Tibetan
ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བས་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་གཉིད་ཡོད་ལ། དེ་ཡོད་པས་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་རྨི་ལམ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཉིང་འཁྲུལ་དང་མ་འདྲེས་པའི་རྨི་ལམ་གཉེན་པོའི་ཆར་གྱུར་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ས་བཅུ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་རྨི་ལམ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་པར་བསྟན་པར་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་རབ་འཇོམས་ལ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྨི་ལམ་ནི་རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་གྱི་ཆས་བསྐྱེད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པས་བསྐྱེད་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་ན། ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་གྲོལ་བར་བཤད་པས། ས་བཅུ་རྣམས་སུ་རྨི་ལམ་འབྱུང་བར་མི་རིགས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ལ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་རྐྱེན་གཞན་ཡོད་དེ། རྨི་ལམ་དེའི་རྒྱུ་ཟག་པ་མེད་པའི་ ཁམས་གཟུང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་ས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་བླངས་ནས་འཁོར་བ་པ་ལྟ་བུར་སྤྱོད་པར་གསུངས་པའི་དོན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་ལས། སྐྱེ་འཆི་ན་དང་རྒ་བ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། །འདི་ཡི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་ཉིད་རྟོགས་ཏེ། །སྐྱེ་སོགས་འཕོངས་དང་བྲལ་ཡང་དེ་ཡིས་ནི། །བློ་ལྡན་འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ཕྱིར་འཇུག །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་རྨི་ལམ་བྲལ་བ་སྟེ། །ཟག་མེད་འདུ་བྱེད་རྐྱེན་བྲལ་ཕྱིར། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྨི་ལམ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་གནས་སྐབས་བཞི་ཟག་མེད་སྐུ་བཞིར་གནས་གྱུར་པས་ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཡིད་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་སྙོམས་འཇུག་གི་གནས་སྐབས་བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དག་མ་དག་གི་ངོ་བོ། འཁོར་བ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བའི་གོ་རིམ། གནད་འཆིང་བ་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྙོམས་འཇུག་ཆགས་བཅས་དེ་ཚེ་ནི། །དགའ་བཞི་གོ་རིམ་རྣམ་ཤེས་ལྡན། །འདོད་སྲེད་དང་པོ་སྤྱི་བོ་ སྟེ། །གཉིས་པ་མགྲིན་པར་གསུམ་པ་ན། །ལྟེ་བར་རྣམ་ཤེས་འདུས་པ་ཡིས། །མེ་དང་ཟླ་བ་གཉིས་འདྲེས་ཚེ། །དུང་ཅན་ནང་དུ་ལྷན་སྐྱེས་མྱོང་། །དེ་ནི་སྐད་ཅིག་ཤེས་པ་སྟེ། །ཚོགས་བརྒྱད་མ་འགགས་སོ་སོར་གསལ། །བདེ་ལ་མི་རྟོག་ཉོན་མོངས་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཞེས་བརྗོད། །དག་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཕྱིར། །འགག་མེད་འཛག་བྲལ་སྟོང་དང་ལྡན། །ཀུན་འགྲོ་ཀུན་བདག་གནད་དུ་བསྣུན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཆགས་པ་དང་བཅས་པས་འགྱུར་བ་དེ་མྱོང་བ་དེའི་ཚེ་ནི་རྣམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན། དགའ་བ་བཞིའི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། དེ་བཞི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འདོད་སྲེད་ཀྱི་དང་པོ་སྤྱི་བོའི་འཁོར་ལོར་རྣམ་ཤེས་འདུས་པའི་ཚེ། དེར་གཡོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གནས་ཏེ། གཉིས་པ་དགའ་བའི་ཚེ་མགྲིན་པར་དང་། གསུམ་པ་མཆོག་དགའི་དུས་ན་སྙིང་ག་ནས་ལྟེ་བར་བབ་ཅིང་། རྣམ་ཤེས་ལྟེ་བར་འདུས་པ་ཡིས་ཨ་ཤད་ཀྱི་མེ་དང་ཧཾ་ལས་བབ་པའི་ཟླ་བ་གཉིས་དབུ་མའི་མར་སྣར་འདྲེས་པའི་ཚེ་ན། རྩ་དུང་ཅན་མའི་ ནང་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ནི། ཚོགས་བརྒྱད་པོ་རང་རང་གི་ངོ་བོར་མ་འགགས་པར་སོ་སོར་གསལ་བ། ཉམས་བདེ་བ་ཡིན་པ། ངོ་བོ་མི་རྟོག་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞི་དུས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དགའ་བ་གཞན་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་འཆར་ཀྱང་། དེ་ངོ་མ་ཤེས་པས་འགགས་པའི་རྗེས་སུ་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་འཆར་རོ། །དེ་དག་གིས་དགའ་བཞིའི་གོ་རིམ་དང་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་ངོས་བཟུང་བ་སྟེ་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་བསྟན་ནས། དག་པའི་ངོ་བོ་གང་ཞེ་ན། སྙོམས་འཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་རྨོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དེ་གཉེན་པོས་སྦྱངས་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ན། སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་ངོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་རོལ་དུ་འཆར་ཏེ། ཚོགས་དྲུག་རང་རང་གི་ངོ་བོ་འགག་པ་མེད་པར་གསལ་ལ་མ་ འདྲེས་པ་སྤྲུལ་སྐུའི་རང་བཞིན་དང་། འཛག་པ་སྟེ་ཟག་པ་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལོངས་སྐུ་དང་། ཁྱབ་བྱེད་སྟོང་པ་དང་ལྡན་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཆོས་སྐུ་སྟེ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རོལ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི། ཆོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་ཀུན་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་བླ་མའི་མན་ངག་དང་ལྡན་པས་གནད་དུ་བསྣུན་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་འཁོར་བ་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་ནི། མ་དག་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །སྐད་ཅིག་བདེ་ཆེན་མི་ཤེས་པས། །རང་ལ་གནས་པ་གཞན་དུ་གཟུང་། །བདེ་ཉམས་དུག་གསུམ་བསྐྱེད་བྱེད་ཅིང་། །མི་འདོད་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་རྒྱུ། །དང་པོ་དགའ་ལྡན་འདོད་ཆགས་ཡིན། །བར་མ་མ་རྟོགས་གཏི་མུག་སྟེ།
Chinese
由于一切时处生起对治的睡眠，因为有睡眠，所以也有对治的梦。因为有不与错乱相混的对治之梦。因此，经中开示安住于十地的佛子们有不同的梦，是对金刚摧毁菩萨说的。这样说来，梦是由风、胆、涎的性质生起，而这些也已经说过是由烦恼生起的。既然已经说过从初地以上就从烦恼中解脱，那么心想十地中不应有梦生起。对此，梦还有其他的因缘，因为梦的因是取无漏的界。也就是指从无明习气的地和无漏业的地，取意之自性的身，像轮回者一样行事。如《宝性论》所说：从生老病死中解脱，如实了知此之自性，虽已远离生等痛苦，然由彼故，为利有情生悲心而入。如是等等所说。第四是：薄伽梵远离梦，因离无漏行之缘故。如是说，佛薄伽梵是远离梦的，因为有漏的四种状态转为无漏的四身，因此远离了安住于阿赖耶识上的意行之缘。第四，宣说等持的状况有四：清净与不清净的体性，生起轮回的方式，趋入寂灭的次第，以及系缚的要点。第一是：等持具贪彼时，具足四喜次第识，欲贪第一在顶轮，第二在喉咙第三处，脐中识聚，火与月亮二者合，于具轮内生起俱生喜，那是刹那之识，八识未断各自明，乐而无分别非烦恼，因此名为智慧身。若清净一切皆是彼，无断无漏具空性，普行普主击要害。如是说，众生的等持以贪着而转变，感受彼时，识是如何的呢？
English
Because sleep arises at all times and places as an antidote, and because there is sleep, there are also dreams that are antidotes. Because there are dreams that are antidotes that are not mixed with confusion. Therefore, the sutras show that the sons of the Buddhas who dwell on the ten grounds have different dreams, which were spoken to the Bodhisattva Vajra Destroyer. In this way, dreams arise from the nature of wind, bile, and phlegm, and it has already been said that these also arise from afflictions. Since it has been said that from the first ground onwards, one is liberated from afflictions, one might think that dreams should not arise in the ten grounds. To this, there are other causes for dreams, because the cause of dreams is taking the unpolluted realm. That is, from the ground of ignorance and habitual tendencies and the ground of unpolluted karma, taking the body of the nature of mind, acting like a samsaric being. As the Uttaratantra says: "Liberated from birth, death, sickness, and old age, realizing the nature of this as it is, although separated from the suffering of birth and so on, yet by that, for the sake of benefiting sentient beings, enters with compassion." As it is said and so on. The fourth is: "The Bhagavan is free from dreams, because he is free from the causes of unpolluted actions." As it is said, the Buddha Bhagavan is free from dreams, because the four states of defilement have been transformed into the four unpolluted bodies, and therefore he is free from the causes of mental actions that dwell on the Alaya consciousness. Fourth, explaining the state of Samadhi, there are four: the nature of purity and impurity, the way of generating samsara, the order of proceeding to Nirvana, and the essential points of bondage. The first is: "Samadhi with attachment, at that time, possesses the four joys in order, the first desire and craving is at the crown of the head, the second is at the throat, at the third place, the consciousness gathers in the navel, when fire and moon are mixed together, the co-emergent joy arises within the conch-like vessel, that is the consciousness of a moment, the eight aggregates are not interrupted, each is clear, joy without discrimination is not affliction, therefore it is called the wisdom body. If it is pure, everything is that itself, without interruption, without leakage, possessing emptiness, the universal goer, the universal master, strikes the essential point." As it is said, how is the consciousness when sentient beings' Samadhi transforms with attachment and experiences that?
