也按照上师的教言进行修行。每天晚上，他都去引诱那位妓女的客人，并做客人的朋友；每天白天，他就做舂芝麻的工作。不知怎么的，他对实相的证悟显现了，获得了大手印的殊胜成就。因此，城里的人们产生了各种不同的看法：有些人看到一团燃烧的火焰被十几个灯围绕着；有些人看到一个比丘在一团光芒中处于禅定状态；有些人则看到一个瑜伽士，身着尸陀林的装束，被许多女子顶礼和绕拜。当他们向达日玛说起此事并前去观看时，看到前方虚空中，在一团光芒的中央，他以国王游戏般的姿态坐着，右手拿着舂杵，眼看就要掉下来，同时还在舂着芝麻。达日玛 因后悔而内心痛苦。她顶礼和绕拜，以曼荼罗开路，用头顶触碰他的脚。尊者，我不知道您是位成就者，过去造了很多罪，请您宽恕。从今以后，请您摄受我。当她这样祈请时，瑜伽士说道：你并非明知我是个圣人还让我做这些事，所以你没有罪过。我依靠这种行为来修习道路。现在，我心中生起的所有法，都是自性不生的，愿这本初俱生智融入你的心中。说完，他将花放在她的头顶，她立刻解脱，成为了在加持道上显现的瑜伽母。故事到此结束。
English
In the past, there was a place called Raja Udmake, blessed by an emanation king. Because it was naturally conducive to practice and the path was swift, in the center of that city was a market called Pañca Paṇa, where the five desirable qualities gathered. There lived a prostitute named Ḍārima with many servants. Her servants practiced realization through the path. Before long, you will attain the supreme accomplishment of Mahāmudrā, and you will also liberate many beings. Thus, it was prophesied. That Lord of Yoga also practiced according to the guru's instructions. Every night, he would entice the prostitute's customers and befriend them; every day, he would work at pounding sesame seeds. Somehow, the realization of that very nature manifested, and he attained the supreme accomplishment of Mahāmudrā. Therefore, the townspeople had different visions: some saw a blazing fire surrounded by twelve lamps; some saw a monk sitting in meditation within a mass of light; some saw a yogi adorned with charnel ground attire being prostrated to and circumambulated by many women. When they told Ḍārima about this and went to see, they saw in the sky in front of them, in the center of a mass of light, he was sitting in the manner of a king playing, with his right hand about to drop the pestle, while still pounding sesame seeds. Ḍārima was heartbroken with regret. She prostrated and circumambulated, with a maṇḍala leading the way, and took his feet to her crown. "Venerable one, I did not know you were an accomplished one, and I have accumulated sins in the past, please forgive me. From now on, please accept me." When she prayed like this, the yogi said, "You did not make me do these things knowing I was a holy person, so you are without fault. I practiced the path by relying on this behavior. Now, may all the dharmas that have arisen in my mind, which are naturally unborn, this primordial co-emergent wisdom, enter your heart." Having said this, he placed a flower on her crown, and she was immediately liberated, becoming a yogini who manifested on the path of blessings. That's all.