Chinese
如果安住于此，就像四喜的次第一样，具有体验这四种喜的明觉。当欲贪的最初，明觉聚集在顶轮时，具有动摇之相的菩提心安住于此。第二次喜悦时在喉咙，第三次胜喜时从心间降至脐间。当明觉聚集在脐间时，阿字（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无）的火和从吽字（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）降下的月亮二者在中脉的下端混合时，将在莲花脉中体验俱生喜。俱生智慧是唯一的刹那之识，其自性是：八识不停止在各自的自性中，而是各自显现，体验是安乐的，自性是不分别的，具有这三种法，因为不是具有自性烦恼垢染的，所以被称为基础时智慧之身。其他三种喜具有分别的部分，虽然俱生喜显现为智慧的自性，但是因为不认识它，所以在停止之后，会显现离喜之喜。这些是四喜的次第和俱生智慧的认识，即显示了不清净的阶段。清净的自性是什么呢？在等持的阶段，以对治力清净了愚痴的障碍而完全清净时，因为一切显现存在都是俱生智慧的自性，所以显现为三身的游舞。六识不停止在各自的自性中，而是显现而不混合是化身的自性，无漏，即远离漏失的大乐是报身，具有遍布的空性且自性光明的是法身，所以显现为三身的游舞。这个俱生智慧，对于一切法是遍布的，并且一切法也是俱生的自性，因此具有上师的口诀，应当击中要害并修习。第二，产生轮回的方式是：不清净迷惑的众生们，因为不认识刹那大乐，所以将安住于自身的执为他者，喜乐消退，产生三种毒，不情愿地在轮回中流转。最初是兜率天的贪欲，中间是不觉的愚痴。
English
If one abides in this way, just like the order of the four joys, one possesses the awareness that experiences these four joys. When the first of desire and craving, awareness gathers at the crown chakra, the bodhichitta with the characteristic of movement abides there. The second joy is at the throat, and the third, supreme joy, descends from the heart to the navel. When awareness gathers at the navel, and the fire of A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: none) and the moon descended from Hum (Tibetan: ཧཾ, Devanagari: हं, Romanized Sanskrit: haṃ, Literal meaning: Hum) mix at the lower end of the central channel, one will experience the coemergent joy within the lotus channel. This coemergent wisdom is the knowledge of a single instant, and its nature is: the eight consciousnesses do not cease in their respective natures, but are clear separately, the experience is blissful, and the nature is non-conceptual. Because it possesses these three qualities and is not tainted by the defilements of its own nature, it is called the body of primordial wisdom. The other three joys have aspects of conceptualization, and although coemergent joy appears as the nature of wisdom, because it is not recognized, after it ceases, the joy of separation arises. These are the order of the four joys and the recognition of coemergent wisdom, which shows the impure state. What is the pure nature? In the state of meditative absorption, when the obscuration of ignorance is purified by its antidote and becomes completely pure, because all phenomena are the very nature of coemergent wisdom, it appears as the play of the three bodies. The six consciousnesses do not cease in their respective natures, but appear clearly and unmixed, which is the nature of the Nirmanakaya; the great bliss that is free from leakage, the Sambhogakaya; and the Dharmakaya, which possesses pervasive emptiness and is naturally luminous. Therefore, it appears as the play of the three bodies. This coemergent wisdom pervades all dharmas, and all dharmas are also the nature of coemergence. Therefore, possessing the oral instructions of the guru, one should strike the essential point and practice it. Secondly, the way in which samsara is generated is: impure and deluded sentient beings, because they do not recognize the great bliss of an instant, grasp what abides in themselves as other, joy diminishes, and the three poisons arise, unwillingly wandering in samsara. The first is desire in Tushita, and the middle is ignorance of non-awareness.